Tibetan
ཕྱིར་དེ་ཉིད་ཡི་གེ་དྲུག་མའོ། །འཇམ་པ་ནི་སྐྲག་པ་ཐམས་ཅད་འཕྲོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡིད་དུ་འོང་ཞིང་སྙན་པའི་སྒྲས་ཆོས་སྟོན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འཇམ་པའི་དབྱངས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་གསལ་བར་བྱེད་པས་འགྲོ་བ་ལ་ཁྱབ་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་སྒྲོགས་པས་སྒྲ་ཆེ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་གསུམ་ན་གཅིག་པ་སྟེ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྒྲ་ཚངས་པའི་དབྱངས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་གསུམ་གཅིག་སྒྲའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྒྲ་གཅིག་པུ་དེས་སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་ལ་ཆོས་སྟོན་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཆེན་པོའོ། །དེ་སྐད་དུ། གསུང་གཅིག་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་ཡང༌། །དུ་མ་ཉིད་དུ་མཚོན་པར་བྱེད། །དེ་ལྟར་དམ་པས་བསྟན་པ་ནི། །སྐྱེ་བོ་ཀུན་དུ་ མི་འགྲོ་མིན། །ཞེས་སོ། །ཆེ་བ་ཉིད་ནི་ནམ་མཁའ་མ་ལུས་བ་ཁྱབ་པའི་དབྱངས་ཉིད་ཀྱིས་ནམ་མཁའི་ཁམས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་སྒྲའོ། །དེའི་ཕྱིར་སྒྲ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཏེ་ངག་གི་དབང་པོ་ཉིད་དུ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་གང་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་སྟེ་གཙོ་བོའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཇམ་དཔལ་དབྱངས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ།། །།ད་ནི་ཆོས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་མཚན་རྣམས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཙམ་དྲུག་གིས་ཡང་དག་པར་བརྗོད་དེ། ཡང་དག་བདག་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད། །ཡང་དག་མཐའ་སྟེ་དེ་བཞིན་ཞེས་པ་ལ། ཚིག་འདི་རྣམས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དོན་གཅིག་ཀྱང་ཚིག་སོ་སོ་བའོ། །དོན་གཅིག་ཚིག་གང་གིས་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུ་ནི་དེ་ལྟར་གཞན་དུ་ཡང་ཇི་ལྟར་རིགས་པ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་དེ་བཞིན་ཁོ་ན་ཉིད་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། ཡང་དག་པ་དང༌། དེ་བཞིན་པ་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། རང་བཞིན་མེད་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་དེ་ཉིད་དང༌། དེའི་མཐའི་མཐར་ཐུག་པ་སྟེ། དེ་ལས་གཞན་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཡི་གེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྗོད་དུ་མེད་པས་ན་ཡི་གེ་མེད་པའོ། །འདི་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་བྱང་ཆུབ་སྟེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་སྨྲ་བའི་ངང་ཚུལ་དང་ལྡན་པས་ན་སྟོང་ཉིད་སྨྲ་བའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཁྱུ་མཆོག་སྟེ། རྒོལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །སྟོང་ཉིད་སྨྲ་བའི་ཁྱུ་མཆོག་སྟེ། །ཞེས་ཐམས་ཅད་ཀླག་པ་ན་ཉི་ཚེ་བ་
Chinese
再次，那就是六字真言。文殊是因其能夺走一切恐惧。以悦耳动听之音声宣说佛法者，即是妙音（文殊）。其能明晰一切法皆无自性，故宣扬遍布众生的佛法之声，故其声甚大。因此，于三界中独一无二，无二之梵音，即是三界唯一之声。因此，仅凭此一音声，便能为广大有情众生宣说佛法，故其伟大。如是说：一句之语，亦能显现诸多之义。如是圣者所教示，并非不行于一切众生。如是。伟大即是遍布无余虚空之音声，乃虚空界之究竟之声。因此，凡具音声者，即于言语之自在中显现傲慢者，彼等之殊胜，乃是主尊。因此，称之为妙吉祥音。现在，以法性等方式，以六个偈颂来正确地赞颂世尊之名。真实无我，即是如是。真实之边，即是如是。这些词语乃是空性之异名，虽意义相同，然词语各异。若意义相同，当以何词来理解？当以一切词语来理解一切意义。如是，亦当以其他方式来理解其合理性。彼亦于一切时，唯是如是之性，故是如是性。真实，如是，无我，无自性，真实之如是，及其边之究竟，除彼之外，别无如是性之义。因一切文字皆无法言说，故是无文字。此乃无颠倒之空性自性之菩提，具足一切殊胜之空性，具足宣说空性之姿态，故是宣说空性者。因此，乃是殊胜之牛王，意为一切论敌之主。宣说空性之牛王。如是读诵一切时，乃是少分。
English
Again, that is the six-syllable mantra. Manjushri is so-called because he takes away all fear. He who teaches the Dharma with a pleasing and melodious voice is the Gentle Voice (Manjushri). He clarifies that all dharmas are without self, therefore he proclaims the sound of the Dharma that pervades beings, hence his voice is great. Therefore, he is unique in the three realms, the non-dual Brahma's voice, which is the one sound of the three realms. Therefore, by that single sound alone, he performs the act of teaching the Dharma to the great multitude of sentient beings, hence he is great. As it is said: A single word, also spoken, manifests in many ways. Thus the teaching of the holy ones, does not fail to reach all beings. So it is. Greatness is the sound that pervades all of space without exception, the ultimate sound of the realm of space. Therefore, among those who possess sound, those who manifest pride in the power of speech, their supreme one is the chief. Therefore, he is called Manjushri. Now, by way of the nature of Dharma itself, etc., the names of the Bhagavan are correctly praised with just six verses. True selflessness is suchness. True end is suchness. These words are synonyms for emptiness, and although the meaning is the same, the words are different. If the meaning is the same, how should it be understood by which word? All meanings should be understood by all words. Thus, it should also be understood in other ways how it is reasonable. That is, at all times, it is only suchness, therefore it is suchness. True, such, selfless, without inherent existence, true suchness, and the ultimate end of its limit, there is no other suchness besides that. Because all letters cannot express it, it is without letters. This is the non-inverted emptiness, the nature of enlightenment, possessing all the supreme aspects of emptiness, possessing the manner of speaking emptiness, therefore he is the speaker of emptiness. Therefore, he is the supreme bull, meaning the chief of all adversaries. The supreme bull who speaks of emptiness. Thus, reading everything is a small part.
Tibetan
ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་སྟོང་པ་ཉིད་སྨྲ་བའི་མུ་སྟེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཞེས་རྣམ་པར་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་སྨྲ་བའི་ཁྱུ་མཆོག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཅི་མ་ལོག་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་སྟོན་པ་ནི་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེའི་སྒྲ་སྒྲོགས་པའོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་བསྟན་པ་ནི། སེམས་ཅན་རྣམས་སླུ་བའི་རྒྱུའོ། །ཇི་སྐད་དུ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལྟ་ཉེས་ན། །ཤེས་རབ་ཅུང་རྣམས་ཕུང་ བར་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་སྤྲུལ་ལ་བཟུང་ཉེས་དང༌། །རིག་སྔགས་ཉེས་པར་བསྒྲུབས་པ་བཞིན། །ཞེས་སོ། །ཆོས་མ་ལུས་པའི་སྟོན་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་རྣམས་རྫོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དུང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱུར་གྱུར་པས་ན། ཆོས་ཀྱི་དུང་སྟེ་སྒྲ་ཅན་ལྡན། །ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་དུང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཆུའི་དཀྱིལ་འཁོར་བདུན་པོ་དཀར་པོའི་སྟེང་དུ་པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་པ་ག་སར་དང་བཅས་བའི་ལྟེ་བར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་འཆི་བ་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་པ། གསལ་བར་བྱེད་པའི་མཾ་གི་ས་བོན་ལས་བྱུང་བའི་བདག་ཉིད་འཇམ་དཔལ་གྱི་གཟུགས་དཀར་པོ་ཕྱག་གཉིས་པ། རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་གི་སྟེང་དུ་ཕྱག་གཉིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཚུལ་དུ་གནས་པ། གཞོན་ནུའི་རྒྱན་ཅན་ཟུར་ཕུད་ལྔ་པ། དངས་ཤིང་དྲི་མ་མེད་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་བསྒོམས་ལ། རང་གི་སྙིང་གའི་ཟླ་བའི་སྟེང་དུ་པདྨ་ལ་ཡི་གེ་ཁཾ་ལས་དུང༌། དེའི་དབུས་སུ་ཨོཾ་བཛྲ་ཛི་ཧྭ་རཾ་ཞེས་པས་རྡོ་རྗེའི་ལྕེ། ལྕེའི་སྟེང་དུ་རིན་པོ་ཆེའི་པདྨ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་དཔག་མེད་དོ། །དེའི་སྟེང་རྐན་ཡི་གེ་བཾ་ལས་བདུད་རྩིའི་ཐིགས་པ་ཐུར་དུ་ཁར་འཛགས་པར་གྱུར་ཏེ་དེ་ལྟ་བུའི་རིམ་པས་ཟླ་བ་ཕྱེད་དམ། ཟླ་བ་གཅིག་གམ། ཟླ་བ་དྲུག་གི་བར་དུ་བསམ་པར་བྱའོ། །དངོས་གྲུབ་ཀྱི་མཚན་མ་རྙེད་པ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བར་བྱ་སྟེ། ཕྱི་རོལ་དུ་གྲུ་བཞི་སྒོ་བཞི་བ། སྒོ་སྐྱོང་རྣམས་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་ཕྱིའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ལྷ་མོ་སྒེ་ག་མོ་དང་ཕྲེང་བ་མ་དང་གླུ་མ་དང་གར་མ་དང་མེ་ཏོག་མ་དང་བདུག་སྤོས་མ་དང་མར་མེ་མ་དང་དྲི་ཆབ་མ་རྣམས་དགོད་པར་བྱའོ། །དེའི་ནང་ཟླུམ་པོ་དཀར་པོ་རེ་ཁཱ་གཅིག་གིས་བསྐོར་བ་སྒོ་མེད་པའོ། །དེའི་དབུས་སུ་པདྨ་དཀར་པོ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུ་བྲིས་ནས་སྟོན་ཟླ་ཐ་ཆུངས་སམ། དཔྱིད་ཟླ་ར་བའམ། དཔྱིད་ཟླ་ཐ་ཆུངས་ལ་སོགས་པའི་ཟླ་བ་ཉ་བ་ལ་
Chinese
将颠倒的空性说成是外道徒的领袖，这样解释道。因此，作为空性论者的至尊，宣讲具备一切殊胜特性的智慧和方便之自性，不颠倒的空性之法，乃是深广之音声。宣讲颠倒的空性之法，是欺骗众生的因由。如是说：若对空性见解错，少许智慧亦遭殃，犹如捉蛇不得法，咒语念错反受害。如是说。所有佛法的宣说，都成为圆满佛法的海螺之三摩地的因，因此称为法螺，即具音声者。其中，法螺之三摩地是这样的：在七个白色水坛上，于具有八瓣莲花的莲心处，观想“一切法皆不离死亡”之义。从能显现的མཾ་（藏文，梵文天城体：मं，梵文罗马拟音：maṃ，汉语字面意思：芒）字种子字中生出的自性，即白色文殊菩萨，双手，于金刚跏趺坐之上，双手结禅定印，具有童子的装饰，具五髻，观想为清净无垢的智慧之自性。在自己心间的月轮上，于莲花上，从ཁཾ་（藏文，梵文天城体：खं，梵文罗马拟音：khaṃ，汉语字面意思：空）字生出海螺，其中心有ཨོཾ་བཛྲ་ཛི་ཧྭ་རཾ་（藏文，梵文天城体：ओं वज्र जिह्वा रं，梵文罗马拟音：oṃ vajra jihvā raṃ，汉语字面意思：嗡 班杂 积瓦 讓），即金刚舌。在舌头上，于珍宝莲花上，观想安住于三摩地的阿弥陀佛。其上，于上颚，从ཡཾ་（藏文，梵文天城体：वं，梵文罗马拟音：vaṃ，汉语字面意思：旺）字生出甘露滴，向下滴入口中，如此按照次第，或半个月，或一个月，或六个月之间进行观想。获得成就的征兆后，应绘制坛城，外部为四方形，具四门，与护门尊者圆满相应，在外坛城中，应安放嬉女、鬘女、歌女、舞女、花女、香女、灯女和水女。其内为圆形白色，以一根线围绕，无门。其中心为白色莲花。如此绘制后，于秋末月，或春季首月，或春末月等月的月圆之日
English
It is explained that the proponents of the inverted emptiness are the leaders of the non-Buddhists. Therefore, as the supreme of the emptiness proponents, teaching the undeluded Dharma of emptiness, which is the essence of wisdom and skillful means endowed with all excellent qualities, proclaims a profound and vast sound. Teaching the Dharma of inverted emptiness is the cause of deceiving sentient beings. As it is said: If one misinterprets emptiness, even a little wisdom will be destroyed, just as if one mishandles a phantom, or performs a mantra incorrectly, one will be harmed. Thus it is said. Since all the sounds of the teachings of the Buddhas become the cause of the samadhi of the conch of the complete Dharma, it is called the Dharma conch, that is, the one with sound. Among them, the samadhi of the Dharma conch is as follows: On the seven white water mandalas, at the center of the lotus with eight petals, contemplate the meaning that "all dharmas are inseparable from death." The nature arising from the seed syllable མཾ་（藏文，梵文天城体：मं，梵文罗马拟音：maṃ，English literal meaning: mam）, which manifests, is the white Manjushri, with two hands, seated in the vajra posture, with his two hands in the meditation mudra, adorned with the ornaments of a youth, with five tufts of hair, contemplate as the nature of pure and stainless wisdom. On the moon disc in one's heart, on the lotus, from the syllable ཁཾ་（藏文，梵文天城体：खं，梵文罗马拟音：khaṃ，English literal meaning: kham） arises a conch, in its center is ཨོཾ་བཛྲ་ཛི་ཧྭ་རཾ་（藏文，梵文天城体：ओं वज्र जिह्वा रं，梵文罗马拟音：oṃ vajra jihvā raṃ，English literal meaning: Om Vajra Jihva Ram）, which is the vajra tongue. On the tongue, on the jewel lotus, contemplate Amitabha Buddha abiding in samadhi. Above that, on the palate, from the syllable ཡཾ་（藏文，梵文天城体：वं，梵文罗马拟音：vaṃ，English literal meaning: vam） arises a drop of nectar, dripping downwards into the mouth, and in this way, contemplate in sequence for half a month, or a month, or six months. After obtaining the signs of accomplishment, one should draw the mandala, the outer part being a square with four doors, fully corresponding to the gatekeepers, in the outer mandala, one should place the goddesses of play, garlands, songs, dances, flowers, incense, lamps, and water. Inside it is a white circle, surrounded by a single line, without doors. In its center is a white lotus. Having drawn it in this way, on the full moon of the last month of autumn, or the first month of spring, or the last month of spring, etc.