Tibetan
མས་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་དང༌། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །ཚིག་བཞི་པོ་དེ་དག་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རྩོམ་པ་དང་བག་ཆགས་དང་ལུས་དང་རྒྱུ་མཐུན་པར་རེག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རྩོམ་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལས་བརྩམས་ཏེ་འབྱུང་བ་དང༌། འབྱུང་བ་དེར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱིན་པ་དེ་རྒྱུད་ལ་བག་ཆགས་སུ་བསྒོ་སྟེ་དེ་ཕྱི་མ་ལས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡོངས་སུ་འགྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་འཛིན་ཏོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་རྒྱུ་མཐུན་པའི་སྒོ་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་བྱ་བ་བྱེད་དོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །གོ་རིམ་གྱི་འོག་མ་འོག་མ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྦྱིན་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ནི་ནང་དང་ཕྱིའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཏོང་བར་གོམས་པས་ལུས་དང་སྲོག་ལ་མི་ལྟ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་ཡང་སྤངས་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་འཛིན་པར་བྱེད་དོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་རྗེས་སུ་བསྲུང་བ་ནི་གཤེ་ཡང་སླར་གཤེ་བར་མི་བྱེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཟོད་པར་འགྱུར་རོ། །གྲང་བ་ལ་སོགས་པ་བཟོད་པ་ནི་དེའི་གཞི་ལ་སྦྱོར་བ་མི་ཉམས་པས་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་ཡིན་ནོ། །བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་ནི་སྦྱོར་བ་མཐའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པས་བསམ་གཏན་སྒྲུབ་པའོ། །བསམ་གཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ཏེ་སེམས་མཉམ་པར་གཞག་པ་ནི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་རབ་འཐོབ་བོ། །ཡང་གོང་མ་གོང་མ་ནི་གཞི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་སྦྱིན་བའི་གཞི་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་གཞི་ཡིན་པའི་བར་དུའོ། །འདི་ལྟར་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པའི་སྦྱིན་བས་ཕན་བཏགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་གནོད་པ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་རྣམ་པར་ དག་པར་འགྱུར། དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལེན་པ་པོ་སོ་སོ་དེ་རྣམ་པར་འཚེ་བ་དང་བྲལ་བར་ཡོ་བྱད་ཀྱིས་བདེ་བར་སྦྱོར་བས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སྦྱིན་པ་རྣམ་པར་དག་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བཟོད་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་གཞན་གནོད་པ་བྱེད་པ་དག་གིས་བསླབ་པ
Chinese
以及成为一切智智，以及执持一切智智，以及做一切智智的事业。这被称为布施波罗蜜多。这四个词应按照顺序与发端、习气、身和同类相联系。其中，发端是从一切智智发端而生起，并且为了将生起的善根完全回向于此。布施在相续中熏染成习气，由此在未来会成为一切智智。当此完全圆满时，便以成就法身的方式执持一切智智。其后，以圆满受用身和化身作为同类因，做一切智智的事业。对于智慧波罗蜜多之间也应如是理解。因为次第的后后依赖于前前。布施波罗蜜多由于习惯于完全施舍内外一切事物，不顾及身体和性命的菩萨，即使舍弃巨大的受用蕴，也会如法持戒。守护戒律就是即使被呵斥也不会反过来呵斥等等，会变得能够安忍。安忍寒冷等等，是因为不减损其基础的加行，所以是发起精进。发起精进是因为获得加行究竟的果实，所以是修持禅定。禅定圆满，心平等安住，因为如实了知，所以获得超离世间的智慧。而且，前前是后后的基础。戒律是布施的基础。同样，智慧是禅定的基础，直至智慧。如此，具有戒律的布施，由于以戒律饶益，不作损害，所以布施变得清净。如是，菩萨的各个受施者，由于远离各种损害，以资具安乐地相连，所以应知以戒律的力量布施变得清净。如是，具有安忍，是被他人损害者所教诲。
English
and becoming omniscient, and holding omniscience, and doing the work of omniscience. This is called the perfection of generosity. These four words should be related to the beginning, habit, body, and homogeneity in order. Among them, the beginning is that it arises from omniscience, and it is for the sake of completely dedicating the arising roots of virtue to this. Generosity is instilled as a habit in the continuum, and from this it will become omniscience in the future. When this is completely perfected, it holds omniscience in the manner of accomplishing the Dharmakaya. After that, with the Sambhogakaya and Nirmanakaya as homogeneous causes, it does the work of omniscience. It should be understood in the same way up to the perfection of wisdom. Because the latter of the order depends on the former. The Bodhisattva who is accustomed to completely giving up all internal and external things due to the perfection of generosity, regardless of body and life, even if he abandons the great aggregate of enjoyment, will properly observe the precepts. Guarding the precepts means that even if scolded, he will not scold back, etc., and will become able to endure. Enduring cold, etc., is because the application of its foundation is not diminished, so it is the initiation of diligence. Initiating diligence is because the fruit of the ultimate application is obtained, so it is the practice of meditation. Meditation is perfect, and the mind abides equally, because it knows as it is, so it obtains wisdom that transcends the world. Moreover, the former is the basis of the latter. Discipline is the basis of generosity. Similarly, wisdom is the basis of meditation, up to wisdom. In this way, generosity with discipline, because it benefits with discipline and does not harm, generosity becomes pure. Thus, each recipient of the Bodhisattva, because he is free from various harms and is connected with comfortable equipment, should know that generosity becomes pure by the power of discipline. Thus, having patience is taught by those who harm others.