Tibetan
ར་དགོད་པའི་སྔགས་རྣམས་བཤད་པ་སྟེ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྒྱ་ཆེན་པོ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའོ། །དེ་ལ་ཟབ་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོའི་རང་བཞིན་ནོ། །རྒྱ་ཆེ་བ་ནི་སྐུ་ལ་སོགས་པ་མི་ཟད་པའི་རྡོ་རྗེ་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོ་སྟེ་སྐུ་ལ་སོགས་པ་མི་ཟད་པའི་འཁོར་ལོ་དེ་ཉིད་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་ཞེས་པའོ། །དེའི་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མཛོད་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་སོ་ཞེས་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེའི་བྱེ་བྲག་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མཛོད་ཅེས་པ་ནི་དམ་ཚིག་གི་སྔགས་ལ་སོགས་པ་དེ་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྙིང་པོ་ཞེས་པ་ནི་འབྱུང་བའི་གནས་ཏེ་སྔགས་དེ་རྣམས་འབྱུང་བའི་གནས་དེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའོ། །དམ་ཚིག་ལས་བྱུང་བའི་རིག་པ་གསུངས་སོ་ཞེས་པ་ནི། །དམ་ཚིག་ཅེས་པ་ནི་ཀུན་འགྲོ་བའམ་ཆུད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་སྐུ་ལ་སོགས་པ་མི་ཟད་པའི་རྡོ་རྗེའི་རྒྱན་ཏེ་དེ་ཆུད་པར་འཇུག་པ་ནི་རིག་པ་འདི་སྟེ་འཇུག་པ་ཡང་མ་ཐོབ་པར་འཇུག་པ་དང་ཐོབ་ནས་ཞིག་སྟེ་འཇུག་པའོ། །དེ་ལ་མ་ཐོབ་པར་འཇུག་པ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་མ་མཐོང་བ་དང་པོར་རིག་པ་འདི་བླངས་ཏེ་འཇུག་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་རིག་པ་དེ་བརྗོད་པ་ཙམ་གྱིས་རང་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །ཐོབ་ནས་ཞིག་སྟེ་འཇུག་པ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་མ་མཐོང་བ་དང༌། བར་གཞན་གྱིས་ཆོད་ནས་དམ་ཚིག་གི་སྔགས་འདོན་པའོ། །སྔགས་དེ་འདོན་པ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་གསུམ་གྱི་འཁོར་ལོའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་དེ་ཐོས་པའོ། །དེ་ནས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཐམས་ཅད་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འཁོར་འདུས་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དམ་ཚིག་ལ་འཇུག་པའི་རིག་པའི་སྒྲ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནི་འདུལ་བའི་འགྲོ་བ་ཕལ་རྣམས་ལའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཁོར་འདུས་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་པ་ནི་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་རྣམས་ལའོ། །གང་ཐོས་ནས་ནི་ཆོས་ཀུན་ལ་མི་འདའ་བ་ནི་མཁས་པའོ་ཞེས་པ་ནི་དམ་ཚིག་ནི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐོས་ནས་ལུང་གི་ཆོས་དང་ཐོབ་པའི་ཆོས་གཉིས་ལས་མི་འདའ་སྟེ། ལུང་གི་ཆོས་ལས་མི་འདའ་བ་ནི་དམ་པའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བ་ལ་སོགས་པའི་དམ་ཚིག་རྣམས་མི་འདྲལ་བའོ། །ཐོབ་པའི་ཆོས་ལས་མི་འདའ་ བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་མི་གཏོང་བའོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་འབྱུང་བའི་སྔགས་ནི་འཇུག་པ་སྟེ་སློབ་མའམ་བདག་ཀྱང་རུང་སྟེ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྒྱུར་བའོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་སྔགས་ནི་གནས་པ་སྟེ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་ནམ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཀྱི་སྐུར་གནས་པའོ། །རྡོ་རྗེ་གོ་ཆའི་སྔགས་ནི་ལྡང་བ་སྟེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་དང་ལྡན་པའི་བྱམས་པ་ཆེན་པོའི་གོ་ཆ་བགོས་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྱན་གྱི་སྔགས་ནི་སློབ་མ་མིག་གཡོགས་བཀྲོལ་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་བལྟར་གཞུག་པའོ། །དྲིའི་སྔགས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡོན་ཏན་ལས་གྱུར་པའོ། །མེ་ཏོག་གི་སྔགས་ནི་བྱམས་པ་ཆེན་པོའི་ཡོན་ཏན་ལས་གྱུར་པའོ། །བདུག་པའི་སྔགས་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་སྲེག་པའི་ཡོན་ཏན་ལས་གྱུར་པའོ། །མེ་མར་གྱི་སྔགས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འོད་འབར་བ་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་རྒྱ་ཆེ་བར་སྣང་བ་ལས་གྱུར་པའོ། །ཨརྒྷའི་སྔགས་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པ་མེད་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །གཙུག་ཏོར་གྱི་སྔགས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྱི་གཙུག་བལྟར་མི་སྣང་བ་ནམ་མཁའ་ལྟར་མཐའ་མེད་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གོ་ཆའི་སྔགས་ནི། དེ་བཞིན་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་འབར་བ་དེས་ཤེས་བྱ་དང་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དག་སྲེག་པར་བྱེད་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །ཀུན་དུ་འབར་བའི་སྔགས་ནི་འོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ་དེ་ཡང་ལམ་གྱི་ཤེས་རབ་འབར་བ་སྟེ། ཤེས་བྱ་དང་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྲེག་པར་བྱད་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །ཡང་དག་པར་གཤགས་པའི་ལྕེའི་སྔགས་ནི། བདེན་པའི་ཚིག་གི་ཆོས་ལ་གནས་པ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྱན་དང། གཙུག་ཏོར་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་དེ་རྣམས་འོག་ནས་འབྱུང་བའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་ལྡན་པར་བྱ་སྟེ། སློབ་དཔོན་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུར་བསྒྱུར་ན་ཡང་སྔགས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒྱུར་བའོ། །ནམ་སྙིང་པོ་འབྲུ་གཅིག་པ་ལས་བསྒྱུར་ན་ནི་འདི་རྣམས་ཀྱང་མི་དགོས་སོ། །སློབ་མ་ དབང་བསྐུར་བ་ན་ཡང་བུམ་པའི་ཆུས་བླུགས་པའི་འོག་ཏུ་སྔགས་དེ་རྣམས་ཕྱག་རྒྱ་དང་བཅས་པར་སྦྱར་རོ། །ཇི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་བྲི་བའི་ཚེ་ནི་བགེགས་ཞི་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི། དཀྱིལ་འཁོར་ཐོག་མར་འདྲི་བ་སྟེ། སྦྱོར་བའི་ཚེ་དང་བྲིས་ནས
Chinese
宣说引笑的咒语。此后，世尊加持广大法界，所谓法界，也有深和广两种相。其中，深是指菩提心的自性。广是指身等无尽的金刚庄严轮，即加持身等无尽的轮。彼时，入于名为法界藏之精髓的等持，这是等持的差别。法界藏是指誓言咒等由此而生。精髓是指生处，即指这些咒语生起之处。宣说了从誓言中产生的明智，誓言是指周遍或包含，也就是身等无尽的金刚庄严，能包含它的就是这种明智，包含的方式也有未得而包含和已得而坏灭而包含。其中，未得而包含是指未见坛城，最初获得这种明智而包含。诸如普贤菩萨等，仅仅念诵这种明智，就能见到自性坛城。已得而坏灭而包含是指未见坛城，中间被其他事物阻断后念诵誓言咒。念诵此咒也是听闻如来身语意三轮功德的宣说。此后，立即在一切佛刹和菩萨众会中，产生趣入誓言的明智之声。所谓一切佛刹，是指所调伏的普通众生。所谓菩萨众会，是指普贤菩萨等的眷属。听闻之后，不违越一切法者是智者，誓言是智者听闻之后，不违越教法和证法二者。不违越教法是指不舍弃圣法等誓言。不违越证法是指自性坛城。
English
Explanation of the mantras that evoke laughter. Then, the Bhagavan blessed the vast Dharmadhatu, which has two aspects: profound and vast. The profound is the nature of the essence of Bodhi. The vast is the inexhaustible Vajra ornament wheel of body and so on, which is the blessing of the inexhaustible wheel of body and so on. At that time, he entered into the Samadhi called the Essence of the Treasury of Dharmadhatu, which is a distinction of that Samadhi. The Treasury of Dharmadhatu refers to the fact that the Samadhi arises from the Samaya mantras and so on. The essence refers to the place of origin, that is, the place where these mantras arise. It is said that the wisdom arising from Samaya was taught. Samaya means all-pervading or containing, that is, the inexhaustible Vajra ornament of body and so on. What contains it is this wisdom, and the way of containing it is to contain it without having obtained it and to contain it after having obtained it and destroyed it. Among them, containing without having obtained it means taking this wisdom for the first time without seeing the Mandala. Bodhisattvas such as Samantabhadra and others will see the Mandala of their own nature simply by reciting this wisdom. Containing after having obtained it and destroyed it means reciting the Samaya mantra after not seeing the Mandala and being interrupted by other things in between. Reciting this mantra is also hearing the qualities of the three wheels of body, speech, and mind of the Tathagata. Then, immediately in all Buddha-fields and Bodhisattva assemblies, the sound of wisdom entering into Samaya arises. All Buddha-fields refer to the ordinary beings who are to be subdued. All Bodhisattva assemblies refer to the retinues of Samantabhadra and others. Whoever hears and does not transgress all Dharmas is a wise person. Samaya is that the wise person, after hearing it, does not transgress the two, the Dharma of scripture and the Dharma of realization. Not transgressing the Dharma of scripture means not abandoning the Samayas such as not abandoning the holy Dharma. Not transgressing the Dharma of realization means the Mandala of one's own nature.
Chinese
即是不舍弃作意。从法界所出的真言是进入，即弟子或自己也好，转化为空性。加持金刚萨埵的真言是安住，即五种智慧的自性，或安住在金刚萨埵本身的身体中。金刚铠甲的真言是生起，即披上使一切众生具有安乐的大慈悲的铠甲。如来眼真言是弟子解开眼罩，让其观看坛城。香的真言是从如来的戒律完全清净的功德所生。花的真言是从大慈悲的功德所生。焚香的真言是从与法界相符的智慧，焚烧烦恼等的功德所生。灯的真言是从如来智慧的光芒照耀，如虚空般广大显现所生。供水的真言是从法界完全清净，与虚空相同且无与伦比中所生。顶髻的真言是从如来的顶髻不可见，如虚空般无边无际中所生。如来铠甲的真言是，以获得如来之性的道路的智慧之光，焚烧所知和烦恼的障碍所生。普遍炽燃的真言是光明的坛城，也就是道路的智慧炽燃，焚烧所知和烦恼的障碍所生。真实破析的舌真言是，从安住于真实语的法中所生，即如来的眼和顶髻等的真言，应与下面出现的手印相结合。如果导师自己转化为如来的身体，也应以这些真言来转化。如果从空性心要一字来转化，则这些也不需要。在给弟子灌顶时，也在用瓶水灌顶之后，将这些真言与手印结合。如世尊的坛城被绘制时，则会息灭障碍，即最初绘制坛城，在制作时和绘制后。
English
That is, not abandoning the attention. The mantra that arises from the Dharmadhatu is entering, that is, whether it is the disciple or oneself, transforming into emptiness. The mantra that blesses Vajrasattva is abiding, that is, the nature of the five wisdoms, or abiding in the body of Vajrasattva himself. The mantra of the Vajra armor is arising, that is, donning the armor of great compassion that makes all sentient beings have happiness. The Tathagata's eye mantra is the disciple removing the blindfold and letting him look at the mandala. The mantra of incense arises from the merit of the Tathagata's precepts being completely pure. The mantra of flowers arises from the merit of great compassion. The mantra of incense arises from the merit of burning afflictions and so on with the wisdom that is in accordance with the Dharmadhatu. The mantra of the lamp arises from the light of the Tathagata's wisdom shining, appearing as vast as the sky. The mantra of offering water arises from the Dharmadhatu being completely pure, the same as space and unparalleled. The mantra of the crown arises from the Tathagata's crown being invisible, boundless like space. The Tathagata's armor mantra is, arising from the light of wisdom on the path to attaining Tathagata-nature, burning away the obscurations of knowable objects and afflictions. The universally blazing mantra is the mandala of light, that is, the wisdom of the path blazing, burning away the obscurations of knowable objects and afflictions. The mantra of truly dissecting the tongue arises from abiding in the Dharma of true speech, that is, the mantras of the Tathagata's eye and crown, etc., should be combined with the mudras that appear below. If the teacher himself transforms into the body of the Tathagata, he should also transform with these mantras. If transforming from the one syllable essence of emptiness, then these are not needed. When initiating the disciple, also after pouring the vase water for the initiation, combine these mantras with the mudras. As when the mandala of the Bhagavan is drawn, obstacles will be pacified, that is, initially drawing the mandala, during the making and after drawing.