Tibetan
་བྲལ་བ་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་གི་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཆ་ཕྲ་བ་རྣམས་སྤངས་ནས། རྡུལ་མེད་རྡུལ་བྲལ་དྲི་མ་མེད། །ཉེས་པ་སྤངས་པ་སྐྱོན་མེད་པ། །ཞེས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་དག་པའི་འབྲས་བུ་ནི་མ་རིག་པའི་གཉིད་ལས་འདས་པ་དང་སད་པར་མཛད་པས་ན། ཤིན་ཏུ་སད་པས་སད་པའི་བདག །ཅེས་བྱ་ལ་དེ་ཉིད་ཡོངས་སུ་དག་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རིག་པ་ལས་གདུལ་བྱའི་སྣོད་ཉེས་པ་དང་མ་ཉེས་པ་དང་དོན་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་གྱུར་པ་ནི། ཀུན་ཤེས་ཀུན་རིག་དམ་པ་པོ། །ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྨྲ་བ་འབའ་ཞིག་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་འདོད་པ་ལས་རྣམ་པར་འདས་ཤིང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཚུ་དུ་གནས་པ་ནི། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཆོས་ཉིད་འདས། །ཡེ་ཤེས་གཉིས་མེད་ཚུལ་འཆང་བ། །ཞེས་བྱ་ལ་དེ་ཉིད་ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད་པ་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཞིང་སུས་ཀྱང་མ་བཅོས་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་མེད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ཅེས་བྱ་ཞིང་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ནི་ཁམས་གསུམ་པ་ཐམས་ཅད་གྲོལ་བར་མཛད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མཆོག་འདིས་གྲོལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན། དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ལས་བྱེད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་དག་པའི་བུམ་པས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་གསལ་བར་བྱས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད། །ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་དེ་ནི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་ནས་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་ཞིང༌། དེ་ཉིད་ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་པོར་གྱུར་པ་དང༌། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གང་གིས་མ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ན། དང་པོའི་སངས་རྒྱས་རྒྱུ་མེད་པ། །ཞེས་བྱ་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མཐོང་བ་མེད་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མིག་དྲི་ མ་དང་བྲལ་བ་གསལ་བར་གྱུར་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འབྱུང་བའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་དང༌། དངོས་གྲུབ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་དང༌། ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ན། ཡེ་ཤེས་མིག་གཅིག་དྲི་མ་མེད། །ཡེ་ཤེས་ལུས་ཅན་དེ་བཞིན་གཤེགས། །ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་རྣམ་པར་དག་པ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཡང་འཇ
Chinese
远离，以及于独觉中，安立正定的执著之识，菩萨们之所知障细微部分断除后，无尘无垢无瑕秽，断除罪过无过失，即是此。如是完全清净之果，乃从无明之睡眠中超越且令醒觉，故云：极醒觉者醒觉之主。彼即以完全清净之五种神通，了知一切事物，从而知晓所化之器之善与不善及一切义，是为：全知全晓胜士夫。如是离戏论之自性，超越唯识宗所许之实有，安住于远离戏论之无二智慧之境，是为：超越识之法性，持守无二智慧之体性。彼即从无始无终以来，远离一切分别，且因无人为造作之故，是为：无分别任运成。三世一切诸佛之事业，乃令三界一切众生解脱，而彼即以此大乘之殊胜法门令解脱，故云：三世诸佛之事业。如是，以完全清净之宝瓶，显现无二大乐，即是：无始无终之佛等语。其中，无二之大智慧，乃从无始无终以来，即是现证菩提之自性，故如是称之。彼即法、圆满受用及化身等一切诸佛之最初，且因非由任何因缘所生，故云：最初之佛无因生。法界无可见，乃智慧之眼清净无垢而显明，且成为化身无量众生出现之所依，以及成为各种成就之所依，并如实了知之故，是为：智慧一眼无垢染，智慧有身如来也。如来之语完全清净，个别观察之智慧亦
English
and separation. Furthermore, within the Pratyekabuddhas, the consciousness that holds onto correct samadhi, and after bodhisattvas have abandoned the subtle obscurations of knowledge, it is: "Without dust, without stain, without blemish. Having abandoned faults, without defect." That is precisely it. The result of such complete purification is that it transcends and awakens from the sleep of ignorance. Therefore, it is called: "The Lord of Awakening, who is fully awakened." That very one, with the five completely pure superknowledges, knows all things, and from that, knows the vessels of those to be tamed, whether they are faulty or not, and all meanings. This is: "The All-Knowing, All-Aware, Supreme Being." Such a nature, free from elaboration, transcends the mere assertion of consciousness as ultimately existent, and abides in the realm of non-dual wisdom, free from elaboration. This is: "Transcending the nature of consciousness, holding the manner of non-dual wisdom." That very one, from beginningless and endless time, is free from all conceptualization, and because it is uncreated by anyone, it is: "Without conceptualization, spontaneously accomplished." The activity of all Buddhas of the three times is to liberate all beings of the three realms. And that very one liberates through this supreme vehicle of the Great Vehicle. Therefore, it is said: "The activity of the Buddhas of the three times." Thus, the great bliss of non-duality is revealed by the completely pure vase. This is: "The Buddha without beginning or end," and so forth. Among these, that great non-dual wisdom is the very nature of enlightenment from beginningless and endless time. Therefore, it is called that. That very one is the first of all Buddhas, including the Dharma, the complete enjoyment, and the Nirmāṇakāya, and because it is not produced by any cause or condition, it is said: "The first Buddha, uncaused." The invisible realm of Dharma is the eye of wisdom, clear and free from defilement, and it becomes the basis for the arising of immeasurable assemblies of emanations, and it becomes the basis for various kinds of accomplishments, and because it realizes things as they are, it is: "One eye of wisdom, without defilement. The embodied wisdom, the Tathāgata." That is precisely it. The perfectly pure speech of the Tathāgata, the wisdom of individual discernment, also...
Tibetan
མ་དཔལ་ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། །ཚིག་གི་དབང་ཕྱུག་སྨྲ་བ་ཆེ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འཇམ་དཔལ་ཞེས་བྱ་བ་བརྡས་མཚོན་པ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་བདག་ཉིད་དོན་ངེས་པར་རྫོགས་པའི་ཚིག་གི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ཏུ་གྱུར་ལ་ཤེས་རབ་དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རྡོ་རྗེ་དེ་ཉིད་རབ་ཏུ་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དང༌། འཁོར་གྱི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ན་སྨྲ་བའི་རྒྱལ་པོ་ལྟར་གྱུར་པ་དང༌། ཚིག་འབྲུ་བཟང་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་བའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་དང༌། རི་དགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སེང་གེ་ལྟར་ཕས་ཀྱི་རྒོལ་བ་ཐམས་ཅད་ཚར་གཅོད་པའི་ཕྱིར་ན། སྨྲ་བའི་ཁྱུ་མཆོག་སྨྲ་བའི་རྒྱལ། །སྨྲ་བའི་དམ་པ་མཆོག་གི་གནས། །སྨྲ་བའི་སེང་གེ་ཚུགས་པ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་སྐུ་དེ་ནི་ཁམས་གསུམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལྟ་བས་ཆོག་མི་ཤེས་པ་དང་གང་དང་གང་གིས་བལྟས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་གདུང་བསེལ་བའི་ཕྱིར་ན། །ཀུན་དུ་ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་དགའ། །ཞེས་བྱ་ལ་སྐུ་དེ་ཉིད་ལས་འོད་ཟེར་སྣ་ཚོགས་པས་སྟོང་གསུམ་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ན། གཟིག་བརྗིད་ཕྲེང་བ་ལྟ་ན་སྡུག །ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་སྐུ་དང་གསུང་བཤད་ནས། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཐུགས་བཤད་པའི་ཕྱིར། འོད་བཟང་འབར་བ་དཔལ་གྱི་བེའུ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་དཔལ་བེའུ་ནི་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་བཞིན་པདྨའི་ལྕགས་ཀྱུ་ལྟར་སྙིང་པོ་ཁ་ཕྱིར་བླས་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐུགས་དེ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་ཞིང་མི་འགྱུར་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གནས་པ་ལས་གདུལ་བྱ་རྣམས་མངོན་པར་འདུལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་རིགས་བཞིའི་དག་ཉིད་དུ་འགྲོ་བ་རྣམས་སྣང་བར་གྱུར་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། ལག་ན་འོད་འབར་སྣང་བ་པོ། །ཞེས་བྱའོ། །དེ་དག་གི་ཡོན་ཏན་བཤད་པ་སྟེ། ལག་ནས་ལག་ཏུ་སྟེར་བ་དང་འདྲ་བར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ལྟར་དགོས་པའི་ དོན་ཐམས་ཅད་སྒྲུབ་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ནང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བར་གྱུར་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཉིད་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་ཚུལ་བདེ་བ་ཆེན་པོས་སེལ་བར་མཛད་པའི་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ནི་གཟིར་བའི་ཕྱིར་ཟུག་རྡུ་ཡིན་ལ་དེ་རྩ་བ་ནས་འབྱིན་པས་ན། སྨན་པ་ཆེ་མཆོག་གཙོ་བོ་སྟེ། །ཟུག་རྔུ་འབྱིན་པ་བླ་ན་མེད
Chinese
显示名为吉祥（དཔལ་，śrī，室利，吉祥）之方式：如是说“语自在（ཚིག་གི་དབང་ཕྱུག་，vāgīśvara，哇给湿瓦拉，语自在）大语者”。以名号“妙吉祥（འཇམ་དཔལ་，mañjuśrī，曼殊室利，妙吉祥）”所表示的，也是般若波罗蜜多（ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་，prajñāpāramitā，般若波罗蜜多，智慧到彼岸）最胜之自性，是意义决定圆满之一切语集合之自在，由于智慧即是智慧（ཡེ་ཤེས་，jñāna，吉 ஞான，智慧），故如是说。如是，金刚（རྡོ་རྗེ་，vajra，哇及拉，金刚）本身是所有最胜之宣说，于一切眷属众中如语王般，是一切善语之生处，如兽王狮子般能摧伏一切他宗，故云：语之殊胜语之王，语之圣者胜者处，语狮无碍立足处。如是。大圆满智慧之身，为三界一切所见皆不能满足，凡所见者，皆能消除其心之苦恼，故云：普观最为喜。身之光芒万千，遍布三千世界，故云：光辉灿烂庄严美。如是宣说圆满之身与语后，为宣说圆满之意，故云：光明炽盛吉祥胎。如是说，吉祥胎如五股金刚杵（རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་，vajra pañcaśūla，哇及拉 班杂 树拉，五股金刚杵）般，如莲花铁钩般，心向外。如来（དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་，tathāgata，达塔嘎达，如来）之心，亦是远离分别且安住于不变之体性中，以调伏所化之方式，四族之清净显现于有情众生，故如是说：手持光明照耀者。如是。宣说彼等之功德，如手递手般，如如来之如意宝（ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་，cintāmaṇi，进塔摩尼，如意宝）般，能成办一切所需之义，故如是说。一切内在之根本为分别念，而其本身即是远离分别之方式，以大乐遣除之主，一切分别之痛苦皆为折磨之刺，能从根拔除，故云：大医胜主，拔除毒刺无上者。
English
To show that it is indeed called "Auspicious" (དཔལ་, śrī, 室利, auspicious): It is said, "Lord of Speech (ཚིག་གི་དབང་ཕྱུག་, vāgīśvara, 哇给湿瓦拉, Lord of Speech), great speaker." What is indicated by the name "Mañjuśrī" (འཇམ་དཔལ་, mañjuśrī, 曼殊室利, Mañjuśrī) is also the most excellent nature of the Perfection of Wisdom (ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་, prajñāpāramitā, 般若波罗蜜多, Perfection of Wisdom), the master of all collections of words that are definitive and complete in meaning, and because that wisdom is itself wisdom (ཡེ་ཤེས་, jñāna, 吉 ஞான, wisdom), it is called that. Thus, the vajra (རྡོ་རྗེ་, vajra, 哇及拉, vajra) itself is the best of all expressions, and among all the assembly, it is like the king of speakers, and because it is the source of all good words, and like the lion, the king of beasts, it subdues all opponents, it is said: Supreme among speakers, king of speakers, holy among speakers, abode of the supreme, lion of speakers, unshakeable. That is it. That body of great, complete wisdom is such that all the three realms cannot be satisfied by seeing it, and because it dispels the suffering of the minds of all who see it, it is said: Supreme joy to behold. Because various rays of light from that body pervade all the three thousand worlds, it is said: Beautiful to behold, a garland of splendor. Thus, having explained the complete body and speech, in order to explain the complete mind, it is said: Bright light, blazing, auspicious womb. It is said that the auspicious womb is like a five-pronged vajra (རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་, vajra pañcaśūla, 哇及拉 班杂 树拉, five-pronged vajra), like a lotus iron hook, with the essence turned outward. The mind of the Thus-Gone One (དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་, tathāgata, 达塔嘎达, Tathagata) is also free from conceptualization and abides in the nature of immutability, and in the manner of manifestly subduing those to be tamed, the purity of the four families appears to sentient beings, so it is called: Holding light in hand, illuminating. That is it. Explaining those qualities, like handing from hand to hand, like the wish-fulfilling jewel (ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་, cintāmaṇi, 进塔摩尼, wish-fulfilling jewel) of the Thus-Gone One, it accomplishes all desired meanings, so it is called that. The root of all that is internal is conceptualization, and it is the chief one who dispels that very conceptualization with great bliss, and all the suffering of conceptualization is a tormenting thorn, and because it extracts it from the root, it is said: Great physician, supreme chief, unsurpassed remover of thorns.