Tibetan
་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་གསོལ་ཞེས་པ་ནི་གོང་དུ་གསུངས་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་དག་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ནི་རྣམ་པར་མ་དག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ནུས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་གསོལ་ཞེས་པར་སྦྱར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་རྣམས་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །ལེགས་ཀྱིས་ངས་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་ཕུལ་ཅིག་ཅེས་གསུངས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་རྣམ་པར་དག་པར་བྱས་ནས་གནང་བར་བྱིན་པའོ། །དེ་ནས་འབྱུང་པོ་རྣམས་ཀྱི་བདག་པོ་དབང་ལྡན་ལ་སོགས་པས་རང་རང་གི་སྙིང་པོ་ཕུལ་བ། ཨོཾ་ཨཱི། ཨོཾ་ཨཱི། ཨོཾ་ཨཱ། ཨོཾ་ཡ། ཨོཾ་རཱ། ཨོཾ་བཾ། ཨོཾ་ཡ། ཨོཾ་ཀུ། ཨོཾ་ཨཱ། ཨོཾ་བྷ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི་རང་རང་གི་སྙིང་པོ་རྣམས་ཕུལ་བ་སྟེ། དེ་ལ་དང་པོ་ནི་དབང་ལྡན་ཆེན་པོ་བདེ་བྱེད་ཀྱི་ས་བོན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་བརྒྱ་བྱིན་གྱིའོ། །གསུམ་པ་ནི་མེ་ལྷའིའོ། །བཞི་པ་ནི་གཤིན་རྗེའིའོ། །ལྔ་པ་ནི་སྲིན་པོའིའོ། །དྲུག་པ་ནི་ཆུ་ལྷའིའོ། །བདུན་པ་ནི་རླུང་ལྷའིའོ། །བརྒྱད་པ་ནི་གནོད་སྦྱིན་གྱིའོ། །དགུ་པ་ནི་ཉི་མའིའོ། །བཅུ་ པ་ནི་ས་བདག་གི་སྟེ། དེ་དག་ནི་སྐྱེད་པའི་ས་བོན་དུ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་དེ་དག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་བཤད་དེ། དཀྱིལ་འཁོར་སྔ་མ་བཞིན་བྲིས་ལ། མགོན་པོ་དབུས་སུ་དེ་བཞིན་གཞག །ཕྱོགས་སྐྱོང་རང་གི་ཕྱོགས་གནས་སུ། །གཞག་བྱ་མདུན་དུ་ཉི་མ་དང༌། །ས་བདག་ཕག་གི་གཟུགས་སུ་གཞག །སྒོ་རྣམས་ཀྱང་ནི་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡོངས་སུ་གསུངས་པ་སྟེ། དེ་ལ་དང་པོར་ས་ཕྱོགས་ཡིད་དུ་འོང་བ་རྣམས་སུ་ས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ལ། སྟེགས་བུ་ཁྲུ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་བརྩིགས་ཏེ། ཐིག་ལ་སོགས་པ་ལེགས་པར་བཏབ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་དབུས་སུ་ནི་པདྨ་དམར་པོ་སྙིང་པོ་དང་ཟེའུ་འབྲུར་ལྡན་པའི་འདབ་མ་བརྒྱད་པ་ཅིག་བྲི་བར་བྱའོ། །དེའི་མཐའ་མའི་མུ་ཁྱུད་ནི་རྡོ་རྗེ་རབས་བསྐོར་ཏེ། ཁྲུ་བཞི་པའི་རྣམ་པར་གཅད་པར་བྱའོ། །དེའི་དབུས་སུ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་གོང་དུ་སྨོས་པ་ལྟ་བུའི་ཆ་བྱད་དང་ལྡན་པ་བྲི་བར་བྱ་ཞིང༌། པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་ལ་ནི་སྒེག་མོ་ལ་སོགས་པ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་དགོད་པར་བྱའོ། །དེའི་གྲྭ་བཞིར་ནི་བུམ་པ་དཀར་པོ་རྒྱན་དང་བཅས་པ་བཞི་བྲི་བར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱི་རོལ་དུ་སྣམ་བུ་གྲུ་བཞི་པ་ཅིག་ལ་པདྨའི་གདན་ལ་ཤར་ཕྱོགས་སུ་ནི་བརྒྱ
Chinese
“加持”之意，应从前文所述中理解。因为那些（本尊）的精华是不清净的，并且为了使（其）具有特殊的力量，所以加上“加持”一词。薄伽梵开示说：“世间守护者们，好啊，好啊！很好，我将以加持之力献上。”这意思是说，已经真实地加持，清净之后再给予。然后，诸部多之主，如自在天等，各自献上自己的精华。嗡 ཨཱིཿ （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）, 嗡 ཨཱིཿ （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）, 嗡 ཨཱཿ （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）, 嗡 ཡ （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）, 嗡 རཱ （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）, 嗡 བཾ （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）, 嗡 ཡ （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）, 嗡 ཀུ （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）, 嗡 ཨཱཿ （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）, 嗡 བྷ （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。这些精华就是各自献上自己的精华。其中，第一个是自在天大乐者的种子字。第二个是帝释天（百施）。第三个是火神。第四个是阎罗王。第五个是罗刹。第六个是水神。第七个是风神。第八个是夜叉。第九个是太阳神。第十个是地神。这些也应被理解为是生长的种子。然后，讲述了他们的坛城。坛城应如前所述绘制，主尊应如是安放于中央。护方神应安住于各自的方位。应安放之物，前方是太阳，地神应安放为猪的形象，门也应如是。如是所说是完整的坛城。首先，在所有令人愉悦的土地上，进行加持土地等仪式。建造一个二十四肘高的平台，仔细地画线等，然后绘制坛城。在中央，应绘制一朵红色的莲花，具有花心和花蕊，有八个花瓣。其最外圈应围绕金刚杵，分割成四肘的形状。在其中心，应绘制薄伽梵吉祥金刚手，具有如前所述的特征。在八个莲花瓣上，应如前安放嬉女等。在其四个角上，应绘制四个装饰华丽的白色宝瓶。在其外侧，在一块正方形的布上，莲花座上，东方是百
English
The meaning of "bless" should be understood from what was said earlier. Because the essence of those (deities) is impure, and in order to make (them) have special power, the word "bless" is added. The Bhagavan said, "World protectors, good, good! Very well, I will offer with the power of blessing." This means that it has been truly blessed, purified, and then given. Then, the lords of the bhutas, such as Ishvara, etc., each offered their own essence. Om Āḥ (藏文, Devanagari, Roman transliteration, literal meaning), Om Āḥ (藏文, Devanagari, Roman transliteration, literal meaning), Om Āḥ (藏文, Devanagari, Roman transliteration, literal meaning), Om Ya (藏文, Devanagari, Roman transliteration, literal meaning), Om Rā (藏文, Devanagari, Roman transliteration, literal meaning), Om Vaṃ (藏文, Devanagari, Roman transliteration, literal meaning), Om Ya (藏文, Devanagari, Roman transliteration, literal meaning), Om Ku (藏文, Devanagari, Roman transliteration, literal meaning), Om Āḥ (藏文, Devanagari, Roman transliteration, literal meaning), Om Bha (藏文, Devanagari, Roman transliteration, literal meaning). These essences are the offering of their own essences. Among them, the first is the seed syllable of Ishvara, the great bliss-maker. The second is Indra (Śatakratu). The third is Agni. The fourth is Yama. The fifth is Rakshasa. The sixth is Varuna. The seventh is Vayu. The eighth is Yaksha. The ninth is Surya. The tenth is Bhūpati. These should also be understood as the seeds of growth. Then, the mandala of these is explained. The mandala should be drawn as before, and the Lord should be placed in the center as such. The directional guardians should reside in their respective directions. What should be placed, in front is the sun, and Bhūpati should be placed in the form of a pig, and the doors should also be like that. What is said is the complete mandala. First, in all pleasing lands, perform the rituals of blessing the land, etc. Build a platform twenty-four cubits high, carefully draw lines, etc., and then draw the mandala. In the center, a red lotus should be drawn, with a heart and stamens, and eight petals. Its outermost circle should be surrounded by vajras, divided into four cubits. In its center, Bhagavan glorious Vajrapani should be drawn, with the characteristics as mentioned above. On the eight lotus petals, the coquettish woman, etc., should be placed as before. At its four corners, four white vases decorated with ornaments should be drawn. Outside of that, on a square cloth, on a lotus seat, in the east is a hundred
Tibetan
་བྱིན་ཁ་དོག་དཀར་པོ་དབུ་རྒྱན་རྩེ་གཅིག་པས་བརྒྱན་ཅིང་གླང་པོ་ཆེ་ལ་ཞོན་པ་ལག་པ་གཡས་པ་ན་རྡོ་རྗེ་གདེངས་པ་ཐོགས་པ་གཡོན་པ་དཀུ་རུ་བཙུགས་པ་བྲི་བར་བྱའོ།། ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་ནི་གཤིན་རྗེ་ཁ་དོག་སྔོན་པོ་ལ་བཞིན་ཁྲོས་པ་སྐྲ་ཁམ་པ་གྱེན་དུ་བརྫེས་པ་མ་ཧེ་ལ་ཞོན་པ་ལག་པ་གཡས་པས་ཐོད་པ་དང་བཅས་པའི་དབྱུག་པ་འཛིན་པ་གཡོན་སྡིགས་མཛུབ་བྱེད་པ་བྲི་བར་བྱའོ། །ནུབ་ཕྱོགས་སུ་ནི་ཆུ་ལྷ་ཁ་དོག་དཀར་པོ་ལ་སྦྲུལ་མགོ་བདུན་གྱིས་བརྒྱན་པ་བཞིན་འཛུམ་པ་ཆུ་སྲིན་གྱི་སྟེང་དུ་གནས་ཤིང་ལག་པ་གཡས་པས་སྦྲུལ་གྱི་ཞགས་པ་འཛིན་པ་གཡོན་པས་པདྨ་འཛིན་པ་བྲི་བར་བྱའོ། །བྱང་ཕྱོགས་སུ་ནི་གནོད་སྦྱིན་ཁ་དོག་སེར་པོ་བཞིན་འབར་བ་གསུས་པ་ཆེ་བ་རྟའམ་སེང་གེའི་སྟེང་ན་ལག་པ་ གཡས་པས་རིན་པོ་ཆེ་དང་ལྡན་པའི་དབྱུག་ཐོ་འཛིན་པ། གཡོན་པས་ནེའུ་ལེའི་རྐྱལ་པ་འཛིན་པ་བྲི་བར་བྱའོ། །བྱང་ཤར་དུ་ནི་བདེ་བྱེད་ཁ་དོག་ཐལ་སྐྱ་ལ་བཞིན་འཛུམ་པ་རལ་པའི་ཅོད་པན་སྤྱི་བོ་ལ་ཟླ་བ་ཕྱེད་པས་བརྒྱན་པ། གླང་ཁྱུ་མཆོག་ལ་ཞོན་པ་ལག་པ་གཡས་པས་མཚོན་རྩེ་གསུམ་པ་འཛིན་པ་གཡོན་པས་རིལ་བ་འཛིན་པ་བྲིའོ། །ཤར་ལྷོའི་མཚམས་སུ་ནི་མེ་ལྷ་ཁ་དོག་དམར་སེར་དུ་འདུག་པ་ཤིན་ཏུ་རིད་པ་རལ་པའི་ཐོར་ཚུགས་ཅན་ར་སྐྱེས་ལ་ཞོན་པ་ལག་པ་གཡས་པས་དགང་གཟར་དང་ཕྲེང་བ་འཛིན་པ་གཡོན་པ་བླུགས་གཟར་དང་རིལ་བ་འཛིན་པ་བྲི་བར་བྱའོ། །ལྷོ་ནུབ་མཚམས་སུ་ནི་སྲིན་པོ་མི་རོལ་ཞོན་པ་ཁ་དོག་དམར་ནག་ཏུ་འདུག་པ་བཞིན་ཁྲོས་པ་ལག་པ་གཡས་པས་རལ་གྲི་འཛིན་པ་གཡོན་པས་མི་མགོ་འཛིན་པ་བྲི་བར་བྱའོ། །ནུབ་བྱང་མཚམས་སུ་ནི་རླུང་ལྷ་ཁ་དོག་དུད་ཀ་ལ་ཤ་བའི་སྟེང་ན་ཞོན་པ་ལག་པ་གཡས་པས་བ་དན་འཛིན་པ་གཡོན་པ་རླུང་གི་རྒྱལ་པ་འཛིན་པ་བྲི་བར་བྱའོ། །བརྒྱ་བྱིན་གྱི་མདུན་དུ་ནི་ཉི་མ་རྟ་ལ་ཞོན་པ་ཁ་དོག་དམར་པོ་ལ་ལག་པ་གཡས་པས་པདྨ་འཛིན་པ་གཡོན་པ་དཀུ་རུ་བཙུགས་པ་བྲི་བར་བྱའོ། །ཆུ་ལྷའི་མདུན་དུ་ནི་ས་བདག་ཁ་དོག་ནག་པོ་ལ་ཕག་པའི་སྟེང་ན་ཞོན་པ། ལག་པ་གཡས་པས་ལྕགས་ཀྱུ་འཛིན་པ་གཡོན་པ་བུམ་པ་འཛིན་པ་བྲི་བར་བྱའོ། །སྒོ་རྣམས་སུ་ནི་ལྕགས་ཀྱུ་ལ་སོགས་པ་རང་རང་གི་ཁ་དོག་དང་ཕྱག་མཚན་གྱིས་མཚན་པ་བྲི་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྒོ་ལ་སོགས་པའི་རྟ་བབས་དང༌། དྲ་བ་དང་དྲ་བ་ཕྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོང་དུ་སྨོས་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱས་ལ། གོང་དུ་བསྙེན་པ་བྱས་པའི་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་བུམ་པ་དང༌། ཕྱོགས་སྐྱོང་བཅུ་རྣམས་ཀྱི་བུམ་པ་ལ་པདྨ
Chinese
又，自在天，身色白色，以顶髻独一宝珠为庄严，骑于象上，右手持金刚杵高举，左手叉腰，应如是绘制。南方为阎罗王，身色蓝色，面容忿怒，发色赤黄向上竖立，骑于水牛之上，右手持带颅骨之杖，左手作忿怒印，应如是绘制。西方为水神，身色白色，以七蛇头为庄严，面带微笑，安住于鳄鱼之上，右手持蛇索，左手持莲花，应如是绘制。北方为夜叉，身色黄色，面容炽盛，大腹便便，于马或狮子上，右手持具宝之杖，左手持鼬鼠之袋，应如是绘制。东北方为自在者，身色灰白，面带微笑，发髻之上以半月为庄严，骑于壮牛之上，右手持三叉戟，左手持念珠，应如是绘制。东南方为火神，身色赤黄色，极其消瘦，具发髻之形，骑于山羊之上，右手持勺子和念珠，左手持注水器和念珠，应如是绘制。西南方为罗刹，骑于人尸之上，身色赤黑色，面容忿怒，右手持剑，左手持人头，应如是绘制。西北方为风神，身色烟色，骑于鹿上，右手持旗幡，左手持风之王，应如是绘制。帝释天之前为日天，骑于马上，身色红色，右手持莲花，左手叉腰，应如是绘制。水神之前为地神，身色黑色，骑于猪上，右手持铁钩，左手持宝瓶，应如是绘制。于诸门处，应绘制铁钩等，以各自之颜色和法器为标识。如是，门等之马座，以及网和半网等，应如前所说而知晓。先前所修之尊胜佛母之宝瓶，以及十方护法之宝瓶上，
English
Furthermore, Ishvara, white in color, adorned with a single jewel on the crown of his head, riding an elephant, with his right hand holding a raised vajra and his left hand resting on his hip, should be depicted. In the south is Yama, blue in color, with an angry face and reddish-yellow hair standing on end, riding a buffalo, with his right hand holding a staff with a skull and his left hand making a threatening gesture, should be depicted. In the west is the water deity, white in color, adorned with seven snake heads, with a smiling face, residing on a crocodile, with his right hand holding a snake lasso and his left hand holding a lotus, should be depicted. In the north is Yaksha, yellow in color, with a blazing face and a large belly, on a horse or lion, with his right hand holding a jeweled staff and his left hand holding a mongoose bag, should be depicted. In the northeast is the Bliss-maker, ash-gray in color, with a smiling face, his matted hair adorned with a crescent moon on the crown of his head, riding a magnificent bull, with his right hand holding a trident and his left hand holding a rosary, should be depicted. In the southeast is the fire deity, reddish-yellow in color, extremely emaciated, with a matted hair style, riding a ram, with his right hand holding a ladle and a rosary, and his left hand holding a pouring vessel and a rosary, should be depicted. In the southwest is Rakshasa, riding a corpse, reddish-black in color, with an angry face, his right hand holding a sword and his left hand holding a human head, should be depicted. In the northwest is the wind deity, smoky in color, riding a deer, with his right hand holding a banner and his left hand holding the king of winds, should be depicted. In front of Indra is the sun deity, riding a horse, red in color, with his right hand holding a lotus and his left hand resting on his hip, should be depicted. In front of the water deity is the earth deity, black in color, riding a pig, with his right hand holding an iron hook and his left hand holding a vase, should be depicted. At the doors, iron hooks and so on, marked with their respective colors and emblems, should be depicted. Likewise, the pedestals of the doors and so on, and the nets and half-nets and so on, should be understood from what has been said above. On the vase of the Victorious One, which was previously propitiated, and on the vases of the ten directional guardians,