Tibetan
ར་བྱ། །ལུས་ཅན་རྣམས་ནི་ཡིད་མི་རྟོན། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྲས་མཆོག་སྟེ། །མཐོང་བའི་ཆོས་ནི་རྣམ་པར་སྤངས། །གཉིས་པ་མཐོང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས། །མོས་པར་གྱུར་པ་དམིགས་པ་ཅན། །སངས་རྒྱས་རྐང་གཉིས་མཆོག་རྣམས་ཀྱིས། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན། །དེ་ཡིས་བྲི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །རྗེས་སུ་གནང་ཞིང་དབང་ཡང་བསྐུར། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་དམིགས་པ་ཅན་མངོན་པར་འདུ་བྱས་པ་འདི་ནི་གཉིས་པ་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་གྱི་ཐབས་བསྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། འདི་ལས་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བསྟན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྙིང་པོ་ ཅན་དང༌། ཡི་གེ་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་འདྲི་བའི་སློབ་དཔོན་དུ་དབང་བསྐུར་བ་དང༌། གསང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་འདྲི་བར་དབང་བསྐུར་བ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་མདོར་ན་ནི། །དམ་ཚིག་ཅན་རྣམས་སྔར་བཤད་དེ། །དཀྱིལ་འཁོར་འདི་ནི་མཐོང་བ་ལས། །དམ་ཚིག་ཤེས་པ་གཅིག་ཅེས་བྱ། །དེ་ལ་ཕྱག་རྒྱ་མི་བསྟན་ཅིང༌། །སྔགས་ཀྱང་སྦྱིན་པར་མི་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལས། །སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ཡོངས་སུ་བཟུང༌། །དཀྱིལ་འཁོར་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་འདི། །དམ་ཚིག་ཅན་གཉིས་ཤེས་པར་བྱ། །དཀྱིལ་འཁོར་དང་ནི་ཕྱག་རྒྱ་མཐོང༌། །ལས་དང་བྱ་བ་ལ་ཡང་སྦྱར། །བླ་མས་ལུང་ནི་མ་བྱིན་པ། །དེ་ཡང་དམ་ཚིག་ཤེས་པར་བཤད། །ཕྱག་རྒྱ་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བ་རྣམས། །དེ་ཚེ་ཆོ་ག་བཞིན་བསྟན་ན། །གསང་བའི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བ་ཡི། །དབང་བསྐུར་མེད་པའི་སྔགས་པ་མིན། །གསང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དབུས་སུ་ནི། །སྔགས་པ་ཆོ་གས་དབང་བསྐུར་བ། །དམ་ཚིག་ཤེས་པ་སྔར་ཤེས་བྱ། །དམ་ཚིག་ཅན་ཞེས་གཞན་མི་བྱ། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རིམ་པ་འདིས་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་གྱི་སློབ་དཔོན་ཉིད་ཀྱི་ཐབས་ཐོབ་པས་དཀྱིལ་འཁོར་འདྲི་བའི་ཚེ་རིག་པའི་རྒྱལ་མོ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་པ་འབྱུང་བས་སྔར་བསྙེན་པ་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ནི་སྔོན་རོལ་དུ། །བྱ་བ་རྣམས་ནི་ངེས་པས་ཉོན། །སོ་སོའི་ལས་རྣམས་འདོད་པ་ཡིས། །ཚུལ་ཤེས་པས་ནི་ཅི་རིགས་པར། །རང་གི་ཏིང་འཛིན་ལ་གནས་ཏེ། །རིག་སྔགས་རྒྱལ་པོ་སྟོབས་པོ་ཆེ། །ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཚིག་འབྱུང་བ། །གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བཟླས་བརྗོད་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སློབ་མ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཤིན་ཏུ་གོམས་པ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སློབ་དཔོན་ཉིད་དུ་གྱུར་པའང་རུང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མ་
Chinese
饶迥。众生之心不可信赖，是诸佛之殊胜之子，完全舍弃了可见之法。第二，以可见之法，对所缘生起信乐。诸佛二足尊，为了描绘世间众生的坛城，给予了随许和灌顶。如是说。导师所缘显现，此为第二。导师成就方便之相，于此显示两种，即具有大悲心之精髓，以及被灌顶为书写字轮坛城的导师，以及被灌顶为书写秘密坛城的导师。诸佛略而言之，先说具誓者，此坛城从见而知誓言为一。对此不示手印，亦不施咒语。从菩提心之差别中，完全受持咒语和手印。此所谓见坛城，应知为二具誓者。见坛城与手印，也应用于事业与行为。上师未给予许可，这也称为知誓言。书写手印坛城等，彼时如仪轨所示，秘密智慧生起之，无灌顶之咒师非。秘密坛城中央，咒师如仪轨灌顶，应先知誓言，他人不称为具誓者。如是说。因此，以此次第，获得三坛城导师之方便，故于书写坛城之时，生起智慧女王十二支分，故先作近事，如云：坛城之前行，诸事业当 निश्चित 听闻。各自之事业，随所欲求，以知理者，随其所应。安住于自之等持，智慧咒王具大威力，十二支分之词句生起，如次第而念诵。如是说。因此，弟子菩提心极纯熟者，即使成为坛城之导师亦可，菩提心未
English
Rabyung. The minds of sentient beings are unreliable, they are the supreme sons of the Buddhas, having completely abandoned visible dharmas. Secondly, with visible dharmas, faith arises in the object of focus. The Buddhas, the supreme two-legged ones, in order to depict the mandala of worldly beings, granted permission and empowerment. Thus it is said. The teacher manifesting the object of focus, this is the second. The characteristic of the teacher's accomplishment of means is shown in two ways here, namely, having the essence of great compassion, and being empowered as a teacher who draws the mandala of the wheel of letters, and being empowered to draw the secret mandala. The Buddhas, in brief, first speak of those with vows, from seeing this mandala, knowing the vow is one. To this, hand seals are not shown, nor are mantras given. From the distinction of bodhicitta, mantras and hand seals are fully held. This so-called seeing the mandala, should be known as two vow-holders. Seeing the mandala and hand seals, also apply to actions and deeds. If the guru has not given permission, that is also said to be knowing the vow. Drawing hand seals and mandalas, at that time, if shown according to the ritual, the secret wisdom arises, a mantra practitioner without empowerment is not. In the center of the secret mandala, the mantra practitioner empowers according to the ritual, one should first know the vow, others are not called vow-holders. Thus it is said. Therefore, with this order, having obtained the means of the teacher of the three mandalas, therefore, at the time of drawing the mandala, the twelve branches of the wisdom queen arise, therefore, first perform the preliminary service, as it is said: Before the mandala, the actions should be definitely heard. Each of their actions, according to their desires, with those who know the principles, according to what is appropriate. Abiding in their own samadhi, the wisdom mantra king is very powerful, the words of the twelve branches arise, recite in order. Thus it is said. Therefore, a disciple whose bodhicitta is extremely familiar, even if he becomes the teacher of the mandala, is acceptable, bodhicitta not