Tibetan
ཞིན་གཤེགས་པ་རྗེས་དྲན་ཞིང༌། །ཤར་ཕྱོགས་བལྟས་ཏེ་བྲེ་བར་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་མི་འཁྲུལ་བར་གཏན་ལ་དབབ་པའི་ཕྱིར་དབུས་ནས་རྒྱ་གྲམ་དུ་ཐིག་བཏབ་སྟེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་བབ་པར་ཕུར་བུས་བཙུགས་ལ་དེ་ནས་སྲད་བུ་དེ་བལྟ་བ་སྟེ་དབུས་ཀྱི་ཕུར་བུ་ལ་བརྟོད་ལ་གྲྭ་བཞི་གཏན་ལ་དབབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་གྲྭ་བཞིའི་མཚན་མར་ཡང་ཕུར་བུ་བཞི་གཟུགས་སྲད་བུ་ཡང་མདུད་པ་མི་པོར་བར་སྐུད་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་གདགས་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྗེས་དྲན་ཞིང༌། །ཞེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཡིད་ལ་བྱས་ནས་ཞས་པའོ། །དེ་ནས་ལྷོ་ཕྱོགས་སོང་ནས་ནི། །བྱང་ཕྱོགས་སུ་ནི་བྲེ་བར་བྱ། །ཞེས་པ་ཡང་རྒྱ་གྲམ་ཉིད་གདབ་པ་ལ་བྱའོ། །བློ་ཅན་དེ་ནས་སླར་ལོག་ནས། །བདེན་བྲལ་ཕྱོགས་སུ་གནས་ནས་ནི། །བྱང་ཕྱོགས་སུ་ནི་བྲེ་བར་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་སློབ་དཔོན་དེ་ལྷོ་ནུབ་ཀྱི་མཚམས་སུ་འདུག་ནས་ཁ་བྱང་ཕྱོགས་སུ་བལྟས་ཏེ་ནུབ་ཀྱི་ངོས་སུ་ཐིག་གདབ་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་གཡས་སུ་བསྒྱུར་བར་བྱ། །བསྒྱུར་ཏེ་དེ་རུ་འདུག་ནས་ནི། །ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་ནི་བྲེ་བར་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་སློབ་དཔོན་ལྷོ་ནུབ་ཀྱི་མཚམས་དེ་ཉིད་དུ་འདུག་ཅིང་ཁ་བྱང་ཕྱོགས་སུ་བལྟས་པ་ལས་ཁ་ཤར་ཕྱོགས་སུ་བསྒྱུར་ཏེ་སྲད་བུ་འཛིན་པའི་གྲོགས་པོ་དཀྱིལ་འཁོར་བསྐོར་ནས་ཤར་ལྷོའི་མཚམས་སུ་སོང་སྟེ་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་ངོས་སུ་ཐིག་གདབ་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་གནས་དེ་བཏང་ནས་སུ། །མེ་ཡི་ཕྱོགས་སུ་གནས་ནས་ནི། །སྔགས་པ་གསང་སྔགས་ཆོ་གར་གནས། །ཤར་དུ་སྲད་བུ་བྲེ་བར་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་སློབ་དཔོན་དེས་ལྷོ་ནུབ་ཀྱི་མཚམས་དེ་བོར་ནས་ཤར་ལྷོ་མཚམས་སུ་འདུག་སྟེ་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་ངོས་ཐིག་གདབ་པར་ བྱའོ། །སྔགས་པ་གསང་སྔགས་ཆོ་གར་གནས། །ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནས་དེ་བཞིན་དབང་ལྡན་ཕྱོགས། །སོང་ནས་ནུབ་ཏུ་ཁ་བལྟས་ཏེ། །རླུང་གི་ཕྱོགས་ཀྱི་བར་དུ་ནི། །བྱང་གི་ཕྱོགས་སུ་བྲེ་བར་བྱ། །ཞེས་པ་ན་སློབ་དཔོན་བྱང་ཤར་གྱི་མཚམས་སུ་འདུག་ནས་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་ངོས་ཐིག་གདབ་བར་བྱའོ། །སྔགས་པ་ཡིས་ནི་དེ་ལྟ་བུར། །ཀུན་ནས་གྲྭ་བཞི་ལྷམ་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ལྟར་གོང་དུ་གསུངས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ཀུན་ནས་གྲུ་བཞིར་བྱའོ་ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཐིག་གདབ་པ་ན་ཐོག་མར་ནུབ་ཕྱོགས་དང་དེ་ནས་ལྷོ་ཕྱོགས་དང༌། དེའི་འོག་ཏུ་ཤར་ཕྱོགས་དང་དེ་ནས་བྱང་ཕྱོགས་སུ་བྱ་བ་ཅི་ལས་ཡིན་ཞེ་ན། ནུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་ངོས་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་བརྟགས་ལ། ལྷོ་ཕྱོགས་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་བརྟགས་ཤིང་ཤར་ཕྱོགས་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་སུ་བརྟགས་ལ་བྱང་ཕྱོགས་ནི་བྱ་བ་སྒྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་བརྟགས་ཏེ་དེ་བས་ན་ཐོག་མར་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་འགྱུར་ལ་དེ་རྫོགས་པ་ལས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རྫོགས་པར་འགྱུར་ཞིང༌། མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལས་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་རྫོགས་པར་འགྱུར་ལ། མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ལས་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་གནས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བྱ་བ་སྒྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་སྟེ་དེ་བས་ན་རིམ་པ་དེ་ལྟར་སྨོས་སོ། །ཡེ་ཤེས་བཞིའི་དམིགས་པའི་ཡུལ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་སྲད་བུ་རྒྱ་གྲམ་དུ་བྲེས་པའི་རི་མོ་ངོས་བཞི་ནས་རེ་རེ་འབྱུང་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་འདུ་བའོ། །རྒྱ་གྲམ་གཅིག་ཏུ་འདུས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ཐིག་བཏབ་སྟེ་ས་བཅད་ནས་ཚོན་སྣ་གཅིག་པའི་སྐུད་པ་གཅིག་ཆལ་ལ་བསྒྲེས་ཏེ་ངོས་ཀྱི་རི་མོ་མ་བྱི་བར་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གདབ་པོ། དེ་ནས་དབུས་སུ་ཞུགས་ནས་སུ། །དེ་ལ་ཆ་ནི་གསུམ་དུ་བཏག །ཅེས་པ་ནི་སློབ་དཔོན་དཀྱིལ་འཁོར་དེའི་ནང་དུ་ཞུགས་ནས་སྣམ་བུ་གསུམ་དུ་བཅད་དེ། སྣམ་བུ་གསུམ་པ་དེ་ལས་ཆ་བཞིར་བགོས་ཏེ་ཆ་རེ་རེ་ཡང་ངོས་རེ་རེར་སྦྱར་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྣམ་བུ་གཉིས་ལ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྣམ་བུ་གསུམ་ དུ་བྱ་བ་ནི། །ས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀུན་དུ་ཡང༌། །ཆ་གསུམ་དག་ཏུ་བརྟགས་ནས་ནི། །ཞེས་པས་དེ་ལྟར་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ཁོ་ར་ཁོར་ཡུག་ཏུ་རིམ་པ་གསུམ་དུ་བྱའོ་ཞེས་པའོ། །ཆ་རྣམས་ཀྱང་ནི་རེ་རེ་ལ། །ཆ་གསུམ་དུ་ནི་རབ་ཏུ་བརྟག །ཅེས་པ་ནི་སྣམ་བུ་གསུམ་པ་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཆ་གསུམ་དུ་བགོས་པ་ལ་ཆ་གཅིག་ནི་བསྐོར་བའི་སྣམ་བུར་བཞག་ཆ་གཉིས་ནི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་གནས་སུ་བྱ་བ་སྟེ་དེ་བས་ན། ཆ་གཅིག་གིས་ནི་བསྐོར་བ་ཡིས། །འཁོར་སར་བྱས་ཏེ་ལྷག་པ་ཡི། །ཆ་གཉིས་པོ་ནི་ལྷ་ཉིད་ཡི། །གནས་སུ་ངེས་པར་བྱ་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་དག་ནི་སྣམ་བུའི་དབྱེ་བའོ། །བློ་དང་ལྡན་པས་ཕྱོགས་བཞི་རུ། །སོ་སོའི་ཕྱོགས་ཆར་སྒོ་ཁྱུད་ནི། །སྡོམ་བརྩོན་ཅན་གྱིས་ནན་ཏན་དུ། །ལྷ་རྣམས་གཙོ་བོའི་གནས་སུ་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་སྒོ་ཁྱུད་རྣམས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་སྟེ་སྒོ་ཁྱུད་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཚད་ཀྱང་དཀྱིལ་འཁོར་སྣམ་བུའི་དགུ་ཆ་གཅིག་ཏུ་བ
Chinese
忆念善逝后，面向东方来度量。这是为了确定坛城不发生错乱，从中央以十字形画线，在坛城中央落脚处打入橛子，然后观察丝线，即固定在中央的橛子上，来确定四角。这样确定后，在四角的标志处也打入四个橛子，丝线也不要打结，要设置绳子等标志。忆念如来后，这是说忆念如来们。然后去南方后，向北方来度量。这也是画十字形。有智慧者从那返回后，安住于离真相的方位，向北方来度量。这是说阿阇梨住在西南角，面向北方，在西面画线。然后向右旋转。旋转后在那里安住，向南方来度量。这是说阿阇梨安住在西南角，从面向北方转为面向东方，持丝线的朋友绕坛城，去到东南角，在南面画线。然后舍弃那个位置，安住于火方，持咒者安住于秘密真言仪轨，向东方度量丝线。这是说阿阇梨舍弃西南角，安住在东南角，在东面画线。 持咒者安住于秘密真言仪轨，这是说安住于毗卢遮那佛的等持之义。然后如是具力方，去后面向西方，在风方之间，向北方来度量。这是说阿阇梨安住在东北角，在北面画线。持咒者以如是，从各方面使四角完整。这是说如是以上所说的特征，使坛城从各方面成为四方形。这样画坛城的线时，首先是西方，然后是南方，其后是东方，然后是
English
Having remembered the Sugata, measure by looking towards the east. This is to ascertain that the mandala is not mistaken. Draw lines in a cross shape from the center, and fix a peg where it lands in the center of the mandala. Then observe the thread, that is, fix it to the central peg and ascertain the four corners. Having ascertained in this way, also fix four pegs as marks for the four corners, and also set up marks such as ropes without knotting the thread. Having remembered the Tathagata, this means having remembered the Tathagatas. Then, having gone to the south, measure towards the north. This is also to draw a cross shape. The wise one, having returned from there, and having stayed in the direction devoid of truth, measure towards the north. This means that the Acharya, staying in the southwest corner, facing north, should draw a line on the west side. Then turn to the right. Having turned and stayed there, measure towards the south. This means that the Acharya, staying in that very southwest corner, having turned from facing north to facing east, the friend holding the thread goes around the mandala, goes to the southeast corner, and draws a line on the south side. Then, having abandoned that place, and having stayed in the fire direction, the mantra practitioner stays in the secret mantra ritual, and measures the thread to the east. This means that the Acharya abandons the southwest corner, stays in the southeast corner, and draws a line on the east side. The mantra practitioner stays in the secret mantra ritual, this means staying in the samadhi of Vairochana. Then, similarly, the powerful direction, having gone and faced west, in between the wind directions, measure towards the north. This means that the Acharya, staying in the northeast corner, should draw a line on the north side. The mantra practitioner, in this way, makes the four corners complete from all aspects. This means that according to the characteristics mentioned above, the mandala becomes square from all aspects. When drawing the lines of the mandala in this way, first is the west, then the south, after that is the east, and then the
Chinese
那么在各方做什么呢？西边被认为是妙观察智，南边被认为是平等性智，东边被认为是如镜智，北边被认为是成所作智，因此首先变成妙观察智，那圆满后平等性智才圆满，从平等性智如镜智圆满，从如镜智，身体和受用和处的体性，成所作智产生，因此按那个次第说。四智的所缘境也是法界清净，因此丝线交织成十字的图案，从四面出现是融入法界。汇聚成一个十字是法界的体性。那样画线，分出地界后，用一种颜色的线缠绕，为了使面的图案不消失而清晰地显现而画。然后进入中央。“在那里分为三份”，这是说导师进入那个坛城中，把布料分成三份。从第三份布料中分成四份，每一份也贴在每一面上。同样，对于两份布料也应该了解。分为三份布料是，“所有地方都，分为三份来衡量”，因此那个坛城要那样在周围分成三层。“每一份也分为三份”，这是说第三份布料的每一份也分成三份，一份作为环绕的布料，两份作为诸神的处所，因此“一份用来环绕，作为环绕处，剩余的，两份是神，要确定为处所”，这样说的，那些是布料的区分。有智慧的人在四方，各自的方向上门环，持戒精进者认真地，作为诸位主尊的处所。这是分别门环，那些门环的尺度也是坛城布料的九分之一。
English
So, what is done in each direction? The west side is considered the wisdom of discriminating awareness, the south side is considered the wisdom of equality, the east side is considered the mirror-like wisdom, and the north side is considered the wisdom of accomplishing activities. Therefore, it first becomes the wisdom of discriminating awareness, and after that is perfected, the wisdom of equality is perfected. From the wisdom of equality, the mirror-like wisdom is perfected. From the mirror-like wisdom, the nature of body, enjoyment, and place, the wisdom of accomplishing activities arises. Therefore, the order is mentioned in that way. The object of the four wisdoms is also the completely pure realm of phenomena. Therefore, the pattern of threads woven into a cross, appearing one by one from the four sides, is absorbed into the realm of phenomena. Gathering into one cross is the nature of the realm of phenomena. Draw lines in that way, divide the ground, and then wrap a thread of one color around it, in order to make the pattern of the surface clear without disappearing. Then enter the center. "There, divide it into three parts," this means that the teacher enters that mandala and divides the cloth into three parts. From the third part of the cloth, divide it into four parts, and each part is also attached to each side. Similarly, one should also understand about the two parts of cloth. Dividing into three parts of cloth is, "Everywhere, in all places, measure it into three parts," therefore, that mandala should be divided into three layers around the perimeter. "Each part is also divided into three parts," this means that each part of the third cloth is also divided into three parts, one part is kept as the surrounding cloth, and two parts are made as the place of the deities. Therefore, "One part is used to surround, as the surrounding place, the remaining, two parts are the deities, it should be determined as the place," it is said in this way, those are the distinctions of the cloth. A wise person in the four directions, in their respective directions, the door rings, a diligent practitioner carefully, as the place of the main deities. This is distinguishing the door rings, and the measure of those door rings is also one-ninth of the mandala cloth.