Tibetan
འཛིན་ཕྲ་བ་རྒྱུ་ཡིན་པས་རྟག་ཏུ་འདི་ཉིད་བྱའོ། །གལ་ཏེ་བརྒྱ་ལ་ཤུབ་བུར་བཟླས་བརྗོད་བྱེད་འདོད་ན་དེ་ཡང་དེའི་ཚེ་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བས་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ཡོང་ནི་སླར་སྡུད་པ་དང་སྲོག་དང་རྩོལ་བ་བསྡམས་པས་ཡིད་དང་རླུང་དང༌། དབང་པོའི་བྱེད་པའི་ཚོགས་ནང་དུ་ཕྱོགས་པར་བྱས་པས་ཤུབ་བུར་བརྗོད་པར་དཀའ་སྟེ། དེ་བས་ན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཉིད་རིགས་སོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དབང་དུ་མ་གྱུར་བ་རྣམས་ཚིག་ བརྗོད་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་ཡང་སྲིད་དེ། །རིག་པས་དེ་དང་སྦྱར་ན་ཡང་ཡིད་ཀྱི་བཟླས་བརྗོད་ཉིད་མཆོག་ཡིན་ནོ། །དངོས་གྲུབ་འདོད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་གྲུབ་འདོད་པའི་ཕྱིར་གསང་སྔགས་ཀྱི་བཟླས་བརྗོད་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་གིས་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་ཆོ་ག་འདི་ངེས་པར་ནན་ཏན་བྱའོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་གྱི་བསོད་ནམས་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་ནི་འདི་སྐད་དུ་གསུངས་པའི་ཆོ་ག་ལས་ཉམས་ཤིང་ཅི་ནུས་པར་བཟླས་བརྗོད་བྱས་ན་ཡང་ཉེས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །སྒྲ་ལ་དམིགས་པའི་བཟླས་བརྗོད་ལ་ཡིད་ཀྱི་དང་ཤུབ་བུར་བཟླས་བརྗོད་བྱ་བ་སྨོས་པ་ནི་འདིར་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་བལྟ་སྟེ། དེ་བས་ན་སྔ་མའི་བཟླས་བརྗོད་དག་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །འདི་བསྡུས་པའི་དོན་ཀྱང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཡན་ལག་བཞིའི་ཆོ་ག་བྱས་ཤིང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གཞི་ལ་བལྟས་ནས། ལུས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རླུང་གི་ལམ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་སེམས་ཀྱི་རྟ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་བྱས་ལ་རུས་སྦལ་གྱི་ལུས་བསྐུམ་པ་དང་ལྕེ་ཡིས་ཆུ་བཏུང་བའི་ཚུལ་དུ་རླུང་སླར་སྡུད་པའི་སྦྱོར་བས་ཡིད་ནང་དུ་ཕྱོགས་པར་བྱ་སྟེ། རང་གི་ལྷ་དང༌། གཉིས་སུ་མེད་པར་ཤིན་ཏུ་བསྒོམས་པའི་གཟུགས་ཀྱིས་བདག་ཁྱབ་པར་བྱས་ལ་དྲན་པ་དང་རླུང་འབྱུང་བའི་ལམ་བཀག་སྟེ། བརྗོད་པར་བྱ་བའི་སྒྲ་ལ་དམིགས་ཤིང་སེམས་བཟུང་ནས་དབུགས་དབྱུང་བའི་མྠའཱམ། གསང་སྔགས་ཀྱི་མཐའི་བར་དུ་གསང་སྔགས་འདོན་པ་བྱས་ལ། ཡང་དེ་བཞིན་དུ་རླུང་གི་ལམ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་སེམས་ཕྱིར་ཕྱོགས་པར་བྱས་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ལ་བལྟས་ནས་སླར་བསྡུས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྒྲ་ལ་དམིགས་པའི་བཟླས་བརྗོད་བྱས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འབྱུང་བ་དང་སླར་བསྡུ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཇི་ཙམ་འདོད་པའི་བར་དུ་བཟླས་བརྗོད་བྱའོ། །དེ་ལྟར་གསང་སྔགས་བརྗོད་པའི་ཆོ་ག་གང་དང་པོ་ལ་དམིགས་པ་གསུམ་གསུངས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་
Chinese
因为执持微细之故，应恒常行持此法。如果想要以百次默念诵持，也应在那时以那样的行持来做，如是宣说。所谓“来”即是收回，以生命和勤奋来约束，使意和风，以及诸根的作用汇聚于内，默念诵持是困难的。因此，在意中作意才是合理的。对于尚未能自在入定的那些人，如果出声念诵，也可能会使禅定退失。如果以智慧将二者结合，那么意念诵持才是最殊胜的。“欲求成就者”是指，为了欲求成就而念诵密咒的那些人，他们必须认真地进行这个念诵仪轨，这是其用意。为了来世的福德等而行持，是指即使从如是所说的仪轨中有所减损，并尽力念诵，也不会有过失，这是总结性的说法。对于以声音为所缘的念诵，提到意念和默念诵持，应视其为此处所特别指示的特征。因此，也应将其应用于之前的念诵中。此处的简要意义也如前一样，进行四支的仪轨，并观想如来之基。使追随全身气脉的心之马显现于前，如乌龟收缩身体，如舌头饮水般地以收摄气息的行持，使意念向内集中。以与自己的本尊无二无别、极其观修的形象遍满自身，并遮断忆念和气息生起的道路。专注于所要念诵的声音，并摄持心念，在呼气的མྠའཱམ། （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）和密咒的结尾之间念诵密咒。又如是，使追随气脉的心念向外散发，并观想如来等三者，然后收摄。如是，以专注于密咒声音的念诵，也以生起和收摄的方式，念诵到自己想要的时间为止。如是，对于密咒念诵的仪轨，最初所说的三种专注，即是如来
English
Because of holding subtle things, one should always practice this method. If one wants to silently recite a hundred times, one should also do it at that time with that kind of practice, as it is said. The so-called "coming" is to gather back, to restrain life and diligence, to make the mind and wind, and the functions of the senses converge inward, it is difficult to silently recite. Therefore, it is reasonable to focus on the mind. For those who have not yet mastered concentration, if they recite aloud, it may also cause the samadhi to degenerate. If wisdom combines the two, then mental recitation is the most excellent. "Those who desire accomplishment" refers to those who recite mantras in order to desire accomplishment, they must earnestly perform this recitation ritual, this is its intention. To act for the sake of future merit, etc., means that even if there is some reduction from the ritual as stated, and one recites as much as possible, there will be no fault, this is the concluding statement. Regarding the recitation that focuses on sound, mentioning mental and silent recitation should be regarded as the characteristic specifically indicated here. Therefore, it should also be applied to the previous recitations. The concise meaning here is also the same as before, performing the ritual of the four branches, and contemplating the basis of the Tathagata. Make the horse of the mind that follows the wind channels of the whole body appear before you, like a turtle retracting its body, like a tongue drinking water, with the practice of retracting the breath, concentrate the mind inward. With the image of your own deity, inseparable and extremely meditated upon, pervade yourself, and block the path of memory and the arising of breath. Focus on the sound to be recited, and hold the mind, recite the mantra between the exhalation of mthaam (མྠའཱམ།，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) and the end of the mantra. And so on, let the mind that follows the wind channels emanate outward, and contemplate the three, such as the Tathagata, and then gather them back. In this way, with the recitation that focuses on the sound of the mantra, also in the manner of arising and gathering, recite until the time you want. Thus, for the ritual of mantra recitation, the three focuses initially mentioned are the Tathagata.
Tibetan
པ་དང་དེའི་ནང་ན་གནས་པའི་གསང་སྔགས་དང་བཅས་པའི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་དམིགས་པའི་བྱེ་བྲག་གོ །གསང་སྔགས་ཟློས་པའི་ཆོ་ག་གཉིས་པ་ལ་ནི་དམིགས་པ་ གཉིས་ཏེ། བདག་གི་སྙིང་གའི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང༌། དེའི་ནང་ན་གནས་པའི་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེའི་ཕྲེང་བའོ། །རིམ་པ་གསུམ་པ་ལ་ནི་བཟླས་བརྗོད་བྱ་བའི་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྒྲ་ལ་དམིགས་པ་སྟེ། བཟླས་བརྗོད་གསུམ་གྱི་བྱེ་བྲག་གོ །བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང༌། བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང༌། རིག་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རིག་སྔགས་དང་སྔགས་ཀྱི་ཐབས་ཆེན་པོ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་རིག་སྔགས་དང་གསང་སྔགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་ལམ་འདི་ཉི་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། །ཐུང་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པར་བསྟན་པས་ཇི་སྐད་སྨོས་པའི་མཚན་ཉིད་རིག་སྔགས་དང་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཐབས་འདི་ལ་ནན་ཏན་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རིག་སྔགས་དེ་ཉིད་མ་ལུས་དང༌། །བདག་གི་དེ་ཉིད་ཆོ་ག་དང༌། བཟླས་བརྗོད་དེ་ཉིད་ཆོག་ཤེས་ན། །མིས་ནི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །དེ་ལ་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་ཡན་ལག་ལ་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་གོང་དུ་སྨོས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་ཡན་ལག་བཞི་མ་ཡིན་པ་ལས་དམ་པར་གྱུར་པས་ན་མཆོག་གོ །དེ་བས་ན་དེ་ཤེས་ན་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །འོ་ན་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རབ་ཏུ་ནན་ཏན་བྱས་ནས་ཞེས་སྨྲ་བར་རིགས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ནན་ཏན་མ་བྱས་པར་ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་མི་སྣང་ངོ༌། །དཔེར་ན་འཇིག་རྟེན་ན་རྨོས་དང་ཚོང་གི་ཆོ་ག་ཤེས་ཀྱང་ནན་ཏན་མ་བྱས་ན་དེའི་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པར་མི་སྣང་སྟེ་དེ་ནི་མི་རིགས་པའོ། །དེ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དེ་འབྲས་བུ་ལ་རྒྱུ་བཏགས་ཏེ། བསྟན་པར་དགོངས་པའམ། ནན་ཏན་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་དགོངས་པའོ། །རིག་སྔགས་དེ་ཉིད་མ་ལུས་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་མ་ལུས་དང་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་རིག་སྔགས་རྣམ་པ་དྲུག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བསྟན་ཏོ། །བདག་གི་དེ་ཉིད་ཆོ་ག་ཡང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོ་གའི་ཚིག་སྨོས་པས་འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཆོ་ག་སྨོས་པས་རྣམ་པར་དཔྱད་ཀྱི་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེས་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་ལ་ནི་མི་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་
Chinese
以及其中所住之包含秘密真言的月轮的观想差别。秘密真言念诵的第二种仪轨则是两种观想：自己的心间的月轮，以及其中所住的秘密真言的文字串。第三个次第则是观想所念诵的秘密真言的声音，这是念诵三种的差别。念诵的真如，以及自我的真如，以及明咒的真如的体性，明咒和咒语的甚深方便已经讲述完毕。现在，明咒和秘密真言的成就之道唯有此，而非其他。因为已显示为不共之因，所以为了郑重指示如上所说的体性明咒和秘密真言的方便。明咒其自身无余，自我的其自身仪轨，念诵其自身仪轨知晓，人则会获得成就。其中，所谓念诵的真如殊胜，是指观想念诵支分的体性，以上所说的即是念诵的真如。由于从非念诵的四支分中成为殊胜，所以是殊胜的。因此，如果知晓此，则与获得成就相关联。那么，应该说念诵的真如要极度认真地做。因为如果不认真做，仅仅是知晓，也看不到有果实。例如，世间知道耕种和贸易的仪轨，如果不认真做，也看不到具有其果实，这是不合理的。对此没有过失，因为将因安立于果上，意在指示，或者意在说认真等等的体性。所谓“明咒其自身无余”，说“无余”是指指示要完全知晓明咒六种的真如。所谓“自我的其自身仪轨”，说仪轨之词，是这样指示的：说了自我的真如的仪轨，要进行分别观察，但对于凭借自我的真如而获得成就则不应如此。那是因为，自我的真如是无二智慧的体性。
English
And the specific contemplation of the lunar mandala containing the secret mantra residing within it. The second ritual of secret mantra recitation involves two contemplations: the lunar mandala in one's own heart, and the string of secret mantra syllables residing within it. The third stage involves contemplating the sound of the secret mantra being recited, which is the distinction of the three recitations. The suchness of recitation, and the suchness of self, and the nature of the suchness of vidyā-mantra, the profound means of vidyā-mantra and mantra have been explained. Now, this path of accomplishment of vidyā-mantra and secret mantra is the only one, and not another. Because it has been shown to be the uncommon cause, therefore, in order to earnestly instruct in the means of vidyā-mantra and secret mantra, which are the characteristics mentioned above. The vidyā-mantra itself is complete, the self itself is the ritual, and if one knows the recitation itself is the ritual, then one will attain accomplishment. Among these, the so-called supreme suchness of recitation refers to the nature of contemplating the limbs of recitation, which is what was mentioned above as the suchness of recitation. Because it has become supreme from the non-recitation of the four limbs, it is supreme. Therefore, knowing this is related to attaining accomplishment. Then, it should be said that the suchness of recitation should be done with extreme diligence. Because if one does not do it diligently, merely knowing it, one does not see that there is fruit. For example, in the world, even if one knows the rituals of plowing and trade, if one does not do it diligently, one does not see that one possesses its fruit, which is unreasonable. There is no fault in this, because one establishes the cause on the fruit, intending to instruct, or intending to speak of the nature of diligence and so on. The so-called "the vidyā-mantra itself is complete," saying "complete" means indicating that one should completely know the suchness of the six types of vidyā-mantra. The so-called "the self itself is the ritual," saying the word ritual, it is instructed in this way: having spoken of the ritual of the self's suchness, one should analyze and observe, but one should not do so for the attainment through the self's suchness. Why is that? Because the self's suchness is the nature of non-dual wisdom.