English
Also, seeking liberation, and the happiness of seeking liberation, is also regarded as the cause of the lineage of the Blessed One Vairochana. The gods such as the Great Lord and Brahma, in general, beings are of two kinds: those born from karma and beings of wisdom. Here, these gods also show the path of Nirvana to the respective wandering ignorant beings. Showing this path is also due to the Blessed One Vairochana knowing and obtaining the cause, so the gods such as the Great Lord and Indra are regarded as wisdom beings transformed from the body of the Blessed One Vairochana. Lord of Secrets! They do not fully understand emptiness, because they examine emptiness as the essence of the only "I", so it will not become emptiness. Because clinging to how much things are examined, there is so much existence, so emptiness will not be understood. Therefore, emptiness is neither substantial nor insubstantial, neither existent nor non-existent, nor both. If there is no distinction or non-distinction in it, then how can it be called emptiness? This is a correct explanation of the definition of emptiness. Among them, "not substantial" means the substance that ignorant people examine as "I". "Not insubstantial" means another thing other than abandoning that existing substance. "Not existent" means that there is no such substance in emptiness. "Not non-existent" means that the nature of emptiness is not non-existent. "Neither" means that there is nothing other than existence and non-existence. If there is no distinction or non-distinction in it, then how can it be called emptiness? This means that because it is not so existent and non-existent, there is nothing to be taken as a substance in emptiness. "This meaning is expressed in verses: Those who do not understand emptiness, they do not understand Nirvana. Therefore, by destroying existence and non-existence, understand emptiness. That is to say, those who do not understand emptiness, means that if emptiness is examined as a substance, then the nature of emptiness will disappear.
Tibetan
ཅི་མ་ལོག་པར་མི་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་དག་གིས་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཞི་བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཤེས་པར་མི་ནུས་པ་ལ་བྱའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་ཞེ་ན། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པས་བསྡུས་པའི་དངོས་པོ་དང་བྲལ་བས་ཤེས་པར་ནུས་ཏེ། དེ་བས་ན་དངོས་དང་དངོས་མེད་པ། འཇིག་པས་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ས་གསོལ་བ་བཏབ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དེ་དག་བཤད་དུ་གསོལ་ཞེས་པ་ནི་སྔར་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་ལས་འདས་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྐྱེའོ་ཞེས་གསུངས་ན། སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དེ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་བཤད་དུ་གསོལ་ཞེས་པ་ལ་བྱའོ། །དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་ཞེས་པ་ནས། ཉོན་ཅིག་ཅེས་པའི་བར་དུ་གསོལ་བའི་ལེན་བཤད་པར་གནང་བའོ། །དེ་དག་བཤད་པ་ཡང་གསང་པའི་བཤད་པོ། །དེ་ལ་སེམས་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སེམས་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་སེམས་དང་ཞེས་པ་ནས་བུ་ག་ལྟ་བུའི་སེམས་དང་སྐྱེ་བར་གྱུར་པའི་སེམས་སོ་ཞེས་པའི་བར་རོ། །སེམས་དེ་རྣམས་བཤད་པ་ཡང་མིང་དང༌། མཚན་ཉིད་དང་སྤོང་བ་དང་ལམ་གྱི་སྒོ་ནས་བཤད་པར་ཤེས་པར་བྱ་ལ། སེམས་དེ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང༌། དགེ་བ་དང༌། མི་དགེ་བ་དང༌། ། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་སེམས་དེ་རྣམས་ལས་འདའ་བར་བྱ་བ་ཡང་སྤྱིར་ན་སྔགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྤྱོད་པ་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། གྲུབ་པ་དང༌། དམ་ཚིག་ཅན་ནོ། །དེ་ལ་གྲུབ་པ་ནི་མོས་བས་སྤྱོད་པའི་ས་ནས་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ལུས་ཀྱིས་གང་དུ་འདོད་པར་འཕར་བས་རིམ་པ་དང་བསྐལ་པའི་ཚིགས་ཀྱང་མེད་དོ། །དམ་ཚིག་ཅན་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དབང་པོ་རྟུལ་པོ་དང་རྣོན་པོའོ། །དེ་ལ་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ནི་ཐོག་མར་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་སྟོང་པ་ཉིད་འབའ་ཞིག་པར་བློ་སྐྱེས་པ་ལས་འཕར་ནས་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་ཏེ་སེམས་འདི་རྣམས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་དང༌། མི་རྟག་པ་ཉིད་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། བདག་མེད་པར་རྟོགས་ཏེ། སྤོང་བ་གོམས་པར་བྱེད་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་ནས་བརྩམས་ཏེ་བསྐལ་བ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པར་བསྒོམས་ཏེ། དེ་ནས་ཕུང་པོ་ལ་ཡོད་དོ་སྙམ་པའི་བློ་སྐྱེ་བ་དེ་ཡང་སུན་ཕྱུང་ནས་ཕུང་པ་ལ་སོགས་པ་སྒྱུ་མ་དང་སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུར་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་ཏེ། སེམས་གསུམ་སྒོམ་པ་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་སྤྱོད་པའི་མཚན་ཉིད་མོས་པས་སྤྱོད་
Chinese
不颠倒地不了解，就是说他们也不能了解法界寂静涅槃。如果问怎样了解空性，就是能了解远离事物和非事物所包含的事物，因此说事物和非事物，是坏灭。然后金刚手菩萨又祈请世尊，世尊，请您解说心的差别，这是说以前说过，超过一百六十种心的差别后，才能生起菩提心，请您解说那些心的差别的体性是怎样的。从“这样祈请”到“听着”之间，是允许解说祈请的回应。那些解说也是秘密的解说者。其中，心是贪欲的心和远离贪欲的心等等，直到像孔隙一样的心和出生的心为止。解说那些心，也要从名称、体性、舍弃和道的方式来了解。那些心的自性也有四种，即烦恼的、善的、不善的和未说明的。 其中，要超越那些心，一般来说，从密咒的方式修行有两种，即成就者和具誓者。其中，成就者是从信解修行地，以意的自性之身，随意飞跃，没有次第和劫的间隔。具誓者也有两种，即根器迟钝者和根器敏锐者。其中，根器迟钝者是首先从世间道生起纯粹空性的智慧，然后飞跃，证悟到补特伽罗无我，并且了悟到这些心也是痛苦的、无常的、空性的、无我的，如果习惯于舍弃，就从世间道开始，直到三个阿僧祇劫之间，修习补特伽罗无我，然后驳斥认为蕴存在蕴聚中的想法，并且了悟到蕴聚等如同幻术和阳焰一样，证悟到法无我，修习三种心和般若波罗蜜多等，以信解修行的体性来修行。
English
Not understanding without inversion means that they also cannot understand the peaceful Nirvana of the Dharma realm. If asked how to understand emptiness, it is possible to understand by being free from things and the things contained by non-things. Therefore, it is said that things and non-things are destruction. Then Vajrapani Bodhisattva again requested the Blessed One, "Blessed One, please explain the differences of the mind." This means that it was said before that after exceeding one hundred and sixty kinds of differences of the mind, the mind of Bodhi can be generated. Please explain what the nature of those differences of the mind is like. From "praying like this" to "listen," it is the permission to explain the response to the prayer. Those explanations are also secret explainers. Among them, the mind is the mind of desire and the mind away from desire, etc., until the mind like a pore and the mind that is born. Explaining those minds, one should also understand from the aspects of name, nature, abandonment, and path. The nature of those minds also has four types, namely, afflicted, virtuous, non-virtuous, and unstated. Among them, to transcend those minds, generally speaking, there are two types of practice from the method of mantra: the accomplished one and the one with vows. Among them, the accomplished one is from the ground of practice with faith, with the body of the nature of mind, leaping wherever he wants, without sequence and kalpa intervals. There are also two types of vow-holders: those with dull faculties and those with sharp faculties. Among them, those with dull faculties are those who first generate the wisdom of pure emptiness from the worldly path, and then leap, realizing the selflessness of the person, and realizing that these minds are also painful, impermanent, empty, and selfless. If one is accustomed to abandoning, one starts from the worldly path and meditates on the selflessness of the person for three asankhyeya kalpas. Then, refuting the idea that it exists in the aggregates, and realizing that the aggregates and so on are like illusions and mirages, realizing the selflessness of phenomena, practicing the three minds and the perfection of wisdom, etc., practicing with the nature of practicing with faith.
Tibetan
པའི་ས་ལ་འཇུག་གོ །དབང་པོ་རྣོན་པོ་ནི་ཐོག་མ་ཉིད་ནས་གང་ཟག་དང་ཆོས་གཉི་ག་ལ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པས་སེམས་དེ་རྣམས་ཀྱང་སྒྱུ་མ་དང་སྨིག་རྒྱུའི་ཚུལ་གྱིས་སྤོང་ཞིང་སེམས་གསུམ་པོ་སྒོམ་པ་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་རྣམ་པར་སྤྱོད་པའི་རིམ་གྱིས་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་དེ་བསྐལ་པ་གཅིག་གིས་རྫོགས་ནས་བསྐལ་པ་དེའི་བཞི་ཆ་གཅིག་གིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ས་ལ་འཇུག་གོ །མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་ཞུགས་ནས་ནི་དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་གཉིས་ཀ་ཡང་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་དེ་བསྐལ་པ་གཅིག་གིས་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ས་ལ་བསྐལ་པ་བཞི་ཆ་གཅིག་གིས་འཇུག་པར་འདྲའོ། །སེམས་ཀྱི་དངོས་པོ་དྲུག་ཅུ་རྣམས་ལས་བརྒྱ་དྲུག་ཅུར་འཕེལ་བ་ཡང་སྒྲིབ་པའི་ཆ་ཕྲ་ཆགས་གསུམ་དུ་ཕྱེ་སྟེ་གསུམ་པོ་དེ་རྣམས་རེ་རེ་ཞིང་ཡང་གསུམ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བས་རྣམ་པ་དགུར་བལྟའོ། །དེ་ལ་སྒྲིབ་པ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ལ་སེམས་གཅིག་སྤོང་ལ་ཆེན་པོའི་འབྲིང་པོ་ལ་ནི་གཉིས་སྤོང༌། ཆེན་པོའི་ཆུང་ངུ་ལ་ནི་གསུམ་སྤོང༌། འབྲིང་གི་ཆེན་པོ་ལ་ནི་བཞི་སྤོང༌། འབྲིང་གི་འབྲིང་ལ་ནི་ལྔ་སྤོང༌། འབྲིང་གི་ཆུང་དུ་ལ་ནི་དྲུག་སྤོང༌། ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོ་ལ་བདུན་སྤོང༌། ཆུང་ངུའི་འབྲིང་ལ་བརྒྱད་སྤོང༌། འོག་ནས་འབྱུང་བའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་ལྟར་སེམས་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ནས་བསྐྱོད་ཅིང་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་དེ་རྫོགས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་དགུ་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཐ་མ་ཆུང་ངུའི་ཡང་ཆུང་དུ་ནི་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ནས་འཕར་ནས་སྤོང་སྟེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ས་ལ་འཇུག་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སེམས་གང་ཞེ་ན་ཆགས་པ་ཅན་ཆོས་ཀུན་དུ་བསྟེན་པའོ་ཞེས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ལ་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་དགེ་བ་དང༌། མི་དགེ་བ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང༌། ལུང་དུ་མ་བསྟེན་པའི་ཆོས་རྣམ་པ་བཞི་ལས་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་ཆགས་ནས་བསྙེན་པ་ལ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ལྷ་ལ་སོགས་པ་ལ་དད་ཅིང་མཆོད་པར་བྱ་བ་ལ་ཞེན་ནས་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་དེ་དག་བྱེད་པ་ནི་ཆགས་པ་ཅན་ཆོས་ཀུན་དུ་བསྟེན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་དགེ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བུད་མེད་ལ་སོགས་པ་ལ་ཞེན་ནས་དེའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ནི་ཆགས་བ་ཅན་ཆོས་བསྟེན་པ་སྟེ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་སེམས་སོ། །མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ལ་ཆོས་སུ་ཞེན་ནས་དེ་དག་གི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ནི་ཆགས་པ་ཅན་ཆོས་བསྟེན་པ་སྟེ་མི་དགེ་བའི་སེམས་སོ། །བཟོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ལ་ཞེན་ནས་དེ་དག་གི་བྱ
Chinese
进入的阶段。根器敏锐者从一开始就认识到人与法两种事物都是无我的，因此也像幻觉和阳焰一样舍弃这些心，修习这三种心，并通过修行殊胜的波罗蜜多，以信行地用一个大劫圆满，再用该大劫的四分之一进入见道地。进入信行地后，无论是根器敏锐还是迟钝者，都以信行地用一个大劫来圆满，并且似乎都用四分之一大劫进入见道地。六十种心识的本体增长到一百六十种，也是将遮障的部分分为粗、中、细三种，然后将这三种各自再分为三种，从而观察到九种形态。其中，对于大遮障中的大者，舍弃一个心；对于大遮障中的中者，舍弃两个心；对于大遮障中的小者，舍弃三个心；对于中遮障中的大者，舍弃四个心； 对于中遮障中的中者，舍弃五个心；对于中遮障中的小者，舍弃六个心；对于小遮障中的大者，舍弃七个心；对于小遮障中的中者，舍弃八个心。按照下面将要出现的次第，这样一百六十个心从信行地出发，从而使信行地得以圆满。其中，要知道九种形态的最后一个，即小遮障中的最小者，是从信行地跃升而舍弃，从而进入见道地。那么，什么是贪欲之心呢？就是“贪恋者普遍侍奉诸法”所指的具有贪欲之心。要知道，这是指对善、非善、烦恼和非记别四种法，根据各自的情况产生贪恋并亲近。例如，对天神等产生信仰并执着于供养，从而进行供养等行为，这被称为贪恋者普遍侍奉诸法，属于善。同样，执着于妇女等，从而做与她们相关的事情，这是贪恋者侍奉诸法，属于烦恼之心。对于不予取和妄语等，执着于法，从而做这些事情，这是贪恋者侍奉诸法，属于非善之心。对于工巧等法产生执着，从而做这些
English
the stage of entry. Those with sharp faculties realize from the very beginning that both persons and phenomena are without self, and therefore abandon these minds like illusions and mirages, cultivate these three minds, and through the practice of the transcendent perfections, complete the stage of faith-practice in one kalpa, and then enter the stage of insight in one-fourth of that kalpa. After entering the stage of faith-practice, both those with sharp and dull faculties complete the stage of faith-practice in one kalpa, and it seems that they both enter the stage of insight in one-fourth of a kalpa. The sixty entities of mind increase to one hundred and sixty, which is also dividing the obscurations into three parts: coarse, medium, and fine, and then dividing each of these three into three again, thus observing nine forms. Among them, for the great obscuration of the great, abandon one mind; for the medium obscuration of the great, abandon two minds; for the small obscuration of the great, abandon three minds; for the great obscuration of the medium, abandon four minds; For the medium obscuration of the medium, abandon five minds; for the small obscuration of the medium, abandon six minds; for the great obscuration of the small, abandon seven minds; for the medium obscuration of the small, abandon eight minds. According to the order that will appear below, in this way, one hundred and sixty minds depart from the stage of faith-practice, thereby completing the stage of faith-practice. Among them, it should be known that the last of the nine forms, the smallest of the small obscurations, leaps up from the stage of faith-practice and abandons it, thereby entering the stage of insight. So, what is the mind of desire? It is the mind of desire referred to as "the attached one universally serves all dharmas." It should be known that this refers to generating attachment and closeness to the four types of dharmas: virtuous, non-virtuous, afflicted, and non-specified, according to their respective situations. For example, having faith in gods and others and being attached to making offerings, thereby performing actions such as making offerings, this is called the attached one universally serves all dharmas, which is virtuous. Similarly, being attached to women and others, thereby doing things related to them, this is the attached one serves all dharmas, which is an afflicted mind. For not giving and lying, being attached to the dharma, thereby doing these things, this is the attached one serves all dharmas, which is a non-virtuous mind. Generating attachment to dharmas such as crafts, thereby doing these