Tibetan
ག་པ་དང༌། ཀེའུ་དང༌། མ་ད་ནའི་ཁུ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྔོམ་པ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྙིང་རྗེ་ཤས་ཆུང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང༌། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྤྱན་སྔར་དྲིང་བ་དང༌། མི་མཛེས་བ་སྤང་བའི་ཕྱིར་དང༌། བག་མེད་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བདག་མེད་པ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཅན་གནོད་པའི་སྦྱོར་བ་རྣམས། །ཞེས་པ་ནི་ལུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མཚོན་བརྩམས་པ་དང༌། རྡོ་དང་དབྱུག་པ་ལ་སོགས་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལུས་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་བར་མི་བྱ་བ་དང༌། ངག་གི་སྒོ་ནས་གཞན་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་བའི་ཚིག་དག་སྨྲ་བར་མི་བྱ་བ་དང༌། ཡིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསམ་པ་ངན་པ་དང་གནོད་པར་འགྱུར་བ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་མི་བྱ་བ་ཉིད་དེ། དེ་དག་ལས་རྩ་བའི་བཞི་ནི་རང་གི་སྲོག་ལ་བབ་ཀྱང་མི་གཏང་བར་བྱ་སྟེ། བདག་གི་སྲོག་གཅོད་པ་ནི། །སྡུག་བསྔལ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཡིན་ལ། །རྩ་བའི་དམ་ཚིག་ཉམས་པ་ནི་མནར་མེད་པའི་དམྱལ་བར་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟད་པ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡན་ལག་གི་དམ་ཚིག་བཞི་ནི་རྐྱེན་གྱི་དབང་གིས་ཉམས་པར་གྱུར་ཀྱང་བསྙེན་པ་ནས་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོའི་བར་དུ་མི་སྤྱད་པར་བྱ་ཞིང༌། ཉེས་པ་བྱུང་ནས་ཀྱང་བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་ལ་སོགས་པས་བཤད་པ་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་ནི་ཡོང་མི་སྤང༌། །ཞེས་པ་ནས། བདག་གི་དེ་ཉིད་དང་ནི་སྔགས་སོགས་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པའི་བར་དུ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང༌། སྤྱད་པར་བྱ་བའི་དམ་ཚིག་བཅུ་གསུམ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་མི་སྤང་བ་ནི་དེ་ལ་ཁྱད་པར་དུ་གསོད་པ་དང་མ་ གུས་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་མི་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །དུས་ཀུན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་བཏང་བ་ནི་སྐབས་འདིར་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་དང་སྒྱུ་མ་དང་དོན་དམ་པའོ། །དེ་ལ་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་བདག་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཇི་སྲིད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་མ་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་མི་གཏོང་བའོ། །སྒྱུ་མ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་རྒྱུ་བླ་ན་མེད་པ་སྟེ། རང་གི་ས་བོན་ཡོངས་སུ་མི་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །དོན་དམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཞིང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་སེམས་རྒྱུན་དུ་མི་གཏོང་བ་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རྣམ་གསུམ་དང༌། །ནམ་ཡང་བྲལ་བར་མི་བྱའོ། །ག
Chinese
蒜、韭、母陀那的汁等。这些是安住于菩萨律仪者，为了减少慈悲心，为了在善逝面前感到羞愧，为了舍弃不美之物，为了舍弃放逸。对于安住于无我者则不是这样。利益有情之行，是指从身体方面，哪怕仅仅是动用刀剑、石头和棍棒等，也不要伤害有情众生的身体；从语言方面，不要说任何会伤害他人的话语；从意念方面，不要随喜恶念和有害之念。其中，四条根本誓言即使面临生命危险也不应放弃，因为断送我的生命只是一点点痛苦，而违背根本誓言则会在无间地狱中遭受无法忍受的痛苦。四条支分誓言，即使因缘而破损，也不应从亲近到大成就之间修习，出现过失后，也应在善逝面前以百字明等忏悔。三宝永不舍，乃至我的自性与真言等亦是如此。要知道，这里宣说了十三条应守护的誓言。其中，不舍弃三宝，尤其是不应做杀害和不恭敬等行为。任何时候都不舍弃菩提心，这里有三种：世俗菩提心、幻化菩提心和胜义菩提心。世俗菩提心是指为了所有众生的利益而发菩提心，直到证得圆满正等觉之前都不舍弃。幻化菩提心是指无上之因，即不应完全舍弃自己的种子。胜义菩提心是指恒常不舍弃远离一切分别念，且一切法自性清净的心性。如薄伽梵所说：菩提心有三种，任何时候都不应分离。
English
Garlic, leeks, the juice of Matana, and so on. These are for those who abide in the vows of a Bodhisattva, in order to diminish compassion, to feel ashamed before the Sugatas, to abandon what is unseemly, and to abandon carelessness. This is not so for those who abide in selflessness. 'Actions that harm sentient beings' means that from the aspect of the body, one should not harm the bodies of sentient beings even by merely using swords, stones, and sticks, etc.; from the aspect of speech, one should not speak any words that would harm others; and from the aspect of mind, one should not rejoice in evil thoughts and harmful thoughts. Among these, the four root vows should not be abandoned even if one's life is at stake, because severing my life is only a little suffering, while breaking the root vows will cause one to experience unbearable suffering in the Avici hell. The four branch vows, even if broken due to circumstances, should not be practiced from approach to great accomplishment, and after faults have occurred, one should confess before the Sugatas with the Hundred Syllable Mantra, etc. 'Never abandon the Three Jewels,' and likewise, 'my own nature and mantras, etc.' should be known. Here, thirteen vows to be kept are proclaimed. Among these, not abandoning the Three Jewels means especially not committing acts of killing and disrespect, etc. At all times, do not abandon the mind of enlightenment, which in this context is of three types: conventional, illusory, and ultimate. Conventional Bodhicitta means that for the benefit of all sentient beings, one generates the mind of enlightenment and does not abandon it until one attains perfect and complete enlightenment. Illusory Bodhicitta is the unsurpassed cause, which means that one should not completely abandon one's own seed. Ultimate Bodhicitta means constantly not abandoning the mind that is free from all conceptualizations and in which all phenomena are naturally pure. As the Bhagavan said: 'The mind of enlightenment is of three types, and should never be separated from.'
Tibetan
ལ་ཏེ་བྲལ་ན་སྔགས་ཀྱི་ནི། །རྩ་བའི་ལྟུང་བ་ཉམས་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྙིང་པོ་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་དང༌། ལྷ་དང་བླ་མ་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པ་ལ་སྙིང་པོ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། དེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ནང་གི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །སྔགས་ནི་སྔགས་ཀྱི་བཟླས་པ་སྟེ། དེ་རྒྱུན་དུ་བྱ་བ་ཉིད་དང༌། ཕྱག་རྒྱ་ནི་རྟགས་ཏེ་དེ་དང་འབྲེལ་པར་མཆོད་པ་ལ་སྦྱོར་བའོ། །ལྷ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷའོ། །བླ་མ་ནི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཏེ་དེ་དག་ལ་རྒྱུན་དུ་མཆོད་ཅིང་མི་གཏོང་བ་ཉིད་དོ། །སྡིག་པ་ལ་སོགས་གང་ཡིན་དང༌། །བླ་མའི་བཀའ་ལས་འདའ་མི་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་སྡིག་པར་གྱུར་པའི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱིས་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་དག་མི་བྱ་བ་ཉིད་དང་བླ་མས་ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་བཀའ་ལས་འདའ་བར་མི་བྱ་སྟེ། བདུད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ལ་སོགས་པའི་བླ་མའི་བཀའ་ནི་མ་གཏོགས་སོ། །ལྷ་ལ་ཕུལ་བའི་རྙིང་བ་དང༌། །དེ་ཡི་གྲིབ་མ་འགོམ་མི་བྱ། །ཕྱག་རྒྱའི་གཟུགས་ལའང་དེ་བཞིན་ཏེ། །སྔགས་དང་ལྷ་ལ་སྨད་མི་བྱ། །ཞེས་པ་ལ་ལྷ་ལ་ཕུལ་བའི་རྙིང་པ་ནི་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་དང༌། མཆོད་པའི་རྫས་ཐམས་ཅད་དེ། དེ་ལ་མི་འགོམ་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་འགོམས་པ་ལས་སྡིག་ པར་ཅིར་འགྱུར་སྙམ་པ་ལ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་དང་དབུ་དང་ཕྱག་ལ་སོགས་པས་རེག་པ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་ནི་དེའི་དབང་པོ་རྣམས་སུ་བལྟ་བར་བྱ་བ་སྟེ། དེ་དག་ལ་འགོམ་པ་ནི་དེ་ཉིད་ལ་འགོམ་པའི་སྡིག་པ་དང་འདྲ་བར་གསུངས་སོ། །གྲིབ་མ་ནི་ལྷ་ལ་སོགས་པའི་གྲིབ་མ་སྟེ། དེ་ཡང་དེ་ཉིད་དང་དབྱེར་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་སྡིག་པར་འགྱུར་བ་དང་ཕྱག་རྒྱའི་གཟུགས་ནི་རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུ་དང་ཕྲེང་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་དག་ལྷའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་མི་འགོམ་པ་ཉིད་དོ། །སྔགས་དང་ལྷ་ལ་སྨད་བར་མི་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟར་ལྷ་འདི་ལ་བརྟེན་པས་དངོས་གྲུབ་ཏུ་མི་འགྱུར་ཞེས་པ་དང་སྔགས་འདིས་ནི་འབྲས་བུ་མི་འབྱིན་ནོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་བ་མི་སྨྲ་བ་ཉིད་དེ། དེ་ཡང་གང་དག་རང་གིས་མ་གྲུབ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་གཞན་དད་པ་བཟློག་པར་མི་བྱ་སྟེ། རང་ནི་སྒྲིབ་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ལ། གཞན་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བའང་སྲིད་དོ། །དེ་ཡང་བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་འདི་ལ་དངོས་གྲུབ་སྤྱིན་ལ་འདི་ལ་མི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྟོག་པ་མི་མངའ་ཞིང་བདག་ཉིད་སྒྲིབ་པ་དང་བཅས་པ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། དེ་ཡང་ཕལ་པོ་ཆེའི་མ
Chinese
如果离开，则真言的，根本堕罪会衰损。如是说故。心要、真言与手印，以及天神和上师，也是如此。其中，心要即是智慧，为了生起它，应当修习内在瑜伽。真言是真言的念诵，应当恒常进行。手印是表征，应将其与供养联系起来。天神是坛城的天神。上师是金刚阿阇梨，应当恒常供养他们，不要舍弃。罪恶等任何事物，不应违越上师的教言。意思是，不应造作成为罪恶的，身语意的一切行为，不应违越上师所说的教言，除非是魔加持过的上师教言等。献给天神的陈旧之物，以及它的影子，不应踩踏。手印的形象也是如此，不应诋毁真言和天神。献给天神的陈旧之物，是花鬘和一切供品，不应踩踏它们。如果踩踏它们，会变成什么罪过呢？对于如来等的身体、头和手等接触，以及解脱的诸根所享用的受用，应当视为他们的诸根。踩踏它们，就像踩踏他们本身一样，如是说。影子是天神等的影子，它与天神等无二无别，因此会变成罪过。手印的形象是金刚杵、铃和念珠等，因为它们是天神的体性，所以同样不应踩踏。不应诋毁真言和天神，例如说依靠这个天神不会成就悉地，或者说这个真言不会产生果实等等。也就是说，不应因为自己没有成就，就阻止他人信仰，因为自己是有障碍的，而他人可能会成就。因为如来等没有赐予这个悉地，不赐予那个悉地等等分别念，自身是从有障碍中产生的。这也是《华严经》的
English
If one separates from them, the root downfalls of mantra will deteriorate. It is said so. Essence, mantra, and mudra, as well as deities and gurus, are also the same. Among them, essence is wisdom, and in order to generate it, one should practice inner yoga. Mantra is the recitation of mantra, which should be done constantly. Mudra is a symbol, and it should be connected with offerings. Deities are the deities of the mandala. Gurus are Vajra Acharyas, and one should constantly make offerings to them and not abandon them. Whatever is sinful, etc., one should not transgress the guru's commands. This means that one should not engage in any actions of body, speech, and mind that become sinful, and one should not transgress the guru's commands as spoken, except for the guru's commands that are blessed by demons, etc. One should not step on the old offerings offered to the deities, nor their shadows. The same applies to the form of mudras. One should not slander mantras and deities. The old offerings offered to the deities are flower garlands and all offerings, and one should not step on them. If one steps on them, what kind of sin will it become? Touching the bodies, heads, and hands, etc., of the Sugatas, and the enjoyments enjoyed by the liberated faculties, should be regarded as their faculties. Stepping on them is said to be like stepping on them themselves, which is sinful. Shadows are the shadows of deities, etc., and since they are inseparable from the deities, etc., they will become sinful. The forms of mudras are vajras, bells, and rosaries, etc., and since they are the nature of the deities, one should not step on them either. One should not slander mantras and deities, such as saying that relying on this deity will not achieve siddhi, or that this mantra will not produce results, etc. That is, one should not prevent others from having faith because one has not achieved it oneself, because one is obscured, and others may achieve it. Because the Sugatas do not have the discrimination of giving this siddhi and not giving that siddhi, etc., and one's own self arises from being obscured. This is also from the Avatamsaka Sutra.