Tibetan
པའི་ཡོན་ཏན་བ་སྟན་པའོ། །དེ་ལ་ཡོན་ཏན་ཇི་ལྟ་བུས་བསྟོད་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའམ། མི་སློབ་པ་དང་སློབ་བའམ། སྤངས་པ་དང་བརྙེས་པའམ། ད་བག་དང་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་དབང་གིས་བསྟོད་པ་བྱས་ལ། རྒྱས་པར་ནི་ཅི་རིགས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །སིག་མངས་པས་འཇིགས་པའི་ཕྱིར་འདིར་མ་བརྗོད་དོ། །དེ་ལས་ཁ་ཅིག་ན་རེ་རྡོ་རྗེ་ཁོར་བོ་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུས། ཅིའི་ཕྱིར་དྲག་ཤུལ་སྤྱད་པ་མ་གསུངས་ཤེ་ན། ཐུགས་རྗེའི་དབང་གིས་སོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་སྡར་བ་སྟན་པ་ཛ་ལྟར་དྲང༌། ཁ་ཅིག་ན་རེ་སྡུད་པ་པོས་ཐུགས་བརྩེ་བསམ་བསྡུས་སོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། དེ་ཡང་ཉེས་པ་སྔ་མ་བཞིན་ན་ནོ། །བདག་གིས་ནི་དེའི་ལན་སྔར་བ་སྟབ་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལྟར་བསྡུས་པའི་དོན་བ་སྟན་ནས། ཚིག་གི་དོན་དང༌། མཚམས་སྤྱར་བ་དང༌། བརྒལ་བའི་ལན་དག་ནི་གང་དང་གང་དུ་བབ་པ་དེ་ཉིད་རྗོད་བར་བྱེད་དོ། །ཆོས་ཡང་དག་པར་བསྡུ་བ་ལ་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པ་སྐྱེས་པ་སྤྱིན་དགོས་པ་འམ། རྟག་ཏུ་རྒྱུད་ལ་སོགས་པ་ལ། སྟོན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ཆེས་པས་བྱེད་པ་སྤྱིན་དགོས་པས་ན། གླེང་གཞི་སྟེ། དེ་ཡང་འདིར་སྡུད་པ་པོས་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དམ་བཅས་པས་ཚད་མར་གྱུར་བ་དང༌། སྟོན་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་སློབ་མར་གྱུར་པ་དང༌། ང་རྒྱལ་སྤངས་པ་དང༌། ཐོས་པ་ཆེ་བར་བ་སྟན་པའི་ཕྱིར། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡང༌། དུས་གཅིག་ན་ཞེས་བྱ་བས་བ་སྟན་ཏེ། ཇི་ལྟ་ཞེ་ན་དཔེར་ན་དཔྱིད་ཀྱི་དུས་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གཞག་པ་ནི། ཤིང་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རང་རང་གི་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སྐྱེད་པར་ཕྱོགས་ཤིང་གསོ་བའི་དུས་ཅན་ཡིད་དགའ་བར་བྱེད་པའི་དབང་གིས་ཡང་པ་ལྟར། བདེ་བའི་མྱུ་གུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་བའི་རྒྱུད་དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་ཆེན་པོ་མྱུ་གུ་ལྟ་བུའི་འབྱུང་བའི་དུས་དེ་ཡང་དུས་གཞན་པས་མཆོག་ཉིད་།དེ་དེའི་ཕྱིར་འགྲན་ཟླ་མེད་པའི་དོན་གྱིས་ན། དུས་གཅིག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དུས་གཅིག་བུ་ནས་ཞེས་ཟླ་མེད་པའི་ཚིག་ཏུ་སྤྱར་རོ། །འདི་ཟླ་བ་དང༌། །ཚེས་གྲངས་དང༌། སྔ་བློ་ལ་ སོགས་པའི་ངེས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་སྨོས། གཞན་དུ་ན་གནས་ཀྱང་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་མམ་ལྷ་ཡུལ་ན་ཞེས་པ་ཙམ་སྨོས་པར་རིགས་སོ་ཞེས་ན། རྩོད་འགྱུར་མཚམས་འཕྲ་མི་མཐུན་དང༌། །མཆོག་ཏུ་བ་སྟན་ལ་མི་རིགས་ཕྱིར། །དུས་ནི་གནས་ལྟར་ངེས་མིན་ནམ། །གནས་ཀྱང་དུས་དང་འདྲ་བར་མཐོང༌
Chinese
是为了显示功德。那么以什么样的功德来赞叹呢？是世间和超世间，还是无学和有学，还是断除和证得，还是为了自利和他利而进行赞叹。详细的方面，应该根据情况来了解。因为害怕繁琐，所以这里没有说。其中有些人说，在金刚橛等坛城的时候，为什么没有说使用猛烈行为呢？他们说是由于大悲心的缘故。如果是这样，那就如同宣扬胆小一样。有些人说，结集者是怀着慈悲心而简略的。这也是和之前的过失一样。我认为，我已经回答过这个问题了。像这样，在显示了结集的意义之后，词句的意义，以及界限的划分，和辩驳的回答，都将在它们各自出现的地方进行阐述。为了正确地结集佛法，像“如是我闻”等，是否需要产生坚定的信念？或者，对于恒常的续部等，是否需要通过对导师等的信任来完成？这是讨论的基础。在这里，结集者因为如实地发誓而成为可靠的依据，并且是导师的亲传弟子，舍弃了傲慢，并且为了显示博学多闻，所以说了“如是我闻，一时”。圆满的时间，也通过“一时”来显示。如果问这是为什么，例如，春天被认为是所有季节中最殊胜的，因为树木等都朝着生长自己的嫩芽等方向，是具有滋养的时间，并且令人愉悦。同样，产生安乐之芽的续部，如同如意宝树般的伟大，是嫩芽般的出现之时，也是其他时间所无法比拟的殊胜。因此，以无可匹敌的意义，所谓“一时”，就是从唯一的时间开始，作为无可比拟的词语来使用。为什么不说这个月和日期，以及先前的智慧等确定之事呢？否则，也应该仅仅说地点是在三十三天或者天界。这是因为争论会导致界限不一致，而且不适合用来显示殊胜。时间和地点并不像那样确定，地点也被认为和时间一样。
English
It is to show the merits. Then, with what kind of merits is praise given? Is it worldly and transcendental, or non-learning and learning, or abandonment and attainment, or is praise given for the sake of self-interest and the interest of others? In detail, it should be understood according to the situation. Because of fear of being verbose, it is not mentioned here. Some say, why didn't they say to use fierce actions at the time of the Vajrakila etc. mandala? They say it is because of great compassion. If so, it is like proclaiming cowardice. Some say that the compiler condensed the compassionate thought. This is also the same as the previous fault. I think I have already answered this question. Like this, after showing the meaning of the compilation, the meaning of the words, and the division of boundaries, and the answers to the rebuttals, will be explained in their respective places of occurrence. In order to correctly compile the Dharma, is it necessary to generate firm faith, such as "Thus I have heard"? Or, for the constant continuums, etc., is it necessary to complete it through trust in the teacher, etc.? This is the basis of discussion. Here, the compiler, because he has sworn truthfully, has become a reliable basis, and is a direct disciple of the teacher, has abandoned pride, and in order to show erudition, he said, "Thus I have heard, at one time." The perfect time is also shown by "at one time." If you ask why, for example, spring is considered the most excellent of all seasons, because trees, etc., are directed towards growing their own shoots, etc., it is a time of nourishment and is pleasing. Similarly, the continuum that produces the sprout of happiness, like a great wish-fulfilling tree, is the time of the appearance of the sprout, which is also unparalleled by other times. Therefore, with the meaning of unparalleled, the so-called "at one time" is used as an unparalleled word from the only time. Why not say the month and date, and the previous wisdom, etc., which are certain? Otherwise, it should only be said that the place is in the Thirty-Three Heavens or the heavenly realm. This is because disputes can lead to inconsistent boundaries, and it is not suitable for showing excellence. Time and place are not as certain as that, and place is also considered to be the same as time.
Tibetan
། །ཞེས་གཞན་དག་ཏུ་བ་སྟན་བ་ཁོ་ནར་ཟད་དོ་།དེ་བཞིན་དུ་དུས་གཅིག་ན་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི། ཤིན་ཏུ་དཀོན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས། ཆོས་དཀོན་མཆོག་འདི་ནི་བ་སྟན་པ་གཞན་ནས་མཆོག་ཏུ་ཡང་དཀོན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མི་ཡུལ་དུ་ལོ་བརྒྱང་ཅུ་རྩ་གཅིག་འཚོ་བ་ལས། འདི་ནི་དུས་གཅིག་གི་ཚེ་ཁོ་ན་ཞིག་གསུངས་ཀྱི། ཡང་དང་ཡང་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། འཇིག་རྟེན་དུ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་རྣམས། །ཨུ་དུམྺཱ་རའི་མེ་ཏོག་བཞིན། །བརྒྱ་ལམ་ན་ནི་ལན་འགའ་ཞིག །བྱུང་འགྱུར་ཡང་ན་མི་འབྱུང་ངོ༌། །གསང་སྔགས་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་འབྱུང་བ། །དེ་བས་ཀྱང་ནི་ཤིན་ཏུ་དཀོན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་བས་ན་དུས་གཅིག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྙེད་པར་དཀའ་བ་བ་སྟན་ལ་དེ་བཞིན་དུ་དོན་ཆེན་པོ་བྱེད་པ་ཉིད་དང༌། སྣང་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དང༌། རིན་ཆེ་བ་ཉིད་དང༌། གནོད་པ་འཇོམས་པ་ཉིད་དག་ཀྱང་འདིས་མཚོན་པར་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །དེ་བས་ན་འདི་སྐད་བསག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན་ཞེས་བྱ་བས་ནི་རབ་ཏུ་ཡང་འཇུག་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་སྟོན་ཏེ་འོག་མ་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། །བདུད་བཅོམ་ཤེས་ལྡན་ཡེ་ཤེས་ལྡན། །འཇིགས་བྲལ་སྲིད་དང་ཞི་བ་བྲལ། །སྲིད་འགྲོ་ལས་འདས་གང་ཡིན་འདི། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་ངེས་པ་བརྗོད། །ཅེས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚངས་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་འདི་དྲངས་ཏེ། འདི་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོའམ། ཆེར་བསིལ་བར་འགྱུར་བས་ན་ཚངས་པ་ཆེན་པོའོ་།འདི་ཉིད་གང་ཞེ་ན། རྗེ་བཙུན་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་རྡོ་རྗེ་གཙུག་ཏོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་འབྱུང་བ་རྩོམ་པ་དང༌། དཔའ་བོ་གདན་ལ་བཞེངས་ནས་ནི། །དགྱེས་ཤིང་རྡོ་རྗེ་གསོར་ནས་ཀྱང༌། ཤཱཀྱའི་བདག་པོ་དགྱེས་མཛད་པ། །ཐུབ་པའི་གཙོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །འོ་ན་འདིར་རྩ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་ དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བདག་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཉིད་ཅིའི་ཕྱིར་སྟོན་པ་པོར་མི་བརྗོད་ཅེ་ན། འཛམ་བུའི་གླིང་ལ་སོགས་པའི་འདོད་པའི་མི་སློབ་བ་དང༌། འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་རྣམས་ཏེ། མཚན་ཉིད་འདི་དག་ལས་གཞན་པའི་ལྷ་རྣམས་ལས། འདི་རྣམས་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་བས་ན་འདིར་དྲུག་པའི་མང་པོའི་ཚིག་བསྡུ་བའོ། །འདི་ལ་ཁ་ཅིག་ནི་བསྡུ་བ་གཞན་བརྡ་སྤྲོད་པ་ལྟར་འདོད་དེ། སྒྲ་རྣམས་ནི་དོན་གྱི་མཐུས་ནུས་པ་གཅིག་ཏུ་མེད་དོ། །དེ་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་བཅུ་གཉིས་ནི་གང་དག་དེ་རྣམས་སུ་གཏོགས་པའི་ལྷ་རྣམས་ནི་གང
Chinese
仅仅是像其他那样宣讲而已。同样，“一时”的说法，以极其稀有的自性，这个正法是比其他宣讲更为稀有的，世尊在人间活了一百一十年，而这只说了一时，不是反复宣说。如是说：“世间一切智者，如乌昙跋罗花，百道中仅有几次，出现或不出现。密咒行持的出现，比那更加稀有。”因此，“一时”的说法，对于难以获得的宣讲，同样是具有重大意义，以及显现，珍贵，摧毁损害等等，也应由此来表示。因此，像这样积累听闻的“一时”的说法，是显示应该极其投入，下面的也一样。世尊，是指：摧毁魔，具智慧，具知识，无畏，远离有寂，超越有情轮回者，即是世尊。如是所说。同样，大梵天也是由此引申而来，这是伟大的伟大，或者更加清凉，所以是大梵天。这是谁呢？就是至尊释迦牟尼，如金刚顶的坛城出现时所作，勇士从座位上起身，欢喜举起金刚杵，令释迦之主欢喜，向能仁之主顶礼。如是说。那么，这里为何不将根本续的坛城之主，世尊毗卢遮那说成是导师呢？因为赡部洲等欲界的非学者，以及世间和出世间者，这些特征之外的其他诸神，这些都变成殊胜，所以这里是第六多数的词语集合。对此，有些人认为是其他的集合，如语法一样，声音并非以意义的力量而成为一体。那么，十二坛城是什么，那些属于其中的神灵是什么呢？
English
It is merely preaching like others. Similarly, the saying "at one time" indicates that this Dharma is even rarer than other preachings due to its extremely rare nature. The Blessed One lived for one hundred and eleven years in the human realm, but this was only said once, not repeatedly. As it is said: "Omniscient ones in the world, like the Udumbara flower, appear or do not appear only a few times in a hundred paths. The appearance of secret mantra practice is even rarer than that." Therefore, the saying "at one time" is not only about the difficulty of obtaining the preaching, but also about its great significance, manifestation, preciousness, destruction of harm, and so on, which should also be indicated by this. Therefore, the saying "at one time" of accumulating hearing like this shows that one should be extremely involved, and the following are the same. The Blessed One means: one who has conquered the demons, possesses wisdom, possesses knowledge, is fearless, is free from existence and peace, and has transcended the cycle of existence. This is the Blessed One. As it is said. Similarly, Mahabrahma is also derived from this, this is the great of the great, or more cooling, so it is Mahabrahma. Who is this? It is the venerable Shakyamuni, as it is done when the Vajradhatu mandala appears, the hero rises from the seat, joyfully raises the vajra, makes the lord of the Shakyas rejoice, and prostrates to the lord of the Able One. As it is said. Then, why is the lord of the mandala of the root tantra, the Blessed One Vairochana, not called the teacher here? Because the non-scholars of the desire realm such as Jambudvipa, as well as the worldly and the transcendental, other gods other than these characteristics, these all become supreme, so here is a collection of the sixth plural words. Some people think of this as another collection, like grammar, sounds are not one by the power of meaning. Then, what are the twelve mandalas, and what are the deities that belong to them?