Tibetan
་ནི་གཏང་བར་བྱ་བ་སྟེ། ཡན་ལག་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་འདིར་ཆ་ཤས་ཙམ་གྱི་རྣམ་གྲངས་སོ། །ཡང་ན་ཡན་ལག་གི་ཚིག་གནས་སྐབས་ལ་ཡང་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་བདག་ཅག་གི་དུས་འདི་འདྲའོ་ཞེའམ་བདག་ཅག་གི་གནས་སྐབས་འདི་འདྲའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བས་ན་ཚིག་གི་དོན་འདི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། རིག་སྔགས་ཀྱི་དབང་པོའི་སྤང་བར་བྱ་བའི་གནས་སྐབས་སམ། ཆ་ཤས་ནི་རིག་སྔགས་ཀྱི་དབང་པོའི་ཡན་ལག་སྤང་བར་བྱ་བ་སྟེ། རིག་སྔགས་ཀྱི་དབང་པོའི་ཡན་ལག་སྦང་བར་བྱ་བ་དེ་རྒྱལ་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མཁྱེན་པ་ནི་རིག་པར་འགྱུར་བའོ། །རིག་སྔགས་ཀྱི་དབང་པོའི་ཡན་ལག་སྤང་བར་བྱ་བའང་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་རྒྱལ་བས་མཁྱེན་ཞེ་ན། ལྟོས་བཅས་ཡན་ལག་གྱུར་པར་སྣང༌། སྒྲ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིད་ཀྱི་དང༌། །ཚིག་རྣམས་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་ལྟོས་པ་ དང་བཅས་པར་གྱུར་པས་ན་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་སྟེ་སྔགས་པའོ། །བདག་གི་དངོས་པོ་གང་ལ་ཡན་ལག་ལྷའི་སྐུ་ཡན་ལག་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་ཅིང་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པའོ། །རིག་སྔགས་ཀྱི་དབང་པོའི་ཡན་ལག་སྤང་བར་བྱ་བའམ། རིག་སྔགས་ཀྱི་དབང་པོའི་ཆ་ཤས་སམ། གནས་སྐབས་སྤང་བར་བྱ་བ་གང་ལ་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་བ་ཅུང་ཟད་མི་གསལ་བར་སྣང་བ་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པར་སྣང་བ་སྟེ། དེ་ལ། ལྟོས་བཅས་ཡན་ལག་གྱུར་པར་སྣང༌། །ཞེས་དེ་སྐད་གསུངས་སོ། །ལྟོས་བཅས་ཡན་ལག་གྱུར་བར་སྣང་བའི་རིག་སྔགས་ཀྱི་དབང་པོ་དང་འབྲེལ་པ་སྤང་བར་བྱ་བའི་གནས་སྐབས་དེ། རྒྱལ་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མཁྱེན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །སྔགས་པ་སྲོག་དང་རྩོལ་བ་དང་དཀའ་ཐུབ་དང༌། བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པར་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་རིག་སྔགས་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པ་དག་ཏུ་གྱུར་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྣང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པར་སྣང་བའོ། །དེ་ཡང་ཐར་པ་འདོད་པ་བསམ་གཏན་གྱི་ཚེ། རྣལ་འབྱོར་གྱི་མཐུས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་ལྷའི་ཆ་ཤས་ལ་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྤང་བར་བྱའོ། །ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་ཀྱི་ཡན་ལག་གསང་སྔགས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དེ་ནི་སྔགས་པ་ལ་མི་སྲིད་པས། ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱ་བ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་མ་སྨོས་སོ། །སྒྲ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྒྲ་ནི་གསང་སྔགས་ཤུབ་བུར་བཟླས་བརྗོད་བྱེད་པ་ལས་བྱུང་བའི་སྒྲ་དེ་ལ་བྱ་སྟེ། རིག་སྔགས་ཀྱི་དབང་པོ་ཡན་ལག་སྤང་བར་བྱ་བ་རིག་སྔགས་ཀྱི་དབང་པོའི་སྤ
Chinese
是应当舍弃的。所谓“支分”一词，在这里只是部分的一种名称。或者“支分”的词语也可以指情况，比如“我们的时代是这样的”或者“我们的情况是这样的”。因此，词语的意义应该这样理解：明咒自在所应舍弃的情况或部分，就是明咒自在的支分所应舍弃的，明咒自在的支分所应舍弃的，胜者如来所知晓的就是智慧。如果问，胜者知晓的明咒自在的支分所应舍弃的是什么样的呢？显现为有相关的支分。所谓“声音”是意，所谓“清净的词语”是这样说的，因为是具有相关的，所以是有相关的，即是咒师。我的本体，在哪一方面，支分成为天神的身体，成为支分特征的自性并且产生，那就是支分。明咒自在的支分所应舍弃的，或者明咒自在的部分，或者情况所应舍弃的，在哪一方面，成为支分稍微不明显地显现，那就是显现为支分，对此，说“显现为有相关的支分”。就是这样说的。显现为有相关的支分的明咒自在，以及与之相关的所应舍弃的情况，胜者如来知晓，这是总结性的词语。咒师依赖于生命、努力、苦行和禅定等等而成为有相关的支分，显现为明咒的形象的各种形态，所显现的各种不同的意识，那就是显现为有相关的支分。此外，希求解脱者在禅定时，以瑜伽的力量，以法界自性的方式，以缘于天神部分的方式来舍弃。不是有相关的色蕴支分，秘密真言的成熟，对于咒师来说是不可能的，因为不可能是完全舍弃的，所以没有说。所谓“声音”，声音就是指从秘密真言小声念诵中产生的声音。明咒自在的支分所应舍弃的，明咒自在的
English
It is to be abandoned. The word "limb" here is just a name for a part. Or the word "limb" can also refer to the situation, such as "our time is like this" or "our situation is like this". Therefore, the meaning of the word should be understood as follows: The situation or part that the Vidyādhara should abandon is the limb of the Vidyādhara that should be abandoned, and what the Victorious One, the Tathāgata, knows is wisdom. If asked, what kind of limb of the Vidyādhara that the Victorious One knows should be abandoned? It appears as a related limb. The so-called "sound" is the mind, and the so-called "pure words" are said in this way, because it is related, so it is related, that is, the mantra practitioner. My essence, in which aspect, the limb becomes the body of the deity, becomes the nature of the characteristics of the limb and arises, that is the limb. The limb of the Vidyādhara that should be abandoned, or the part of the Vidyādhara, or the situation that should be abandoned, in which aspect, becoming a limb appears slightly unclear, that is appearing as a limb, to which it is said "appearing as a related limb." That's what it says. The situation of the Vidyādhara that appears as a related limb, and the situation related to it that should be abandoned, the Victorious One, the Tathāgata, knows, this is the concluding word. The mantra practitioner relies on life, effort, asceticism, and meditation, etc., to become a related limb, appearing as various forms of the image of the Vidyādhara, the various different consciousnesses that appear, that is appearing as a related limb. In addition, when a person who desires liberation meditates, he abandons it with the power of yoga, in the manner of the nature of the Dharmadhātu, in the manner of focusing on the part of the deity. The limb of the form aggregate that is not related, the maturation of the secret mantra, is impossible for the mantra practitioner, because it is impossible to completely abandon it, so it is not mentioned. The so-called "sound", the sound refers to the sound produced from chanting the secret mantra in a low voice. The limb of the Vidyādhara that should be abandoned, the Vidyādhara's
Tibetan
ང་བར་བྱའི་གནས་སྐབས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྒྲ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡན་ལག་ཤུབ་བུར་བཟླས་བརྗོད་བྱེད་བའི་གནས་སྐབས་ལ་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་པའོ། །དེས་ནི་གསང་སྔགས་ཤུབ་བུར་བཟླས་བརྗོད་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཡང་གྲོལ་བར་འདོད་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་དམིགས་པས་སྤང་པར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ཡང་ཡིད་ལས་བྱུང་བའི་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྒྲའི་རང་བཞིན་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དམིགས་པས་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་ བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པ། ཡིད་ཀྱི་དང་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡིད་ལས་བྱུང་བས་ན་ཡིད་ཀྱི་སྟེ། རིག་སྔགས་ཀྱི་དབང་པོའི་ཡན་ལག་སྤད་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེ་ཡང་ཡིད་ཀྱི་བཟླས་བརྗོད་ལས་བྱུང་བའི་སྒྲའི་ངོ་བོ་ཉིད་མཉེས་པར་བྱ་བའི་ལྷའི་གསང་སྔགས་འདོན་པའི་རང་བཞིན་གྱི་གནས་སྐབས་དེ་ཡང་གྲོལ་བར་འདོད་པས་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཚིག་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིག་སྔགས་ཀྱི་དབང་པོའི་ཡན་ལག་གང་ལ་ཚིག་རྣམ་པ་གཉིས་མེད་པར་གྱུར་ཅིང་རྣམ་པར་དག་པ་དེ་ནི་ཚིག་རྣམ་པར་དག་པའོ། །ཚིག་རྣམ་པར་དག་པ་རིག་སྔགས་ཀྱི་དབང་པོའི་ཡན་ལག་སྤང་བར་བྱ་བ་རྒྱལ་བས་མཁྱེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་ཡིད་ཀྱི་དང༌། ཤུབ་བུར་བཟླས་བརྗོད་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིང་དང་བྲལ་བ་རིག་སྔགས་ཀྱི་དབང་པོའི་གནས་སྐབས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་གྲོལ་བར་འདོད་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་དམིགས་པས་སྤང་བར་བྱ་ཞེས་དེ་སྐད་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་འདི་ལྟར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པར་སྣང་བ་དང༌། སྒྲ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཡིད་ཀྱི་དང༌། ཚིག་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡན་ལག་དག །ཀྱེ་རིག་སྔགས་ཀྱི་དབང་པོ་སྦང་བར་བྱས་ནས། རིག་པ་མཁས་པ་གསང་སྔགས་ཀྱི་དོན་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ལ་མཁས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལ་གྲོལ་བར་འདོད་པས་རགས་རེམ་གྱིས་སྤང་བའི་རིམ་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། སླར་སྡུད་པ་དང༌། དཀའ་ཐུབ་དང༌། བསམ་གཏན་དང༌། སྲོག་དང་རྩོལ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ནས། རང་གི་ལྷའི་གཟུགས་བརྙན་ལ་དམིགས་པས་རབ་ཏུ་སྦོམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྟན་པར་བྱས་ལ། ཤུབ་བུར་བཟླས་བརྗོད་བྱེད་པའི་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྒྲ་ལ་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རབ་ཏུ་རགས་པ་ལ་དམིགས་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་རགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྟན་པར་བྱའོ། །རགས་པ་ལ་དམིགས་པ་དེ་ཡང་ཕྲ་བ་ཡིད་ཀྱི་སྒྲའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་
Chinese
我认为，所谓的“间断之处”，指的是以“声音”为分支，进行细声念诵的状态。因此，有人认为，细声念诵秘密真言的自性也想要解脱，所以要以法身为目标而舍弃。之后，又显示了从意念产生的秘密真言声音的自性状态，也要以法界为目标而完全舍弃。经文中说“意之”。因为是从意念产生的，所以是“意之”，要与舍弃明咒自在的分支结合起来。也就是说，从意念念诵产生的，使声音的自性喜悦的，念诵本尊秘密真言的自性状态，也想要解脱，所以是舍弃的终结之语。“语完全清净”指的是，明咒自在的分支，对于哪个分支来说，言语没有两种形态而变得完全清净，那就是“语完全清净”。“语完全清净，明咒自在的分支应舍弃，胜者知晓”，指的是意念分别的自性“意之”，与细声念诵的自性分离的明咒自在的状态，也想要解脱，所以要以法身为目标而舍弃，如此这般地显示。或者，也可以这样解释这个偈颂的意义：依赖和具有，显现为分支，以及“声音”和“意之”，以及“语完全清净”的分支等。唉！明咒自在被舍弃之后，智慧贤善，对于秘密真言的意义善于分别的，就会成为如来。这是终结之语。因此，想要解脱，而粗略地舍弃的次第是这样的：进行收摄，苦行，禅定，以及气息和努力等之后，以自己的本尊形象为目标，使极其粗大的三摩地稳固。然后，完全舍弃以细声念诵的秘密真言声音为目标的三摩地，极其粗大的目标，从而使粗大的三摩地稳固。对于粗大的目标的专注，也要用微细的意念声音的三摩地来...
English
I think that the so-called "point of interruption" refers to the state of reciting in a low voice with "sound" as a branch. Therefore, some people think that the nature of reciting secret mantras in a low voice also wants to be liberated, so it should be abandoned with the Dharmakaya as the goal. After that, it also shows that the state of the nature of the sound of secret mantras arising from the mind should also be completely abandoned with the Dharmadhatu as the goal. The scripture says "of the mind." Because it arises from the mind, it is "of the mind," and it should be combined with abandoning the branch of the Lord of Vidyas. That is to say, the state of reciting the secret mantra of the deity, which makes the nature of the sound pleasing, arising from the recitation of the mind, also wants to be liberated, so it is the concluding words of abandonment. "Speech completely pure" refers to the branch of the Lord of Vidyas, for which branch the speech has no two forms and becomes completely pure, that is "speech completely pure." "Speech completely pure, the branch of the Lord of Vidyas should be abandoned, the Victorious One knows," refers to the nature of mental discrimination "of the mind," the state of the Lord of Vidyas separated from the nature of reciting in a low voice, also wants to be liberated, so it should be abandoned with the Dharmakaya as the goal, in this way it is shown. Or, the meaning of this verse can also be explained in this way: dependence and possession, appearing as branches, as well as "sound" and "of the mind," and the branches of "speech completely pure," etc. Alas! After the Lord of Vidyas is abandoned, the wise and virtuous, who are good at distinguishing the meaning of secret mantras, will become Tathagatas. These are the concluding words. Therefore, wanting to be liberated, the order of roughly abandoning is like this: after performing gathering, asceticism, meditation, and breath and effort, etc., with the image of one's own deity as the goal, make the extremely coarse Samadhi stable. Then, completely abandon the Samadhi aimed at the sound of the secret mantra recited in a low voice, the extremely coarse target, thereby making the coarse Samadhi stable. The focus on the coarse target should also be done with the subtle Samadhi of the sound of the mind...