Tibetan
པ་འདིས་ནི་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་བཏང་ངོ༌། །ཡོང་ཡེ་འདི་ནི་བྱ་བའི་རྒྱུད་ཡིན་པས་ན་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པ་བྱས་པས་ཀྱང་གཙང་སྦྲ་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བར་བྱའོ། །ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དབོན་པར་གཙང་སྦྲ་བརྩམ་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་གང་དག་འཆད་པ་དེའི་ལན་དུ་བྱ་བ་ནི། གལ་ཏེ་དོན་འདི་ལྟ་བུར་དགོངས་པ་ཞིག་ཡིན། སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་མོ་ཞེས་གསུངས་པར་གྱུར་མོད་ཀྱི། དབེན་པར་གཙང་སྦྲ་བྱ་བའི་དགོངས་པ་ཅི་ཞིག་བྱ། རབ་ཏུ་སྟོང་པར་སྨྲ་བ་དག་བཤང་གཅི་བྱས་པའི་མི་གཙང་བས་ལུས་དང་གོས་ལ་རེག་པའི་དྲི་ང་བས་འཇིགས་ནས་སྒོར་འཇུག་ཏུ་ཡང་མི་སྟེར་རོ། །ཟས་བསླང་དུ་ཡང་མི་ཐོབ་པས་བཀྲེས་པའི་སྡུག་བསྔལ་བས་ལུས་དང་ཡིད་ཉོན་མོང་ ཏེ། དུས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་འགྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་འཆི་བར་འགྱུར་ཏ་རེ། མི་འདོད་པའི་ལས་སྤངས་པའི་མན་ངག་ཀྱང༌། སྲང་དང་ཁྲོན་པ་ལུ་མ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་སྲང་ལ་སོགས་པར་སེམས་ཅན་ལ་གནོད་པ་ཀུན་དུ་མི་སྤྱད་ཅེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། དེ་ལ་སེམས་ཅན་ནི་སྲོག་ཆགས་སོ། །དེ་དག་ལ་འཚེ་བ་ནི་གནོད་པ་སྟེ། དེ་ཀུན་དུ་མི་སྤྱད་པ་ནི་མི་བྱ་བའོ། །དེ་དག་གང་གིས་མི་སྤྱད་ཅེ་ན། ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ལུས་ཀྱི་སྲོག་གཅོད་པ་དང༌། མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང༌། འདོད་པས་ལོག་པར་སྤྱོད་པ་དང༌། མི་ཚངས་པར་སྤྱད་པ་སྤོང་བའི་མཚན་ཉིད་སེམས་ཅན་ལ་གནོད་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ངག་གི་ལས་ཀྱང་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་དང༌། ཚིག་འཁྱལ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་མཚན་ཉིད་དོ།། ཡིད་ཀྱིས་ནི་ཆགས་སེམས་ལ་སོགས་པ་སྤང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །འོ་ན་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཀྱི་ལམ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་གནོད་པར་སྲིད་ན་ཆགས་སེམས་དང༌། གནོད་པར་སེམས་པ་དང༌། ལོག་པར་ལྟ་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཀྱི་ལམ་གྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་སྟེ། བདག་ལ་མི་འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ལ་སོགས་པར་གྱུར་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཡིད་ཀྱིས་སེམས་ལ་གནོད་པ་ཀུན་དུ་མི་སྤྱོད་དོ་ཞེས་དགག་པ་སེམས་ཅན་ལ་གནོད་པར་གོ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། དེ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དེ་གང་གི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདག་ཀྱང་སེམས་ཅན་གྱི་ནང་དུ་གཏོགས་ཏེ། དེ་བས་ན་བདག་ལ་ཡང་གང་མི་འདོད་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ཡང་ཉེ་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་པས་དགག་པར་དགོངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་བ
Chinese
此人应作何事而派遣呢？此乃行事的续部，因此即使瑜伽士修习，也不应完全放弃洁净。如是宣说。应于僻静处勤修洁净。对于何人宣说修习空性，对此的答复是：如果如此理解此义，虽说修习空性，然于僻静处行洁净之意为何？那些极言空性者，因畏惧大小便后不净之物触及身体和衣服的臭味，甚至不让人进入房内。也无法乞食，因饥饿的痛苦而身心烦恼，最终在不应时死去，一切皆空。不欲之业的舍弃之诀窍，如秤和井、田垄等。如是宣说。其中，与秤等对众生不作任何损害相关。其中，众生即有情。伤害他们即损害，不作任何损害即不做。以何不作损害呢？身语意如是宣说。其中，身的杀生、不予而取、欲邪行、不行梵行，此等舍弃之相即是完全舍弃对众生的损害。同样，语的业也如妄语、绮语等完全舍弃之相。意的业则是舍弃贪心等的自性。那么，如果身语意的业道随顺，则可能对众生造成损害，贪心、害心、邪见的相是随顺意之业道。即使已经变成不悦意等的业，但心中不作任何损害，如是遮止，如何理解为对众生造成损害？对此没有过失，为何呢？因为我也是众生之一，因此对于我来说，任何不悦意的业之果，来世等也会变得临近，因此是因遮止而如此认为。或者，身语的业……
English
What should this person do and be sent for? Since this is the tantra of action, even if a yogi practices, he should not completely abandon cleanliness. Thus it was said. One should diligently practice cleanliness in a secluded place. To whom is it said to practice emptiness? The answer to this is: If one understands the meaning in this way, although it is said to practice emptiness, what is the intention of practicing cleanliness in a secluded place? Those who speak of extreme emptiness, fearing the foul smell of unclean things touching their bodies and clothes after defecating and urinating, do not even allow people to enter the room. They also cannot beg for food, and their bodies and minds are troubled by the suffering of hunger, and eventually they die untimely, and everything becomes empty. The key to abandoning unwanted actions is like scales, wells, and ridges, etc. Thus it was said. Among them, it is related to not causing any harm to sentient beings with scales, etc. Among them, sentient beings are living beings. Harming them is harming, and not doing any harm is not doing. With what should one not do harm? It is said that it is with body, speech, and mind. Among them, the characteristics of abandoning the body's killing, taking what is not given, sexual misconduct, and not practicing celibacy are the complete abandonment of harm to sentient beings. Similarly, the characteristics of abandoning the deeds of speech, such as lying and frivolous speech, etc., are complete abandonment. The deeds of the mind are the nature of abandoning greed, etc. Then, if the paths of action of body, speech, and mind are followed, it may cause harm to sentient beings. The characteristics of greed, harmful thoughts, and wrong views are following the path of action of the mind. Even if it has become an unpleasant action, etc., but one does not do any harm in the mind, thus preventing it, how can it be understood as causing harm to sentient beings? There is no fault in this, why? Because I am also one of the sentient beings, therefore, for me, any unpleasant result of actions, such as in the next life, will also become near, therefore it is thought of as preventing it. Or, the actions of body and speech...
Tibetan
སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་སེམས་པ་བཀག་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ། །སྤང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསླབ་པ་བླངས་པས་སེམས་ཅན་ལ་གནོད་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཏེ། མི་བྱའོ་ཞེས་པའོ། །དེས་འདི་སྟོན་ཏེ་སྡོམ་པ་གཟུང་བ་སྔར་བྱས་ནས། གང་ལས་ཀྱི་ལམ་གྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་དེ་སེམས་རབ་ཏུ་བརྟས་པས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་ཡང་མངོན་དུ་འགྱུར་རོ།། ད་ནི་བསམ་གཏན་དང་བཟླས་བརྗོད་དང་སྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མཚན་ཉིད་བརྟུལ་ཞུགས་གང་གསུངས་པ། བརྟུལ་ཞུགས་དེ་མངོན་དུ་བྱ་བའི་གནས་དང་དུས་ངེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བསམ་གཏན་དང་ནི་བཟླས་པ་དང༌། །གསང་སྔགས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང༌།། སྦྱིན་སྲེག་ལས་དང་དབང་བསྐུར་དང༌། །ཡུལ་གྱི་བྱ་བ་རྣམས་ལ་ཡང༌། །བརྟུལ་ཞུགས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་གསང་སྔགས་རྣམས་ཀྱི་བསམ་གཏན་བྱ་བའི་ཕྱིར། །བརྟུལ་ཞུགས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བཟླས་བརྗོད་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །དེ་ལ་གསང་སྔགས་རྣམས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ནི། །མེ་གནས་དངོས་གྲུབ་སྟེར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྔར་གསུངས་པའོ། །བསམ་གཏན་དེའི་ཕྱིར། གསང་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་རེ་རེ་ལ་རྟོག་པའི་རྣམ་པ་ཚིག་རྣམ་པར་དག་པ་སྒྲའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བསྒོས་པ་སྒྲའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མཚན་ཉིད་ལ་རིག་སྔགས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་སུ་བཤད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་གསང་སྔགས་རྣམས་བཟླས་བརྗོད་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྟུལ་ཞུགས་གསུངས་པ། མི་འགྱུར་གསང་སྔགས་གཞི་ལ་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་འདིས་བདག་ཉིད་བདག་གི་ལྷའི་སྐུར་གྱུར་པར་བསམ་པའི་སྒོ་ནས་བརྟུལ་ཞུགས་བྱ་བ་བསྟན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱང་རང་གི་ལྷའི་བདག་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ་དེས་འདི་ལྟར་སྦྱར་རོ། །གསང་སྔགས་རྣམས་ཀྱི་སྦྱིན་སྲེག་གི་ཕྱིར་བརྟུལ་ཞུགས་གང་གསུངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསང་སྔགས་རྣམས་ལ་སྦྱིན་སྲེག་དབུལ་བའི་ཕྱིར། ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་བཤད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །གསང་སྔགས་རྣམས་དབང་བསྐུར་བའི་བརྟུལ་ཞུགས་ནི་གསང་སྔགས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་སྐུ་ལ་ཐིམ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འོག་མ་ལ་སོགས་པས་དབང་བསྐུར་བའོ། །ཡང་ན་སྒྲུབ་པ་པོས་གསང་སྔགས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གང་དབང་བསྐུར་བར་བྱ་བ་དེ་ནི་གསང་སྔགས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བ་སྟེ། གསང་སྔགས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བ་དེ་ལ་གང་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་རོ། །ཡུལ་གྱི་བྱ་བ་ རྣམས་ལ་ཡང༌། །བརྟུ
Chinese
阻止产生的原因，即心，没有罪过。所谓“舍弃”，是指接受戒律后，完全舍弃对众生的损害，即“不做”的意思。这表明，先受持戒律，然后从事任何业的道路，由于心极度坚固，也会自然而然地成就。 现在，为了确定禅定、念诵和修持等因的本尊瑜伽的特征，即所说的苦行，显现苦行的处所和时间，所以说：禅定与念诵，以及密咒的修持，护摩事业与灌顶，对于境的事务也，所说的苦行是什么。与此相连，为了修持密咒，所说的苦行是什么。同样，也与念诵等相连。其中，密咒的禅定是，火位赐予成就等，是之前所说的。为了那个禅定，对密咒的每一个字，以清净的词语来分别思虑，以声音的自性来摄持，这被解释为声音自性的本尊瑜伽的特征，即明咒的苦行。同样，为了念诵密咒而说的苦行，“不变密咒住于基”，这表明通过思维自身成为本尊的形象来实行苦行。同样，修持等的苦行也应认知为自己本尊的自性，因此应如此连接。为了密咒的护摩，所说的苦行是什么，是指为了向密咒供养护摩，所说的本尊瑜伽是什么。密咒的灌顶苦行，是为了使密咒的形象融入本尊身，以下部等进行灌顶。或者，为了修行者修持密咒，所灌顶的是密咒的灌顶，与密咒的灌顶所说的内容相连。对于境的事务也，苦
English
There is no fault in stopping the cause of arising, which is the mind. "Abandoning" means that after taking vows, one completely abandons harming sentient beings, meaning "not doing." This shows that having taken vows beforehand, whatever engages in the path of action, due to the mind being extremely firm, will also spontaneously become manifest. Now, in order to determine the characteristics of the deity yoga that is the cause of meditation, recitation, and practice, etc., which is the asceticism that has been spoken of, in order to ascertain the place and time for manifesting that asceticism, it is said: Meditation and recitation, as well as the practice of mantras, the work of homa and empowerment, also for the activities of the field, whatever asceticism has been spoken of. It is said, and in that, for the sake of meditating on the mantras, whatever asceticism has been spoken of. Similarly, it is also connected with recitation and so on. Among them, the meditation on mantras is, the fire place bestows accomplishment, etc., which was spoken of earlier. For the sake of that meditation, for each letter of the mantra, the aspect of contemplation, with pure words, being possessed by the nature of sound, this is explained as the asceticism of vidyā-mantra, which is the characteristic of the deity yoga of the nature of sound. Similarly, the asceticism spoken of for the sake of reciting the mantras, "The unchanging mantra abides in the base," this shows that the asceticism is practiced through thinking of oneself as having become the form of one's own deity. Similarly, the asceticism of practice and so on should also be recognized as the nature of one's own deity, and therefore it should be connected in this way. Whatever asceticism has been spoken of for the sake of the homa of the mantras, means whatever deity yoga has been spoken of for the sake of offering homa to the mantras. The asceticism of empowering the mantras is the empowerment by the lower part and so on, for the sake of dissolving the image of the mantra into the body of the deity. Or, for the practitioner to practice the mantra, whatever is to be empowered is the empowerment of the mantra, and it is connected with whatever has been spoken of in that empowerment of the mantra. Also for the activities of the field, ascet