Tibetan
སིལ་བ་སྟེ་བསིལ་བ་མ་ཡིན་པ་བསིལ་བར་གྱུར་ཞེས་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པས་མར་མེ་ཤི་བ་ལྟ་བུའི་བསིལ་བ་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྙོག་པ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་པ་དེའི་ཕྱིར་རྙོག་པ་མེད་པའོ། །འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་ལས་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནི་རིག་པའོ། །ཡན་ལག་ལྷག་མ་བདུན་པོ་རྣམས་ནི་རྐང་པ་སྟེ་དེ་དག་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རིག་པ་དང་རྐང་པར་ལྡན་ནོ། །བདེ་བར་གཤེགས་པ་ནི་མཛེས་པར་གཤེགས་པས་གཟུགས་མཛེས་པའི་བུ་མོ་བཞིན་དང་བུ་མོ་བཞིན་དང་མི་མཐུན་པར་གཤེགས་པས་བུམ་པ་ལེགས་པར་གང་བ་བཞིན་དང༌། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་གཤེགས་པས་རིམས་ནད་ལེགས་པར་བྱང་བ་བཞིན་ནོ། །འདི་དག་གིས་ཀྱང་གཤེགས་པ་ནི་མཁྱེན་པའི་དོན་ཏེ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ལམ་ཐུགས་སུ་ཅུང་པ་དང༌། ཤེས་བྱ་མཐའ་དག་ཐུགས་སུ་ཆུང་པ་དང༌།ཆོས་ཉིད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ཡོངས་སུ་མ་ཉམས་པ་རྣམས་དང་གྲངས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །འགྲོ་བའི་སྐྱེ་གནས་ཀྱི་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ས་དང་རི་བོ་དང་རྒྱ་མཚོ་དང་གླིང་གི་དབྱེ་བས་ཕྱེ་བ་སེམས་ཅན་དང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཏེ། ཤ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱན་ལྔ་པོས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རིག་ཅིང་མཐོང་བས་ན་འཇིག་རྟེན་རིག་གོ །ཡང་ན་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཞེས་བཤད་དེ། དེ་ཡང་དོན་དམ་པར་འཇིགས་པ་དང་མི་འཇིགས་པའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་རིག་གོ །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རང་དང་གཞན་གྱི་སྡེ་རྣམས་ལས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་མཆོག་གོ །གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བདག་འདིའོ་ཞེས་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་བདག་གིར་མི་འཛིན་པའོ། །བདག་རྐྱེན་དུ་གཟུང་བའི་བདག་ཉིད་ནི་ཚད་མས་གནོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་བདག་གིར་མི་འཛིན་པའོ། །དོན་དམ་པར་ནི་འདི་ལ་བདག་གིར་མི་འཛིན་པ་དང་ངར་མི་འཛིན་པ་ཡང་མེད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། ང་དང་ང་ཡིར་འཛིན་མེད་གང༌། །དེ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ང་དང་ང་ཡིར་མི་འཛིན་པར། །གང་གིས་མཐོང་བ་དེ་མི་མཐོང༌། །ཞེས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚུལ་འདི་དག་ཕན་ཚུན་མི་འགལ་ལམ་ཅི་ཞེ་ན། བདེན་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བདེན་པ་གཉིས་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོའོ། །དེ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་ཚུལ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་ཐུགས་སུ་ཆུད་ཅིང་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བཞུགས་པའོ། །དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་བདག་པོ་འཇམ་པའི་མགོན་པོ་སྟེ། དེ་ཉིད་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་སྣང་བར་མཛད་པས་ན་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་མི་གནས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་ཏེ་ཁྱད་པར་ནི་དེ་ཡོད་དེ། །དེ་ལྟར་ལང་ཀར་གཤེགས་པར་གསུངས་པ། ང་ཡི་ཚུལ་ནི་རྣམ་གཉིས་ཏེ། །བསྟན་པ་དང་ནི་གྲུབ་མཐའོ། །བྱིས་པ་རྣམས་ལ་སྨྲ་བ་བསྟན། །རྣལ་འབྱོར་ཅན་ལ་གྲུབ་པའི་མཐའ། །ཞེས་སོ། །གནས་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་གསུངས་པ། འཁོར་བའི་ཞེས་པ་ལས་སོགས་པ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་ལས་བྱུང་བའི་འགྲོ་བ་ལྔ་པོ་རྒ་ཤིས་རབ་ཏུ་བཅིངས་པའི་ངོ་བོ་ནི་འཁོར་བའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །དེ་དག་གི་མཐའ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དེ། འཁོར་བ་དང་མྱ་ང་ ལས་འདས་པའི་དབྱེ་བ་གཉིས་སུ་མེད་དོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་གནས་པ་ནི་མི་གནས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། ཤེས་པས་སྲིད་ལ་མི་གནས་ཤིང༌། །སྙིང་རྗེས་ཞི་ལ་མི་གནས་དང༌། །ཐབས་མ་ཡིན་པས་རིང་བ་དང༌། །ཐབས་ཀྱིས་རིང་བ་མ་ཡིན་ཉིད། །ཅེས་སོ། །དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་མཐའ་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་ཉིད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྟག་པར། །འཁོར་བ་མྱ་ངན་འདས་པ་ལས། །ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཡོད་མ་ཡིན། །མྱ་ངན་འདས་པའང་འཁོར་བ་ལས། །ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཡོད་མ་ཡིན། མྱ་ངན་འདས་མཐའ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་འཁོར་བའི་མཐའ་ཡིན་ཏེ། །དེ་གཉིས་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་དེ། །ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུར་བཤད་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན་གསུངས་པ། བྱ་བ་བྱས་པ་ཞེས་པ་སྟེ་བྱ་བ་ནི་གང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སེམས་ཅན་མ་ལུས་པའི་དོན་མཛད་པར་སྤྱོད་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་སྐྱེད་དོ། །བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དང་ས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །བྱ་བ་དེ་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དེ་བཞིན་ནོ། །བྱ་བ་དེ་བྱས་ནས་སྲིད་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གཡང་ལས་འདས་ཤིང་ཐམས་ཅད་ལས་འཕགས་པས་སྐྲག་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་གནས་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་སྐམ་སར་གནས་པའོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ནི་འཁོར་བའི་ཕ་རོལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པ་ལ་བཤད་དེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྣམས་དེ་ལྟར་སྣང་བའོ། །ཡེ་ཤེས་འབའ་ཞིག་ནི་གཉིས་སུ་མེད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །འབའ་ཞིག་པ་ཉིད་ནི་ཡེ་ཤེས་འབའ་ཞིག
Chinese
寂静是指将非寂静转变为寂静，应当这样连接。声闻等获得如灯火熄灭般的寂静，并非如此。因为远离了分别念的喧嚣，所以是无喧嚣。圣道的八支中，正见是智慧。其余七支是足，因为具有这些，所以具有智慧和足。善逝是美妙地逝去，如容貌美丽的少女，又如与少女不相似地逝去，如盛满的宝瓶，以及不复返回地逝去，如疾病痊愈。这些也说明逝去是知晓的意思，即对颠倒之路有所领悟，对一切所知有所领悟，对法性有所领悟且未完全丧失，应如数量一样地连接。 众生的生处种类，以土地、山、海洋和洲的区分来划分，即有情和器世间。 以肉等五眼如实地知晓和见到，因此是知世间。或者说五蕴是世间，因为如实了知其在胜义中无有恐惧与非恐惧的自性，因此是知世间。正因为如此，从自和他众中超胜，所以是殊胜。因为是无二智慧的自性，所以是远离认为“这是我”的执着，是不执我。作为我的因缘所取的我性，因为为量所害，所以是不执我。胜义中，对此既不执我，也不执我所，如云：无我与我所执，彼亦非有，不执我与我所，何者见彼不见。世尊，这些道理互不相违吗？回答说，真实等，真实有二，即世俗和胜义的体性。其中，世俗谛的道理是声闻和独觉的道已领悟，并以烦恼和清净等方式安住。胜义谛是
English
Silence means transforming non-silence into silence, and it should be connected in this way. It is not the case that the Shravakas, etc., attain silence like the extinguishing of a lamp. Because it is free from the disturbance of conceptualization, it is therefore without disturbance. Among the eight limbs of the Noble Path, right view is wisdom. The remaining seven limbs are feet, and because one possesses these, one possesses both wisdom and feet. Sugata is beautifully gone, like a beautiful maiden, and unlike a maiden, gone like a well-filled vase, and gone without return, like a well-cured disease. These also explain that going means knowing, that is, having understood the non-inverted path, having understood all that is to be known, having understood the nature of reality without complete loss, and should be connected according to the number. The types of birthplaces of beings are divided by the distinctions of land, mountains, oceans, and continents, which are sentient beings and the world of containers. Because one knows and sees as they are with the five eyes of flesh, etc., therefore one knows the world. Alternatively, it is said that the five aggregates are the world, because one truly knows that in the ultimate sense they have no nature of fear or non-fear, therefore one knows the world. Precisely because of this, it is superior to oneself and others, therefore it is supreme. Because it is the nature of non-dual wisdom, it is free from the thought of "this is me" and does not grasp at self. The nature of self taken as the cause of self is not grasped at because it is harmed by valid cognition. In the ultimate sense, there is neither grasping at self nor grasping at what belongs to self, as it is said: "Whatever has no grasping at 'I' and 'mine,' that also does not exist; without grasping at 'I' and 'mine,' who sees that does not see." World-Honored One, are these principles not contradictory to each other? The answer is, truth, etc., there are two truths, namely the nature of conventional and ultimate. Among them, the way of conventional truth is that the path of the Shravakas and Pratyekabuddhas has been understood, and they abide in the manner of afflictions and purification, etc. The ultimate truth is
Chinese
無有戲論之法界自性之主，寂靜之怙主，彼於所化眾生如是如是顯現，故以不住二諦之方式而住，然其差別是有的。如是《楞伽經》云：「我之體性有二種，謂教法與宗派。為孩童說者乃教法，為瑜伽士說者乃宗派。」處所亦可加於將說者。所說福德與智慧之聚之大本性。從「輪迴」等開始，煩惱與業所生之五道眾生，老死極為束縛之自性即是輪迴。度到彼岸即是涅槃。彼等之邊際即是無自性，輪迴與寂滅之差別是無二之義。安住於彼即是以不住之方式而安住。如是亦云：「以智慧不住有，以悲憫不住寂，非以方便而遠離，以方便則不遠離。」於不可分別之邊際乃法性之處，如云：「涅槃是常恆，輪迴與涅槃，無有絲毫別。涅槃亦與輪迴，無有絲毫別。何為涅槃邊，彼即輪迴邊，此二之差別，極微亦非有。」若如是宣說，其理為何？曰：「所作已作。」謂凡諸菩薩生起為利樂一切有情而行持之自性之事物。是為圓滿福德與智慧之聚，以及地與度到彼岸之相。所作之業，即是如是。作彼業已，超越有與寂滅之懸崖，超勝一切，故住於遠離一切怖畏之處，是為安住於乾燥之地。於聲聞乘，所謂超越輪迴等，是為獲得涅槃而說。涅槃諸眾生如是顯現。唯一之智慧是無二之義。唯一性即是唯一之智慧。
English
The lord of the nature of the Dharmadhatu, devoid of elaboration, the peaceful protector, appears to those to be tamed in such and such a way, therefore he abides in a way that does not abide in the two truths, but that difference exists. As it is said in the Lankavatara Sutra: "My nature is of two kinds, namely teaching and tenet. What is spoken to children is the teaching, and what is to yogis is the tenet." The place can also be added to what will be said. The great essence of the accumulation of merit and wisdom is spoken of. Starting from "samsara" etc., the five types of beings arising from afflictions and karma, the nature of being extremely bound by old age and death is samsara. Going to the other shore is nirvana. The limit of these is selflessness, the difference between samsara and nirvana is the meaning of non-duality. Abiding in that is abiding in a way that does not abide. Thus it is also said: "With wisdom, one does not abide in existence, with compassion, one does not abide in peace, not being distant by means, and not being distant by means." At the indivisible limit is the place of Dharmata, as it is said: "Nirvana is eternal, samsara and nirvana, there is not the slightest difference. Nirvana is also not the slightest different from samsara. Whatever is the edge of nirvana, that is the edge of samsara, the difference between these two, even the slightest is not there." If it is explained in this way, what is the reason? It is said: "What has been done has been done." That is, all Bodhisattvas generate the nature of things that are practiced for the benefit and happiness of all sentient beings. It is the characteristic of perfecting the accumulation of merit and wisdom, as well as the ground and going to the other shore. Whatever that action is done, it is just like that. Having done that action, one transcends the precipice of existence and nirvana, surpassing everything, therefore one abides in a place free from all fears, and therefore abides in a dry place. In the Hearer Vehicle, the so-called transcendence of samsara etc., is said to be the attainment of nirvana. Nirvana appears to all beings in this way. The only wisdom is the meaning of non-duality. The only nature is the only wisdom.