Tibetan
མ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཆུད་པས་ནི་མི་དམིགས་པའི་སྤྱོད་པ་ཐོབ་ཅེས་པའོ། །རྒྱལ་བའི་མཆོག་ཅེས་པ་ནི་དེ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པར་ཆོས་རྣམས་དམིགས་སུ་མེད་པར་ཆུད་པ་ནི་བདུད་བཞི་དངོས་སུ་མ་བཅོམ་ཡང་བདུད་བཞི་ལས་རྒྱལ་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་བས་རྒྱལ་བའི་མཆོག་ཅེས་བྱའོ། །ཐོག་མ་ནས་སུ་ཞི་བའི་ཆོས། །རང་བཞིན་མེད་ལ་གང་གིས་ནི། །སེམས་ནི་རི་རབ་བཞིན་འདུག་ན། །དེ་ནི་བདེན་པ་མཐོང་ཞེས་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་བདེན་པ་མཐོང་བ་བཤད་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཆོས་རྣམས་ཐོག་མ་ནས་ཞི་ཞིང་རང་བཞིན་མེད་པར་གང་གིས་ཆུད་དེ། དེ་ཉིད་ལ་སེམས་ནི་རི་རབ་བཞིན་དུ་མི་གཡོ་བར་གྱུར་ན་དེ་ནི་བདེན་པ་མཐོང་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་མདོར་ན་ཐོག་མ་ནི་འཇུག་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་པའོ། །བདེན་པ་མཐོང་བ་ཞེས་པ་ནི་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བཤད་པའོ། །རྒྱལ་བའི་མཆོག་ཅེས་པ་ནི་ལྡང་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་མོས་པ་སྤྱོད་པའི་ས་ཉིད་ལ་གནས་པའི་ཡོན་ཏན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་བདེན་པ་ཡང་བདག་ཉིད་ཅེས་པ་ནས། སངས་རྒྱས་འགྲུབ་དང་འོག་རྣམས་སོ། །ཞེས་པའི་བར་དུ་གྲུབ་པའི་རིགས་རྣམས་བཤད་པ་སྟེ་འདི་བདེན་པ་ཡང་བདག་ཉིད་མི་འགྲུབ་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་མཐོང་བ་དེ་བཞིན་སངས་རྒྱས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ངས་ཀྱང་མངོན་བའོ་ཞེས་པ་ནི། གང་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐོབ། །ཞེས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་བསྔགས་པའི་ཁྱད་པར་ཏེ། གང་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཐོབ་པ་དེ་བདེན་པ་ཡང་དག་པ་ཉིད་ཀྱི་མི་སླུ་བ་སྟེ། སྔོན་ གྱི་སངས་རྒྱས་དང་ངས་ཀྱང་ཡང་དག་པ་ཉིད་ཀྱི་སླུ་བ་ཡིན་ཞེས་པར་མཐོང་ཞེས་པའོ། །གང་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཐོབ་པ་ཡང་བསྒྲུབས་ནས་ཀུན་དུ་བཟང་པོའམ་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་ཅིག་གིས་ཀླད་པ་ལ་བྱུགས་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་བརྗེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འཐོབ་བོ་ཞེས་གོང་དུ་བཤད་པ་དེ་ལྟ་བུའི་གྲུབ་པ་ཐོབ་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུ་གྲུབ་ན་དེ་ཉིད་གྲུབ་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་ཅི་དགོས་པ་ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་གཞན་ཡང་གྲུབ་པ་ནི། །གྲུབ་པ་རྣམ་པ་ལྔ་ཞེས་བསྒྲགས། །ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གྲུབ་པ་དེ་ལས་གཞན་པའོ། །གཞན་མིང་གིས་འབྱུང་བ་ལྔ་ལ་བྱས་ཏེ་དེ་རྣམས་ཀྱང་སྤྱོད་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་སྤྱོད་པའི་རྗེས་སུ་ཞུགས། །ཞེས་པ་ནི་མོས་པ་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་འ
Chinese
因为领会到如幻化一般，所以说获得无所缘的行持。所谓“胜者之最”，是指像这样在世俗和胜义中，通达诸法无所缘，即使没有真实地战胜四魔，也因为具有胜过四魔的状态，所以称为“胜者之最”。“从最初即寂静之法，自性无有以何者，心如须弥山王住，彼乃见真谛”，这是宣说见真谛。那些法从最初即寂静，谁领会到无自性，对于他来说，心如须弥山王般不动摇，那便是见真谛。总而言之，最初是指具有趣入的菩提心。所谓见真谛，是指安住的菩提心。所谓胜者之最，是指显现为起立的菩提心。那些也应知是安住在胜解行地的功德。“此真谛亦自性”至“成佛与下者”之间，是宣说成就之种姓，即“此真谛亦自性，不成就亦如是，如实见者亦如是，佛亦如是，我亦现见”，这是对“谁获得菩提心”的赞叹之差别。无论谁获得菩提心，那都是真实不虚的，以前的佛和我也是真实不虚的显现。“谁获得菩提心”也经过修持，如果由普贤或圣者文殊涂抹头顶，就能获得不忘菩提心，如上所说，获得那样的成就，就叫做获得菩提心。如果那样成就了，那就是成就了，还需要什么别的呢？因为那菩提心是成就等等其他事物的因。“因此其他成就者，宣说成就五种相”，这是指菩提心成就之外的。以其他名称出现的五种，那些也是随行于行持等等。“随行于行持”，是指从胜解行地
English
Because of understanding it as being like an illusion, it is said that one obtains the practice of non-objectification. The so-called "supreme of the victorious ones" refers to understanding that phenomena are without objectification in both conventional and ultimate truth. Even if the four maras are not actually conquered, it is called the "supreme of the victorious ones" because it possesses a state that is victorious over the four maras. "From the beginning, the Dharma is peaceful, without self-nature, by whom, the mind dwells like Mount Sumeru, that is called seeing the truth." This is the explanation of seeing the truth. Those dharmas are peaceful from the beginning and whoever understands them as being without self-nature, for him, the mind becomes unshakeable like Mount Sumeru, that is called seeing the truth. In short, the beginning refers to having the bodhicitta of entering. The so-called seeing the truth refers to explaining the abiding bodhicitta. The so-called supreme of the victorious ones refers to showing the rising bodhicitta. Those should also be known as the qualities of abiding in the stage of adhimukti-caryābhūmi (ground of practice through conviction). From "This truth is also self-nature" to "Buddhahood and the lower ones," it explains the lineages of accomplishment, that is, "This truth is also self-nature, non-accomplishment is also the same, the one who sees reality is also the same, the Buddha is also the same, I also see it directly." This is a distinction of praise following "Whoever obtains bodhicitta." Whoever obtains bodhicitta, that is the truth that is not deceptive, the previous Buddhas and I also appear as the truth that is not deceptive. "Whoever obtains bodhicitta" is also practiced, and if the crown of the head is anointed by Samantabhadra or the noble Mañjuśrī, one will obtain the non-forgetting of bodhicitta. As mentioned above, obtaining such accomplishment is called obtaining bodhicitta. If that is accomplished, then that is accomplished, what else is needed? Because that bodhicitta is the cause of accomplishment and other things. "Therefore, other accomplished ones proclaim five aspects of accomplishment." This refers to something other than the accomplishment of bodhicitta. The five that appear by other names, those are also following after practice and so on. "Following after practice" refers to from the ground of adhimukti-caryābhūmi.
Tibetan
ཕར་ཏེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ས་ལ་འཇུག་པའི་སྐབས་སུ་སྣང་བ་ཐོབ་པ་དང༌། སྣང་བ་མཆེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཁྱད་པར་གྲུབ་པའོ། །ས་ལས་འཕར་བའང་དེ་བཞིན་ཏེ། །ཞེས་པ་ནི་ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཐོབ་པར་གྲུབ་པའོ། །འཇིག་རྟེན་མངོན་ཤེས་ལྔ་རྣམས་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ལྔ་མངོན་པར་ཤེས་པ་གྲུབ་པའོ། །སངས་རྒྱས་གྲུབ་དང་ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་སུ་གྱུར་པའི་རིག་འཛིན་དུ་གྲུབ་པའོ། །ཕལ་རྣམས་ཞེས་པ་ནི་རིག་འཛིན་ཕལ་རྣམས་གྲུབ་པ་སྟེ་དེ་གཉིས་ནི་གཟུགས་ཀྱིས་གྲུབ་པའོ། །གོང་མ་གསུམ་ནི་སེམས་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྒྱུད་ནས་རྒྱུད་དུ་བ་རྣམས་ཀྱིས། །ཞེས་པ་ནས། སྔགས་པ་ཡིད་ལས་བྱུང་བའོ། །ཞེས་པའི་བར་དུ་གྲུབ་པའི་དུས་བཤད་པ་སྟེ། དེ་ལས་གྲུབ་པའི་དུས་ཀྱང་ཚེ་འདི་ལ་གྲུབ་པ་དང་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་གྲུབ་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རྒྱུད་ནས་རྒྱུད་དུ་བ་རྣམས་ཀྱི། །ལས་རྣམས་ཇི་སྲིད་མ་ཟད་ཅིང༌། །སྨིན་པ་རྣམས་པར་དེ་སྨིན་པ། །དེ་ནི་གྲུབ་པ་ཡིན་ཞེས་བསྒྲགས། །ཞེས་པ་ནི་ཚེ་འདི་ལས་གྲུབ་པ་སྟེ། རྒྱུད་ནས་རྒྱུད་དུ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལས་རྣམས་རྒྱུད་མ་ཟད་ཅེས་པ་ནི། ཚེ་སྔ་མའི་རྒྱུད་སྒོ་དྲུག་ལ་སོགས་པ་ནས་ལས་བསགས་པའི་ཚེ་འདིའི་རྒྱུད་ལ་ཟད་པར་མ་གྱུར་ཏེ། བདག་གི་ཕུང་པོ་གསོན་ན་ཞེས་པའོ། །སྨིན་པ་རྣམ་པར་དེ་སྨིན་ན། །ཞེས་པ་ནི་ད་ལྟ་ཡང་གསོན་ལ་ཚེ་དང་ བསོད་ནམས་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་བཏབ་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་འདིར་སྨིན་པར་གྱུར་ན་སྔ་མའི་ལས་རྣམས་མ་ཟད་པས་བདག་ཚེ་རིང་སྨིན་པ་རྣམ་པར་སྨིན་པས་བདག་གི་བསོད་ནམས་ཀྱི་རྒྱུ་མཐུས་རྟག་པར་གྱུར་ཏེ། སྒྲུབ་པའི་ཚེ་དེ་ལྟར་ཚེ་དང་བསོད་ནམས་གཉིས་ཀས་བསྲུངས་ན་དེ་ཉིད་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་འགྲུབ་པར་བཤད་དོ། །མདོ་རུ་དུས་གཅིག་ཏུ་ཡང་ན་ནམ་ཞིག་དང༌། ཚེ་ཟད་ན་ཚེ་དེ་གྲུབ་པ་ཐོབ་པ་ནི་སྔགས་པ་ཡིད་ལས་བྱུང་བའོ་ཞེས་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་བསྒྲུབས་པས་ལས་དང་ཚེས་མ་བསྟངས་ཏེ། དུས་གཅིག་ཏུ་ནི་ལས་དང་ཚེ་ཟད་པར་གྱུར་ན། སྒྲུབ་པ་བསྒྲུབས་པའི་འབྲས་བུ་སྔགས་པ་དེས་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་བསྒྲུབ་མི་དགོས་པར་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བ་དང༌། རིག་འཛིན་ལ་སོགས་པར་སྐྱེ་བ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའོ། །སྔགས་པ་ཡིད་ལས་བྱུང་བའོ། །ཞེས་པ་ནི་རྫས་ལ་སོགས་པ་བསྒྲུབ་མི་དགོས་པར་ཚེ་འཕོས་མ་ཐག་ཏུ་ཡིད་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་དེ་དག་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །གྲུབ་ནས་ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་བ། །ཞེས་པ་ནས། སངས་རྒྱས་གཅིག་
Chinese
再者，于进入智慧地之际，获得显现及显现增长等之三摩地差别成就。从地超升亦如是。说的是获得极喜地成就。世间五神通等，说的是成就世间的五种神通。成就佛陀，说的是成就转为佛陀形象之持明。其余等，说的是成就其余持明，此二者是依色身成就。要知道上面三者是依心成就。从续至续者们，至咒士由意生，之间说的是成就之时。其中，成就之时也有今生成就和来生成就两种。从续至续者们，业尽未尽，成熟诸般彼成熟，彼乃成就如是宣。说的是今生成就，从续至续者们的业，续未尽之意是，从前世的续六门等所积之业，于今生之续未尽，即我的蕴还活着。成熟诸般彼成熟，说的是现在还活着，且寿命和福德等之因所种之果也在此成熟，因前世之业未尽，我长寿，成熟诸般成熟，我的福德之因力恒常，修持之时，如是寿命和福德二者守护，则说彼即于此生成就。经中，一时或何时，寿尽则彼时获得成就，是咒士由意生，说的是修持已修，不顾业和寿命，一时即业和寿命已尽，修持所修之果，彼咒士不需于来世修持，而得生于金刚等之族，及得生于持明等。咒士由意生，说的是无需修持物等，而于命终之后立即由意获得彼等成就。成就后于虚空行走，至一佛
English
Furthermore, at the time of entering the ground of wisdom, the distinctions of samadhi such as obtaining appearance and the increase of appearance are accomplished. Similarly, rising from the ground is also the same. It is said that the attainment of the Joyful Ground is accomplished. The five mundane superknowledges, etc., it is said that the five mundane superknowledges are accomplished. Accomplishing Buddhahood, it is said that it is accomplished as a vidyadhara who has transformed into the form of a Buddha. The others, etc., it is said that the other vidyadharas are accomplished, these two are accomplished by the form body. It should be known that the upper three are accomplished by the mind. From lineage to lineage, to the mantra practitioner born from mind, in between, it speaks of the time of accomplishment. Among them, the time of accomplishment is also of two types: accomplishment in this life and accomplishment in the next life. From lineage to lineage, the actions of those, as long as the actions are not exhausted, when those ripen, then it ripens, that is declared to be accomplishment. It speaks of accomplishment in this life, the actions of those from lineage to lineage, the meaning of lineage not exhausted is, from the previous life's lineage, the six doors, etc., the actions accumulated from then, in this life's lineage, it is not exhausted, that is, my aggregates are still alive. When those ripen, then it ripens, it speaks of still being alive now, and the fruit of planting the causes of life and merit, etc., also ripens here, because the actions of the previous life are not exhausted, I am long-lived, when those ripen, then it ripens, the power of the cause of my merit is constant, at the time of practice, if life and merit are both protected in this way, then it is said that it will be accomplished in this very life. In the sutra, at one time or whenever, when life is exhausted, then the attainment of accomplishment at that time is the mantra practitioner born from mind, it speaks of having practiced, not caring about actions and life, at one time, that is, when actions and life are exhausted, the result of having practiced, that mantra practitioner does not need to practice in the next life, and will be born into the family of vajras, etc., and will be able to be born as vidyadharas, etc. The mantra practitioner born from mind, it speaks of not needing to practice substances, etc., and immediately after death, those accomplishments are obtained by mind itself. After accomplishment, walking in the sky, to one Buddha.