Tibetan
་གནས་པ་ནི་གང་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སོ། །སོ་སོར་རྟོག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་གནས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ལ་ནན་ཏན་གྱིས་གོམས་པར་བྱེད་པའོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་གནས་པ་ནི་བཞི་སྟེ། མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བསྒོམ་པ་ནི་གང་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་མདོ་སྡེ་ལ་མོས་པ་བསྒོམ་པའོ། །རོ་མྱོང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་བསྒོམ་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པ་རྣམས་ལ་ཡོན་ཏན་མཐོང་བའི་ཚུལ་གྱིས་རོ་མྱང་བར་བྱེད་པའོ། །རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ བསྒོམ་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའོ། །མངོན་པར་དགའ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་བསྒོམ་པ་ནི་བདག་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མ་འོངས་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཁྱད་པར་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའོ། །བསམ་པ་ལ་གནས་ཕ་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བསྒོམ་པ་རྣམ་པ་དྲུག་སྟེ། མི་ངོམས་པའི་བསམ་པ་དང༌། ཡངས་པའི་བསམ་པ་དང༌། དགའ་བའི་བསམ་པ་དང༌། ཕན་འདོགས་པའི་བསམ་པ་དང༌། གོས་པ་མེད་པའི་བསམ་པ་དང༌། དགེ་བའི་བསམ་པའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྦྱིན་པ་ལ་མི་ངོམས་པའི་བསམ་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཅིག་ཅིག་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱིས་ཡོངས་སུ་གང་བ་དང་ལུས་གངྒཱའི་ཀླུང་གཅིག་ལ་སྦྱིན་པར་བྱེད་ཅེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱ་མ་སྙེད་ཀྱི་བསྐལ་པར་སྦྱིན་པར་བྱེད་ཅིང་སེམས་ཅན་གཅིག་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཇི་སྙེད་པ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་ལ། རྣམ་གྲངས་འདིས་དེ་ལ་སྦྱིན་པས་མི་ངོམས་པ་ཉིད་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཉིད་དེ། རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའི་བསམ་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསམ་པ་མི་ངོམས་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ་འདུག་གི་བར་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུར་སྦྱིན་པ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པ་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་ཉམས་པར་མི་བྱེད་ཅིང་རྒྱུན་མི་གཅོད་དེ། རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའི་བསམ་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཡངས་པའི་བསམ་པའོ། །དེ་ལྟར་སྦྱིན་པས་སེམས་ཅན་དེ་དག་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཤིན་ཏུ་དགའ་བ་ཡིན་གྱི་སྦྱིན་པ་དེས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ནི
Chinese
安住于何处，是因往昔的愿力之故。安住于个别思择之力，是以智慧之力，精勤串习诸度彼岸。安住于作意有四：以信解作意而修习，是于何者，修习信解具足一切度彼岸之经藏。以领受滋味作意而修习，是以见功德之方式，领受已获得度彼岸者之滋味。以随喜作意而修习，是随喜一切世间界一切有情之布施等。以欢喜作意而修习，是对自与一切有情未来之度彼岸功德而欢喜。安住于思惟，则度彼岸之修习有六种：不厌足之思惟，广大之思惟，欢喜之思惟，饶益之思惟，无染着之思惟，与善妙之思惟。其中，菩萨于布施之不厌足思惟是，菩萨以七宝充满如恒河沙数之世界，并将身体布施于一条恒河。如是，于每一刹那，于如恒河沙数之劫中行布施，并如对一个有情一般，令如所有有情界于无上正等觉圆满成熟。以此等方式，彼于布施不厌足，实乃菩萨之菩萨性。此等思惟，即是菩萨于布施之不厌足思惟。直至安坐于菩提树下，菩萨们如是以布施相续不断，刹那亦不懈怠，亦不间断。此等思惟，即是菩萨于布施之广大思惟。如是，菩萨以布施摄受彼等有情，是极为欢喜的，而以布施所摄受之彼等有情则……
English
Where one abides is due to the power of previous aspirations. Abiding by the power of individual discernment is to diligently practice the perfections with the power of wisdom. Abiding in attention has four aspects: To cultivate attention with faith is to cultivate faith in the sutras that possess all the perfections. To cultivate attention by experiencing the taste is to experience the taste of those who have attained the perfections by seeing their qualities. To cultivate attention by rejoicing is to rejoice in the generosity and so forth of all sentient beings in all realms of the world. To cultivate attention with delight is to delight in the future perfections of oneself and all sentient beings. Abiding in thought, there are six types of perfection cultivation: the thought of insatiability, the thought of vastness, the thought of joy, the thought of benefiting, the thought of non-attachment, and the thought of virtue. Among these, the bodhisattva's thought of insatiability in generosity is that a bodhisattva fills worlds as numerous as the sands of the Ganges with the seven precious substances and gives his body to one Ganges River. Likewise, in each moment, he gives for eons as numerous as the sands of the Ganges, and just as with one sentient being, he fully matures as many sentient beings as there are realms of sentient beings into unsurpassed, perfect, and complete enlightenment. In this way, his insatiability with generosity is the very nature of a bodhisattva. This kind of thought is the bodhisattva's thought of insatiability in generosity. Until sitting at the heart of enlightenment, the bodhisattvas do not neglect or interrupt such a continuous stream of generosity, not even for a moment. This kind of thought is the bodhisattva's vast thought in generosity. Thus, the bodhisattva who takes hold of those sentient beings with generosity is extremely joyful, while those sentient beings who are taken hold of by that generosity are...
Tibetan
་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའི་བསམ་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགའ་བའི་བསམ་པའོ། །གང་དག་ལ་དེ་ལྟར་སྦྱིན་པས་ཕན་འདོགས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ནི་བདག་ལ་ཕན་འདོགས་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཐོང་གི་བདག་གིས་ནི་ མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་བརྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའི་བསམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་འདི་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕན་འདོགས་པའི་བསམ་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དེ་ལྟར་སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་ཡང་པ་མངོན་པར་དུ་བྱས་ཀྱང་ལན་དུ་ཕན་འདོགས་པའམ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མི་འདོད་དེ་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའི་བསམ་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གོས་པ་མེད་པའི་བསམ་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྦྱིན་པའི་ཕུང་པོ་སྤངས་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དེ་ལྟ་བུའང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་པར་མངོན་པར་དགའ་བར་བྱེད་ཀྱི་བདག་ལ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱས་ཏེ། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོའོ། །རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའི་བསམ་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་བའི་བསམ་པའོ། །དེ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པའི་བར་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མི་ངོམས་པའི་བསམ་པ་ནི་གང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལུས་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དུ་གྱུར་ཞིང་དེའི་ཚེའི་ཚད་བསྐལ་པ་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དུ་གྱུར་ལ། རྒྱུན་དུ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཕོངས་པར་གྱུར་ཅིང་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མེས་རབ་ཏུ་གང་བ་ན་སྤྱོད་ལམ་བཞི་བྱེད་ཀྱང༌། སྐང་ཅིག་གཅིག་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནས་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་ལ་བསྒོམ་ཞིང་རྣམ་གྲངས་འདིས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཇི་སྙེད་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཇི་སྙེད་པ་གང་གིས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕུང་པོ་དེ་བསྒོམ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་མི་ངོམས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ་འདུག་གི་བར་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ
Chinese
不是这样的，这种想法是菩萨对于布施的欢喜心。菩萨认为那些以布施来利益的众生是对自己有益的，而不是为了自己，而是为了他们能够稳固地获得无上正等觉。这种想法是菩萨对于布施的利益众生的心。菩萨对众生那样布施所产生的福德虽然显现出来，但不希望得到回报或果报，这种想法是菩萨修习布施波罗蜜多时无染著的心。菩萨舍弃布施之蕴的果报，也显现出是为了众生而欢喜，而不是为了自己，而是与一切众生共同，完全回向于无上正等觉。这种想法是修习布施波罗蜜多和菩萨的善心。对于修习戒律波罗蜜多乃至修习智慧波罗蜜多之间，菩萨不满足的想法是，菩萨的身体变成恒河沙数，其寿命也变成恒河沙数劫，经常在一切资具上感到匮乏，三千大千世界充满火焰时也行持四种威仪，即使一瞬间修习戒律波罗蜜多，乃至一瞬间修习智慧波罗蜜多，以这种方式修习了多少戒律之蕴和智慧之蕴，凭借这些戒律之蕴乃至智慧之蕴，能够现前圆满证得无上正等觉，菩萨对此仍然不满足。菩萨直到坐在菩提树下之前，都在修习戒律波罗蜜多。
English
It is not like that. This kind of thought is the Bodhisattva's joyful thought towards generosity. Bodhisattvas see those sentient beings who are benefited by generosity as beneficial to themselves, not for their own sake, but so that they can firmly attain unsurpassed perfect enlightenment. This kind of thought is the Bodhisattva's mind of benefiting sentient beings through generosity. Although the merit arising from the Bodhisattva's generosity to sentient beings is manifested, they do not desire reward or retribution. This kind of thought is the Bodhisattva's unattached mind when practicing the perfection of generosity. The Bodhisattva's renunciation of the fruition of the aggregate of generosity is also manifested as rejoicing for the sake of sentient beings, not for oneself, but shared with all sentient beings, and completely dedicated to unsurpassed perfect enlightenment. This kind of thought is the practice of the perfection of generosity and the Bodhisattva's virtuous mind. Regarding the practice of the perfection of discipline up to the practice of the perfection of wisdom, the Bodhisattva's thought of non-contentment is that the Bodhisattva's body becomes as many as the sands of the Ganges River, and its lifespan also becomes as many kalpas as the sands of the Ganges River, constantly feeling deficient in all necessities, and even when the three thousand great thousand worlds are filled with flames, they still practice the four postures. Even if they practice the perfection of discipline for a moment, up to practicing the perfection of wisdom for a moment, in this way, how many aggregates of discipline and aggregates of wisdom have been practiced, by means of these aggregates of discipline up to the aggregates of wisdom, one can manifest and perfectly attain unsurpassed perfect enlightenment, but the Bodhisattva is still not satisfied with this. The Bodhisattva practices the perfection of discipline until sitting under the Bodhi tree.
Tibetan
་པ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ བསྒོམ་པའི་བར་དུ་བསྒོམ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡངས་པའི་བསམ་པའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་དེས་སེམས་ཅན་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཡིན་གྱི་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་བསམ་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་དུ་བསྒོམ་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དགའ་བའི་བསམ་པའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་དུ་བསྒོམས་ནས་གང་དག་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ནི་བདག་ལ་ཤིན་ཏུ་ཕན་འདོགས་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཐོང་གི་བདག་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའི་བསམ་པ་གང་ཡང་ཡིན་པ་འདི་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་དུ་བསྒོམ་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕན་འདོགས་པའི་བསམ་པའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་དེ་ལྟར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་བྱུང་བ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་མང་པོ་མངོན་པར་འདུ་བྱས་ཀྱང་དེ་ལ་ལན་དུ་ཕན་འདོགས་པའམ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་འདོད་པ་མེད་དེ། འདི་ལྟ་བུའི་བསམ་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་བར་གྱི་བསྒོམ་པ་ལ་གོས་པ་མེད་པའི་བསམ་པའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བསྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་བར་གྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་པར་མངོན་པར་དགའ་བར་བྱེད་ཀྱི་བདག་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱས་ཏེ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའོ། །རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའི་བསམ་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པའི་བར་དུ་བསྒོམ་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་བའི་བསམ་པའོ། །ཐབས་ལ་གནས་ཏེ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་གང་ཞེ་ན། རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ག
Chinese
从持戒波罗蜜多修习到般若波罗蜜多 之间修习，菩萨是广大的心。修习持戒波罗蜜多到修习般若波罗蜜多，由此菩萨摄受有情是非常欢喜的，但所摄受的那些有情却不是这样，这种想法是修习持戒波罗蜜多到修习般若波罗蜜多之间，菩萨欢喜的心。修习持戒波罗蜜多到修习般若波罗蜜多之间，修习后，对哪些有情利益，菩萨认为那些有情对自己非常有利益，而不是自己，因为他们示现无上正等觉。这种想法是修习持戒波罗蜜多到修习般若波罗蜜多之间，菩萨利益的心。因此，菩萨这样从持戒波罗蜜多生起到般若波罗蜜多之间生起很多福德，但对此不希望回报利益或成熟，这种想法是从修习持戒波罗蜜多到智慧之间的修习，是无染着的心。因此，菩萨的从持戒波罗蜜多的修习生起到智慧之间的福德蕴成熟的果报，也明显地欢喜是有情们的，而不是自己的，与所有有情共同后，完全回向于无上正等觉。这种想法是从修习持戒波罗蜜多到般若波罗蜜 多的之间修习，是菩萨的善心。安住于方便而修习波罗蜜多是什么呢？有三种，为了个别观察，不分别的智慧之轮。
English
From the practice of moral discipline paramita to the practice of prajna paramita, the bodhisattva's mind is vast. From practicing moral discipline paramita to practicing prajna paramita, the bodhisattva who thus takes hold of sentient beings is very joyful, but those sentient beings who are taken hold of are not so. This kind of thought, which is the practice of moral discipline paramita to the practice of prajna paramita, is the joyful mind of the bodhisattva. From practicing moral discipline paramita to practicing prajna paramita, after practicing, the bodhisattva sees those sentient beings who are benefited as being very beneficial to himself, but not himself, because they show the unsurpassed, perfect, and complete enlightenment. This kind of thought is the mind of the bodhisattva benefiting from the practice of moral discipline paramita to the practice of prajna paramita. Therefore, the bodhisattva thus generates much merit from the arising of moral discipline paramita to the arising of prajna paramita, but he does not desire to repay the benefit or ripen it. This kind of thought is the practice from the practice of moral discipline paramita to wisdom, which is the mind without attachment. Therefore, the result of the ripening of the accumulation of merit from the bodhisattva's practice of moral discipline paramita to wisdom is also clearly joyful for sentient beings, but not for himself. After sharing it with all sentient beings, he completely dedicates it to the unsurpassed, perfect, and complete enlightenment. This kind of thought is the practice from the practice of moral discipline paramita to prajna paramita, which is the bodhisattva's virtuous mind. What is the practice of paramita while abiding in skillful means? There are three types: for the sake of individual observation, the wheel of non-discriminating wisdom.