Tibetan
་ན། སྐུའི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལ་སྐུ་ཉིད་གནས་པས་ན་སྐུའི་གནས་སོ། །སྐུ་དང་གཟུགས་དང་ལུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་གྲངས་སོ། །དེས་ནི་དོན་འདི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། རི་མོ་དང་སྐུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ལྷའི་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྐུའི་གནས་ལ་མཆོད་པ་བྱས་ནས། བཟླས་བརྗོད་ལ་སོགས་པ་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །རྣལ་འབྱོར་གནས་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཕྱིར་འདུག་པས་ན་རྣལ་འབྱོར་གནས་སོ། །དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་ནི་སྦྱོར་བ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སྲིད་པའི་ལྷ་རྣམས་པ་དྲུག་ལ་ཀུན་དུ་སྦྱར་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་གནས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་དང་བཀྲ་ཤིས་དང་སེམས་དཔའི་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །བདེ་གཤེགས་མདུན་དུ་བསམས་ནས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་འདིས་བཟླས་བརྗོད་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བ་ཐམས་ཅད། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་བྱ་བ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཅི་མངོན་ཞེ་ན། ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མཚན་ཉིད་རིག་སྔགས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་གནས་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་དོན་དམ་པའི་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་གནས་འོག་ནས། གསང་སྔགས་ལ་སོགས་ལྡན་པ་ཡི། །རིག་སྔགས་ཁྲོ་བོ་མང་པོ་ཀུན། །རྒྱལ་བའི་སྐུ་ལ་མངོན་ཕྱོགས་ནས། །བསམ་གཏན་ངོམས་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་གནས། །ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ད་ནི་བདག་གི་དེ་ ཁོ་ན་ཉིད་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་གཞན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་བདག་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མི་བཟོད་པས་ན་རྣལ་འབྱོར་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རྣམ་པར་མ་བཤིག་པའི་རང་བཞིན་འདི་ཉིད་ལ་བདག་ཅེས་བརྗོད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྣལ་འབྱོར་བའི་བདག་དེ་ལྟ་བུའི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་རང་བཞིན་ནི་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ། དེ་ཡང་འདི་ལྟར་དགོངས་སོ། །རིགས་པ་དང་ལུང་དག་གིས་བརྟགས་ན། དེའི་ཕུང་པོ་ལྔའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཙམ་ཞིག་ལྷག་མ་ལུས་པ་མེད་པར་སྐུར་པ་གདབ་མི་ནུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་ཡུལ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱི་གཞི་དང་བྲལ་བ་རྣམ་པ་མེད་པ་རང་གིས་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཡིན་པར་འདིར་འདོད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཐབས་གསུངས་པ། ཕྱི་ནས་ཡན་ལག་རྣམ་གྲོལ་བ། །མི་འབྱེད་འབྱེད་པ་རྣམ་པར་སྤངས། །ཕྲ་བ་མི་གཡོ་གསལ་བ་སྟེ། །བློ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མདུན་ན་གནས། །བདག་ཉིད་འདི་འདྲ་བ
Chinese
那，叫做“身之处”，因为身安住于此，所以是身之处。身、形、体，这些是同义词。因此，意义可以这样理解：对绘画和雕像等神像的特征，在身之处进行供养，然后进行念诵等。这已经说明了。“瑜伽处所”的意思是：为了瑜伽而安住，所以是瑜伽处所。瑜伽就是结合，就像将所有可能的六种神都结合在一起的词语一样。与其相符的安住，就是金刚、吉祥和菩萨的跏趺坐等特征。想到安住于善逝面前，这表明所有念诵等的结合，都要在世尊面前进行。那么，这又显现了什么呢？通过神之瑜伽的特征，即明咒的苦行之所，从下面开始说明了胜义谛的念诵之所。“具有秘密咒等，明咒忿怒尊众多，于胜者之身前显现，为满足禅定而常住。”现在要考察我的真如。对于被他人完全考察的“我”，即使在世俗谛的措辞中也是无法忍受的，因此要知道，瑜伽士的色等五蕴尚未分解的自性，就称为“我”。瑜伽士的“我”如此这般的无颠倒的自性，就是我的真如。对此，也要这样理解。如果通过理性和圣教进行考察，那么对于其五蕴特征的“我”的无颠倒的体性，一丝一毫也无法否定，这就是我的真如。而且，这也被认为是胜义谛的对境，远离一切戏论的习气之基，无有分别，自证的体性，无二的智慧之相。为了证悟如此这般的我的真如，宣说了方法：从外解脱支分，不分别，完全舍弃分别，微细，不动摇，清晰，是意识的行境，安住在面前。具有如此这般的自性。
English
Now, it is called the "place of the body," because the body dwells there, so it is the place of the body. Body, form, and physique are synonyms. Therefore, the meaning can be understood as follows: Offerings are made to the characteristics of deities such as paintings and statues at the place of the body, and then recitations and so on are performed. This has been explained. The meaning of "yoga place" is: because one dwells for the sake of yoga, it is a yoga place. Yoga is union, like the term for uniting all possible six types of deities. Dwelling in accordance with it is the characteristic of vajra, auspiciousness, and the bodhisattva's lotus posture, and so on. Thinking of dwelling in front of the Sugata, this indicates that all combinations of recitations and so on should be done in the presence of the Bhagavan. So, what does this reveal? Through the characteristics of the yoga of the deity, the place of asceticism of the vidyā-mantra, from below, the place of ultimate truth recitation is explained. "Possessing secret mantras and so on, many wrathful vidyā-mantras, appearing in front of the body of the Victorious One, constantly dwell to satisfy meditation." Now, we must examine my suchness. For the "self" that is completely examined by others, even in the terminology of conventional truth, it is unbearable, so it should be known that the nature of the yogi's five aggregates of form and so on, which have not yet been decomposed, is called "self." The non-inverted nature of such a yogi's "self" is my suchness. This should also be understood in this way. If examined through reason and scripture, then for the non-inverted nature of the "self" with the characteristics of its five aggregates, whatever cannot be denied in the slightest is my suchness. Moreover, this is also considered to be the object of ultimate truth, free from the basis of habitual tendencies of all elaborations, without distinctions, the nature of self-awareness, the aspect of non-dual wisdom. In order to realize my suchness in this way, the method is proclaimed: From the outside, the limbs are liberated, not distinguishing, completely abandoning distinctions, subtle, unmoving, clear, is the object of consciousness, abiding in front. Having such a nature.
Tibetan
ཞག་ནས་ནི། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་ཡན་ལག་ལ་སོགས་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཚིག་རྣམས་དང༌། བདག་ཉིད་འདི་འདྲར་བཞག་ནས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་དང་སྦྱར་རོ། །དེ་ལ་མིག་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཞིང་བྲལ་བ་ནི། ཡན་ལག་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ། །ཡན་ལག་རྣམ་པར་གྲོལ་བདག་དེ། །བཞག་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་འོག་མ་རྣམས་དང་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །ཡན་ལག་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་བདག་དེ་ཡང་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཅེ་ན། མི་འབྱེད་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་གནས་པའི་མིག་དང་རྣ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཀྱང་མི་འབྱེད་ཅིང་མི་འཛིན་པས་ན་མི་འབྱེད་པ་སྟེ། གཟུགས་མེད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ད་ནི་གཟུགས་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་བདག་སྟེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པ་དགག་པའི་ཕྱིར། འབྱེད་པ་རྣམ་པར་སྤངས་ཞེས་བྱ་བ་ གསུངས་སོ། །དེའི་དོན་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། མིག་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱིས། །མིག་ལ་སོགས་པས་བསྐྱེད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དམིགས་པར་བྱེད་པ་རྣམས་མེད་དོ། །མེད་པས་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དབྱེ་བ་རྣམས་ལ་འདིས་དམིགས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར། འབྱེད་པ་རྣམ་པར་སྤངས་པ་སྟེ། དེ་ལ་འབྱེད་པ་རྣམ་པར་སྤངས་ཞེས་བྱ་བ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །དེ་ནི་ཡན་ལག་རྣམ་པར་གྲོལ་བས་ན། བདག་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཡང་མ་ཡིན། གཟུགས་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བཤད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བདག་གི་རང་བཞིན་འདི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་དེ་བཤད་པ་ལ། མོས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བསྟན་ཏོ། །འདིར་ནི་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་བསྟན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་སྒྲ་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་འདུལ་བའི་འགྲོ་བ་བསྡུ་པའི་སྒོ་ནས་བཤད་པར་མངོན་ནོ། །དེ་ལ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་པ་དག་ཀྱང་ཡོད་དེ། གལ་ཏེ་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདི་བདག་རང་གི་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་མ་ཡིན་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ལ་དམིགས་པའི་རང་བཞིན་ཡང་མ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། གང་རྨི་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་འདྲ་བར་ནང་གི་འཁྲུལ་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་སྣང་བ་སྟེ། འདིར་སུས་བཀག་ཅེས་གང་རྒོལ་བ་དེའི་ལན་དུ་ཕྲ་བ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་འདི་ལྟར་དགོངས་ཏེ། ཇི་ཙམ་དུ་ནང་གི་རྒྱུས་འཁྲུལ་པའམ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་གྱི་དབང་གིས་དོན་གྱིས་རྣམ
Chinese
名为“ཞག་ནས་ནི”。对此，将从肢体等解脱出来的词语，与“安住于这样的自性”这句话结合起来。其中，从眼睛等肢体中解脱并分离出来，就是从肢体中解脱出来。那个从肢体中解脱出来的自性，也同样与“安住于”之后的词语结合起来。那么，从肢体中解脱出来的自性又是怎样的呢？说是“不分别”。对此，通过完全舍弃肢体的方式，即使是安住在他人相续中的眼识和耳识等，也不分别、不执著，所以是不分别，这是“无色”的同义词。现在，为了遮止以色等为对境，是无色等自性之自性，所以说了“分别完全舍弃”。 它的意思是这样的：仅仅通过完全舍弃眼睛等肢体，由眼睛等产生的作为对境的识也不存在。因为不存在，所以对于色等差别，它已经舍弃了对境。所以是分别完全舍弃。对此，“分别完全舍弃”像前面一样结合起来。这是因为从肢体中解脱出来，自性也不是色等自性，也不是以色和声等为对境的自性。像这样自性的自性，世尊在某些地方说它是无二智慧的自性，并向具信心的众生开示。这里开示的是自性的真实自性，显然是通过仅仅听到这样的声音就能调伏，从而摄受众生的方式来宣说的。对此，也有一些人这样想：如果自性的真实是自性本身既不是外境的色之自性，也不是缘外境之色的自性，那么，类似于梦境的识，从内在的错乱中显现外境，这又由谁来遮止呢？对于那些反驳的人，回答说“微细”。这是这样认为的：无论内在的因由错乱，还是由于外境的力量，
English
It is called "zhag nas ni." To this, combine the words that are liberated from limbs, etc., with the phrase "abiding in such a nature." Among them, to be liberated and separated from limbs such as the eyes is to be liberated from limbs. That self liberated from limbs is also combined with the words after "abiding in" in the same way. So, what is the nature of the self liberated from limbs like? It is said to be "not distinguishing." In this regard, by completely abandoning the limbs, even the eye consciousness and ear consciousness, etc., that abide in the continuum of others, do not distinguish or cling, so it is not distinguishing, which is a synonym for "formless." Now, in order to negate the object of form, etc., it is the nature of the self of formlessness, etc., so it is said that "discrimination is completely abandoned." Its meaning is like this: merely by completely abandoning the limbs such as the eyes, the consciousnesses that arise from the eyes, etc., as objects do not exist. Because they do not exist, it has abandoned the object for the distinctions such as form. Therefore, it is completely abandoned from discrimination. To this, "discrimination is completely abandoned" is combined as before. This is because, being liberated from the limbs, the self is neither the nature of form, etc., nor the nature of objectifying form and sound, etc. Such a nature of the self, the Blessed One, in some places, said that it is the nature of non-dual wisdom, and revealed it to beings with faith. Here, it is revealed as the true nature of the self, and it is evident that it is spoken in a way that one can be tamed by merely hearing such a sound, thereby gathering beings. To this, some people also think like this: if the truth of the self is that the self itself is neither the nature of external form nor the nature of objectifying external form, then, similar to the consciousness of a dream, the external object appears from the internal delusion, who will prevent this? To those who refute, the answer is "subtle." This is considered in this way: no matter how much the internal cause is confused, or due to the power of the external object,