Tibetan
ས་སོ། །ཞེས་པའི་རིགས་པས་ཟད་མི་ཤེས་པའི། །བསོད་ནམས་ལྡན་པ་ཞེས་པ་ལ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གསུམ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །བརྩོན་འགྲུས་དང་བསམ་གཏན་ནི་གཉིས་ཀར་གཏོགས་སོ། །དེ་ལ་བསོད་ནམས་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུའི་གནས་སྐབས་སོ། །བསོད་ནམས་ཚོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ། ཡེ་ཤེས་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་གནས་ཆེ། །ཞེས་པ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཚིག་གཉིས་སུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ཡེ་ཤེས་འབྱུང་གནས་ཞེས་པ་རྟགས་ཀྱི་རྒྱུད་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མ་ནིང་གི་རྟགས་སོ། །ཡེ་ཤེས་འབྱུང་གནས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དེའི་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྡན་པའོ། །ཡང་ན་ཡེ་ཤེས་ཉིད་འབྱུང་གནས་ཏེ་སྐྱེ་བའི་གནས་གང་ཡིན་པ་ཞེས་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་ཏེ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་གོམས་པ་ཉིད་ལས་དེ་སྐྱེས་པས་ན་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་གནས་སོ། །ཡོད་མེད་ཤེས་པ་ནི་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་རོ་གཅིག་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། དེ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་ལྡན་པའི་འཇམ་པའི་དཔལ་ནི་ཡོད་མེད་ཤེས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་གཉིས་ཡང་དག་པར་བསགས་པའོ།། །།ད་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་གྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། སྔགས་དང༌། ཁྲོ་བོ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་ཀྱིས་གདུལ་བྱ་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་ཀུན་དུ་གནས་སོ་ཞེས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི། རྟག་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཐམས་ཅད་དུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རྟག་པ་སྟེ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དོ། །གཟུགས་སྣ་ཚོགས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་བསྒྲུབ་པས་མཛེས་པའི་ཕྱིར་སྣ་ཚོགས་རྒྱལ་པོ་སྟེ་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའོ། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་ཅན་ཏེ་འདོད་ཆགས་རྡོ་རྗེའོ། །བསམ་གཏན་ཞེས་པ་ནི་བསམ་པ་པོ་དང་བསམ་པར་བྱ་བ་དང་བསམ་གཏན་གྱི་བྱ་བ་དང་བྲལ་བ་རྣམ་ པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐུགས་རྗེའི་རང་བཞིན་མི་བསྐྱོད་པའོ། །བསམ་བྱ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་མཐའ་ཡས་པའི་དགའ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་སྟེ་འདི་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བློ་ལྡན་བདག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་པོ་དྲུག་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི
Chinese
萨索。以如是之理不可穷尽。所谓具福者，布施等波罗蜜多三者是福德之聚。般若波罗蜜多等五者是智慧之聚。精进和禅定二者兼属两者。其中，所谓具福者，是因位的阶段。所谓福德聚，是果位的阶段。同样，智慧，智慧生处大。如是因和果的实物本身，应将二词连在一起。所谓智慧生处，因为是相续的缘故，是中性的标志。因为是智慧生处本身。所以，成为其果的智慧是具有智慧者。或者，智慧本身就是生处，即出生的处所，如是分别组合词语。从无二的智慧串习本身而生，所以是智慧生处。知有无者，以甚深和广大本身，了知实物和非实物为同一味道，彼即是具有彼之自性的妙吉祥，即是知有无者。因此，福德和智慧二资粮皆已圆满积聚。 现在，为了以密咒之理，诸本尊的体性，以及三摩地，密咒，忿怒尊等形象来摄受所化众生，而宣说其恒常安住，即是恒常等。因为在一切时处不间断地行持，所以是恒常，即是毗卢遮那佛。以各种形象成办佛的事业，因为美观的缘故是种种国王，即是不空成就佛。因为具有方便和智慧平等入定的特征的瑜伽，所以是瑜伽者，即是爱染金刚。所谓禅定，是指远离了能思者、所思和禅定的行为，是无分别的，名为大悲自性的不动佛。所应思者，即是那些以成佛本身为目的者，以无边喜乐之流的因本身来修习，此乃宝生佛。同样，具慧之主即是五如来之智慧的主尊，第六金刚持。
English
Saso. Inexhaustible by such reasoning. The so-called possessor of merit, the three perfections such as generosity are the accumulation of merit. The five perfections such as Prajna Paramita are the accumulation of wisdom. Diligence and meditation belong to both. Among them, the so-called possessor of merit is the stage of the cause. The so-called accumulation of merit is the stage of the result. Similarly, wisdom, the great source of wisdom. As such, the actual objects of cause and effect themselves should be combined into two words. The so-called source of wisdom, because it is the continuum of characteristics, is a neutral sign. Because it is the source of wisdom itself. Therefore, the wisdom that becomes its fruit is the one who possesses wisdom. Or, wisdom itself is the source, that is, the place of birth, thus separately combining words. It is born from the habituation of non-dual wisdom itself, so it is the source of wisdom. Knowing existence and non-existence, through depth and breadth itself, realizing that objects and non-objects are of the same taste, that is the gentle splendor that possesses its nature, that is, the knower of existence and non-existence. Therefore, both accumulations of merit and wisdom have been perfectly accumulated. Now, in order to subdue sentient beings through the principle of mantra, the nature of the deities, as well as the forms of samadhi, mantra, wrathful deities, etc., it is declared that they constantly abide, that is, constant, etc. Because it acts uninterruptedly at all times and places, it is constant, that is, Vairochana Buddha. Accomplishing the deeds of the Buddha with various forms, it is the King of Variety because of its beauty, that is, Amoghasiddhi Buddha. Because it possesses the yoga characterized by the equal absorption of skillful means and wisdom, it is a yogi, that is, Ragaraja Vajra. So-called meditation refers to being free from the thinker, the object of thought, and the act of meditation, being non-conceptual, called the immovable Buddha of the nature of great compassion. What should be contemplated is that those who seek Buddhahood itself as their purpose should cultivate it through the cause of the infinite stream of joy, this is Ratnasambhava. Similarly, the Lord of Intelligence is the master of the wisdom of the five Tathagatas, the sixth Vajradhara.
Tibetan
་རང་བཞིན་ཏེ་འདི་ཡང་འཇམ་པའི་དཔལ་ཉིད་དོ་ཞེས་མངོན་པར་བརྗོད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང༌། བདེ་གཤེགས་ཤེས་རབ་དྲི་མ་མེད། །འཇམ་པའི་དབྱངས་སུ་དེ་བཤད་དོ། །དངོས་དང་དངོས་མེད་རྣམས་དཔྱད་ན། །སངས་རྒྱས་ཀུན་ལ་བདག་མེད་ཀྱང༌། །བདག་གི་དབང་དུ་འཇུག་འགྱུར་བ། །ཨེ་མའོ་ཆོས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་གང་གིས་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། གསུངས་པ། སོ་སོ་རང་རིག་ཅེས་པ་སྟེ་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་མ་གཏོགས་པར་གང་གིས་ཇི་ལྟར་ཡང་རྟོགས་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཧི་ནི་ངེས་པར་གཟུང་བའོ། །དོན་དམ་པར་ནི་ངོ་བོ་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱིར་མི་གཡོ་བ་སྟེ། རང་བཞིན་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱིར་གཡོ་བ་མེད་དོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །རི་བྲགས་ལྟར་གནས་ནས་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་མི་གཡོ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསུངས་པ། མཆོག་གི་དང་པོ་ཞེས་པ་སྟེ་མཆོག་གི་དང་པོ་རྡོ་རྗེ་འཆང་པོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱིས། མཆོག་གི་དང་པོ་སྙིང་གར་འབྱུང་བ་ཡི། །རླུང་གང་ནོར་བུའི་གཟུགས་ཅན་དེ་རྡོ་རྗེ། །ཞེས་སོ། །ཐམས་ཅད་ལས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བས་མཆོག་ཀྱང་འདི་ཡིན་ལ་དང་པོ་ཡང་འདི་ཡིན་པས་དེ་ཉིད་ནི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་དབྱེར་མེད་ཀྱང་དེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་མངའ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རིགས་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་སྐུ་གསུམ་དུ་གདུལ་བྱ་ལ་སྣང་བ་སྐྱེའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་སྐུ་གསུམ་འཆང་ཞེས་པ་སྟེ། སྐུ་གསུམ་ནི་ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་སོ། །སྐུ་གསུམ་པོ་དེ་ཉིད་རིགས་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང༌། སྤྲུལ་ པ་དང༌། ཆོས་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་ལྔར་སྣང་བས་ན། སངས་རྒྱས་སྐུ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན། །ཞེས་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་སྟེ། སངས་རྒྱས་རྡོ་རྗེ་འཆང་དུ་བཤད། །ཅེས་གསུངས་པའོ། །དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐུའོ། །སྐུ་བཞི་པོའི་རང་བཞིན་གྱི་ཚུལ་ནི་གཞན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ནི་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཤིན་ཏུ་འབར་བ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །སྤྲུལ་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི
Chinese
自性，这也是妙吉祥自身，如是显说。如是说：善逝智慧无垢染，彼说为妙音。若考察有实与无实，诸佛皆无我，然能入于我之权，噫玛！是法之法性。如是说。如是自性之何者如何证悟耶？说：各各自证，即是说，除了各各自证之自性外，任何者也无法证悟。诃，是决定把握。胜义中，以自性不转为异之故，是不动，以无自性之自性之故，是无动之义。非如山岩般安住而恒常之不动。因此而说：至上之最初，即是至上之最初金刚持。如是耶谢扎说：至上之最初于心中生起，何风具宝珠之形，彼即金刚。如是说。以超胜一切故，是至上，亦是最初，故彼即是生起一切佛与菩萨者。如是虽无别，然彼法身之自在，以三族之自性，于所化生起三身之显现，如是所说即是持三身，三身即是法、圆满受用与化身等。彼三身即是五族之自性，以自性、圆满受用、化身、法与智慧之差别而显现五相，故云：是五佛之自性。即是金刚持，说是佛金刚持。如是说。其中，自性是法性身。四身之自性之理非他人之行境。圆满受用身是具足相好而极光耀者，是十地菩萨之行境。化身是声闻等之行境。法身是菩提分等所应修习之法之自性。智慧之
English
The nature itself, this is also Mañjuśrī himself, thus it is manifestly stated. Thus it is said: The Sugata's wisdom is without stain, That is explained as Mañjughoṣa. If one examines the real and unreal, All Buddhas are without self, But it will enter into the power of self, Emaho! It is the nature of Dharma. Thus it is said. How should one realize such a nature? It is said: Each individually knows, that is to say, apart from the nature of each individual's own knowing, no one can realize it in any way. Hi is to be grasped with certainty. In the ultimate sense, it is unmoving because its nature does not change into something else, it is without movement because of the nature of no-nature. It is not unmoving in the sense of being permanent while remaining like a mountain rock. Therefore it is said: The supreme first, that is, the supreme first Vajradhara. Thus Yeshe Zhap said: The supreme first arises in the heart, Which wind has the form of a jewel, that is the vajra. Thus it is said. Because it is superior to all, it is supreme, and it is also the first, so that is the one who gives rise to all Buddhas and Bodhisattvas. Although thus inseparable, yet that Lord of the Dharmakāya, with the nature of the three families, gives rise to the appearance of the three bodies to those to be tamed, as it is said, is the holder of the three bodies, the three bodies being the Dharma, the complete enjoyment, and the emanation. Those three bodies are the nature of the five families, and appear in five aspects with the distinction of nature, complete enjoyment, emanation, Dharma, and wisdom, therefore it is said: It is the nature of the five Buddhas. That is Vajradhara, it is said to be the Buddha Vajradhara. Thus it is said. Among them, the nature is the Dharmatā body. The way of the nature of the four bodies is not the domain of others. The Sambhogakāya is the one who is extremely radiant with marks and signs, it is the domain of the lords of the ten bhūmis of Bodhisattvas. The Nirmāṇakāya is the domain of the Śrāvakas and so on. The Dharmakāya is the nature of the Dharma to be meditated upon, such as the aspects of enlightenment. Of wisdom