Tibetan
ཉིད་བསྟན་པ་ལ་ཡང་དགོངས་པ་འདི་ཉིད་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་དག་གིས་དོན་འདི་དག་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་དེ་ཡང་གླེང་བ་ལ་འགྲེལ་པའི་ཚིགས་བཅད་བཤད་པས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་འོག་ནས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡང་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་ཆོ་ག་གོང་དུ་སྨོས་པ་བཞིན་དུ་གསང་སྔགས་ཀྱི་བསམ་གཏན་གྱི་ཆོ་ག་ལ་ཡང་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤིན་ཏུ་བསྒོམས་ཤིང་སྒྲ་ཞེས་བྱ་བ་ལྷའི་སྒྲ་སྣང་བ་དང༌། གཉིས་སུ་མེད་པར་མོས་པར་བྱས་ལ་དེ་བསྒོམ་པར་འདོད་དེ། དེ་བས་ན་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྔར་གསུངས་པའི་མཚན་ཉིད་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདིས་བཤད་པ། མི་འབྱེད་ལས་བྱུང་དངོས་པོ་རྣམས། །བློ་ཅན་གྱིས་ནི་བདག་ལ་བསྡམ། །སྔགས་པ་ཡན་ལག་འདས་པ་གནས། །ཞེན་པ་མེད་པར་བསམ་གཏན་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་སྔགས་པས་བདག་གཏན་བྱའོ། །བསམ་མོ་ཞེས་བཤད་པ་ཅི་ཞིག་བསྡམ་པར་ཞེ་ན། མི་འབྱེད་ལས་བྱུང་དངོས་པོ་རྣམས། །བསྡམས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་མི་འབྱེད་པས་ན་མི་འབྱེད་པ་སྟེ་ཡིད་དོ། །དེ་ལ་མཚུངས་པར་ལྡན་པའམ། དེའི་རྒྱུས་གང་འབྱུང་ཞིང་སྐྱེ་བ་དེ་རྣམས་མི་འབྱེད་པ་ལས་བྱུང་སྟེ། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་དེ་རྣམས་བསྡམས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །དེ་དག་བསྡམས་པ་ཡང་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པའི་ངོ་བོར་མི་སྐྱེ་བ་སྟེ། ཇི་སྐད་སྨོས་པའི་མཚན་ཉིད་བསྡམས་པ་དེ་ཡང་གང་དུ་བསྡམ་ཞེ་ན། བདག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཡིད་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེས་འདི་སྐད་དུ་ གསུངས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པའི་མཚན་ཉིད་སྣང་བ་མེད་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་དུ་བྱེད་པས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་དེ་དག་མི་འབྱུང་ཞིང༌། བག་ཆགས་སུ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་བསྡམས་པའོ། །དེའི་གཞི་ཡང་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བདག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །བློ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བརྟག་ནུས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཡན་ལག་འདས་ལ་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་སྙེད་ཅིག་གོ་ཞེས་ཡོངས་སུ་ཆད་པར་ཡན་ལག་ཏུ་དབྱེ་ཞིང་བགྲང་དུ་ཡོད་པ་ནི་ཡན་ལག་སྟེ། མིག་དང་རྣ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་རྣམས་ལ་བྱའོ། །སྔགས་པ་གང་གིས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་སམ། ཆོས་བདག་མེད་པར་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པས་སུན་ཕྱུང་སྟེ། ཡན་ལག་དེ་དག་ལས་འདས་ཤིང་རྒལ་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་བཏང་བ་དེ་ནི་ཡན་ལག་ལས་
Chinese
应当知晓，您所教导的也是这个意思。为了讨论他们如何教导这些意义，通过解释性的偈颂，将在下面立即展示。此外，如同前面所说的念诵仪轨一样，在密咒的禅定仪轨中，也要极度地修习自我的真如，并且相信声音，也就是天神的声音显现，是无二无别的，想要修习它。因此，首先要用先前所说的特征偈颂来解释自我的真如：不分别所生诸事物，智者应将系于我，咒士安住超越支，无执著而作禅定。如是说。其中，咒士应确定自我。如果有人问，所说的“思维”是系缚什么呢？（回答：）说的是“系缚不分别所生诸事物”。其中，由于眼等感官的识不分别，所以“不分别”指的是意。与此相似，凡是由此产生和出生的，都是从不分别中产生的，与心和心所的特征相关联，被称为“系缚”。系缚它们，也就是不生起完全缠缚的自性。如前所述，如果有人问，所说的系缚的特征，又系缚在哪里呢？（回答：）说的是“于我”，意思是“于意”。因此，这将会这样说：如所说的特征，由于显现无有，以及显现无二的自我的真如，那些完全缠缚的事物不会生起，而作为习气的特征是被系缚的。因为它的基础也是意的自性，是自我的真如，所以说了“于我”。“具慧者”的意思是，如果具有智慧，就能考察真如。所谓“安住超越支”，是指完全断绝“仅此而已”的支分，可以被区分和计数的是支分，指的是眼、耳等支分。咒士通过不作意，或者通过论证法无我的道理来驳斥，从而超越和胜过那些支分，并且完全舍弃它们，那就是超越支分。
English
It should be known that what you teach also has this meaning. In order to discuss how they teach these meanings, through the explanatory verses, it will be shown immediately below. Furthermore, just as the recitation ritual mentioned earlier, in the meditation ritual of secret mantras, one should also extremely cultivate the suchness of self, and believe that the sound, which is the appearance of the deity's sound, is non-dual, and desire to practice it. Therefore, first, one should use the previously mentioned characteristic verses to explain the suchness of self: 'Things arising from non-discrimination, the wise should bind to me, the mantra practitioner dwells beyond the limbs, without attachment, meditate.' Thus it is said. Among them, the mantra practitioner should ascertain the self. If someone asks, what is it that the said 'thinking' binds? (Answer:) It is said, 'Bind the things arising from non-discrimination.' Among them, because the consciousness of the senses such as the eye does not discriminate, 'non-discrimination' refers to the mind. Similarly, whatever arises and is born from this is produced from non-discrimination, and is related to the characteristics of mind and mental factors, and is called 'bound.' Binding them means not giving rise to the nature of complete entanglement. As mentioned earlier, if someone asks, where is the characteristic of binding said to be bound? (Answer:) It is said 'in me,' which means 'in the mind.' Therefore, it will be said like this: As the characteristics mentioned, because the appearance is absent, and the suchness of the non-dual self appears, those completely entangled things will not arise, and the characteristic as a habit is bound. Because its basis is also the nature of the mind, which is the suchness of self, therefore it is said 'in me.' 'The wise' means that if one has wisdom, one can examine the suchness. The so-called 'dwelling beyond the limbs' refers to the limbs that completely cut off 'only this much,' and can be distinguished and counted, referring to the limbs such as the eye and ear. The mantra practitioner refutes by not paying attention, or by arguing the doctrine of no-self, thereby surpassing and overcoming those limbs, and completely abandoning them, which is beyond the limbs.
Tibetan
མ་འདས་པ་སྟེ། ཡན་ལག་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་འདི་ལ་ཡན་ལག་ལས་འདས་པར་གྱུར་ནས་གནས་པ་ནི། ཡན་ལག་འདས་ལ་གནས་པ་སྟེ། སྣང་བ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་གསལ་བ་ལས་མ་ལངས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་གནས་པས་སྒྲ་ཞེས་བྱ་བའི་ལྷའི་རང་བཞིན་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ལྷའི་རང་བཞིན་བསམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བསམ་གཏན་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཇི་ལྟར་བསམ་གཏན་བྱ་ཞེ་ན། ཞེན་པ་མེད་པར་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཞེན་ཅིང་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཞེན་པ་མེད་པ་སྟེ། འདིས་ཀྱང་བསམ་གཏན་དུ་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པ་དགག་པ་གསུངས་ཏེ། མངོན་པར་ཆགས་པ་དགག་པ་དེ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྣང་བའི་སྒོ་ནས་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྣམ་པར་བཅད་པ་ཉིད་ལ་དགག་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བསམ་གཏན་དུ་བྱ་བ་ལ་ཆགས་ན་གོང་ནས་གོང་དུ་ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པར་མི་འགྱུར་བས། ཁྱད་པར་མི་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་བསམ་གཏན་དུ་བྱ་བ་ལ་ནི་དེ་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པར་འདོད་པ་ ཉིད་པས་ཞེན་པ་མེད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་དགག་པ་དེ་ལ་དགོངས་པར་ནི་དེ་ལ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་བལྟའོ། །དེ་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་གནས་ནས་ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་དུ་བྱ་སྟེ། སྒྲ་ཞེས་བྱ་བའི་ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྒྲ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྲེང་བར་སྦྱར། །ཡི་གེ་བརྒྱུས་པ་མི་འགྱུར་རྣམས། །དྲིལ་བུའི་སྒྲ་བཞིན་མ་ཆད་པར། །ཡིད་ལ་ཞེན་པར་སེམས་པ་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། །འདིས་ཀྱང་སྣང་བ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ལས་ལྡང་བ་དང༌། གསང་སྔགས་ཀྱི་སྒྲའི་རྣམ་པའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་བསྟན་ཏེ། འདིར་ཡང་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སྣང་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱི་ནས་ཐོབ་པའི་སྒྲའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་སྒྲའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྐྱེས་པ་ཉན་པ་དང་ཆུ་དང་འོ་མ་བཞིན་དུ་སྒྲ་དང་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པར་སེམས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་གསལ་བར་རབ་ཏུ་སྣང་བ་རྣམ་གྱུར་པ་དེ་ན། སྔགས་པ་དེ་སྒྲའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལྷའི་སྦྱོར་བ་ལ་གནས་པར་གྱུར་པ་དེ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་སྒྲ་ཞེས་བྱ་བ་ཡི་གེ་རྣམས་ཕྲེང་བར་སྦྱར་བ་སེམས་པ་ན་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་ཏེ། དེ་བས་ན་ཡི་གེ་རྣམས་ཕྲེང་བར་སྦྱར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེའི་སྒྲ་གཅིག་བརྒྱུད་པར་མ་ཆ
Chinese
未超越，即所谓超越支分之义，于此超越支分而住者，乃安住于支分已逝之处，意为未从无相智慧之光明中升起。如是，因安住于自我的真如，故应思维声之天性之神，以及法界之神性，为示此故，宣说了“应修禅定”。如何修禅定耶？如是说“无有执着”，无有执着者，即是远离贪执与耽着，此亦宣说了遮止于禅定所缘之境生起贪执，而遮止贪执，亦应知乃是以智慧之光明，对自我的真如进行辨别而遮止。为何如此？若于禅定所缘生起贪执，则无法由上而上地辨别诸法，故将无法获得殊胜之果。对于世俗谛之神之真如自性进行禅定，若欲于彼生起贪执，则“应无执着”之遮止，智者不应如是看待。于彼如是之自我的真如中安住，而显现神之真如，为显现声之神之真如故，将“声”字连缀成串。 “字母连缀不改变， 如铃声般不间断， 于意执持作意时。” 如是等等所说，此亦显示了无相智慧之自性从自我的真如中升起，以及密咒之声相之天瑜伽。此处亦显示了自我的真如不作分别，从无相之自性之外所获得的声之自性的神之真如，以声之相状作意，俱生而听闻，如水与乳般与声合一而作意之瑜伽，由此而清晰显现的转变，彼时，咒师安住于声之自性的神之结合，此即是所要显示的。于此，“声”字与“字母连缀作意时”相连，因此，“字母连缀”即是密咒的字母之声，一气呵成，不间
English
Not transcended, that is, the meaning of so-called transcending the limbs. To abide having transcended the limbs is to abide in the place where the limbs have passed away, meaning not arising from the clarity of non-appearing wisdom. Thus, because of abiding in the suchness of self, one should contemplate the nature of the deity of sound and the nature of the deity of the Dharmadhatu. For the sake of showing this, it is said, "One should meditate." How should one meditate? It is said, "Without attachment," that which is without attachment is that which is free from clinging and attachment. This also speaks of preventing attachment to the object of meditation, and preventing attachment should also be understood as preventing the very discrimination of the suchness of self through the light of wisdom. Why? If one is attached to what is to be meditated upon, one will not be able to distinguish the dharmas from above, so one will not be able to obtain the special qualities. To meditate on the characteristic of the suchness of the deity of conventional truth, if one desires to be attached to it, the wise should not look at the negation of "should be without attachment" in that way. Abiding in such a suchness of self, one should manifest the suchness of the deity. For the sake of manifesting the suchness of the deity of sound, the word "sound" is strung together in a garland. "The letters strung together do not change, Like the sound of a bell, without interruption, When the mind clings to it and contemplates." As it is said and so on, this also shows the nature of non-appearing wisdom arising from the suchness of self, and the yoga of the deity in the form of the sound of mantra. Here also, the suchness of the deity of the nature of sound, which is obtained from outside the nature of non-appearance, which is the non-conceptualization of the suchness of self, is conceptualized in the form of sound, born together and heard, like water and milk, the yoga of contemplating becoming one with sound, and the transformation that clearly appears through this, then, the mantra practitioner abides in the union of the deity of the nature of sound, this is what is to be shown. Here, the word "sound" is connected with "when the letters are strung together and contemplated," therefore, "the letters strung together" is the sound of the letters of mantra, in one breath, without inter-