Tibetan
རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་སྟེ། རྒྱུ་ཡང་རྒྱུ་ཙམ་དུ་བྱ་བ་བྱེད་དོ། །དེ་བྱ་བ་དང་བྲལ་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་བཞིན་དུ་གདུལ་བྱའི་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་མཛད་པར་སྣང་སྟེ། རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པར་གསུངས་པ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི། ཁམས་གསུམ་པ་ཡང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་སྨྲ་བར་བྱེད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། ཇི་སྐད་དུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རང་བཞིན་གང༌། །དེ་ནི་འགྲོ་འདིའི་རང་བཞིན་ ཡིན། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྔར་བཤད་དོ། །ཡང་དག་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེན་པའོ། །དེའི་མཐའ་ནི་མཐར་ཐུག་པ་སྟེ། དེ་ལས་གཞན་པའི་བདེན་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལ་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་གནས་པས་ན་ཡང་དག་མཐའ་ལ་རྣམ་པར་གནས་པའོ། ཡང་དག་མཐའ་ནི་ཞེས་ཀློག་པ་ལྟར་ན། གང་གི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་རྟག་ཏུ་གནས་སོ་ཞེས་བཤད་པར་བྱའོ། །བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་སེམས་ཅན་གདུལ་བའི་ཕྱིར་བདག་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བདག་དང་བྲལ་བས་བདག་མེད་པ་སྟེ་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པའོ། །དངོས་པོ་བདག་མེད་པ་ལ་གསལ་བར་བྱེད་ཅིང་སེང་གེ་བཞིན་དུ་གཞན་དག་ཀུན་དུ་སྐྲག་པར་བྱེད་པའི་སྒྲ་འབྱིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། བདག་མེད་སེང་གེའི་སྒྲ་དང་ལྡན་ནོ། །དེ་ཉིད་མུ་སྟེགས་རི་དགས་ངན་འཇིགས་བྱེད་དེ། མུ་སྟེགས་ངན་པའི་ལམ་དང་ལྡན་པ་དེ་རྣམས་ནི་རི་དགས་དང་འདྲ་བས་རི་དགས་སོ། །དེ་རྣམས་འཇིགས་པར་བྱེད་པའོ། །མུ་སྟེགས་ངན་པ་དེ་རྣམས་ཀྱང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཚད་མ་དང་འགལ་བར་བདག་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པའོ། །དེ་ཡང་རེ་ཞིག་ཁམས་དྲུག་པའི་སྐྱེས་བུ་ནི་མེད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། ས་མིན་ཆུ་མེ་རླུང་མ་ཡིན། །ནམ་མཁའ་རྣམ་ཤེས་སྐྱེས་བུ་མིན། །དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་མ་ཡིན་པའི། །གཞན་པའི་སྐྱེས་བུ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །བཤད་ཅེས་པ་ལྷག་མའོ། །སྐྱེས་བུ་ཞེས་པ་བདག་གོ །ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ཡང་དེ་དག་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། ཕུང་པོ་བདག་མིན་དེ་ལས་གཞན། །མ་ཡིན་དེ་ལ་ཡོད་པ་ཡིན། །མེ་དང་བུད་ཤིང་ལྟར་འདྲེས་མིན། དེ་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ཡོད་པ་ཅི། །ཞེས་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །དེ་ཡང་གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་རྣམས་བདག་ཡིན་ན་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་ཆ་ཅན་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཕུང་པོ་རྣམས་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རེ་ཞིག
Chinese
随后关联，因也是仅作为因起作用。即使它已脱离作用，也如如意宝般，示现成办所化众生显现欲求之义，这是在说从缘而生是无二的。不仅是薄伽梵是无二的自性，而且还说三界也是无二的自性。如是说：如来之自性，即是此世间之自性。等等之前已述。所谓“真实”即是真谛。其边际是究竟，即没有比这更真实的。安住于此，以其自性的方式安住，故为安住于真实边际。如果读作“真实边际是”，那么应解释为：因为真实的边际是法界，因此恒常安住于此。为了调伏显现执著于我的众生，宣说了无我等等。因为远离了我，所以是无我，即人无我和法无我。能清晰地阐明事物无我，并如狮子般令其他一切惊恐的声音，即是具有无我狮子吼。它能令外道恶劣的野兽恐惧，那些具有外道恶道的众生，如同野兽般，所以是野兽。它能使那些野兽恐惧。那些外道恶徒又是如何呢？他们违背正量，却承认无我。而且，暂时来说，六界士夫是不存在的。如是说：非地非水亦非火，非风非空亦非识，彼等一切皆非有，更有何士夫存在？所说是剩余的部分。士夫即是我。取蕴也不是那些，如是说：蕴非我，亦非异，非有于彼非杂乱，如火与薪应如何，故此有蕴为何物？如果进行分析，则认为是不存在的。而且，如果蕴是我的话，那么就会变成具有生灭的部分，因为蕴是具有生灭之法的缘故。如此，暂时来说。
English
Subsequently, in relation, the cause also functions merely as a cause. Even though it has become separated from its function, it appears to accomplish the purposes manifestly desired by those to be tamed, like a wish-fulfilling jewel. This is explaining that what arises from conditions is said to be non-dual. Not only is the Bhagavan of a non-dual nature, but it is also said that the three realms are of a non-dual nature. As it is said: 'Whatever is the nature of the Tathagata, that is the nature of this world.' And so forth, as previously stated. The term 'truly' means truth. Its limit is ultimate, meaning there is no other truth beyond it. Abiding in it, abiding in the manner of its own nature, therefore it is abiding in the true limit. If it is read as 'the true limit is,' then it should be explained as: Because the true limit is the dharma-dhatu, therefore it constantly abides in it. In order to tame sentient beings who manifestly cling to self, it is taught about selflessness and so forth. Because it is devoid of self, it is selflessness, that is, the selflessness of persons and the selflessness of phenomena. That which clearly elucidates the selflessness of things and emits a sound that, like a lion, causes all others to be terrified, is endowed with the roar of the lion of selflessness. It terrifies the evil wild animals of the heretics. Those beings who possess the evil paths of the heretics are like wild animals, therefore they are wild animals. It terrifies those wild animals. And what are those evil heretics like? They contradict valid cognition and yet acknowledge selflessness. Moreover, for the time being, the person of the six elements does not exist. As it is said: 'Not earth, not water, not fire, not wind, not space, not consciousness, all of those are non-existent, what other person exists?' What is said is the remaining part. Person means self. The aggregates of appropriation are also not those, as it is said: 'The aggregates are not the self, nor are they different, nor do they possess it, nor are they mixed like fire and fuel, so what are these existing aggregates?' If analyzed, it is considered to be non-existent. Moreover, if the aggregates were the self, then they would become subject to arising and ceasing, because the aggregates are of the nature of arising and ceasing. Thus, for the time being.
Tibetan
་ཕུང་པོ་རྣམས་བདག་མ་ཡིན་ཞིང་ཕུང་པོ་རྣམས་ལས་གཞན་པའང་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བདག་ཕུང་པོ་རྣམས་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་ན། བདག་དང་ཕུང་པོ་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་རྣམས་ནི་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དང་ འཇིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བདག་དེ་ལས་གཞན་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་ན་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བོང་བུའི་རྭ་བཞིན་མཚན་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །མཚན་ཉིད་མེད་པས་ནམ་ཡང་དངོས་པོ་མེད་དེ། བདག་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །བདག་གི་མཚན་ཉིད་མེད་པས་ང་ཡིར་བྱེད་པའང་མེད་དེ། ང་ནི་སྦོམ་པོའོ་ང་ནི་ཕྲ་མོའོ་ང་ནི་དཀར་པོའོ་ཞེས་པ་ཡང་ཕུང་པོའི་ཡུལ་ལ་སྦྱར་བ་དེ་བཞིན་དུ་ང་ཡིར་བྱེད་པ་སྦོམ་པོ་དང་ཕྲ་མོའི་རང་བཞིན་གྱི་བདག་ཀྱང་མེད་དོ། །བདག་ལ་ཕུང་པོ་རྣམས་མེད་ཅིང་ཕུང་པོ་རྣམས་ལའང་བདག་མེད་དོ། །ཕུང་པོ་རྣམས་བདག་དང་ལྡན་པ་ཡང་མི་རིགས་སོ། །འདི་ཕྱོགས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས་ཡོད་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་དང་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་ཀྱིས་དངོས་པོ་ལྔ་ཡང་ནང་དུ་འདུས་པ་ཉིད་དེ། དེ་ལྟར་རྣམ་པ་ལྔས་བཙལ་བ་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་བདག་མེད་པར་གྲུབ་པས། བདག་མེད་སེང་གེའི་སྒྲ་དང་ལྡན། །ཞེས་བྱའོ། །དོན་དམ་པར་འགྲོ་བ་མེད་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལས་སོ། །སྣང་བའི་ཕྱིར་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་མ་གཏོགས་པ་ནི་ཆོས་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་རིགས་པས་ཀུན་དུ་འགྲོ་བའོ། །དོན་ཡོད་སྟོབས་ནི་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་སྟེ་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡིད་མགྱོགས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡིད་ལྟར་མགྱོགས་སོ། །རྒྱལ་བ་ནི་ནང་གི་ཉོན་མོངས་པ་ལས་རྒྱལ་བ་སྟེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། སྡིག་པའི་ཆོས་ལས་ང་རྒྱལ་ཏེ། །དེ་པས་ཉེར་འགྲོ་ང་རྒྱལ་བས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་བདུད་ལས་རྒྱལ་བས་ན་དགྲ་རྒྱལ་ལོ། །དེ་གཉིས་ཀ་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་ངང་ཚུལ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྒྱལ་ལོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་མཛད་པས་ན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའོ། །ཚོགས་གཉིས་ལས་ངེས་པར་འཁྲུངས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་ཁྲོ་བོ་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་དང་ལྡན་པའོ། །སྟོབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པ་དང་ལྡན་པ་གང
Chinese
蕴不是我，也不是与蕴不同的东西。如果我与蕴不同，那么我和蕴的体性就会不一致，因为蕴的体性是生、住、灭。如果我成为与蕴不同的体性，那么因为是无为法，就会像驴角一样没有体性。因为没有体性，所以永远没有事物，我根本不存在。因为我的体性不存在，所以也没有“我”的执着，就像“我是胖的”、“我是瘦的”、“我是白的”等等，也像将蕴的处所与“我”联系起来一样，也没有执着胖和瘦的自性的“我”。我没有蕴，蕴中也没有我。蕴也不可能与我相合。因为这三种方式的区分是不合理的，所以包含在那一和异的方面中的五种事物也包含在其中。这样以五种方式寻找时，因为找不到，所以成立了无我。因此，具有无我狮子吼。应当这样说。虽然胜义中没有去处，但却同时存在于所有被调伏者的众生中。因为显现的缘故，所以周遍一切，因为除了法界之外，没有其他的法存在，所以以普遍存在的理性能周遍一切。具有意义的力量是指具有果实，也就是以如实圆满调伏众生的方式而周遍一切，那就是如来。因为如来具有意迅三摩地的自性，所以如来像意念一样迅速。胜利者是指战胜内在烦恼的人，也就是薄伽梵。因为薄伽梵说过：“从罪恶之法中生起我慢，因此会产生随行我慢。”因此，因为战胜了魔，所以是战胜敌者。因为具有从那两者中完全胜利的状态，所以是完全胜利者。正因为如此，因为转动了不可征服的法轮，所以是转轮王。具有从二资粮中必定产生的菩萨和忿怒尊等眷属。具有力量的彼岸
English
The aggregates are not self, nor are they different from the aggregates. If the self were different from the aggregates, then the characteristics of the self and the aggregates would be inconsistent, because the characteristics of the aggregates are birth, abiding, and destruction. If the self were to become a characteristic different from that, then because it is unconditioned, it would be without characteristic like a donkey's horn. Because there is no characteristic, there is never any thing, and the self simply does not exist at all. Because there is no characteristic of self, there is also no grasping at "I," just as "I am fat," "I am thin," "I am white," and so forth, and just as the place of the aggregates is connected with "I," so also there is no self that grasps at the nature of fatness and thinness. I do not have the aggregates, and the aggregates do not have a self. It is also unreasonable for the aggregates to be endowed with a self. Because this distinction of three ways is unreasonable, the five things included in the aspects of identity and otherness are also included therein. Thus, since there is no finding when searching in five ways, selflessness is established. Therefore, it possesses the lion's roar of selflessness. It should be said thus. Although there is no going in the ultimate sense, it is nevertheless simultaneously present in all beings to be tamed. Because of appearance, it goes everywhere; because there is no dharma apart from the realm of dharma, it goes everywhere by reason of pervasiveness. Power with meaning is that which has fruit, that is, that which pervades everything by perfecting disciples just as they are; that is the Thus-Gone One. Because of the very nature of the Thus-Gone One's mind-swift samadhi, the Thus-Gone One is as swift as thought. The Victorious One is victorious over inner afflictions, that is, the Blessed One. Since the Blessed One has said, "From sinful dharmas arises pride, and therefore attendant pride arises," therefore, since he has conquered the demons, he is the conqueror of enemies. Since he possesses the state of being completely victorious over both of those, he is completely victorious. For that very reason, since he turns the wheel of dharma that cannot be overcome, he is a wheel-turning monarch. He possesses the retinue of bodhisattvas and wrathful deities, etc., who are certainly born from the two accumulations. He possesses the perfection of power.