Tibetan
་ཚུལ་དུ་བསྡུས་ཏེ། ཇི་ལྟར་བསམས་པའི་ལྷའི་སྐུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང༌། བདག་གི་ལུས་གཉིས་སུ་མེད་པར་གྱུར་པའི་ནང་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནམ། བཟླས་བརྗོད་མ་རྫོགས་ཀྱི་བར་དུའམ། ཅི་ནུས་པར་གཟུང་ངོ་ཞེས་དེ་སྐད་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །རྩོལ་བ་ནི་དྲན་པར་གསུངས་ཏེ། དེ་བསྡམས་པ་ཡང་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་དུས་མ་རྫོགས་ཀྱི་བར་དུའམ། ཅི་ནུས་པར་ཇི་ལྟར་བསམས་པའི་ལྷ་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ལས་གཞན་པ་གུད་དུ་དམིགས་པ་དགག་པ་སྟེ། འདི་དེ་ལྟར་ཅི་མངོན་ཞེ་ན། སྲོག་ཅེས་བྱ་བ་རླུང་དུ་བཤད། །རྩོལ་བས་དྲན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་གཞན་དག་ལས་གསུངས་སོ། །ཡང་ན་ཇི་སྐད་སྨོས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྲོག་སྔ་མའི་རིམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀུན་དུ་བསྡམས་པ་རྒྱུན་བཅད་ཅིང༌། འགོག་པ་ནི་སྲོག་རྩོལ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྲོག་རྩོལ་བ་དེས་བདག་ཤིན་ཏུ་བསྡམས་པའོ། །ཕྱོགས་འདིར་ཡང་བདག་ཅེས་བྱ་བའི་སེམས་བསྡམས་པ་ཉིད་ཀྱིས། དྲན་པ་བསྡམས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཅི་མངོན་ཞེ་ན། སེམས་རྒྱལ་པོ་དྲན་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་ པའི་འཁོར་གྱིས་བསྐོར་བ་སྲོག་གི་ལྷ་ཞོན་པ་ཉིད་དུ་འདོད་དེ། སྲོག་གི་རྟ་དེ་བཟུང་ནས་སེམས་རྒྱལ་པོ་འཁོར་དང་བཅས་པ་ངེས་པར་བཟུང་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་གཞན་དག་ལས་ཀྱང༌། སྲོག་རྩོལ་བ་ནི་སྲོག་འགོག་པ་སྟེ། དེ་བཀག་པས་དྲན་པ་དང༌། བློ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་དང་བཅས་པའི་བདག་གི་སེམས་ངེས་པར་གཟུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསང་སྔགས་རྣམ་པ་དྲུག་གི་རྣམ་པ་བསྒོམ་པས་ལྷའི་ད་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ། ལྷའི་གཟུགས་སུ་བདག་མངོན་པར་བསྒྱུར་ལ། སྲོག་དང་རྩོལ་བ་འགོག་པ་སྔར་བྱས་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་གནས་པར་བྱས་ནས། བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་ཡན་ལག་བཞི་ལ་སོགས་པ་འོག་ནས་འཆད་པ་ཐམས་ཅད་འདིར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པ་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་ཡན་ལག་བཞི་བརྟག་པ་ཡང་རྡོ་རྗེ་གཙུག་ཏོར་གྱི་རྒྱུད་འདི་ཉིད་དུ་སྔར་བསྟན་ཏེ། དེ་བས་ན་གཞུང་འདི་ནི་བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་ཞེས་བསྒྲགས་སོ། །འདི་ལྟར་མིང་བཤད་པ་ནི་ཡན་ལག་བཞིའི་འོག་ཏུ་བསམ་གཏན་གྱི་ཕྱིར་བཤད་པས་ན་བསམ་གཏན་ཕྱི་མའི་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེར་གང་གསུངས་པའི་ལྷག་མ་བཟླས་བརྗོད་དང་མེ་ལ་གནས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲའི་བསམ་གཏན་རིག་སྔགས་དང་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཐམས་ཞེས་བྱ་བ་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་དེ་འདིར་བཤད་དེ། དེ་བས་ན་སྒྲ་དང་སེམས་དང
Chinese
总而言之，像这样归纳起来。如所思维的本尊之身，即是那唯一的，自身与本尊之身无二无别之中，入于三摩地，或直至念诵完毕，或尽己所能地摄持。如是说。精勤是指忆念，束缚它也是直至念诵之时未完，或尽己所能地遮止与如所思维的本尊之形相异的其他所缘。这如何显现呢？所谓“命”是指风，精勤即是忆念。如其他经典所说。或者如前所说的特征的命，以先前的次第完全束缚，断绝相续。阻止即是命精勤，以命精勤自身极度束缚。在此处，所谓“自身”即是心的束缚，应知忆念也被束缚。那样如何显现呢？心如国王，被忆念、三摩地、作意等眷属围绕，被认为是命之神所乘之物。抓住命之马，则心之国王及其眷属必定被抓住。如此，在其他经典中也说：命精勤即是命的阻止，阻止它，则连同忆念、智慧和作意等在内的自身之心必定被抓住。因此，如是观修六种秘密真言的相，所谓本尊即是那唯一的，将自身显现转化为本尊之形，先做命和精勤的阻止，安住于三摩地，然后进行念诵的四支等下文将要讲述的一切，这显示了总结性的词语。如来等念诵的四支的考察，也早已在这部《金刚顶经》中展示过。因此，这部论典被宣称为“后禅次第分别”。如此解释名称，是因为在四支之后为了禅定而宣说，所以称为“后禅次第分别”。在那里所说的剩余部分，念诵和安住于火等声音的禅定，明咒和秘密真言的一切，连同支分，都在这里讲述。因此，声音和心和
English
In short, summarizing in this way. The deity's body as conceived, is that one and only, in which oneself and the deity's body are non-dual, enter into samadhi, or until the recitation is completed, or hold it as much as possible. Thus it is said. Diligence refers to mindfulness, and binding it is also until the time of recitation is not finished, or as much as possible, prevent other objects of focus that are different from the form of the deity as conceived. How does this appear? The so-called "life" refers to wind, diligence is mindfulness. As other scriptures say. Or the life with the characteristics mentioned earlier, completely bound by the previous order, cutting off the continuity. Stopping is life diligence, with life diligence oneself is extremely bound. Here, the so-called "self" is the binding of the mind, it should be known that mindfulness is also bound. How does that appear? The mind is like a king, surrounded by retinues such as mindfulness, samadhi, and attention, and is considered to be the mount of the god of life. Grasping the horse of life, the king of mind and his retinue will surely be grasped. Thus, in other scriptures it is also said: Life diligence is the stopping of life, stopping it, then one's own mind, including mindfulness, wisdom, and attention, will surely be grasped. Therefore, in this way, contemplating the aspects of the six secret mantras, the so-called deity is that one and only, transforming oneself into the form of the deity, first doing the stopping of life and diligence, abiding in samadhi, and then performing all the four limbs of recitation etc. that will be discussed below, this shows the concluding words. The examination of the four limbs of recitation by the Tathagatas etc. has also been shown earlier in this Vajrasekhara Sutra. Therefore, this treatise is proclaimed as "Subsequent Dhyana Gradual Differentiation". Explaining the name in this way, because it is explained for the sake of dhyana after the four limbs, it is called "Subsequent Dhyana Gradual Differentiation". The remaining part mentioned there, the dhyana of sound such as recitation and abiding in fire, all of the vidya-mantras and secret mantras, along with the branches, are all discussed here. Therefore, sound and mind and
Tibetan
་གཞི་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཟླས་བརྗོད་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་འདིར་མ་བཤད་པ་ནི་འདི་ལྟར་སྒྲ་དང་སེམས་ལ་སོགས་པ་བཤད་པ་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་རྒྱུད་འདིར་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེར་འདི་དག་གི་མཚན་ཉིད་བཤད་པ་ཡང་སྒྲ་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེའོ། །སེམས་ནི་སྔགས་ཀྱི་གཞི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྣམ་པར་གྱུར་པའོ། །གཞི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུའི་རང་བཞིན་ནོ། །གཞི་གཉིས་པ་ནི་རང་གི་ལྷའི་གཟུགས་སོ། །གཞན་ཡང་སྲོག་དང་རྩོལ་བ་དང༌། སླར་སྡུད་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་རྡོ་རྗེ་གཙུག་ཏོར་གྱི་རྒྱུད་འདི་ཉིད་དུ་ སྔར་བཤད་ཟིན་པས་དེ་དང་འབྲེལ་བ་བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་ཞེས་བྱ་བ་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་འདིར་དེ་དག་གི་མཚན་ཉིད་མ་གསུངས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རྒྱུད་ལས་བཤད་པ། ཡི་གེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཡིན་ཏེ། །གཉིས་པ་ལ་ནི་སྒྲ་ཞེས་བྱ། བཞི་ནི་རང་གི་ལྷ་གཞག་པར། །རང་གི་ལུས་ལ་བྱ་བ་ཡིན། །གཉིས་པའི་གཞི་ནི་ཞེས་བྱ་བ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྐང་གཉིས་མཆོག །སྲོག་ཅེས་བྱ་བ་རླུང་དུ་བཤད། །རྩོལ་བ་དྲན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། །དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་གཞི་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གི་མཚན་ཉིད་སྔར་བཤད་ཟིན་པར་བལྟའོ། །དེར་ཡང་ལྷ་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་བྱས་པའི་སྔགས་པས་མདུན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུའི་ནང་དུ་བཞུགས་པའི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་གཞག་པ། སྔར་བྱས་པའི་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་ཚོགས་ནི་གསུངས་ན། གསང་སྔགས་ཡིད་ཀྱིས་བརྗོད་དམ་གཤུབས་ཏེ་བརྗོད་པ་ན་ཡན་ལག་བཞི་རྣམས་ལས། ཡན་ལག་གང་ལ་དམིགས་ཤིང་གསང་སྔགས་བརྗོད་པར་བྱ་བདག་བྱེ་བྲག་ཏུ་མ་ཕྱེའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བཟླས་བརྗོད་མེད་པར་ཡང་བསམ་གཏན་ཉིད་ཀྱིས་གསང་སྔགས་འགྲུབ་པ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་དང་ཐར་པ་ཐོབ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་དེར་གསུངས་ན། ཇི་ལྟར་ན་དེ་རྣམས་བསམ་གཏན་ཉིད་ཀྱིས་བཟླས་བརྗོད་ལ་མི་ལྟོས་པར་དངོས་གྲུབ་ལ་སོགས་པ་སྟེར་བར་མ་གསུངས་པས། དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ཡན་ལག་བཞིའི་གསང་སྔགས་བརྗོད་པའི་ཚེ། སོ་སོར་ངེས་པའི་ཡན་ལག་ལ་དམིགས་པ་དང༌། ཇི་ལྟར་བསམ་གཏན་ཉིད་ཀྱིས་གསང་སྔགས་རྣམས་དངོས་གྲུབ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་དང་ཐར་པ་སྟེར་བར་འགྱུར་བ་དེ་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡང་རེ་ཞིག་བསམ་གཏན་གྱི་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་ཡན་ལག་བཞི་རྣམས་ཀྱི་གསང་སྔགས་བརྗོད་པའི་ཚེ
Chinese
之所以没有在此处说明基等念诵等支分的体性之词，是因为声音和心等已经在最初的续部中说明了。这是总结性的词语。其中说明这些的体性是，声音是咒语的文字。心是咒语的基，变成月轮的形状。基是如来身之自性。第二个基是自己的本尊形象。此外，命和勤奋以及收摄等的体性，凡是这些都在金刚顶续中 已经说过，因此与此相关联的后续禅定，在此次第分开说明时，要知道没有说明这些的体性。如《现观庄严经》中所说：文字是菩提心，第二个称为声音，四是安住自己的本尊，是对自己的身体起作用。第二个基叫做圆满的佛陀双足至上。命被称为风，勤奋称为忆念。像这样等等。同样，在此处也应看到基等那些的体性已经说过了。在那里，修习本尊瑜伽的咒师，在面前将秘密咒语的文字安放在如来身中安住的月轮上。如果说先前所做的念诵之集合，秘密咒语是用心念诵还是低声念诵时，从四支分中，以哪个支分作为对境而念诵秘密咒语，并没有特别区分。同样，如果没有念诵，仅凭禅定就能成就秘密咒语，并且获得瑜伽和解脱，如果那里也这样说，那么，既然没有说那些仅凭禅定就能不依赖念诵而给予成就等，那么，当念诵四支分的秘密咒语时，如何以各自确定的支分作为对境，以及如何仅凭禅定，秘密咒语就能给予成就和瑜伽以及解脱，这些将要说明。对此，首先在禅定的念诵的四支分念诵秘密咒语时，
English
The reason why the characteristics of the limbs such as recitation are not explained here is that sound and mind, etc., have already been explained in this tantra at the very beginning. This is a concluding word. There, the characteristics of these are explained as follows: sound is the letter of mantra. Mind is the basis of mantra, transformed into the shape of a moon mandala. The basis is the nature of the body of the Tathagata. The second basis is the image of one's own deity. Furthermore, whatever the characteristics of life and effort, and re-absorption, etc., all of these are in this very Vajraśekhara Tantra. It has already been said before, so it is related to this. It should be understood that the characteristics of these are not mentioned here in this sequentially divided later contemplation. As explained in the Abhisamayālaṃkāra: Letters are bodhicitta, the second is called sound, four is to place one's own deity, it is to act on one's own body. The second basis is called the supreme two feet of the complete Buddha. Life is explained as wind, effort is called mindfulness. Like this and so on. Similarly, here too, it should be seen that the characteristics of the basis, etc., have already been said. There, the mantra practitioner who has practiced the yoga of the deity himself, places the letters of the secret mantra on the moon mandala residing in the body of the Tathagata in front. If the collection of recitations done previously is spoken, when the secret mantra is recited mentally or whispered, from the four limbs, which limb is the object and the secret mantra is recited, it is not specifically distinguished. Similarly, even without recitation, the secret mantra can be accomplished by meditation alone, and yoga and liberation are attained. If this is also said there, then, since it is not said that those can give accomplishments, etc., by meditation alone without relying on recitation, then, when reciting the secret mantra of the four limbs, how to take each determined limb as an object, and how can the secret mantras give accomplishments and yoga and liberation by meditation alone, these will be explained. To this, first of all, when reciting the secret mantra of the four limbs of meditation recitation,