Tibetan
་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡན་ལག་གོམས་པར་བྱ་བའོ། །བརྟུལ་ཞུགས་བྱས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡི་དམ་བྱ་སྟེ། བདག་ཉིད་ལྷའི་རང་བཞིན་དུ་སེམས་ཀྱིས་བྱས་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཡན་ལག་གོམས་པར་ཞེས་བྱ་བའི་བརྟུལ་ཞུགས་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཅེ་ན། དོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གསལ་བར་མི་སྣང་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེས་འདི་ལྟར་དགོངས་སོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་མ་ཐོབ་པ་སླར་སྡུད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པར་བསམ་གཏན་བྱེད་པ་ན་རེ་ཞིག་བདག་ལྷའི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་རྣམ་པ་གང་ཡིན་པར་བདག་གྱུར་པར་སྣང་པར་སང་བ་དེ་མི་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་དེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན། རྣམ་རྟོག་རྗེས་སུ་སོང་བ་ནི། །དོན་གསལ་བར་ནི་མི་སྣང་ངོ༌། ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བརྟུལ་ཞུགས་མངོན་དུ་བྱས་ནས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་སྨད་པའི་ཞེས་གསུངས་ཏེ། བསམ་གཏན་གཅིག་པོ་སྤྱད་ཅེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །བསམ་གཏན་དངོས་པོ་སེམས་པ་གང་ལ་འཇིག་རྟེན་སྨོད་པ་ཡོད་པ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་སྨད་པའི་བསམ་གཏན་ནོ། །དེས་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། བདག་ལྷའི་རྣམ་པར་སྣང་བར་གྱུར་པ་སྒྲ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བཟླས་བརྗོད་དང་བཅས་པ་ཡིད་ལམ་ལ་མི་བྱེད་པས་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་སེམས་ཅན་དང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་མ་སྐྱེས་པའི་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་སྨོད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་བསམ་ གཏན་སེམས་པ་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་བྱའོ་ཞེས་པའོ། །བསམ་གཏན་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཅེ་ན། བློ་གྲོས་ཞི་བ་བསྟན་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཡུལ་ལ་མ་ཆགས་པས་ན་བློ་གྲོས་ཞི་བའོ། །བཀྲེས་པ་དང༌། སྐོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པ་ནི་བསྟན་པའོ། །འཇིག་རྟེན་སྨད་པའི་བསྟན་ནམ་གཅིག་པུ་ཞེས་བྱ་བ་གཅིག་ཏུ་སྨོས་པ་འབའ་ཞིག་བསྟན་པའི་དོན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་སྨད་པ་ཉིད་ཀྱི་བསམ་གཏན་འབའ་ཞིག་སྤྱད་ཀྱི། །བར་བར་དུ་སྒྲའི་བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པ་མི་སྤྱད་དོ་ཞེས་པའོ། །ད་ནི་འདི་དཔྱད་དེ་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བརྟག་པ་སྔར་བྱས་ནས་བསམ་གཏན་པས་ཡན་ལག་བསྒོམ་པའི་ནན་ཏན་བྱའོ། །བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བརྟག་པ་ཡང་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སུན་འབྱིན་པའི་རྣམ་པའོ། །དེ་བས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཟོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པ་སྒྱུ་མ་དང་སྨིག་རྒྱུ་བ་དང་མཚུངས་པར་མོས་པར་བྱས་ན་གལ་ཏེ
Chinese
等，等等。其中，“也”是指要习惯于支分。“通过实行苦行”是指要做本尊，意思是心里把自己当成是本尊的自性。什么是习惯于支分的苦行呢？说是“疑惑”，意思是说不清楚。他的意思是这样的：没有获得禅定，在重新收摄等等的观待下进行禅修时，暂时我显现为本尊的形象，但那是不清楚的自性，因为是从与分别念相关的禅修的行境中产生的。因此，经中说：随逐分别念，则意义不显现。做了这样的苦行之后要做什么呢？说是“呵责世间”，这与“只修禅定”相关。什么禅定事物能呵责世间呢？那就是呵责世间的禅定。这表明了什么呢？就是说，将自己显现为本尊形象，连同声音等等的念诵，都不在心里进行，完全舍弃，对有情和器世间未生起之相进行观察，这种呵责自性的禅定，是为了从烦恼和所知障中解脱而修习的。什么是禅定呢？说是“显示智慧寂静”。其中，因为不执着于对境，所以是智慧寂静。对于饥渴等等的烦恼毫不介意，这就是显示。说是“呵责世间的显示，或唯一”，这唯一的措辞表明了仅仅是显示的意思，也就是说，仅仅修习呵责世间的禅定，而不是间杂地修习声音的禅定等等。现在要研究这个，先做对自性的如实观察，然后禅修者要努力修习支分。对自性的如实观察，就是破斥一切有为法和无为法的相状。因此，如果信解一切法从一开始就没有生起，如同幻象和阳焰一样，那么如果
English
Etc., etc. Here, "also" means to become accustomed to the limbs. "Having practiced asceticism" means to make the yidam, meaning to mentally regard oneself as the nature of the deity. What kind of asceticism is it to become accustomed to the limbs? It is said to be "doubt," meaning that it is not clear. His meaning is like this: When meditating with dependence on re-collecting, etc., without having attained samadhi, for a while I appear to be the image of the deity, but that is the nature of being unclear, because it arises from the object of meditation related to conceptual thought. Therefore, it is said in the sutra: Following conceptual thought, the meaning does not appear clearly. What should be done after doing such asceticism? It is said to be "reproaching the world," which is related to "only practicing meditation." What meditation object can reproach the world? That is the meditation of reproaching the world. What does this indicate? It means that one should not mentally engage in the recitation of sounds, etc., when one appears as the image of the deity, but completely abandon it and contemplate the unborn nature of sentient beings and the world of containers. This meditation of reproaching nature is practiced in order to be liberated from afflictions and cognitive obscurations. What is meditation? It is said to be "showing the pacification of wisdom." Among them, because one is not attached to objects, it is the pacification of wisdom. Not caring about afflictions such as hunger and thirst is what is shown. It is said to be "the showing of reproaching the world, or only," this unique wording indicates the meaning of merely showing, that is, one should only practice the meditation of reproaching the world, and not practice the meditation of sound, etc., in between. Now we must study this, first do the truthful observation of self-nature, and then the meditator must strive to practice the limbs. The truthful observation of self-nature is the aspect of refuting all conditioned and unconditioned phenomena. Therefore, if one believes that all phenomena have not arisen from the beginning, like illusions and mirages, then if
Tibetan
་གཙང་སྤྲ་ལ་སོགས་པ་ཡང་མི་བྱེད་པར་འགྱུར་སྲིད་དེ། དེ་དགག་པའི་ཕྱིར། ཁུ་བ་བཤང་ཅི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེས་ནི་འདི་བསྟན་ཏེ། བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྔར་བྱས་ནས། ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་གནས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྗེ་སུ་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་གཙང་སྦྲ་བྱ་ཞིང་མི་དགེ་བའི་འབྲས་བུར་འགྱུར་བ་སེམས་ཅན་ལ་གནོད་པ་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་པའོ། དེ་ལ་ཁུ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁུ་ཆུ་འབྱུང་བའོ། །བཤང་གཅི་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། འབགས་པ་ནི་ཁར་ཟོས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །རྒྱུ་བ་ནི་ཕྱེན་ནོ། །དོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ལུས་ལྷར་སྣང་བར་གནས་པས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་དོགས་པ་མེད་ཅིང་ལྷའི་བྱེ་བྲག་ཏུ་བསྒོམ་པ་མ་བྱས་པ་འབའ་ཞིག་གིས་བྱ་བ་མ་ཡིན་གྱི་དོགས་པ་ཅན་ལྷའི་རྣམ་པར་གནས་པའི་ཟློས་པ་པོས་ཀྱང་བྱ་བར་བསྟན་པའོ། །བཤང་གཅི་ལ་སོགས་པ་འགྲོ་བ་མེད་པ་འཇིག་རྟེན་མི་འཕྱ་བའི་ཕྱོགས་སུ་དྲི་དང་ཆགས་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་གཙང་སྦྲ་བྱ་སྟེ། གཙང་སྦྲ་བྱེད་པ་མེད་པ་ནི་བྱ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་ ཚུལ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཆོས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ལྟ་ཡིན་ཏེ། གང་གཙང་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟོས་པས་གསང་སྔགས་བཟླས་བརྗོད་བྱས་ན་འབྲས་བུ་འཕྲལ་དུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཚུལ་ལ་ཡང་ཇི་ལྟར་བྱ་སྙམ་ན་ཡང་དེར་ཡང་ཕྱི་རོལ་ཆེ་ཆུང་ལ་སོགས་པ་བྱས་ནས་མི་གཙང་བཞིན་དུ་གསང་སྔགས་བཟླས་བརྗོད་བྱའོ་ཞེས་ནི་མ་གསུངས་སོ། །འབགས་ཀྱང་རུང་མ་འབགས་ཀྱང་རུང༌། གཙང་ཡང་རུང་མི་གཙང་ཡང་རུང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་དེ་དག་ཀྱང་གཙང་སྦྲ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡོང་སུ་སྤང་བའི་ཕྱིར་རམ། རྣལ་འབྱོར་ལ་གཅིག་ཁོ་ནར་འབད་པའི་གང་ཟག་ལ་དགོངས་པ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་མི་ལྟོས་པ་ཉིད་དུ་རྣལ་འབྱོར་གོམས་ཤིང་སེམས་བརྟན་པར་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞུགས་པ་ཡིན་པས་དེ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཙང་སྦྲ་བསྟན་པའི་ཆོ་ག་འདིས་ཅི་ཞིག་བྱ། གང་ཡང་རལ་གྲི་ལ་སོགས་པའི་དངོས་གྲུབ་ཕྱི་རོལ་གྱི་མཚན་མ་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་དེ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། འཕགས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་དགོངས་པ་འགྲེལ་བ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ལ་སོགས་པ་ལས་དུས་གསུམ་དུ་ཁྲུས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེའི་ཕྱིར་གསུངས་ཏེ། རྒྱ་ཆེར་འཕྲོས་
Chinese
像清洁等也不做也是有可能的，为了遮止那个，说了精液、大小便等。那是指出了这个：先做了自己的真实性，住在天神的瑜伽中，也是进入世俗的自在的相，要做清洁，要断除成为不善果的、损害有情的事。其中，精液是指精液产生。大小便产生等，以及污秽是指口里吃的东西等。流淌是指脓。怀疑是指安住在自己的身体显现为天神也这样的词语。又，这个词语表示，不是仅仅没有怀疑并且没有修习天神的差别就能做，而是也表示怀疑者、安住在天神形象的重复者也能做。没有大小便等，在世间不被讥笑的方面，要做没有垢染和贪著的相的清洁。不做清洁，是因为与行部的规矩相违背的缘故。法也是那样，如果依靠清洁等念诵密咒，就会立即获得果。瑜伽部的规矩中，如果想应该怎么做，那里也没有说做了大小等外在的之后，像不干净一样念诵密咒。说了无论污秽与否，无论干净与否等，那些也是为了完全断除对清洁的执着，或者是对唯一努力于瑜伽的人的想法。因为什么呢？因为这是为了获得不依赖一切外在事务，瑜伽纯熟并且心稳定的相的成就而进入的，所以对于他来说，指示外在清洁的仪轨有什么用呢？还有，为了成就依赖刀等外在表相的成就，圣者真实性总集等，以及解释瑜伽部意趣的金刚顶等中，也因此说了在三个时间洗浴等，广说。
English
It is also possible not to do things like cleanliness. To prevent that, it is said to include semen, feces, and urine. That indicates this: first, having done the reality of oneself, even residing in the yoga of the deities, one should engage in the characteristic of being the master of worldly conventions, practice cleanliness, and abandon harming sentient beings, which becomes the fruit of non-virtue. Among them, "semen" means the production of semen. The production of feces and urine, etc., and "defilement" means things eaten in the mouth, etc. "Flowing" means pus. "Doubt" is a term that also refers to residing with one's own body appearing as a deity. The word "also" indicates that it is not only those without doubt and who have not cultivated the distinctions of deities who can act, but it also indicates that even those who are doubtful, those who repeat the form of the deity, can act. Without going to places like feces and urine, one should practice cleanliness, which is the characteristic of being without defilement and attachment, in a way that is not ridiculed by the world. Not practicing cleanliness is because it contradicts the rules of the Action Tantra. The Dharma is also like that: if one relies on cleanliness, etc., and recites mantras, one will immediately obtain the fruit. In the rules of the Yoga Tantra, if one wonders how to act, it is not said there that after doing external things like size, one should recite mantras as if one were unclean. It is said that whether one is defiled or not, whether one is clean or not, etc., are also for the sake of completely abandoning attachment to cleanliness, or for the sake of the thought of a person who is solely devoted to yoga. Why? Because this is entered into in order to obtain the accomplishment of the characteristic of yoga being perfected and the mind being stable, without relying on all external activities. So what is the use of the ritual that indicates external cleanliness for him? Also, in order to accomplish the accomplishment that depends on external signs, such as swords, the Compendium of the Noble Reality, etc., and the Vajra Peak, which explains the intention of the Yoga Tantra, etc., it is also said for that reason to bathe at three times, etc., extensively.