Tibetan
དེ་དག་ལས་འདས་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་དང་སྒྲུབ་པ་དང་སྔགས་སྤྱད་པའི་ཡན་ལག་རྣམས་མཚན་མ་ཅན་ཡིན་མོད་ཀྱི་དོན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་པ་སྟེ། སྐར་མ་དང་ཚེས་གྲངས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་འདི་རྣམས་ནི་དོན་དམ་པ་དང་འགལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དོན་གྱི་བྱ་བ་མ་ཡིན་ན། ཅིའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མཚན་མ་དེ་དག་བཤད་ཅེས་གསོལ་བ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་དོན་དམ་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་མོད་ཀྱི། མ་འོངས་པའི་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་དོན་དམ་པའི་ཚུལ་དེ་མི་ཤེས་པ་དེ་འགྲོ་བ་དེ་རྣམས་བཀྲི་བའི་ཕྱིར། མཚན་མ་རྣམས་བཤད་པའི་རིགས་པ་བསྟན་པ་སྟེ། འགྲོ་བ་དེ་རྣམས་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དངོས་པོ་ལ་ཆགས་པ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་ཆགས་པའོ། །དངོས་པོ་ལ་ཆགས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ཚེས་གྲངས་དང་དུས་དང་ཡུལ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོས་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བཤད་ཅིང་བཀྲི་བ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་ཆགས་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལས་ཟློག་སྟེ། དངོས་པོའི་སྒོ་ནས་བཀྲི་བའི་ཕྱིར་རོ། །མཚན་མར་བྲལ་བ་སངས་རྒྱས་ཏེ། །ཞེས་པ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་མཚན་མ་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་རྣམ་པར་ཞུགས་པ་ཞེས་པ་ནི་དེ་ལྟར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་མཚན་མ་དང་བྲལ་བ་ས་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་རྣམ་པར་ཞུགས་ཞེས་པའོ། །གསང་བའི་བདག་པོ་དེ་ནས་ཇི་ལྟ་བུར་བཤད་པའི་གནས་ལ་གཅིག་ཏུ་སྙོམས་ལ་རྡུངས་ཤིག་ཅེས་པ་ནས་བདག་ཀྱང་ཡིད་ལ་སྤྲོ་བ་དང༌། ཡང་ན་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་ཡང་རུང་བུ་དཔེ་གཉིས་ལ་བྱུང༌། དགེའོ། །སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཁྱོད་མྱུར་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས་ཤིག་ཅེས་པའི་བར་དུ་ཞག་བདུན་གྱི་སྔོན་རོལ་དུ་སྣང་བ་དང༌། མི་སྣང་བ་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བའི་ས་བསླང་སྟེ། དེ་ལ་སྣང་བ་ནི་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པའི་མི་རྣམས་སོ། །མི་སྣང་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷ་དང༌། གནོད་སྦྱིན་དང༌། ཤ་ཟ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་ལྷ་ལ་སོགས་པ་ལ་མ་བསླངས་པར་དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས་ན་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ཁྲོ་བོ་ལ་སོགས་པའི་ཟེར་གྱིས་འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷ་དེ་རྣམས་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་གནོད་པར་གྱུར་ན། ལྷ་དེ་དག་སྒྲུབ་པ་ལ་བགེགས་ཀྱི་སྐབས་ཚོལ་བར་འགྱུར། གཉིས་སུ་ནི་དེ་དག་ལ་གནོད་བཞིན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས་ན་སྒྲུབ་པ་སྙིང་རྗེ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་དེ་དག་ལ་སྩལ་བའི་ཕྱིར་སྔར་ལྷ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སྤྲན་
Chinese
超越了这些。即使在世俗谛中，坛城、修法和真言应用的支分都具有相状，但它们能成办究竟的义事。这些星宿和日期等的相状与胜义谛相违。如果在世俗谛中不能成办究竟的义事，那么，为什么薄伽梵要宣说这些相状呢？世尊回答说：虽然胜义谛的体性是那样的，但为了引导未来世的众生，因为他们不了解胜义谛的道理，所以才宣说这些相状的道理。这些众生也有两种：执着于实有和执着于非实有。对于执着于实有的众生，就以日期、时间和地点等实有的事物来随顺地宣说和引导；对于执着于非实有的众生，则反过来，通过实有的途径来引导。所谓“离相即是佛”，就是指远离能取和所取的相状。所谓“进入法身”，就是指像这样远离能取和所取的相状，是无所缘的法身。像这样，佛陀薄伽梵成为法身的自性，就是所谓的“进入法身”。秘密主，从那里开始，在如何宣说的处所，要一心专注并敲击，或者随你喜欢或如何见到都可以，出现了两个例子。善哉！大菩萨，你迅速绘制坛城吧！”，直到这里，在七天之前，为了显现和不显现的事物而准备绘制坛城的场地。其中，显现的事物是指国王等人。不显现的事物是指世间神、夜叉、罗刹等。如果不先祈请这些神等就绘制坛城，那么坛城的忿怒尊等的光芒会对这些世间神造成损害。如果造成损害，这些神就会寻找障碍修法的机会。其次，如果在损害它们的同时绘制坛城，那么修法就会变得没有慈悲心。因此，为了布施给它们，首先要祈请这些神等。
English
They are beyond these. Even in conventional truth, the mandala, the practice, and the limbs of mantra application have characteristics, but they accomplish the ultimate purpose. These characteristics such as stars and dates are contrary to the ultimate truth. If they do not accomplish the ultimate purpose in conventional truth, then why did the Bhagavan explain these characteristics? The Bhagavan replied: Although the nature of the ultimate truth is such, in order to guide future beings, because they do not understand the principle of the ultimate truth, therefore the reason for explaining these characteristics is shown. These beings also have two types: attachment to existence and attachment to non-existence. For those who are attached to existence, it is explained and guided in accordance with real things such as dates, times, and places; for those who are attached to non-existence, it is reversed, and guided through the path of existence. "Separation from characteristics is Buddhahood," which means separation from the characteristics of the apprehended and the apprehender. "Entering the Dharmakaya" means that being separated from the characteristics of the apprehended and the apprehender, it is the Dharmakaya without any object of focus. Thus, the Buddha Bhagavan becoming the nature of the Dharmakaya is what is called "entering the Dharmakaya." Secret Lord, from there, in the place of how to explain, concentrate and strike with one mind, or as you like or how you see it, two examples appeared. Good! Great Bodhisattva, quickly draw the mandala!" Up to this point, seven days before, the site for drawing the mandala is prepared for visible and invisible things. Among them, visible things refer to kings and other people. Invisible things refer to worldly gods, yakshas, rakshasas, etc. If the mandala is drawn without first inviting these gods, etc., then the rays of the wrathful deities of the mandala will harm these worldly gods. If harm is caused, these gods will seek opportunities to obstruct the practice. Secondly, if the mandala is drawn while harming them, then the practice will become without compassion. Therefore, in order to give to them, first invite these gods, etc.