Tibetan
༌། རིག་པའི་དཀའ་ཐུབ་སྤྱོད་པ་དེ་གཙོར་དྲིས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དབྱངས་ཀྱིས་དྲིས་པ་ནི་དོན་དཀའ་ཞིང་ཞེས་པས་དོན་གྱི་ཚིག་དང་འབྲུ་རྣམས་མི་ཉམས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྔགས་ཀྱི་སྒོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱིར་ཞེས་པ་ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཉིད་དམིགས་མི་མཁྱེན་ཏེ། འདྲི་བ་མ་ཡིན་གྱི་མ་འོངས་པའི་འགྲོ་བ་སྔགས་ཀྱི་སྒོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལ་ཕན་གདགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །འདི་ལྟར་དཀའ་ཐུབ་སྤྱད་པ་ལགས། །ཞེས་པ་ནས་རྒྱལ་པོ་གཙོ་ཉིད་དབང་དུ་ཞེས་པའི་བར་དུ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་དྲིས་པའི་ཚིག་སྟེ། དེ་ལ་སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་ཞེས་པ་ལས་འདི་ལྟར་སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཟིན་ན་ད་དྲི་ཅི་དགོས་ཤེ་ན། བདག་ཉིད་སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བཤད་པས་དེའི་དོན་འཚལ་མོད་ཀྱིས། མ་འོངས་པའི་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་བཤད་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བསྟན་ན། དེ་རྣམས་ཡིད་ཆེས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་དུ་དབང་དུ་བགྱིས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་སྟེ་དེ་བས་ན་གསུངས་པ། མ་འོངས་པའི་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་བཤད་དེ། རྒྱལ་བ་གཙོ་ཉིད་དབང་དུ་བྱ། །ཞེས་པའོ། །དྲིས་པའི་ཚིག་གཞན་རྣམས་ནི་ འོག་ནས་ལན་ལྡོན་པ་དང་སྦྱར་རོ། །རིག་པའི་དཀའ་ཐུབ་ལས་བྱུང་བའི། །དཀའ་ཐུབ་གནས་པ་སངས་རྒྱས་བཞིན། །ཞེས་པ་ནི། རིག་པའི་དཀའ་ཐུབ་ལས་བྱུང་བ། །ཞེས་པ་ནི་སེམས་སུ་སྦྱོར་བའི་མཚན་མ་ཉིད་ཡན་ལག་བཞི་དང་ལྡན་པའི་རིག་པའི་དཀའ་ཐུབ་དེ་ལས་བྱུང་བ་དབང་ཆེན་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་གནས་ཏེ་སྤྱོད་པ་དེ་བཤད་དོ་ཞེས་པ་དང་སྦྱར་རོ། །དཀའ་ཐུབ་གནས་པ་སངས་རྒྱས་བཞིན། །ཞེས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀུན་དུ་སངས་རྒྱས་པ་དོན་དམ་པར་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཞུགས་པའི་ཚེ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་མཚན་ཉིད་གཅིག་ཏུ་ཆུད། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་ཡང་ཆོས་རྣམས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་མཁྱེན་པས་ཇི་ལྟར་ཡང་མི་ཆགས་པར་སྤྱོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་རིག་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་གནས་པ་དེ་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཞུགས་པའི་ཚེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གནས། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ལངས་ཏེ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་ཡང་ཆོས་རྣམས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རྟོགས་ཤིང་གང་ལ་ཡང་མི་ཆགས་པས་སྤྱོད་པས་ན། ཀུན་དུ་སངས་རྒྱས་པ་དང་འདྲ། །ཞེས་པའོ། །ཡང་དག་འདི་བྱས་ནས་ཞེས་པ་ནས། ནམ་ཞིག་རྟག་ཏུ་སེམས་ཐུབ་ན།
Chinese
要知道，主要是问关于修持明咒苦行的。用偈颂提问，是因为“意义深奥”，为了使意义的词句和文字都不受损害。关于“在明咒之门中，菩萨的行持，行持的总纲”，并不是说金刚手本身不了解，而是为了利益未来众生在明咒之门中修持菩萨行持的那些人。从“如此修持苦行”到“国王自己是主宰”之间，是金刚手提问的话语。对此，如果说“以前的佛陀已经说过”，既然以前的佛陀已经说过了，为什么还要问呢？因为自己虽然了解以前佛陀所说之义，但为了未来众生的利益而说，如果世尊亲自开示，那些众生会更加信服，并且世尊自己是主宰，因此才说“为了未来众生的利益而说，国王自己是主宰”。其他提问的话语，在下面回答时再结合起来。关于“从明咒苦行中生起，安住苦行如佛陀”，意思是说，与“从明咒苦行中生起”相结合，即从心中修持的，具有四支圆满的明咒苦行中生起，安住在胜乐金刚等坛城中，宣说其行持。关于“安住苦行如佛陀”，意思是说，如同佛陀世尊圆满成佛，在胜义谛方面，即使入于禅定之时，一切法皆为空性，归于一相；在世俗谛方面，即使行持之时，也如了知诸法如幻，对任何事物都不执着而行持。同样，安住于明咒禁行者，在入于禅定之时，一切法皆安住于空性之自性；从禅定中起立而行持之时，也如实了知诸法如幻，对任何事物都不执着而行持，因此与圆满成佛无异。关于“真实做了这些之后”到“何时才能恒常忍住心”，
English
It should be known that the main question is about practicing the asceticism of knowledge. Asking in verse is because "the meaning is profound," in order to ensure that the words and letters of the meaning are not damaged. Regarding "In the gate of mantra, the conduct of the Bodhisattva, the general outline of conduct," it is not that Vajrapani himself does not understand, but to benefit future beings who practice the conduct of the Bodhisattva in the gate of mantra. From "Thus practicing asceticism" to "The king himself is the master," these are the words of Vajrapani's question. Regarding this, if it is said that "The previous Buddhas have already spoken," since the previous Buddhas have already spoken, why ask now? Because although I myself understand the meaning of what the previous Buddhas have said, if it is spoken for the benefit of future beings, if the Bhagavan personally reveals it, those beings will have more faith, and the Bhagavan himself is the master, therefore it is said, "Speaking for the benefit of future beings, the king himself is the master." The other words of the question will be combined with the answers below. Regarding "Arising from the asceticism of knowledge, abiding in asceticism like the Buddha," it means, combined with "Arising from the asceticism of knowledge," that is, arising from the asceticism of knowledge that is practiced in the heart, complete with the four limbs, abiding in the mandala of Chakrasamvara and others, and proclaiming its conduct. Regarding "Abiding in asceticism like the Buddha," it means that just as the Buddha Bhagavan fully attains Buddhahood, in terms of ultimate truth, even when entering into samadhi, all dharmas are emptiness, returning to one aspect; in terms of conventional truth, even when acting, he knows all dharmas as illusory, and acts without attachment to anything. Similarly, one who abides in the vow of knowledge, when entering into samadhi, all dharmas abide in the nature of emptiness; when rising from samadhi and acting, he also truly knows all dharmas as illusory, and acts without attachment to anything, therefore it is no different from fully attaining Buddhahood. Regarding "After truly doing these" to "When will I be able to constantly endure the mind,"
Tibetan
།ཞེས་པའི་བར་དུ་ཇི་ལྟར་དཀའ་ཐུབ་སྤྱད་པ་ལ་གནས་ཞེས་ཞུས་ཏེ་བཤད་པ་སྟེ། ཡང་དག་ཉིད་དུ་བདག་བྱས་ནས། །ཞེས་པ་ནི་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་སྐད་བཤད་པ་བཞིན་དུ་བྱས་ནས་ཞེས་པའོ། །རྟག་ཏུ་ཐེ་ཚོམ་མེད་ན་ནི། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ལྟར་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བདག་ནི་ལྷ་གང་ཡིན་པའི་གཟུགས་སུ་བསྒྱུར་བ་ཏིང་ངེ་འཛིན་འཁྲུགས་པ་དང་ལྷ་ཇི་བཞིན་པའི་བར་སྣང་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཞན་མེད་པར་ལྷའི་གཟུགས་ཉིད་ཡིད་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་སྣང་ན་དེ། དཀའ་ཐུབ་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་སྦྱར་རོ། །དེ་བས་ན་གསུངས་པ། ནམ་ཞིག་རྟག་ཏུ་སེམས་ཐུབ་ན། །ཞེས་པ་སྟེ་མདོར་ན་རྟག་ཏུ་སེམས་ཐུབ་པར་བྱ་སྟེ། ལྷའི་གཟུགས་དེ་ཉིད་ལ་བརྟན་པ་སྣང་བར་མ་བྱས་ན། སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་སྦྱར་བ་ཙམ་དང༌། གང་ལྟ་བ་དེ་དག་བདག་གོ་ཙམ་དུ་བསམ་པ་ཙམ་གྱིས་རིག་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་མི་ཆུད་ཅེས་པའོ། །དེ་ནི་རིག་པ་དང་མཐུན་པའི་གཟུགས་སུ་སྤྱོད་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་ཆོས་རྣམས་ དང། གཞན་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཅན་མ་ཡིན་ཞེས་པའི་བར་དུ། ཇི་ལྟར་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ཡང་གནས། །ཞེས་ཞུས་པ་དེ་བཤད་པ་སྟེ་འཇུག་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཆོས་སུན་འབྱིན་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དང༌། དགེ་བ་བཅུའི་རང་བཞིན་ལ་བསླབ་པ་དང༌། འདུས་བྱས་ཀྱི་ལས་དང་འབྲས་བུ་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གཅིག་ཏུ་ལྡན་པར་ཆུད་ན། ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་ལས་དང་བྲལ་བ་ཟག་པ་མེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་དེ་བས་ན་གསུངས་པ། ཚུལ་ཁྲིམས་སངས་རྒྱས་བཞིན་རིག་བྱ། །ཞེས་པ་སྟེ་ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་མཚན་ཉིད་གཅིག་ཏུ་ཆུད་པ་བཞིན་དུ་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ནི་རིག་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྤྱོད་པ་དེ་སྔར་བདག་གིས་ལྷའི་གཟུགས་སུ་བསྒྱུར་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་རང་གི་སེམས་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བའི་ཕྱིར་ལྷའི་གཟུགས་སུ་བསྒྱུར་བ་དེ་སོ་སོ་ནས་མི་ཞིག་པར་ཡིད་ལ་མི་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པར་བྱའོ། །ཆོས་ཀུན་དབང་ཐོབ་ཅེས་པ་ནས་གསེར་དང་རྡོ་བར་བསྙམས་ནས་ཞེས་པའི་བར་དུ། མི་ཆགས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་སྤྱོད། །གང་ན་ཇི་ལྟར་གནས་ནས་སོ། །ཞེས་བཤད་པ་སྟེ། ཆོས་ཀུན་ལ་ཡང་དབང་ཐོབ་ཅིང༌། །ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཆུད་དེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས
Chinese
在“之间，如何安住于苦行”这样请问后所作的解说。 “真正地执持之后”，是指如我所说的那样执持自我的实相。 “如果恒常没有怀疑”，是指像这样执持自我的实相，将自己转变为是何神的形象，在禅定不散乱以及神如其本来的状态之间，没有其他的显现分别，心中没有对神的形象产生怀疑而显现，那么这就是苦行，要与“是修行”相连。因此才说：“何时恒常能调伏心”，总而言之，要恒常调伏心，如果没有使神的形象坚固地显现，仅仅是念诵咒语和结手印，以及所见到的那些仅仅是认为自己明白，仅仅是这样想，也不能算是通达明咒的苦行。这是与明咒相应的行为。在菩提萨埵和诸法以及“不是其他的持戒者”之间，“如何安住于戒律”这样请问后所作的解说，是指趣入的菩提心，是破斥法的自性，与分别念相应，以及蕴、界、处等等的相状，以及修学十善的自性，以及有为的业和果报都通达为具有空性的一个体性，戒律是远离业的无漏戒，是空性的体性，因此才说：“戒律应如佛般了知”，是指如来世尊通达一切法都是空性的自性，成为一个体性一样。这是与明咒相应的空性禅定之行，这之前我已将自己转变为神的形象，之后为了完全清净自己的心而转变为神的形象，不要将这些分开来想，要以不作意的方式安住于空性的禅定中。“通达一切法”到“将黄金与石头等同”之间，“不贪著是如何行持，在哪里如何安住”这样说道，是指通达一切法都是空性的自性，贪欲等等。
English
The explanation is given after asking, "How does one abide in asceticism?" up to "." "Having truly grasped," means grasping the true nature of oneself as I have said. "If there is no constant doubt," means that in this way, grasping the true nature of oneself, transforming oneself into the image of whatever deity one is, between the samadhi not being disturbed and the deity being as it is, there is no other manifestation of discrimination, and if the image of the deity appears in the mind without doubt, then that is asceticism, to be connected with "is practice." Therefore, it is said, "When will the mind always be tamed?" In short, the mind must always be tamed, and if the image of the deity is not made to appear firmly, merely reciting mantras and making mudras, and those that are seen are merely thought of as understanding oneself, merely thinking in this way, one cannot be said to have mastered the asceticism of knowledge. This is behavior in accordance with knowledge. Between the Bodhisattva and the dharmas and "not other moralists," the explanation is given after asking, "How does one also abide in morality?" This refers to the entering Bodhicitta, which is the nature of refuting the Dharma, corresponding to discrimination, and the aspects of the aggregates, elements, and sources, etc., and the nature of learning the ten virtues, and the conditioned actions and results are all understood to have one nature of emptiness, the morality is the morality free from outflows, free from karma, is the nature of emptiness, therefore it is said, "Morality should be known like the Buddha," which means that just as the Buddha, the Bhagavan, understands all dharmas to be the nature of emptiness, becoming one nature. This is the practice of emptiness samadhi corresponding to knowledge, before which I have transformed myself into the image of the deity, and afterwards, in order to completely purify my own mind, I have transformed myself into the image of the deity, do not think of these separately, but abide in the emptiness samadhi in a way that does not make it intentional. From "Master all dharmas" to "equating gold and stone," it is said, "How does one practice non-attachment, where does one abide?" This refers to understanding that all dharmas are the nature of emptiness, greed, etc.