Tibetan
་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཐབས་མཁས་པ་མ་ཡིན་པས་ཀྱང་སྲོག་གཅོད་པ་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་པར་གཞག་པར་བྱ་སྟེ། ཐབས་མཁས་པ་ཡིན་པ་ལ་གནང་བ་བྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པ་ལས། འདིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་སྲོག་གཅོད་པ་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྲིད་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་མཐོང་བའི་བར་དུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་སྲིད་དུ་སེར་སྣ་ཅན་དག་མཐོང་བའི་བར་དུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདོད་པའི་དབང་གིས་གཞན་གྱི་བུད་མེད་སྤྱད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྲིད་གཏེར་ལ་སོགས་པ་སྟེར་བའི་པར་དུའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་དག་ལ་སོགས་པ་བསླབ་པའི་གཞི་ཐམས་ཅད་ནི་གཞན་དུ་འང་རྒྱས་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཡང་འདིར་རྙེད་པ་ལ་སོགས་པས་བསླང་བའི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ནི་མི་དགེ་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། མི་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་སྟེར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཡིན་ཞིང་གང་དུ་གཞན་ལ་ཕན་པར་བྱེད་པའི་བསམ་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པའི་རང་གི་ངོ་བ་ཡིན་ཏེ་བླ་ན་མེད་པའི་འབྲས་བུ་འདྲེན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་པས་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་ལ་ནི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་དེ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བདུན་བརྒྱ་པ་ལས། ཆོས་དང་ཡོན་ཏན་བྱང་ཆུབ་ལུང་བསྟན་ཤེས་གྱུར་པ། །དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནོར་དང་ཆོས་དང་ཡང་དག་ལྡན། །གང་ཞིག་ཆོས་དང་བྱང་ཆུབ་ཡོན་ཏན་སྨོད་བྱེད་པ།། དེ་ནི་གཙོ་བོའི་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་ཞེས་རབ་ཏུ་བཤད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། འཕགས་པ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོ་ཆེན་པོ་ལས་ཀྱང་ཐབས་མཁས་པ་དང་ལྡན་པ་དག་གིས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྨད་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་འདིར་གཟུགས་ལ་ སོགས་པའི་ཡུལ་རང་གི་བསམ་པས་ལོངས་སྤྱོད་པར་མཚུངས་ཀྱང༌། ཁ་ན་ཐོ་བ་དང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པའི་འབྲས་བུར་རྣམ་པར་གཞག་བར་བྱ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པའི་བསམ་བས་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཡུལ་ལ་སྤྱོད་དོ། །ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་ལོངས་སྤྱོད་པའོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་པའི་འབྲས་བུར་མཐུན་པ་དང༌། རང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འབྲས་བུར་མཐུན་པ་དང་བླ་ན་མེད་པའི་འབྲས་བུར་མཐུན་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་མཐོ་རིས་ལ་སོག
Chinese
是因为这样说的缘故。因此，即使不是善巧方便，也应禁止杀生，因为对善巧方便者给予开许。这就像《现观庄严论》第三十三品中所说的那样：“在此，菩萨们应当禁止杀生，直到见到有人危害三宝为止。同样，为了避免不予取，直到见到吝啬鬼为止。同样，不应因贪欲而享用他人的妻子，直到给予宝藏等为止。”这些等等一切学处的基础，在其他地方也应广为观察。此外，在这里，由利养等引起的身体、语言和意念的行为本身就是不善的，因为它们会带来不悦意的果报。对此，其自身的体性是未被教导的，而凡是从利益他人的意念中产生的，就是菩萨学处的自身体性，因为它能引导至无上的果报。此外，菩萨们以自己的行为来享用，不会因此而成为有过失的，正如《七百般若经》中所说：“通达佛法与功德，菩提授记已证知，彼具戒律财与法，何人诽谤法菩提，功德彼乃破戒者，善说此为根本堕。”因此，以及《圣无尽慧经》中也说，具有善巧方便者不应诽谤一切事物。在此，虽然享用色等对境与自己的想法相同，但应将之区分为有过失和无过失的果报。以烦恼的想法来享用烦恼的对境，无烦恼则是无烦恼地享用。这又有三种：与世间的果报相符、与自我寂灭的果报相符以及与无上果报相符。其中，第一种是与天界等相符。
English
That is why it is said. Therefore, even if one is not skillful in means, one should refrain from killing, because permission is given to those who are skillful in means. This is as it is said in the thirty-third chapter of the Abhisamayalankara: "Here, Bodhisattvas should refrain from killing, until they see someone harming the Three Jewels. Similarly, to avoid taking what is not given, until they see misers. Similarly, one should not enjoy another's wife out of desire, until one gives treasures, etc." All these foundations of training, etc., should also be widely observed elsewhere. Furthermore, here, actions of body, speech, and mind arising from gain, etc., are themselves unwholesome, because they give rise to undesirable results. Regarding this, its own nature is not taught, and whatever arises from the thought of benefiting others is the very nature of the Bodhisattva's training, because it leads to the unsurpassed result. Furthermore, Bodhisattvas' enjoyment through their own conduct does not become faulty, as it is said in the Seven Hundred Prajna Paramita: "Having understood the Dharma and qualities, the prophecy of Bodhi is known, he possesses morality, wealth, and Dharma. Whoever reviles the Dharma and Bodhi, qualities, he is said to be a chief transgressor of morality." Therefore, and also in the Great Sutra of the Holy Inexhaustible Intelligence, it is said that those who possess skillful means should not disparage all things. Here, although enjoying objects such as form is the same as one's own thoughts, it should be distinguished as having faulty and faultless results. With the thought of afflictions, one enjoys the objects of afflictions; without afflictions, one enjoys without afflictions. This is also of three kinds: corresponding to worldly results, corresponding to the results of self-pacification, and corresponding to unsurpassed results. Among these, the first corresponds to the heavenly realms, etc.
Tibetan
ས་པའི་འབྲས་བུ་འདོད་པས་ལྷ་ལ་སོགས་པ་ལ་མཆོད་པའི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དོན་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་རྣམ་པས་སོ་སོར་རྟོག་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཡང་དག་པ་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་མདོ་ལས། དགེ་སློང་དག་འདིར་གང་མིག་གིས་གཟུགས་རྣམས་མཐོང་བ་ན་གཟུགས་དེ་དག་ཉེ་བར་དམིགས་པར་མི་བྱ་བ་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་བར་ལ་གནས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཉེ་བར་དམིགས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་བསྒོམ་པ་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འབའ་ཞིག་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པས་བསྒོམ་པ་དང༌། བདག་མེད་པ་ཙམ་ལ་དམིགས་པས་བསྒོམ་པ་དང༌། ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བ་ལ་བསྒོམ་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འདི་ལྟར་སྣང་ཞིང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་ལ་ཕན་པར་བྱེད་བའི་སེམས་མངོན་དུ་བསྒོམ་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སྤྱོད་ཡུལ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་མདོ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་གནས་གང་དུ་གཟུགས་ཡིད་དུ་འོང་བ་དག་མ་ཐོང་ན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཆོག་གི་གཟུགས་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་དེ་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་དང༌། གནས་གང་དུ་གཟུགས་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་དག་མཐོང་བ་ན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འདི་འདྲ་བའི་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་པ་དེ་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་དང༌། གནས་གང་དུ་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་གཟུགས་མཐོང་བ་ན། སེམས་ ཅན་ཐམས་ཅད་སེམས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་དེ་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས་ཀྱང༌། དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟ་བར། །དེ་ལྟར་དེ་ལྟར་རིག་པས་མཉམ་ཉིད་གོ་འཕང་ལ།། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་པས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་ཅིང༌། །སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཞུགས་པས་སྤྱོད་ཡུལ་ཡོངས་སུ་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་སྙིང་རྗེས་རྣམ་པར་བལྟས་ཏེ་བདག་མེད་པ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཡུལ་མཐའ་དག་ལ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཉིད་དོ། དེ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉི་ཁྲི་ལྔ་སྟོང་པ་ལས་རིགས་ཀྱི་བུ་ཆོས་སྨྲ་བའི་དགེ་སློང་དེ་ལ་བདུད་སྡིག་ཅན་བར་ཆད་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡིད་དུ་འོང་བའི་གཟུགས་དང་སྒྲ་དང་དྲི་དང་རོ་དང་རེག་བྱ་རྣམས་ཀྱི་སྟོབས་ཏེ། དེ་ལ་ཐབས་མཁས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བཤིགས་ནས་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱའོ་ཞེས་རྒྱས་པར་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་ཉེས་པ་མཐའ་དག་གི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གང་དུ་མི་འདོད་པའི་ལས་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པས་ཟད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་དབང་གིས་མི་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ལ་གེགས་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལས་བྱུང་བའི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་དང་བདག་མེད་པ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ནི་སྐྱེ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། གང་ལ་འཇིག་རྟེན་དུ་མར་སྣང་བར་འདོད་པ་མིན། །སྐྱེས་བུས་ཆགས་པར་བལྟས་པ་འདོད་པ་སྟེ། །སྣ་ཚོགས་དེ་ཡིས་འཁོར་བར་གནས་འགྱུར་བས། །དེས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདུལ་བར་འདོད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་བདག་མེད་པ་ལས་དམིགས་པ་ཉིད་ཁོ་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཐ་མལ་གྱི་ངོ་བོ་ལ་ལྷག་པར་ཞེན་པའི་གཉེན་པོ་སྟེ། དེས་ནི་གོང་ ནས་གོང་དུ་བརྒྱུད་པས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ལ་གནས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཞིང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ང་རྒྱལ་གྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་གང་དག་འདི་སྐད་དུ་དེ་ལྟ་ན་ནི་གང་ཟག་དེ་དུས་ཡུན་རིང་བཞིག་ན་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ཐ་མལ་དུ་ལོངས་སྤྱོད་པ་འང་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་གང་ཟག་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ལྷག་པར་ཞེན་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མཐོང་ངོ་ཞེས་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་དང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་ནི་སྔར་སྨྲས་ཟིན་ཏོ། །དེ་བས་ན་ལྷག་པར་ཞེན་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་སྟེ། ཁ་ཅིག་ཏུ་མི་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་ནི་མི་དགེ་བའི་དབང་ལས་བྱུང་བའོ། །གཞན་དུ་སྐྱེས་བུ་མཆོག་གི་དོན་དུ་སྦྱོར་བ་ནི་དག་བར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གཞུང་དུ་མཐོང་ངོ༌། དེ་བས་ན་དེའི་མིང་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ང་རྒྱལ་བྱ་བ་སྟེ། ད་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་བཅོམ་
Chinese
为了获得世间的果报，要忆念对天神等进行供养的决定生起。第二种是，为了声闻等菩提的意义，以对色等决定生起的形态进行个别观察。如《如实相应经》中所说：诸比丘，在此，凡以眼见诸色时，不应专注于那些色，应安住于无常等之间，不应专注于色等。第三种是四种形态：以愿力的力量修习解脱，以及仅仅以真如进行个别观察而修习，以及仅仅以无我为对境而修习，以及修习甚深且广大的法。其中第一种是，随顺于如此显现和体验的色等，显现修习利益一切有情之心。如《行境清净经》中所说：菩萨们在任何地方没有看到悦意的色时，应发愿一切有情皆获得如来之最胜色。在任何地方见到不悦意的色时，应发愿一切有情皆从此类轮回之痛苦中解脱。在任何地方见到舍受之色时，应发愿一切有情皆成为心平等性。如是广说。同样，《经庄严论》中也说：诸根行境种种为何如，如是如是智证平等性，以利有情而现前造作，慈悲之自体入于行境中。因此之故。第二种是，以慈悲观视有情界，忆念对无我进行个别观察，从而享用一切对境。此外，在《二万五千颂般若经》中说，善男子，为了对说法比丘制造障碍，恶魔会以悦意的色、声、香、味、触的力量。
English
To obtain worldly fruits, one should remember the definite arising of offering to gods and the like. The second is to individually examine forms and the like with the aspect of definite arising for the sake of the enlightenment of Hearers and the like. As it is said in the Sutra of Perfect Correspondence: "Bhikkhus, here, when one sees forms with the eye, one should not focus on those forms, but should abide in impermanence and so on, and should not focus on forms and the like." The third is four aspects: meditating on liberation through the power of aspiration, meditating by individually examining only suchness, meditating by focusing only on selflessness, and meditating on the profound and vast. The first of these is to follow after forms and the like that appear and are experienced in this way, and to manifestly cultivate the mind that benefits all beings. As it is said in the Sutra of Pure Conduct: "Bodhisattvas, in any place where they do not see pleasing forms, should generate the thought that all sentient beings may obtain the supreme form of the Tathagata. In any place where they see displeasing forms, they should generate the thought that all sentient beings may be liberated from the suffering of such samsara. In any place where they see neutral forms, they should generate the thought that all sentient beings may become equal in mind." Thus, it is extensively taught. Similarly, in the Ornament of Sutras, it is said: "Whatever the various objects of the senses may be, in that way, in that way, with wisdom, one attains the state of equality, manifestly acting for the benefit of sentient beings, and the nature of compassion enters into the object of experience." Therefore. The second is to contemplate the realm of sentient beings with compassion, and to remember to individually examine selflessness, thereby enjoying all objects. Furthermore, in the Twenty-Five Thousand Verse Perfection of Wisdom Sutra, it is said, "Son of good family, in order to create obstacles for the Dharma-speaking bhikkhu, the evil demon will use the power of pleasing forms, sounds, smells, tastes, and tactile objects."
Chinese
因此，以方便善巧的智慧摧毁，并完全受用，这是广说的。因此，如实作意是所有过患的对治。无论何处产生不悦意的业，也以如实各自观察而穷尽，因为由此能障碍产生不悦意果之能力。对于以各自观察之自性而完全了知色等者，如何会有烦恼与业之障碍？因为由颠倒之心之差别所生的业与烦恼，与无我之各自观察相违，故不可能同时产生。如《经庄严论》云：“何者不欲世间显现众多，士夫视为贪著乃是欲，以彼种种于轮回中转，故欲调伏菩提萨埵。”此之谓也。第三，从无我而观，仅仅是对于色等庸常之自性，特别执著之对治。由此，从上向上传递，乃是安住于圆满正等觉果位之因，并且如实圆满正等觉之方式，以慢心而体验色等。其中有些人如此说：如果是这样，那么此人经过很长时间必定会显现，因此并非胜义中圆满正等觉之自性。如果是这样，那么庸常的受用也会不存在，因为如实中没有补特伽罗等。其中如何以特别执著而见色等，作为对境？而如实中没有色等，之前已经说过了。因此，特别执著是不依赖于如实的，在某些情况下，不悦意的果产生，是从不善的势力所生。在其他情况下，为了殊胜士夫之义而修持，在清净的薄伽梵之教法中可见。因此，仅仅以其名号，也是作佛慢，现在是无上圆满菩提之因，薄伽
English
Therefore, it is extensively stated that one should destroy with skillful wisdom and fully enjoy. Therefore, contemplating reality is the antidote to all faults. Wherever undesirable actions arise, they are exhausted by individually examining reality, because it obstructs the ability to produce undesirable results. How can there be afflictions and karmic obscurations for one who fully knows form and so on with the nature of individual examination? Because actions and afflictions arising from the distinction of a reversed mind contradict the individual examination of selflessness, they cannot arise simultaneously. As the Ornament of the Sutras says: "Whoever does not desire the world to appear as many, desire is what the person sees as attachment, with that variety one dwells and transforms in samsara, therefore one desires to subdue the Bodhisattva." This is what it means. Third, focusing on selflessness alone is the antidote to excessive attachment to the ordinary nature of form and so on. Therefore, passing from higher to higher, it is the cause of abiding in the state of perfect and complete enlightenment, and in the manner of perfect and complete enlightenment, one experiences form and so on with pride. Some say that if this is the case, then that person will definitely appear after a long time, so it is not the nature of perfect and complete enlightenment in the ultimate sense. If that is the case, then ordinary enjoyment will also not exist, because there is no person or anything like that in reality. How does one see form and so on as objects with excessive attachment? And it has already been said that there is no form and so on in reality. Therefore, excessive attachment is not dependent on reality, and in some cases, the undesirable result arises from the power of non-virtue. In other cases, practicing for the sake of the supreme person is seen in the teachings of the pure Bhagavan. Therefore, even by its name alone, one should have the pride of a Buddha, now it is the cause of unsurpassed perfect and complete enlightenment, the Bhagavan.