Tibetan
་པར་སྣང་བ་དེ་ཙམ་དུ་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་དེ་རིགས་སོ། །དེ་མེད་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཕྲ་བའི་དངོས་པོ་ཉིད་ཡིན་པར་མངོན་ནོ། །ད་ནི་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ། ཞུམ་པ་དང་རྒོད་པ་མེད་པར་བསྟན་པ། མི་གཡོ་གསལ་བ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་མི་གཡོ་བ་ནི་མི་འགུལ་བ་མི་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདིས་ཀྱང་ཤེས་རབ་རྒོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གོམས་ པར་བྱས་པའི་སེམས་གཡོ་བ་མ་ཞི་བའི་མཚན་ཉིད་རྒོད་པ་དང་དགག་པ་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་སེམས་མི་གཡོ་བ་ནི་ལམ་ལ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དང་བ་སྟེ། རྨུག་ས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་དང་བྲལ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། འདིས་ཀྱང་ཞིག་གནས་གཅིག་པོར་སོང་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཆོས་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་དུས་ན་ཡང་གང་ཧ་ཅང་མཉམ་པར་གཞག་ཅེས་པ། སེམས་ཞུམ་པའི་མཚན་ཉིད་རྨུགས་པ་ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་དེ་བཀག་གོ །དེ་ལྟར་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡན་ལག་མེད་པ། དམིགས་པ་མེད་པ། གཟུགས་མེད་པ། རྣམ་པ་མེད་པ། མི་གཡོ་བ། གསལ་བར་རྗེས་སུ་མྱོང་བ་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཡང་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་ལམ་མ་སྤངས་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པས། བློ་ཡི་དཔྱོད་པ་མདུན་ན་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །བློ་ནི་ཤེས་རབ་བོ། །དེའི་རང་གི་ཡུལ་ལ་འཇུག་པ་ནི་དཔྱོད་པ་སྟེ། བློའི་དཔྱོད་པའོ། །བློའི་དཔྱོད་པ་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་དེ། བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གང་ཡིན་པའི་མདུན་ན་གནས་པ་དེ་ནི་བློའི་དཔྱོད་པ་མདུན་ན་གནས་པའོ། །དེས་འདི་སྐད་གསུངས་པར་འགྱུར་ཏེ་རང་གིས་རིག་པའི་རང་བཞིན་དེ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཡིན་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྣང་བ་མདུན་ན་དཔྱོད་པ་ཉིད་དུ་འཇུག་གོ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཤེས་རབ་དེ་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་ཐ་མི་དད་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མདུན་ན་གནས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྣང་བའི་དཔེ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཅི་མངོན་ཞེ་ན། སྣང་བ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་མིག་ཅན་གྱིས་དངོས་པོ་སྣང་བ་རྣམས་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ཡོངས་སུ་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་གཟུགས་མེད་པ། རྣམ་བ་མེད་པ། མི་གཡོ་བ། རབ་ཏུ་འོད་གསལ་བ། རང་གི་རིག་པའི་རང་བཞིན་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་ནས་མཇུག་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཉིད་འདི་འདྲར་
Chinese
仅仅显现的那个，被称为“我”的觉知自性就是那样的。没有那个，就显现为完全解脱的微细之物。现在，我的真如是智慧的自性，没有沉没和掉举地显示，被称为“不动澄明”。其中，不动是不动摇、不变异的意思。这也驳斥了智慧掉举的瑜伽士，习惯于分别诸法的分别念，心识动摇未息灭的掉举之相。因此，心不摇动，就是接近于寂灭之道。同样，澄明的意思是清澈，远离昏沉等过失的意思。这也驳斥了仅仅安住一处的瑜伽士，即使在分别诸法的时候，也过分地保持平等，心识沉没的昏沉之相，成为与分别诸法不相顺的方面。如此，我的真如是无支分、无所缘、无色、无相、不动、澄明，虽然是如实体验的体性，但因为认为没有舍弃分别的道路，所以说：“智慧的分别在前方。”智慧就是般若。它的自境的行境就是分别，即智慧的分别。那个智慧的分别，是智慧显现的体性，我的真如所是的那个前方安住的就是智慧的分别。因此，这样说来，即使自证的自性是不分别的，但智慧的显现仍然在前方进行分别。虽然智慧与我的真如无二无别，但仍然说在我的真如前方安住，就像显现的比喻一样。那么，这显示了什么呢？就像显现已经显现，有眼睛的人就能看见显现的诸事物一样。如此，为了显示从能取和所取的分别自性中解脱出来的无色、无相、不动、极明亮、自证的自性，我的真如，所以作了总结。这样的自性
English
That which merely appears, the nature of awareness called "I" is like that. Without that, it appears as the subtle essence of complete liberation. Now, the suchness of self is the nature of wisdom, shown without sinking and excitement, called "immovable clarity." Among them, immovable means unmoving and unchanging. This also refutes the yogi of wisdom's excitement, who is accustomed to the discriminating thoughts of distinguishing dharmas, and whose mind is agitated and has not subsided, the characteristic of excitement. Therefore, the immovability of the mind is said to be close to the path of pacification. Similarly, clarity means clear, meaning free from faults such as dullness. This also refutes the yogi who merely abides in one place, who, even when distinguishing dharmas, maintains excessive equanimity, the characteristic of the mind sinking into dullness, becoming an unfavorable aspect of distinguishing dharmas. Thus, the suchness of self is without limbs, without objects, without form, without appearance, immovable, and clear. Although it is the nature of experiential reality, it is considered that the path of discrimination has not been abandoned, so it is said, "The discrimination of wisdom is in front." Wisdom is prajna. Its object of its own realm is discrimination, that is, the discrimination of wisdom. That discrimination of wisdom is the nature of the appearance of wisdom, and that which abides in front of the suchness of self is the discrimination of wisdom. Therefore, it is said that even though the self-aware nature is non-discriminating, the appearance of wisdom still proceeds to discriminate in front. Although wisdom is inseparable from the suchness of self, it is still said to abide in front of the suchness of self, like the example of appearance. So, what does this reveal? Just as appearance has already appeared, and those with eyes can see the appearing things. Thus, in order to show the formless, appearance-less, immovable, extremely bright, self-aware nature, the suchness of self, which is liberated from the discriminating nature of the grasper and the grasped, a conclusion is made. Such a self
Tibetan
བཞག་ནས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདི་འདྲར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་དུ་སྨོས་པའི་མཚན་ཉིད་ལྟར་རོ། །བཞག་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གནས་ཞེས་ བྱ་བ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་གསལ་བའི་རིགས་པས་བསམ་གནས་ཞེས་བྱ་སྟེ། གསང་སྔགས་ཀྱི་བཟླས་བརྗོད་བྱའོ་ཞེས་འོག་ནས་འཆད་དོ། །ད་ནི་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ལྟ་བུ་མངོན་དུ་བྱས་པའི་སྣང་བ་ལས་ལངས་ནས་ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གསང་སྔགས་རྣམ་པར་ཤེས་པས་བསྒོམ། བསྡམས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས། །སྲོག་དང་རྩོལ་བ་རབ་ཏུ་བསྡམས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་གསང་སྔགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། སྒྲ་དང༌། ཡི་གེ་དང༌། ཕྱག་རྒྱ་དང༌། གཟུགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལས་ལྷ་རྣམ་པ་དྲུག་གོ །དེ་ལྟ་བུའི་གསངས་སྔགས་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་ཤས་པ་དེ་ནི་གསང་སྔགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། གསང་སྔགས་ཀྱི་རྣམ་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ངེས་བསྒོས་ཤིང་བསྒོམས་པ་ནི་གསང་སྔགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་བསྒོམས་པ་སྟེ། བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་སྐབས་དང་འབྲེལ་ཏོ། །དེས་ན་འདི་ལྟར་དགོངས་ཏེ། ནམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ལས་ལྡང་བར་འདོད་པར་གྱུར་པ་དེ་ན། ལྷའི་རང་བཞིན་རྣམ་པ་དྲུག་པོ་དེས་བདག་བསྒོམས་ནས། ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་སུ་བྱའོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །དེ་ལ་ལྷའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒོ་བའི་ཚུལ་ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ། ཇི་ལྟར་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཅིང་རྣམ་པ་མེད་པ། ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པ་དེ་བཞིན་དུ། བདག་འདོད་པའི་གསང་སྔགས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཏེ། དེ་བས་ན་འདི་གཉིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མཚུངས་པས། ལྷའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་དེ་བདག་གི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སྣང་བའི་ནང་དུ་འདུས། བདག་གི་ཡང་ཆུ་དང་འོ་མ་བཞིན་དུ་དེའི་ནང་དུ་འདུས་པས་ན། བདག་ཅག་གཉིས་གཅིག་གོ་ཞེས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ཏེ། ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་སྣང་བའི་སྒོ་དེ་ཉིད་དུ་བདག་དང༌། ལྷ་གཉིས་གཅིག་པར་ང་རྒྱལ་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ། སྣང་བ་མེད་པར་རང་གི་རིག་པ་ཤིན་ཏུ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པར་བསམ་ གཏན་བྱའོ། །དེ་ལས་ལངས་ནས་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྒྲར་རྣམ་པར་བརྟག་གོ །དེ་ལས་ཀྱང་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེའི་རྣམ་པ་ནམ་མཁའི་ནང་ན་གནས་པ་སྣང་བར་བསམ་པར་བྱའོ། །དེ་དག་ཀྱང་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྣམ་པ
Chinese
“安住于”是这样说的。所谓“如此”是指如前所说的体性。所谓“安住于”是指“思处”，也就是以明了诸法自相和共相的道理而称为“思处”，下面将要讲到修持密咒。现在，为了从显现证悟自身真实性的景象中起身，并显示本尊的真实性，要以密咒的分别识来修持。要约束，安住于三摩地。要完全约束气息和勤作。是这样说的。其中，密咒的分别念包括有分别和无分别的智慧，以及声音、文字、手印和形色的差别，由此产生六种本尊。像这样缘于密咒的分别识就是密咒的分别识，确定并修持密咒之相的分别识就是以密咒的分别识来修持，这与“自性”的语境相关。因此，要这样理解：当想要从无分别自性的自身真实性中起身时，就要以六种本尊的自性来修持自身，要想着成为本尊真实性的形象。其中，以本尊的体性来修持的方法是这样的：就像我的真实性是无分别、无相、遍及一切方一样，我所希望的密咒也是如此。因此，这两者在一切方面都是相同的。本尊的无分别智慧显现融入到我的无分别自性真实性智慧显现之中，我的也像水和牛奶一样融入到其中，因此，我们两个是一体的，要完全这样认为。并且，在无分别显现的门中，将自己和本尊观想为一体，生起慢心，在没有显现的情况下，要修持自己的觉性变得非常明显。 从那之中起身，分别密咒的声音。并且，还要观想密咒的文字形象安住在虚空之中。那些也是我的真实性，是月亮坛城的形象。
English
"Having Placed" is said thus. "Suchness" refers to the characteristics mentioned earlier. "Having Placed" refers to "place of thought," which is called "place of thought" because it clarifies the self and common characteristics of all dharmas through reasoning. It will be explained below that one should practice the recitation of mantras. Now, in order to rise from the appearance of realizing one's own suchness and to show the suchness of the deity, one should meditate with the discriminating consciousness of mantra. One should restrain and abide in samadhi. One should completely restrain breath and effort. It is said thus. Among them, the discriminating thought of mantra includes wisdom with and without discrimination, as well as the differences of sound, letters, mudras, and colors, from which six kinds of deities arise. Such a discriminating consciousness focused on mantra is the discriminating consciousness of mantra. Determining and meditating on the discriminating consciousness of the aspect of mantra is meditating with the discriminating consciousness of mantra, which is related to the context of "self-nature." Therefore, one should understand it this way: when one wants to rise from the self-nature of non-discrimination, one's own suchness, then one should meditate on oneself with the six kinds of deity's self-nature, thinking of becoming the image of the deity's suchness. Among them, the method of meditating with the deity's essence is like this: just as my suchness is non-discriminating, formless, and pervades all directions, so is the mantra I desire. Therefore, these two are the same in all aspects. The appearance of the deity's non-discriminating wisdom merges into the appearance of my non-discriminating self-nature's true wisdom. Mine also merges into it like water and milk, therefore, we two are one, one should completely think like this. And, in the door of non-discriminating appearance, one should visualize oneself and the deity as one, generate pride, and in the absence of appearance, one should meditate on one's own awareness becoming very clear. Having risen from that, one should discriminate the sound of mantra. And, one should also visualize the form of the mantra's letters abiding in the sky. Those are also my suchness, the image of the lunar mandala.