Tibetan
འདྲེས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉི་ག་མ་ཡིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱང་རིགས་པ་འདིས་ངེས་པར་དཔྱད་ན་མི་རིགས་ཏེ། དེ་ལ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ནི་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་གང་དེ་ཉིད་ནི་འདི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་གཟུགས་དོར་བ་སྟེ་དེ་ཉིད་ནི་ཐ་དད་པའོ། །དེ་དགག་པ་ནི་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ། དངོས་པོ་རྣམས་རྣམ་པ་གཞན་གང་ཞིག་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར། རྒྱུ་མེད་པ་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བར་མི་རིགས་ཏེ། རྒྱུ་མེད་པ་ནི་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་ཡོང་པའམ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་རེས་འགའ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་པའི་རིགས་པ་ལས་དེ་ལྟར་གསུངས་སོ། །འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས། བདག་ལས་མ་ཡིན་གཞན་ལས་མིན། །གཉིས་ལས་མ་ཡིན་རྒྱུ་མེད་མིན། །དངོས་པོ་གང་དག་གང་ན་ཡང༌། །སྐྱེ་བ་གང་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་དེ་ལ། བདག་ལས་ཞེས་པ་ནི་གྲངས་ཅན་པའོ། །གཞན་ལས་ཞེས་བྱ་བ་སངས་རྒྱས་པ་ཁ་ཅིག་དང་བྱེ་བྲག་པ་ལ་སོགས་པའོ། །གཉིག་ལས་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྤྱོད་པ་དང་གཅེར་བུའོ། །རྒྱུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་ནི། འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་པ་དང་རང་བཞིན་རྒྱུར་སྨྲའོ། ། ཅི་འདི་ལ་དངོས་པོ་སྐད་ཅིག་པ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ན་ཅི་རྒྱུ་འདས་པ་ལས་སྐྱེའམ། མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ལས་སྐྱེས་ཞེས་རྣམ་པར་བརྟག་པ་གསུམ་མོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་འདས་པ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཞིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་འོངས་བ་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་ཐོབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ལྟར་བ་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོའི་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་གཉི་ག་ནི་རང་བཞིན་ཐ་དད་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང༌། ཕྱེད་ཀྱིས་གྲུབ་དང་ཕྱེད་ཀྱིས་ནི། །མ་གྲུབ་ད་ལྟར་བྱུང་བར་བརྗོད། །དེ་ལ་གང་ཕྱེད་གྲུབ་པ་དེ་ནི་འདས་པའོ། །གང་མ་གྲུབ་པ་དེ་ནི་མ་འོངས་པའོ། །ཕྱོགས་གཉི་ག་ཐ་དད་པར་གྱུར་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་པ་ཡང་རྒྱུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་ཞིག་པའི་དུས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་ཁོ་ན་ལ་འབྲས་བུ་འབྱུང་གི་སྔོན་དང་ཕྱི་མར་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རྒྱུ་ཞིག་པ་འདི་ནི་ཅི། རྒྱུའི་རང་བཞིན་ཁོ་ན་ཅི་གནས་སུ་སྨྲའམ་དངོས་པོ་ཉིད་སྐད་ཅིག་མར་སྐྱེས་པའི་ཆོས་ཞིག་པའམ། ཡང་ན་རྒྱུ་ཞིག་པ་ཅི། དེ་ལ་གལ་ཏེ་རྒྱུའི་རང་བཞིན་དག་ཡིན་ན་ནི་ཅིག་ཅར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་མི་འདོད་དེ། དེས་ན་རྒྱུ་ཞིག་པའི་གཏན་ཚིགས་དེ་ཅི་ལྟ་བུ་ཞིག །འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་པ་ཡིན་ན་ནི་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་རང་དེ་ལ་མེད་པ་ཞིག་པ་དེའི་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པ་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེད་དོ། །ད་ནི་འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་ལ་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། འབྲས་བུ་རྣམས་སྐྱེ་བ་ན་ཅི། འབྲས་བུ་མེད་པ་ཡིན་སྐྱེའམ། འོན་ཏེ་མེད་པའམ། ཡོད་མེད་དམ། དེ་ལས་གཞན་པ་ཞིག་ཅེས་རྣམ་པར་བརྟག་པ་བཞིའོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་ཡོད་པ་ནི་མི་སྐྱེ་སྟེ་དེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གལ་ཏེ་སྐྱེ་ན་སྐྱེས་པ་ཡང་ཡང་སྐྱེའོ། །མེད་པ་ཡང་མི་སྐྱེ་སྟེ་བོང་བུ་ལ་རྭ་སྐྱེས་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་གྱུར་ན་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་གང་ཞིག་གང་ལས་སྐྱེས་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངེས་པ་དག་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ནུས་པ་སོ་སོར་ངེས་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པ་པོ་སོ་སོར་ ངེས་པ་དེའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ལས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་ངོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནུས་པ་དེ་རྐྱེན་ལས་ཐ་དད་པའམ། ཐ་དད་མ་ཡིན། གལ་ཏེ་ཐ་དད་ཡིན་པ་ལས་སྐྱེ་ན་དེའི་ཚེ་རྐྱེན་ཅི། དེ་ཉིད་སྐྱེ་ན་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ནུས་པ་ཙམ་མམ་རྐྱེན་ཙམ་དུ་འགྱུར་རོ། །ནུས་པ་ཙམ་སྐྱེད་པ་པོ་ཡིན་ན་དེ་ཁོ་ན་སྐྱོན་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ནུས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རྐྱེན་ཉིད་སྐྱེ་བ་པོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཇི་སྙེད་ལྡན་ཡང་གལ་རིགས། རིགས་པ་གཞན་གྱིས་སོ་ཞེ་ན། གནས་སྐབས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ནུས་པ་ལ་བརྟག་པ་འདིས་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་མི་སྐྱེ་ཞིང༌། ཡོད་མེད་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་གསུངས་པའི་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་གཉི་ག་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་མེད་དོ། །ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དག་ནི་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་གཅིག་ཏུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་རང་བཞིན་ཐ་དད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་རྐྱེན་བརྟག་པ་ལས། གང་ཚེ་ཆོས་ནི་ཡོད་པ་དང༌། །མེད་དང་ཡོད་མེད་མི་གྲུབ་བ། །ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་བྱེད་རྒྱུ་ཞེས་བྱ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ན་མི་རིགས་སོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་པོ་དུ་མ་དང་བྱེད་པ་པོ་གཅིག་ཏུ་སྨྲ་བ་ནི། རྟག་ཏུ་རིམ་པ་དང་ཅིག་ཅར་དག་ལས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ཚང་མ་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར
Chinese
因为不可能混合的缘故。如果用既非两者的方式来表达不可言说的方面，用这种理智来确定地分析也是不合理的。因为对于它来说，不可言说的自性是超越了对异体和非异体的分别念的，因此说“那不是这个”就是抛弃了它的形相，那就是异体。否定它就是非异体。事物从什么样的其他方式产生呢？也不可能从无因中产生，因为无因是不依赖于其他的，所以会陷入恒常存在或不存在的过失。依赖于条件的诸事物是偶尔产生的，这是从这样的理智中如此宣说的。圣者龙树的尊者说：不从自生，不从他生，不从二生，非无因生。任何事物在任何地方，都没有任何产生。对于所说的这些，从自生是指数论派。从他生是指一些佛教徒和胜论派等。从二生是指耆那教徒和行者与裸体派。说无因的是顺世外道和说自性为因的。 如果这样，当刹那的事物产生果时，是从已逝的因产生呢？还是从未来和现在产生的呢？有这三种分别。其中，首先不是从已逝的产生，因为已逝本身就不是它的因。也不是从未来的产生。因为它没有产生，所以没有真实地获得。也不是从现在的产生，因为事物的自性没有成立，所以不是因。或者说，已逝和未来两者是自性各异的缘故。也就是：一半已成，一半未成，说是现在。其中，已成一半的是已逝的。未成的是未来的。两个方面是各异的。因此，第三个刹那也不是因，所以事物的结果不会产生。如果说，果只在因坏灭时的刹那产生，而不是在之前和之后产生，那么，因坏灭是什么呢？是说因的自性本身存在，还是事物本身？
English
Because it is impossible to mix. If the inexpressible aspect is expressed in a way that is neither, it is unreasonable to determine it with this intellect. Because for it, the inexpressible nature is beyond the discrimination of different and non-different, therefore saying "that is not this" is abandoning its form, that is different. Negating it is non-different. From what other way do things arise? It is also impossible to arise from no cause, because no cause is not dependent on others, so it will fall into the fault of being constant or non-existent. Things that depend on conditions arise occasionally, this is how it is said from such reason. The venerable Nagarjuna said: Not from self-arising, not from other-arising, not from both-arising, not from no-cause-arising. No thing, in any place, has any arising. For what is said, from self-arising refers to the Samkhya school. From other-arising refers to some Buddhists and Vaisheshika and so on. From both-arising refers to the Jainas and the ascetics and the naked ones. Saying no-cause is the Lokayata and saying nature as the cause. If so, when momentary things produce results, do they arise from the past cause? Or from the future and the present? There are these three distinctions. Among them, first, it is not from the past, because the past itself is not its cause. Nor is it from the future. Because it has not arisen, it has not truly obtained. Nor is it from the present, because the nature of things has not been established, so it is not a cause. Or rather, the past and the future are different in nature. That is: half is completed and half is not, it is said to be the present. Among them, the half that is completed is the past. The one that is not completed is the future. The two aspects are different. Therefore, the third moment is also not a cause, so the result of things will not arise. If it is said that the result only arises at the moment when the cause ceases, and not before and after, then what is the cessation of the cause? Is it said that the nature of the cause itself exists, or the thing itself?
Chinese
是刹那间产生的法坏灭呢？还是因坏灭呢？对此，如果因的自性是坏灭，因为是刹那性的缘故，这是不希望的。那么，因坏灭的理由是什么样的呢？如果是具有果的坏灭，因为没有自性，所以在自身上没有的坏灭，它的具有果的生是不存在的。现在应当观察果的自性，果在产生时，是没有果而生呢？还是没有呢？还是有无呢？还是与此不同呢？这样有四种分别。对此，首先有是不生的，因为它存在的缘故。如果它生，那么已生的会再次生。没有也是不生的，因为驴子上生角是不合理的缘故。如果那样，一切都变成一个因，因此从什么产生什么的因和果的决定就没有了。因此，事物的能力各自决定，因此产生果的各自决定，因此一切从一切产生吗？如果这样，那么能力是与缘不同呢？还是不同？如果从不同而生，那么那时缘是什么？如果它自身生，那么在不是不同的那时，就只是能力或者只是缘了。如果只是能力是产生者，那么那本身就是过失。或者因为具有能力，缘本身是产生者吗？不是的，它具有多少，也需要其他的道理。因为不是暂时的缘故。因此，通过对能力的观察，存在的果不生，并且对于有无的方面，会成为所说的过失，因此从两者都不生。有和无是互相矛盾的缘故，不是存在于一个之中，并且有和无自性不同的方面也是不存在的缘故，完全是不可分的。如是说，在观察缘中：何时法是有，无和有无不成立，如何成为能成立的因，如果那样是不合理的。如是说。说自在等多个作者和一个作者，从常、次第和刹那等，全部都是一切都完全
English
Is it the dharma that arises in an instant that perishes? Or is it the cause that perishes? If the nature of the cause is to perish, then because it is momentary, this is not desirable. So, what is the reason for the cause to perish? If it is the perishing that possesses the result, then because there is no self-nature, the perishing that does not exist in itself, its arising that possesses the result does not exist. Now, the nature of the result should be examined. When the results arise, is it that they arise without results? Or is it that they do not exist? Or is it both existent and non-existent? Or is it something other than that? Thus, there are four distinctions. Of these, first, what exists does not arise, because it exists. If it arises, then what has already arisen will arise again. What does not exist also does not arise, because it is unreasonable for horns to grow on a donkey. If that were the case, everything would become one cause, and therefore the determination of what arises from what, the cause and the result, would be lost. Therefore, because the powers of things are determined separately, therefore the producers of the results are determined separately, therefore does everything arise from everything? If so, then is the power different from the condition? Or is it not different? If it arises from being different, then what is the condition at that time? If it arises by itself, then at that time when it is not different, it becomes only power or only condition. If only power is the producer, then that itself is a fault. Or is it that because it possesses power, the condition itself is the producer? No, no matter how much it possesses, it also needs other reasons. Because it is not temporary. Therefore, through this examination of power, the existing result does not arise, and for the aspect of existence and non-existence, it will become the fault that is spoken of, therefore it does not arise from either. Because existence and non-existence are mutually contradictory, they do not exist in one, and the aspect of existence and non-existence having different self-natures also does not exist, so it is completely indivisible. As it is said, in examining conditions: When the dharma is existent, non-existence and existence-non-existence are not established, how can it be called a proving cause, if that is the case, it is not reasonable. Thus it is said. Saying that there are many creators such as Ishvara and one creator, from the constant, sequential and momentary, etc., all are completely all.