Tibetan
་རོ། །གཞན་དོན་མཛད་པ་ནི་ཤེས་རབ་མཚོན་ནས་ལམ་ནི་སྟོན་པ་པོ་ཞེས་པ་ནི་རབ་ཏུ་འབྱེད་པའི་ཤེས་རབ་ལུང་མན་ངག་གིས་གཞན་ལ་སྟོན་ཏེ། མ་རིག་པ་བསལ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དབང་རྙེད་པས་ན་དམན་པ་རྣམས་ལ་ལམ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་ནོ། །འདི་ཡང་སྔོན་གྱི་དུས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་དགེ་སློང་བརྒྱ་སྟོང་གི་དགེ་འདུན་ཆེན་པོ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་དང༌། ལྷའི་བུ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང༌། ལྷ་མ་སྲིན་སྡེ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་དང༌། ཐབས་ཅིག་ཏུ་བཞུགས་སོ། །དུས་དེའི་ཚེ་ན་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གཡས་རོལ་དུ་བཞུགས་སོ། །དུས་དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་རིན་ཆེན་མཆོག་ཅེས་བྱ་བས་བསམས་པ། འཇམ་དཔལ་འདིས་ངེས་པའི་ལམ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཆོས་ཅིག་བསྟན་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་མོ། །དུས་དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མཁྱེན་ནས་འཇམ་དཔལ་ལ་ཞུས་སོ། །འཇམ་དཔལ་གྱི་ཞལ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ལ་བཤད་དུ་ཡོད་དམ་གསུངས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞལ་ནས་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ལ་བརྗོད་པར་གོ་བས་ཤོད་གསུངས། འཇམ་དཔལ་གྱི་ཞལ་ནས་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ལ་ཇི་སྐད་བཤད་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་བརྩམས་ནས་ཤོད་གསུངས། འཇམ་དཔལ་གྱིས་གསོལ་པ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བ་དང་དབྱེར་ མེད་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་ཡིན་ན་བློ་གྲོས་དམན་པ་དག་སྐྲག་ཅིང་དང་ང་བར་མི་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། སྟོན་པའི་ཞལ་ནས་སྐྲག་ཅིང་དང་ང་བ་རང་འཇུག་པའི་ལམ་ཡིན་པས་སྟོན་ཅིག་གསུང༌། དེ་ནས་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱིས་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་བཞུགས་ཏེ། རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་ལ་ལ་དག་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དེ་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དབྱེར་མེད། འཁོར་བ་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་འཁོར་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འཁོར་བའི་ཆོས་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ལ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོ་དེ་ཉིད་འཁོར་བ་ལ་སྣང་བའོ། །དུས་དེར་དབང་པོ་རྣོན་པོ་དང་ལྡན་པ་དག་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ། དབང་པོ་དམན་པ་རྣམས་དེ་ཉིད་དུ་ལངས་ནས། དེ་ལྟར་ཡིན་ན་རབ་ཏུ་བྱུང་མ་བྱུང་དང་མེད། ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུངས་མ་བསྲུངས་དང་གཉིས་མེད་དོ། །ཆོས་དེ་བྱར་མེད་ཟེར་ནས་བྲོས་སོང་ངོ༌། །དེར་འཇམ་ད
Chinese
罗！利益他者之行是智慧的象征，而“导师”指的是以辨别智慧的教言和口诀来教导他人，消除无明，从而掌握一切法，因此为根器差者指引正确无误的道路。这件事发生在过去世，世尊在舍卫城，于胜光王子的祇陀林园，给孤独长者的祇陀林精舍，与比丘百千的大僧团，以及菩萨两万俱胝，无数的天子，和天龙八部等众，共聚一处。当时，圣者妙吉祥童子坐在世尊的右侧。当时，名为宝顶的天子心想：如果妙吉祥能开示一种正确无误的解脱道法，那该多好啊！当时，世尊知晓了他的想法，就问妙吉祥。妙吉祥说：一切法都不可言说，如何能说呢？世尊说：虽然不可言说，但要以可言说的方式来表达。妙吉祥问：不可言说之事，该如何宣说呢？世尊开示说：从法界清净的角度来宣说。妙吉祥禀告说：如果从法界清净的角度来说，既有不清净，又有清净，而且没有分别，一切法都是平等性，那么智慧低下的人岂不会惊恐害怕吗？世尊说：惊恐害怕正是进入正道的开端，所以宣说吧！于是，圣者妙吉祥登上狮子座，说道：善男子或善女子，要知道一切法都是平等性，轮回与涅槃没有分别。轮回即是涅槃。涅槃即是轮回。这是为什么呢？因为轮回的法性就是涅槃，而涅槃的自性显现为轮回。当时，根器锐利者证得了无生法忍。根器差者当即站起来，说道：如果这样，那么出家与不出家就没有区别了，持戒与不持戒也没有分别了。他们说这种法是无所作为，然后就逃走了。当时，妙吉祥
English
Ro! The act of benefiting others is a symbol of wisdom, and "the guide" refers to teaching others with the precepts and oral instructions of discriminating wisdom, eliminating ignorance, and thus mastering all dharmas, thereby guiding those of inferior faculties on the correct and unerring path. This happened in the past, when the Blessed One was in Shravasti, in Prince Jeta's Grove, Anathapindika's Jeta Grove Monastery, with a great sangha of hundreds of thousands of monks, as well as two hundred million bodhisattvas, countless sons of gods, and the eight classes of gods and demons, all gathered together. At that time, the noble Manjushri Kumara was seated to the right of the Blessed One. At that time, a son of the gods named Ratnachuda thought: How wonderful it would be if Manjushri could teach a dharma of the definitive path that is correct and unerring! At that time, the Blessed One, knowing his thoughts, asked Manjushri. Manjushri said: All dharmas are inexpressible, how can they be spoken? The Blessed One said: Although inexpressible, express it in an expressible way. Manjushri asked: How should the inexpressible be spoken? The Blessed One instructed: Speak from the perspective of the purity of the dharmadhatu. Manjushri reported: If from the perspective of the purity of the dharmadhatu, there is both impurity and purity, and there is no distinction, all dharmas are equality, wouldn't those of inferior intelligence be frightened and afraid? The Blessed One said: Being frightened and afraid is the beginning of entering the right path, so speak! Then, the noble Manjushri ascended the lion throne and said: Sons or daughters of good family, know that all dharmas are equality, samsara and nirvana are without distinction. Samsara is nirvana. Nirvana is samsara. Why is this? Because the dharmata of samsara is nirvana, and the nature of nirvana appears as samsara. At that time, those with sharp faculties attained the tolerance of non-arising dharmas. Those with inferior faculties immediately stood up and said: If this is so, then there is no difference between being ordained and not being ordained, there is no difference between keeping vows and not keeping vows. They said that this dharma is inaction and then fled. At that time, Manjushri
Tibetan
པལ་གྱིས་སྤྲུལ་པའི་དགེ་སློང་གཅིག་ཏུ་སྤྲུལ་ཏེ་ལམ་གྱི་བཞི་མདོར་བསྡད་དོ། །དེར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་དེ་ལ་གང་ནས་འོངས་བྱས་པས། འཇམ་དཔལ་ལ་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་ཐོས་པས་སྐྲག་པའི་ལོ་རྒྱུས་བྱས་པས་སོ། །ཁྱེད་གར་འགྲོ་ཟེར། ང་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གམ་དུ་འགྲོ་བྱས་པས། མ་འགྲོ་ཁོ་ན་རེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་ཡིན་ཟེར་བས་དེ་ལྟར་སོང་ན་དགེ་སྡིག་འདྲ་བས་སྐྱོན་མང་པོ་ཡོད་ཟེར། དེར་སྤྲུལ་པའི་དགེ་སློང་དེས་འོ་ན་དེར་སྡོད་དང༌། ད་ལྟར་སྣང་བ་འདི་སེམས་ཉིད་སྣང་བར་འདུག་གམ། བེམས་པོ་སྣང་བར་འདུག་གམ་དཔྱོད་དང་བྱས་པས། དེ་ཚོས་དཔྱད་པས་སེམས་ཉིད་སྣང་བར་འདུག །འོ་ན་སོ་སོ་རང་རེའི་སེམས་འདི་ཕྱི་ན་འདུག་གམ་ནང་ན་འདུག །གཉི་གའམ་ཁ་དོག་གམ་དབྱིབས་ལ་སོགས་པ་གང་དུ་འདུག་དཔྱོད་དང༌། སེམས་འདི་དང་པོ་གང་ནས་འོངས། ད་ལྟ་གང་ན་འདུག །ཐ་མ་གར་འགྲོ་དཔྱོད་དང༌། ཁྱོད་རང་གི་ཡང་སྤྱི་གཙུག་ནས་རྐང་མཐིལ་བར་གང་ན་འདུག་རྟོག་དང་བྱས་པས། དེ་ལྟར་སོ་སོ་རང་རེས་བརྟགས་པས་མ་རྙེད་ཟེར་རོ། །འོ་ན་མེད་དམ་བྱས་པས་གསལ་བ་ཙམ་དུ་འདུག །འོ་ན་ཏེ་མ་ རྙེད་པ་དེ་ཀའི་ངོ་བོ་ལ་འཁོར་བའམ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའམ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་འདུག་གམ་མི་འདུག་བྱས་པས། དེའི་ངོ་བོ་ལ་མི་འདུག་ཟེར། དེར་སྤྲུལ་པའི་དགེ་སློང་ན་རེ་འོ་ན་འཇམ་དཔལ་གྱིས་བཤད་པ་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་པས་འཐད་དམ་མི་འཐད་གསུངས་པས། ཤིན་ཏུ་འཐད་ཟེར་ནས་དེ་ཞུ་རུ་འདེང་བྱས་ནས་འོངས་སོ། །སྤྲུལ་པའི་དགེ་སློང་དེ་སེང་ཁྲིའི་སྟེང་དུ་བཞུགས་པས་ཉན་ཐོས་དེ་རྣམས་མགོ་ཕུར་ནས་བྱུང་བས་ཅིས་ཉེས་བྱས་པས། ད་ཅི་བྲོས་པ་ངོ་ཚ་ཟེར་ནས། དེར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་ངོ་ཚ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས། ད་ལེགས་པར་ཉོན་ཅིག་གསུངས་ནས། ལམ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་དོན་བཤད་པས་ལེགས་པའི་ལམ་ནི་སྟོན་པའོ། །ལམ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པས་རང་དོན་གྲུབ། གཞན་གྱི་བསམ་པ་གྲུབ། དེ་ལྟར་ཡིན་ཕན་ཆད་དུ་འཛིན་པ་མེད་པས་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའོ། །འོ་ན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་སྐུ་ཇི་ལྟར་འབྱུང་ཞེ་ན། ཟད་མི་ཤེས་པ་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལ་རྒྱུ་ཚོགས་དགོས་པས་བསོད་ནམས་ལྡན་པ་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་ཏེ། ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་བཅུའོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་ཡོད་མེད་ཤེས་ཞེས་པ་ཐེག་པའི་ཁྱད་པར་ཏེ། འདི་ནི་དཔེ་བསྟན་པ་ནི་སྔོན་ཡུལ་ཨ་ཉུ་ཏ་ཞེས་པའི་ལུང་པ་དགོན་པ་ཅིག་ན་ཕར་མི་རྒོད་ལྔ་ཕྱིན་པས་ཤིན་ཏུ་སྐོམ་པ་ལ། རྫིང་བུ་ཅིག
Chinese
具光以幻化变出一个比丘，坐在路口的十字路口。那时，声闻部的那些人问他从哪里来。他回答说，因为听说了文殊菩萨那里轮回与涅槃没有分别，所以感到害怕。他们问：“你往哪里去？”他说：“我往圣文殊菩萨那里去。”（幻化的比丘）说：“不要去，要知道一切法都是平等性。”他们说：“如果那样的话，善恶就没有区别，会有很多过失。”那时，幻化的比丘说：“那么，你们待在这里。现在显现的这个是心性显现，还是物质显现？你们观察一下。”他们观察后说：“是心性显现。”（幻化的比丘又问：）“那么，我们各自的心是在外面还是在里面？是二者之间，还是有颜色或者形状等等？你们观察一下。这个心最初从哪里来？现在在哪里？最终往哪里去？你们观察一下。还有，你们自己从头顶到脚底，在哪里？你们思考一下。”他们说：“像这样，我们各自观察后，没有找到。”（幻化的比丘问：）“那么，是没有吗？”他们说：“只是清明而已。”（幻化的比丘问：）“那么，没有找到的那个，其自性是处于轮回还是涅槃，还是处于二者的状态？或者不处于任何状态？”他们说：“不处于其自性中。”那时，幻化的比丘说：“那么，文殊菩萨所说的也是这个意思，这样说合理还是不合理？”他们说：“非常合理。”于是他们说：“去请教他。”就来了。幻化的比丘坐在狮子座上，那些声闻部的人从后面赶来，问：“有什么过错？”（幻化的比丘）说：“现在逃跑感到羞愧。”在那里，一切法都是平等性，所以没有羞愧。现在好好听着。（幻化的比丘）说：“讲述没有颠倒行道之义，所以善道就是导师。没有颠倒地宣说行道，所以自利成就，利他之心成就。像这样，直到最后都没有执着，所以舍弃了一切分别念。那么，在无分别中，身如何产生呢？生起无尽无知。对此需要因缘聚合，所以具有福德，就是智慧资粮，也就是十度。了解智慧的差别和有无，就是乘的差别。这里所展示的例子是，以前在名为阿纽达的地方，在一个山谷的寺庙里，去了五个野人，他们非常口渴，看到一个水池。
English
Having emanated as a single monk through magical transformation, Pal sat at the crossroads of the path. There, those of the Shravaka lineage asked him where he had come from. He replied that he had heard that for Manjushri, samsara and nirvana were indistinguishable, and so he was afraid. They asked, "Where are you going?" He said, "I am going to the noble Manjushri." (The emanation monk) said, "Do not go, for you should know that all dharmas are of equal nature." They said, "If that were the case, there would be no difference between good and evil, and there would be many faults." At that point, the emanation monk said, "Then stay here. Is this present appearance the appearance of mind itself, or is it the appearance of matter? Examine it." After they examined it, they said, "It is the appearance of mind itself." (The emanation monk then asked,) "Then, is each of our minds outside or inside? Is it in between, or does it have color or shape, etc.? Examine it. Where does this mind come from in the beginning? Where is it now? Where does it ultimately go? Examine it. Also, where are you yourselves from the crown of your head to the soles of your feet? Think about it." They said, "Like this, after we each examined ourselves, we did not find it." (The emanation monk asked,) "Then, is it non-existent?" They said, "It is just clarity." (The emanation monk asked,) "Then, does that which is not found, in its essence, abide in samsara or nirvana, or in the state of both? Or does it not abide in any state?" They said, "It does not abide in its essence." At that point, the emanation monk said, "Then, what Manjushri said is also intended to be like this, is it reasonable or not?" They said, "It is very reasonable." Then they said, "Let's go ask him." And they came. The emanation monk sat on the lion throne, and those Shravakas came rushing from behind, asking, "What is the fault?" (The emanation monk) said, "Now you are ashamed of running away." There, since all dharmas are of equal nature, there is no shame. Now listen well. (The emanation monk) said, "Explaining the meaning of not reversing the path, the good path is the teacher. By explaining the path without reversing it, one's own benefit is accomplished, and the intention of others is accomplished. Like this, until the end, there is no grasping, so all discriminations are abandoned. Then, how does the body arise in non-discrimination? The inexhaustible arises. For this, the accumulation of causes is necessary, so possessing merit is the accumulation of wisdom, which is the ten perfections. Knowing the difference between wisdom and existence and non-existence is the difference between vehicles. The example shown here is that in the past, in a valley called Anyuta, in a monastery, five wild men went, and they were very thirsty, and they saw a pond.