Tibetan
ཀྱི་མཆོད་ཀྱང་གཟུགས་དེ་ལ་དྲིན་དུ་གཟོ་བ་དང༌། བྱམས་པའི་སེམས་མི་སྐྱེ་བ་དེ་བཞིན་དུ་བདག་གིས་ལུས་འདི་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་བླུན་པ་སྟེ་མཚན་མ་ལ་སོགས་པ་བསྐྱེད་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལུས་དེ་ལྟར་བཤིག་ནས། མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །གཞན་ཡང་གས་གསང་བའི་བདག་པོ་སེམས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའོ་ཞེས་པ་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་མཚན་མ་དང་བྲལ་བར་སེམས་ཤིག་ཅེས་པའི་བར་དུ་སེམས་ལས་བྱུང་བའི། མཚན་མ་མི་འབྱུང་བར་བྱ་བའི་བསྒོམ་པའི་ཐབས་བསྟན་པ་སྟེ། སེམས་དེ་ནི་དོན་དམ་པར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་བས་དུས་གསུམ་པ་ཡང་འདས་པ་སྟེ། གང་དུས་གསུམ་མེད་ཅིང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པས་མཚན་མ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱས་ནས་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པར་བྱའོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །གཞན་ཡང་གསང་བའི་བདག་པོ་ཡིད་ནི་མཚན་མ་དང་བཅས་པའོ་ཞེས་བྱིས་པ་སོ་སོའི་འགྲོ་བ་ རྣམས་རྟོག་པ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་ཚིག་བླ་དགས་པར་ནི་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་པ་ནི་ཡིད་ལས་མཚན་མ་མི་འབྱུང་བའི་རྟོག་པ་བསྟན་པ་སྟེ། མིག་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་དྲུག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཇི་བཞིན་པར་སྣང་བར་འབྱུང་བ་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཁྲུལ་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། བྱིས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པར་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་པ་གང་ཡང་དག་པར་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་མ་སྐྱེས་པའོ་ཞེས་པའི་གོང་དུ་སྒོ་དྲུག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་དེ་ཡང་དོན་དམ་པའི་མཚན་མ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་བསམས་ན་གསང་བའི་བདག་པོ་སྔགས་ཀྱི་སྒོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཚན་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་བོ་ཞེས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་ལྷར་བདག་གི་ལུས་བསྒྱུར་བ་ན། ལྷ་དེའི་ཁ་དོག་དང་དང་དབྱིབས་ཅི་འདྲ་བར་བསྒྱུར་བ་བཞིན་དུ་མཚན་མ་མེད་པའི་ལྷའི་རང་བཞིན་དུ་བསྒྱུར་བ་ཡང་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་ཞུགས་ན་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ལྷའི་རང་བཞིན་དུ་བསྒྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རབ་ཏུ་ཐོབ་པོ་ཞེས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ལྷའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའོ། །ནམ་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པར་གྱུར་པ་དེ་ནི་གསང་བའི་བདག་པོ་དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པའི་སྔགས་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་གནས་སོ་ཞེས་པ་ནི་ནམ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ལྷའི་རང་བཞིན་ལ་གནས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པའི་ཐབས་ཀྱིས་ལྷ་རྣམས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའོ། །དེ་ལ་གཞོལ་བ་ཞེས་པ་ནི་སྔགས་པ་དེ་ལ་ལྷ་དེ་རྣམས་གཞོལ་ལོ་ཞེས་པའོ། །གཞན་ཡང་གས་པའི་དག་པོ་བཟླས་པ་བཤད་དོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་བཟླས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ་བཤད་པ་སྟེ། བཟླས་པ་དེ་ཡང་ལྷའི་སྦྱོར་བ་རྣམ་པར་གཉིས་ལ་གནས་ནས་བཟླས་པ་ནི་གོང་དུ་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་མ་དག་པའི་ལྷའི་རང་བཞིན་བཤད་པ་ལ་གནས་ན་སྟེ། དེ་ཡང་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་ལྷའི་རང་བཞིན་ལ་གནས་ནས་བཟླས་པའི་ཡན་ལག་བཞིར་ལྡན་པ་ནི་སྔར་ཡང་བཤད་ཟིན་ཏེ། འདིར་བཤད་པ་ནི་ནང་གི་མཚན་མ་མེད་པའི་བཟླས་པའི་འདིར་བཤད་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བྱེ་བྲག་ཏུ་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གཅིག་གིས་གཅིག་ཏུ་ཞེས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ལྷའི་སྦྱོར་བ་གཅིག་ལ་གནས་ནས་ཡིད་ཀྱིས་བཟླས་པ་གཅིག་པུ་བྱའོ་ཞེས་པའོ། །གཅིག་པུ་ཡང་ན་གཅིག་གིས་སོ་ཞེས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་མ་དག་པ་ནི་ལྷའི་སྦྱོར་བས་ཡིད་ཀྱིས་བཟླས་པ་བྱའོ་ཞེས་པའོ། །རང་ཐོས་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་མ་དག་པའི་ལྷའི་སྦྱོར་བ་གཉིས་ཀས་རང་ཐོས་ཀྱི་བཟླས་པ་བྱའོ་ཞེས་པ་སྟེ་དེ་བས་ན་གསུངས་པ། རྟག་ཏུ་སྦྱོར་མཆོག་གཉིས་སུ་བྱའོ། །ཞེས་པ་སྟེ་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་ལྷའི་སྦྱོར་བ་ལ་རྟག་ཏུ་བརྩོན་པར་བྱའོ་ཞེས་པའོ། །བཟླས་པ་གཞན་དུ་མི་བྱའོ། །ཡན་ལག་འགལ་བར་སྔགས་མཁན་གྱིས། །ཞེས་པ་ནི་ཕྱི་ནང་གི་ཡན་ལག་བཞི་བཟླས་པ་དང༌། ནང་གི་དོན་དམ་པའི་བཟླས་པ་འདི་གཉིས་ལས་གཞན་པ་བཟླས་པའི་ཆོ་ག་ལས་འགལ་བ་དང་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་མི་བྱའོ་ཞེས་པའོ། །ཕྱི་དང་ནང་གི་སྦྱོར་བས་སུ། །ཡན་ལག་བཞི་རུ་ངས་བཤད་པ། །ཞེས་པ་ནས། རང་ཐོས་བཟླས་པ་དམ་པའོ། །ཞེས་པའི་བར་དུ་གོང་དུ་དོན་དམ་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣམ་པ་གཉིས་མདོར་གླེངས་པ་ལས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བཟླས་པ་ཕྱིའི་ཡན་ལག་གསུམ་དང༌། །ནང་གི་ཡན་ལག་གཅིག་དང་བཞིར་ངས་བཤད་པ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བཟླས་པ་ནི་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་བཟླས་པའི་ནང་ནས་མཆོག་གོ་ཞེས་པའོ། །སླར་སྡུད་པ་ཡི་ཤེས་གནས་ཉོན། །ཞེས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ལྷ་ལ་སོང་བའི་ཡིད་ཀྱིས་སོ། །ཞེས་པ་ནི་འདི་
Chinese
如果供养，也要对那个形像感恩；如果生不起慈爱之心，同样，我的身体也本性愚昧，不是产生相等的行为，这样分解身体后，就要进入无相三昧，这样想的。另外，秘密主，心是无自性的，从“心是无自性的”到“本性离相地思维”，这是显示了从心中产生的，不生起相的修法。心，就胜义谛而言，是远离能取和所取的自性，远离蓝色和黄色等一切相，并且本性是空性的，三时也已逝去。哪里没有三时，并且本性是空性的，那就是如是的体性，因为不分别，所以不会生起相，认识到这一点后，就要安住于无相三昧，这样想的。另外，秘密主，意是有相的，儿童各自的行境，认为不是正确的思虑，对于普遍分别的词句是不了解的，这是显示了从意中不生起相的思虑。眼等六门的识，如实显现色等，这是儿童们错误地认为的，那些儿童是不了解那是错误的，凡是不正确的，那就是不生的，在“凡是不正确的，那就是不生的”之前，六门的识也不是正确存在的，所以那也不是胜义谛的相生起的因。这样思维，秘密主，在密咒的门中，行持菩萨行，行持菩萨行的菩萨，获得无相三昧，就像将自己的身体转变为不完全清净的本尊，将本尊转变为那样的颜色和形状一样，转变为无相本尊的自性，如果进入无相三昧，也不是转变为完全清净的本尊的自性，而是彻底获得无相三昧，就是将安住于完全清净的本尊的自性。什么时候无相三昧
English
If offering, one should also be grateful to that image; if loving-kindness does not arise, similarly, my body is also foolish by nature, it is not the action of generating characteristics, so after dismantling the body in that way, one should enter into the samadhi without characteristics, this is what is intended. Furthermore, secret lord, the mind is without essence, from "the mind is without essence" to "think of being separated from characteristics by nature," this shows the method of meditation that arises from the mind, not generating characteristics. The mind, in terms of ultimate truth, is separated from the nature of grasping and being grasped, separated from all characteristics such as blue and yellow, and its nature is emptiness, the three times have also passed. Where there are no three times and its nature is emptiness, that is the nature of suchness, because there is no distinction, so characteristics will not arise, after realizing this, one should abide in the samadhi without characteristics, this is what is intended. Furthermore, secret lord, the mind is with characteristics, the respective realms of children, thinking that it is not correct thought, they do not understand the words of universal discrimination, this shows the thought of not generating characteristics from the mind. The consciousness of the six doors such as the eye, the appearance of forms and so on as they are, this is what children mistakenly think, those children do not understand that it is a mistake, whatever is not correct, that is unborn, before "whatever is not correct, that is unborn," the consciousness of the six doors is also not correctly existing, so that is also not the cause of the arising of the characteristics of ultimate truth. Thinking like that, secret lord, in the door of mantra, practicing the conduct of a bodhisattva, the bodhisattva who practices the conduct of a bodhisattva, obtains the samadhi without characteristics, just like transforming one's body into an impure deity, transforming the deity into that color and shape, transforming into the nature of a deity without characteristics, if entering into the samadhi without characteristics, it is not transforming into the nature of a completely pure deity, but thoroughly obtaining the samadhi without characteristics, that is, abiding in the nature of a completely pure deity. When the samadhi without characteristics
Chinese
安住于彼者，秘密主，如来所说之真言，显现趋向安住，何时安住于完全清净之天性，则如来所说之方便，诸天将得成就。于彼专注者，咒师对彼诸天专注。又，གས་པའི་དག་པོ་བཟླས་པ་བཤད་དོ་（藏文）等，是说念诵之真实性之章节。念诵亦安住于二种天之结合，念诵是安住于上述所说之完全清净与不净之天性。彼亦安住于完全不净之天性，具足念诵之四支，先前已说。此处所说，是此处所说之内在无相之念诵， 为区分世间与出世间之差别。彼中，一者对一者，是安住于完全清净之天之结合，唯以意念诵。唯一或以一者，是不净者，以天之结合以意念诵。以自闻二种方式行之，是完全清净与不净之天之结合二者，皆行自闻之念诵，因此说，常时行二种殊胜结合。是说常时精勤于完全清净与完全不净之天之结合。念诵不应作其他，违越支分者，咒师。是说内外之四支念诵，与内在之真实念诵此二者之外，不应作违越念诵仪轨与支分不全者。以外与内之结合，我已说四支。乃至，自闻念诵是殊胜。于上述，真实与世俗之自性二种简略宣说后，世俗之念诵外之三支，与内的支分一者与四者，我已说，彼是世间之念诵，彼亦具足所缘之念诵中之殊胜者。复次，摄集之智慧处谛听。是如前者。以趋向天之心识等，是此
English
That which abides therein, Secret Lord, the mantra spoken by the Tathagata, manifestly tends to abide, when one abides in the nature of complete purity, then by the means spoken by the Tathagata, the deities will be accomplished. To be devoted to that means that the deities are devoted to that mantra practitioner. Furthermore, "གས་པའི་དག་པོ་བཟླས་པ་བཤད་དོ་ (Tibetan)" etc., is the explanation of the chapter on the reality of recitation. That recitation also abides in the two kinds of divine union, recitation is to abide in the nature of the completely pure and impure deities mentioned above. That also abides in the nature of complete impurity, possessing the four limbs of recitation, which has already been explained before. What is explained here is the inner signless recitation explained here, For the sake of distinguishing the difference between the mundane and the supramundane. Among them, one to one, is to abide in the union of the completely pure deity, and to recite only with the mind. Alone or with one, is the impure, to recite with the mind by the union of the deity. To do it in two ways of self-hearing, is that both the union of the completely pure and impure deities, both perform the recitation of self-hearing, therefore it is said, always perform the two supreme unions. It is said to always strive for the union of the completely pure and completely impure deities. Recitation should not be done otherwise, one who violates the limbs, the mantra practitioner. It is said that other than these two, the recitation of the four outer and inner limbs, and the inner true recitation, one should not perform those that violate the recitation ritual and are incomplete in limbs. By the union of outer and inner, I have explained the four limbs. Up to, self-hearing recitation is supreme. In the above, after briefly explaining the two kinds of nature, the true and the conventional, the three limbs outside the conventional recitation, and the one and four inner limbs, I have explained, that is the mundane recitation, that is also the best among the recitations with objects. Again, listen to the place of gathering wisdom. It is as before. With the mind gone to the deity, etc., is this.