Tibetan
ཕྱིས་ས་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དེའི་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ནམ་མཁའ་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་སེམས་ཀྱིས་བསམ་པ་ལ་སྲད་བུ་བྲེ་ཅི་དགོས་ཤེ་ན། ནམ་མཁའ་ལ་རང་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བསམ་པའི་མཚན་མར་བརྟགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་སྲད་བུ་ཕྱི་མ་དེ་དང་གོས་བླངས་ཞེས་པ་ནི་སྲད་བུ་སྔ་མའི་དམན་མས་བྲིར་མི་རུང་བས་ན། ཚོན་སྣ་ལྔའི་སྐུད་པ་གཞན་ཞིག་བླངས་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་ཕྱི་མ་བྲི་བའི་དོན་ཏོ། །ཤར་ཕྱོགས་བལྟས་ནས་བྲེ་བ་ཡང། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲན་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་མི་འཁྲུལ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པའི་ཕྱིར་སྲད་བུ་དབུས་ནས་རྒྱ་གྲམ་དུ་བྲེས་ནས་ཏེ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་བབ་པར་ཕུར་བུ་བཙུགས་ལ་དེ་ནས་སྲད་བུ་དེ་བལྟས་ཏེ། དབུས་ཀྱི་ཕུར་བུ་བཟུང་ལ་གྲྭ་བཞི་གཏན་ལ་དབབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་གཏན་ལ་དབབ་ནས་གྲྭ་བཞིར་མཚན་མར་ཡང་ཕུར་བུ་བཞི་གཟུགས། སྲད་བུ་ཡང་མདུད་པ་མི་བོར་བར་སྐུད་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་གདག་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲན་བཞིན་དུ། །ཞེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཡིད་ལ་བྱས་ནས་ཞེས་པའོ། །དེ་ནས་ལྷོ་ཕྱོགས་སོང་ནས་སུ། །བྱང་ཕྱོགས་སུ་ནི་བྲེ་བར་བྱ། །ཞེས་པ་ཡང་རྒྱ་གྲམ་ཉིད་བྲེ་བ་ལ་བྱའོ། །བློ་ཅན་དེ་ནས་བསྐོར་ནས་སུ། །ནི་རྀ་ཏི་ཡི་ཕྱོགས་འདུག་སྟེ། །བྱང་ཕྱོགས་སུ་ནི་བྲེ་བར་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་སློབ་དཔོན་དེ་ལྷོ་དང་ནུབ་ཀྱི་མཚམས་སུ་འདུག་ནས་ཁ་བྱང་ཕྱོགས་སུ་བལྟ་སྟེ་ནུབ་ཀྱི་ངོས་སུ་སྲད་བུ་བྲེ་བར་བྱའོ། །དེ་མས་གཡས་སུ་བསྒྱུར་བར་བྱ། །བསྒྱུར་ཏེ་དེ་རུ་འདུག་ནས་སུ། །ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱང་ནི་བྲེ་བར་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་སློབ་དཔོན་ལྷོ་ནུབ་ཀྱི་མཚམས་དེ་ཉིད་དུ་འདུག་ཅིང་ཁ་བྱང་ཕྱོགས་སུ་བལྟས་པ་ལས་ཁ་ཤར་ཕྱོགས་སུ་བསྒྱུར་ཏེ། དེ་ཉིད་དུ་འདུག་པ་ལ་ཤར་ཕྱོགས་སུ་བལྟ་སྟེ། སྲད་བུ་འཛིན་པའི་གྲོགས་པོས་དཀྱིལ་འཁོར་བསྐོར་ནས་ཤར་དང་ལྷོའི་མཚམས་སུ་སོང་སྟེ། ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་ངོས་སུ་སྲད་བུ་བྲེ་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་གནས་དེ་བཏང་ནས་སུ། །མེ་ཡི་ཕྱོགས་དེར་གནས་ནས་ནི། །ཤར་ངོས་བྲེ་བར་བྱ་བ་ཡང༌། །སྔགས་མཁན་སྔགས་ཀྱི་ཆོ་གར་ གནས། །ཞེས་པ་ནི་སློབ་དཔོན་དེ་ལྷོ་དང་ནུབ་མཚམས་དེ་བོར་ནས་ཤར་ལྷོའི་མཚམས་སུ་འདུག་སྟེ་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་ངོས་སྲད་བུ་བྲེ་བར་བྱའོ། །སྔགས་མཁན་སྔགས་ཀྱི་ཆོ་གར་གནས། །ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །
Chinese
之后在地上绘制坛城，应当知晓如同是自性坛城的影像。像这样在虚空中用心意观想坛城，为何需要绳线来测量呢？这是因为在虚空中观想自性坛城，需要凭借一个标志。之后，经文中说“取另一根绳线”，这是因为不能用前一根用旧的绳线来绘制，所以意思是取另一根五彩丝线来绘制后面的坛城。经中说“面向东方来测量，忆念如来”，这是为了确定坛城不出现差错，所以从中央用绳线以十字交叉的方式测量。在坛城中央落脚的地方安插木桩，之后看着那根绳线，抓住中央的木桩来确定四个角的位置。像这样确定之后，在四个角的位置也安插四个木桩作为标志。绳线也不要遗漏结扣，要做上绳线之类的标记。经中说“忆念如来”，意思是忆念诸位如来。之后，经中说“然后前往南方，向北方测量”，这也是指测量十字交叉。经中说“智者然后环绕，位于西南方位，向北方测量”，意思是说，阿阇黎位于南方和西方的交界处，面朝北方，在西方的方向测量绳线。经中说“由彼转向右方，转向后位于彼处，也向南方测量”，意思是说，阿阇黎位于西南方，面朝北方，然后脸转向东方，就在那里，面向东方。持绳的同伴环绕坛城，到达东方和南方的交界处，在南方的方向测量绳线。经中说“之后离开那个位置，位于火之方位，也测量东面，咒师安住于咒的仪轨中”，意思是说，阿阇黎离开西南方，位于东南方，在东方的方向测量绳线。“咒师安住于咒的仪轨中”，意思是安住于毗卢遮那佛的等持中。
English
Afterwards, drawing a mandala on the ground should be understood as an image of the self-existing mandala. Thus, if one contemplates the mandala in the sky with the mind, why is there a need to measure with a string? It is because contemplating the self-existing mandala in the sky requires relying on a sign. Then, the text says, "Take another string and cloth," which means that it is not permissible to draw with the inferior part of the previous string, so it means taking another five-colored thread to draw the subsequent mandala. The text says, "Looking towards the east and measuring, while remembering the Tathagata," which is to ensure that the mandala is established without error, so the string is measured from the center in a crosswise manner. A peg is placed where it falls in the center of the mandala, and then, looking at that string, holding the central peg, the four corners are determined. Having determined it in this way, four pegs are also placed as signs at the four corners. The string should also not lose its knots, and marks such as strings should be made. The text says, "Remembering the Tathagata," which means remembering the Tathagatas. Then, the text says, "Then going to the south, measuring to the north," which also refers to measuring the cross itself. The text says, "The wise one then circles around, staying in the direction of Nirriti, measuring to the north," which means that the teacher stays at the junction of the south and west, facing north, and measures the string on the west side. The text says, "From there, turn to the right, turning and staying there, also measuring to the south," which means that the teacher stays at the junction of the southwest, facing north, and then turns his face to the east, staying there and facing east. The companion holding the string circles the mandala and goes to the junction of the east and south, measuring the string on the south side. The text says, "Then leaving that place, staying in the direction of fire, also measuring the east side, the mantra practitioner abides in the ritual of mantra," which means that the teacher leaves the southwest and stays in the southeast, measuring the string on the east side. "The mantra practitioner abides in the ritual of mantra" means abiding in the samadhi of Vairochana.
Tibetan
དེ་ནས་ཨི་ཤྭ་ནར་སོང་ནས། །ནུབ་ཕྱོགས་སུ་ནི་ཁ་བལྟ་སྟེ། །བྱང་ཕྱོགས་ངོས་དེ་བྲེ་བ་དང༌། །རླུང་གི་གྲྭར་ནི་ཐུག་པའི་བར། །ཞེས་པ་ནི་སློབ་དཔོན་བྱང་དང་ཤར་གྱི་མཚམས་སུ་འདུག་ནས་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་ངོས་སུ་སྲད་བུ་བྲེ་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་སྔགས་པས་བྱ་བ་ནི། །ཀུན་ཀྱང་གྲུ་བཞི་ལྷམ་པར་ཏེ། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ལྟར་གོང་དུ་སྨོས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས། དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ཀུན་གྲུ་བཞི་བྱ། །ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྲད་བུ་བྲེ་བར་ཐོག་མར་ནུབ་ཕྱོགས། དེ་ནས་ལྷོ་ཕྱོགས། དེའི་འོག་ཏུ་ཤར་ཕྱོགས། དེ་ནས་བྱང་ཕྱོགས་སུ་བྱ་བ་ཅིའི་ཞེ་ན། ནུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་ངོས་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་བརྟག །ལྷོ་ཕྱོགས་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་བརྟག །ཤར་ཕྱོགས་ནི་མེ་ལོང་གི་ཡེ་ཤེས་སུ་བརྟག །བྱང་ཕྱོགས་ནི་བྱ་བ་ནན་ཏན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་བརྟག་སྟེ། དེ་བས་ན་ཐོག་མར་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་འགྱུར། དེ་རྫོགས་པ་ལས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རྫོགས་པར་འགྱུར། མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལས་མེ་ལོང་གི་ཡེ་ཤེས་རྫོགས་པར་འགྱུར། མེ་ལོང་གི་ཡེ་ཤེས་ལས་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་གནས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བྱ་བ་ནན་ཏན་གྱི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་སྟེ། དེ་བས་ན་རིམ་པ་དེ་ལྟར་སྨོས་སོ། །ཡེ་ཤེས་བཞིའི་དམིགས་ཡུལ་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་སྲད་བུ་རྒྱ་གྲམ་དུ་བྲེས་པའི་རི་མོ་ངོས་བཞི་ནས་རེ་རེ་བྱུང་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་འདུ་བའོ། །རྒྱ་གྲམ་གྱི་གཅིག་ཏུ་འདུས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་སྲད་བུ་བྲེ་སྟེ་ས་བཅད་ནས་ཚོན་སྣ་གཅིག་པའི་སྐུད་པ་ཐིག་གཤེར་བ་ལ་བསྒྲེས་ཏེ། གོས་ཀྱི་རིམ་གྲོ་མི་བྱེད་པར་སྣང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གདབ་བོ། །དེ་ནས་དབུས་སུ་ཞུགས་ནས་ནི། །དེ་ནས་སྣམ་བུ་གསུམ་དུ་དབྱེ། །ཞེས་པ་ནི་སློབ་དཔོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དེའི་ནང་དུ་ཞུགས་ནས་སྣམ་བུ་གསུམ་དུ་བཅད་ད། སྣམ་བུ་གསུམ་པོ་ལས་ཆ་བཞིར་བགོས་ཏེ། ཆ་རེ་རེ་ཡང་ངོས་རེ་རེ་སྦྱར་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྣམ་བུ་ གཉིས་ལ་ཡང་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། སྣམ་བུ་གསུམ་དུ་བྱ་བ་ནི། །ས་དེ་འཁོར་ཀྱང་ཐམས་ཅད་དུ། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ལྟར་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ཁོར་ཡུག་ཏུ་རིམ་པ་གསུམ་དུ་བྱའོ་ཞེས་པའོ། །རེ་རེ་ལ་ཡང་ཆར་བྱ་བ། །དུམ་བུ་གསུམ་དུ་གཅད་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་སྣམ་བུ་གསུམ་པོ་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཆ་གསུམ་དུ་བགོས་པ་ལ། ཆ་གཅིག་ནི་བསྐོར་བའི་སྣམ་བུར་གཞག །ཆ་གཉིས་ནི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་གནས
Chinese
此后前往伊舍那天（方位名），面向西方，将北方的那一面用“布列瓦”度量，直到与风隅相接。意思是说，阿阇梨（梵文：Ācārya，上师）位于北方和东方的交界处，要将面向北方的那一面用线度量到“布列瓦”。同样，修持真言者所做的事情是，一切都要方方正正。意思是说，就像前面所说的特征那样，坛城的一切都要做成方形。像这样度量坛城的线时，首先是西方，然后是南方，之后是东方，再之后是北方，这是为什么呢？西方的方向被认为是妙观察智。南方被认为是平等性智。东方被认为是成所作智。北方被认为是作事精进智。因此，首先转变为妙观察智，从它的圆满中，平等性智得以圆满。从平等性智中，成所作智得以圆满。从成所作智中，身体、受用和住所的特征，也就是作事精进智产生。因此，才这样依次叙述。四种智慧的指向也是法界清净。因此，用线交叉度量所出现的四个面，每一个都归于法界。交叉的汇合之处就是法界的特征。像这样度量好线之后，从地面分割开，用一种颜色的线浸湿后拉直，为了使其显现而不进行布的装饰，就钉在那里。之后进入中央，“之后分为三块布”。意思是说，阿阇梨进入那个坛城中，将布分成三块，从这三块布中再分成四份，每一份都与一面相连。同样，对于两块布也应该了解。做成三块布的意思是，“那块地也要全部环绕”，意思是说，像这样坛城要环绕三层。每一块也要做成，“切割成三段”，意思是说，三块布中的每一块也要分成三份，一份用作环绕的布，两份用作诸神的住所。
English
Then, going to Ishana (direction name), facing west, measure the north side with "Bre-ba," until it meets the corner of the wind. It means that the Acharya (Sanskrit: Ācārya, Master) is located at the junction of north and east, and the side facing north should be measured with a thread to "Bre-ba." Similarly, what the mantra practitioner does is that everything must be square. It means that, like the characteristics mentioned above, everything in the mandala should be made square. When measuring the thread of the mandala like this, first the west, then the south, then the east, and then the north, why is that? The western direction is considered the Wisdom of Discriminating Awareness. The south is considered the Wisdom of Equality. The east is considered the Mirror-like Wisdom. The north is considered the Wisdom of Accomplishing Activities. Therefore, it first transforms into the Wisdom of Discriminating Awareness, and from its perfection, the Wisdom of Equality is perfected. From the Wisdom of Equality, the Mirror-like Wisdom is perfected. From the Mirror-like Wisdom, the characteristics of body, enjoyment, and dwelling, that is, the Wisdom of Accomplishing Activities, arise. Therefore, it is described in this order. The aim of the four wisdoms is also the purity of the Dharmadhatu. Therefore, each of the four faces that appear when measuring the thread crosswise belongs to the Dharmadhatu. The confluence of the cross is the characteristic of the Dharmadhatu. After measuring the thread like this, divide it from the ground, wet it with a thread of one color, and straighten it. In order to make it appear without decorating the cloth, nail it there. Then enter the center, "Then divide into three pieces of cloth." It means that the Acharya enters that mandala and divides the cloth into three pieces, and from these three pieces, divide them into four parts, and each part is connected to one side. Similarly, the two pieces of cloth should also be understood. The meaning of making three pieces of cloth is, "That land should also be completely surrounded," which means that the mandala should be surrounded by three layers. Each piece should also be made, "Cut into three sections," which means that each of the three pieces of cloth should also be divided into three parts, one part is used as the surrounding cloth, and two parts are used as the abode of the deities.