Tibetan
བཅོ་བརྒྱད་དུ་འགྲོའོ་ཟེར་ནས། ཁྱེད་སུ་ཡིན་བྱས་པས་ང་ཕ་ གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་ཡིན་ཟེར་ནས་སོང༌། མ་སྐྱེས་དགྲ་དེར་བརྒྱལ། བརྒྱལ་བ་སངས་ནས། དེར་འཁོར་མང་པོ་བཅས་པས་སྟོན་པ་ལ་ཞུས་པས། འཕགས པ་འཇམ་དཔལ་ལ་ཞུས་ཟེར་ནས་འཇམ་དཔལ་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་རྒྱས་པར་བཤད་པས་དེར་རྒྱལ་པོ་འཁོར་དང་བཅས་པ་ལུས་སེམས་དགའ་ལྡན་ལྷ་དང་འདྲ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལྟར་སྟོན་པ་དྲུག་པོ་དེས་གྲོང་ཁྱེར་སྟོང་ལྟ་བ་ལོག་པ་ལ་བཙུད་པ་ལ། རྗེ་བཙུན་འཇམ་དཔལ་གྱིས་མུ་སྟེགས་ཀརྞ་ཀར་བརྫུས་ནས་ཐམས་ཅད་སུན་བྱུང་ནས་བདག་མེད་པའི་ལྟ་བ་ལ་ཀུན་བཙུད་དོ། །དེ་ལྟ་བུ་དོན་མཛད་པ་དེས་འདུལ་བས་ན་དོན་དེ་ཐུགས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཙམ་གྱིས་བྱོན་པས་ཡིད་མགྱོགས་སོ། །དེ་ཡང་སྒྲིབ་པ་གཉིས་ལས་རྒྱལ་བས་ནའོ། །འདུལ་ལུགས་ཇི་ལྟར་འདུལ་ཞེ་ན། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་སྟོབས་པོ་ཆེ། །ཞེས་སྔོན་གྲོང་ཁྱེར་འོད་འཕྲོ་ཅན་ན་རྒྱལ་པོ་དཔའ་བའི་བློ་གྲོས་བྱ་བ་གྲོང་ཁྱེར་བྱེ་བ་ཕྲག་བཅུ། བུད་མེད་སྟོང་ཕྲག་གསུམ། །དེ་ལ་སྲས་གཟི་བྱིན་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་བརྒྱ། སྲས་གཟི་བྱིན་ཆེན་པོ་ལ་ཆུང་མ་ལྟ་ན་སྡུག་པ་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་ཡོད་པ་གླིང་བཞི་ལ་དབང་བ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་དང་ལྡན་པ་དུས་དེའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་རི་རབ་དཔལ་ནམ་མཁའ་ལ་ཕར་བཞུད་པ་མཐོང་བས་རྒྱལ་སྲིད་མཆིལ་མའི་ཐལ་བ་བཞིན་པོར་ནས་འགྲོ་བ་ལ་ཡབ་ཀྱིས་མ་འགྲོ་བྱས་པས་མ་ཉན་པས། དེ་འཁོར་དང་བཅས་པས་བུདྡྷ་ལ་མཆོད་པ་བྱས་ནས་ཆོས་ཞུས་པས་ཀུན་ཐར་པ་ཐོབ་པོ། །གཞན་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟར་སྟོན་ཞེ་ན། ཚོགས་ཀྱི་ནས་དབང་ལྡན་ཞེས་པས་ཉན་རང་བྱང་སེམས་རྣམས་ལ་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པའོ། །ཚུལ་ཆེན་གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་པ་ནི་སྔོན་གྱི་རྒྱལ་པོ་བཞིན་བཟངས་ཞེས་པ་རི་བོ་དན་ཏིག་ན་དགོངས་པ་མཛད་པ་ལ་བདུད་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་གིས་དྲག་པོ་གནོད་པ་བྱས་པས་མ་ཚུགས་ནས། དེར་བདུད་དེ་ཚོས་བུད་མེད་ཉི་ཁྲི་སྦྲུལ་ནས་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔས་ཅི་འགྱུར་བྱས་པས་མ་ཚུགས་སོ། །ཇི་ལྟར་སྟོན་ཞེ་ན། ཚིག་རྗེ་ཞེས་པ་ནས་སྟོན་པ་པོའི་ཞེས་པས་འཇམ་དཔལ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་འཇིག་ རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་གྱི་རྣམ་གྲངས་མི་འདྲ་བ་མང་པོ་སོ་སོར་རིག་པའི་ཚུལ་དུ་བཤད་དོ། །བསྟན་ལུགས་ནི་ཕྱིར་མི་ནས་རྒྱུ་གཅིག་པོ་ཞེས་པས་གང་ལ་མཚན་བསྟན་པ་སྟེ། ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་སྟོན་པས་ཐེག་པ་ཀུན་གྱི་འབྱུང་གནས་སམ་རྒྱུའོ། །དེ་སྤང་བྱ་གང་སྤངས་པས་བྱུང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དགྲ་བཅོམ་ནས་ལས་བྱུང་བས་རྗེ་བཙུན་སྤང་བྱ་མཐའ་དག་སྤངས་ནས་བདེ་བའི་ཡེ་ཤེས་འཕགས་ལམ་བརྒྱད་དང་ལྡན་པས་ཇི་ལྟ་བ་རིག་པ་ཟུང་དུ་འཇུག་པས་འཁོར་བའི་འདམ་ལས་བརྒལ་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་སྐམ་སར་བྱོན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། དེ་ཡང་སྔོན་རྗེ་བཙུན་རྒྱལ་པོ་ནམ་མཁར་གྱུར་པའི་དུས་སུ་རྒྱལ་པོ་ལྷ་ལ་སྲས་དེ་འཁྲུངས་ནས་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་གླིང་བཞི་ལ་དབང་བ་བཙུན་མོ་དྲུག་ཁྲི་དང་བཅས་ཕྱི་བློན་ནང་བློན་ལ་སོགས་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡོད་པ་ལ། ཡབ་རྒྱལ་པོ་སའི་ལྷ་ནི་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་འདོད་པས་མ་ཚིམ་ནས་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་སྟན་ཕྱེད་ཀྱིས་མ་ཚིམ་ནས་ཡོང་འདོད་པའི་བསམ་པས་རིན་པོ་ཆེ་དང་བྲལ་ཏེ་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་སོང་ནས་ཤིའོ། །དེར་བུ་རྒྱལ་པོ་ནམ་མཁའ་འཁོར་བ་ལ་སྐྱོ་བ་སྐྱེས་ནས། རྒྱལ་པོས་དབུ་རྩེ་ནས་བལྟས་པས་སྒོ་བཞིན་པར་འཆི་བ་དང་སྐྱེ་བ་དང་རྒས་པ་དང་ན་བ་མི་འཆད་པ་མཐོང་ནས་རྒྱལ་སྲིད་ལ་ཡིད་བྱུང་ནས། བཙུན་མོ་དམ་པ་ལ་ང་སྙིང་མ་དགའ་ནས་འགྱེལ་ནས་འགྲོ་ན་བྱས་པས། འོ་ན་མུ་སྟེགས་ཀྱི་སྟོན་པ་མི་ཕམ་ལ་ཆོས་ཐབས་ཞུས་ཟེར་བས། དེས་ངའི་ནད་མི་སོས། ནད་འདི་མི་གསུམ་འདོམ་པའི་ནད་ཡིན་བྱས་པས། དམ་པའི་ཆོས་ལ་འོངས་ན་སོས་ཏེ་འང༌། དེ་མིན་ན་འཆི་གསུངས་པས། བཙུན་མོ་ན་རེ་དེ་སྐད་མ་གསུང་དུས་དེའི་ཚེ་ན་སངས་རྒྱས་འབྲུག་སྒྲ་དབྱངས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་བྱ་བ་བཞུགས་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ཟེར་ནས། སངས་རྒྱས་དེ་ལ་ལོ་བརྒྱད་ཁྲིར་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ནས་སེམས་བསྐྱེད་ནས་སྨོན་ལམ་མང་པོ་ཞུས་ནས་མཆོད་པ་མང་པོ་བྱས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་གཡོག་འཁོར་རྣམས་སྤངས་ནས་གཅིག་བུ་ནགས་གསེབ་ཏུ་བསྒོམ་དུ་འོངས་པས། ག་རེ་དགེ་བ་དེ་ཙམ་བྱས་པས། དེ་བསྔོ་བ་མ་བྱས་པས། བསྔོ་བ་ཇི་སྐད་བྱས་ལ་བསྔོའམ། ཚངས་པར་བསྔོའམ། བརྒྱ་བྱིན་དུ་བསྔོའམ། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་སུ་བསྔོའམ་སྙམ་ནས་ཡོད་པ་ལ་ནམ་མཁའ་ལས་མེ་ཏོག་གི་ཆར་བྱུང་ནས། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་སྙན་གསོན་དང་བསྔོ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཡིན་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཤེས་པར་གྱིས་ཟེར་ནས། དེའི་དུས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་མཐོང་ཞིང་རྟོགས་ནས་ས་དང་པོའི་མཐོང་ལམ་སྐྱེས་སོ། །དེའི་རྗེས་ལ་ཡེ་ཤེས་འབའ་ཞིག་ལས་བྱུང་བས་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཐོབ་པས་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར
Chinese
说要到十八层去。问你是谁，他说我是父 形像藏者，然后走了。未生怨王在那里昏倒了。昏倒醒来后。在那里和很多眷属一起向世尊请教。说去请问圣者文殊，文殊菩萨广说了诸法都是无二如幻的道理，于是国王和眷属们身心都变得像兜率天的天人一样快乐。像这样六师外道把成千上万的城市置于邪见之中。尊者文殊化现为外道迦那迦，驳倒了他们的一切观点，并将他们全都置于无我的见地之中。像这样行持利生事业，以调伏的方式来利益众生，因为这些事业仅仅是依靠他的意念而成就的，所以他的心念非常迅速。这也是因为他已经战胜了两种障碍。如何调伏呢？转轮王威力大。 以前在光芒四射的城市里，有个国王名叫勇猛智慧，拥有十万俱胝的城市。三千名妇女。他有五百个儿子，包括光彩夺目的儿子等等。光彩夺目的儿子有一万个美丽的妻子，统治着四大部洲，拥有七宝。当时，他看到佛陀须弥山吉祥从天空中飞过，于是他觉得王位就像唾沫的灰尘一样，想要出家，但被他的父亲阻止了，没有听从。于是他和他的眷属一起供养佛陀，听闻佛法，所有人都获得了自由。如何向其他人展示呢？从“聚众”到“有权势者”，是为了让声闻、缘觉、菩萨们利益众生。不依赖其他伟大的行为是像以前的国王贤善一样，在丹迪迦山上修行的时候，受到了无数魔众的猛烈伤害，但没有被击败。于是那些魔众幻化出两万名美女，用五种欲望的快乐来引诱他，但仍然没有得逞。如何展示呢？从“语自在”到“导师”，文殊菩萨向菩萨等众生分别讲述了不同世界的佛陀名号的各种名称，以智慧的方式进行阐述。教导的方式是从“不退转”到“唯一的因”，是指向谁指示名号，即向声闻、缘觉和菩萨们指示。
English
Saying he was going to the eighteenth level. When asked who he was, he said he was the father, Image-essence, and then left. King Ajatashatru fainted there. After recovering from the faint. There, with many attendants, he asked the Teacher. Saying to ask the Noble Manjushri, Manjushri extensively explained that all dharmas are non-dual and like illusions, so the king and his attendants there became as happy in body and mind as the gods of Tushita. In this way, those six teachers placed thousands of cities in wrong views. The venerable Manjushri, disguised as the heretic Karna, refuted all their views and placed them all in the view of selflessness. Like that, he accomplished the benefit of beings by taming them, so that deed came about solely from the intention of his mind, so his mind is very swift. That is also because he has overcome the two obscurations. How does he tame? The wheel-turning king is very powerful. Previously, in the city of Radiant Light, there was a king named Brave Intelligence, who had ten million cities. Three thousand women. He had five hundred sons, including the glorious son and so on. The glorious son had ten thousand beautiful wives, ruled over the four continents, and possessed the seven precious things. At that time, he saw the Buddha Mount Meru Glorious soaring through the sky, so he regarded the kingdom as like ashes of spit and wanted to go forth, but his father stopped him, and he did not listen. So he and his attendants made offerings to the Buddha and listened to the Dharma, and all attained liberation. How does he show it to others? From "gathering" to "powerful one," it is to benefit beings for the Shravakas, Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas. Not relying on other great conduct is like the previous king, Goodness, when he was meditating on Mount Dantika, he was fiercely harmed by countless demons, but he was not overcome. So those demons conjured up twenty thousand beautiful women and tried to seduce him with the pleasures of the five desires, but they still did not succeed. How does he show it? From "word lord" to "teacher," Manjushri separately explained to the Bodhisattvas and other beings the various names of the Buddhas of different worlds in a wise manner. The way of teaching is from "non-returning" to "the single cause," which refers to whom the name is indicated, that is, to the Shravakas, Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas.
Chinese
导师是所有乘（道）的来源或根本。那么，这是通过舍弃什么应舍弃之物而产生的呢？比丘阿罗汉从业力中产生，尊者舍弃了一切应舍弃之物，具备安乐的智慧、八支圣道，如实了知二谛双运，超越轮回的泥潭，到达涅槃的干地之智慧。这又是因为，过去尊者国王变成虚空的时候，国王天之子诞生后，成为统治四大洲的转轮王，拥有六万妃嫔，以及无数的外臣内臣等。父王地神不满足于赡部洲的欲望，甚至不满足于三十三天之主帝释天的一半座位，想要得到更多，于是失去了珍宝，前往赡部洲而去世。于是，儿子国王虚空对轮回感到厌倦。国王从王宫顶端观看，看到死亡、出生、衰老和疾病如门一般不断出现，对王位感到厌倦。他对神圣的妃嫔说：“我内心不悦，想要倒下离去。”妃嫔说：“那么向外道导师不胜请教佛法吧。”国王说：“他治不好我的病，这是三重疾病。”妃嫔说：“如果来到神圣的佛法中，就能治好，否则就会死去。”妃嫔说：“不要那样说。”当时，有佛名为龙声王，正在转法轮。对那位佛陀，八万年中转法轮，生起菩提心，发了许多愿，做了许多供养。之后，国王舍弃了侍从，独自来到森林深处禅修。做了那么多的善事，却没有回向。 应该如何回向呢？回向给梵天吗？回向给帝释天吗？回向给声闻和独觉吗？正在这样想的时候，从天空中降下花雨。大国王，请听好，完全清净的回向就是伟大的菩提，大国王请知晓。当时，一切法都如幻象般显现并证悟，生起了初地的见道。之后，仅仅从智慧中产生，获得了修道，从而变得殊胜。
English
The teacher is the source or root of all vehicles (paths). Then, how does this arise by abandoning what should be abandoned? The Bhikshu Arhat arises from karma, the venerable one abandons all that should be abandoned, possesses the wisdom of bliss, the eightfold noble path, truly knows the union of the two truths, transcends the mire of samsara, and arrives at the wisdom of the dry land of Nirvana. This is also because, in the past, when the venerable king became space, the king's son, the god, was born and became a Chakravartin king ruling the four continents, possessing sixty thousand consorts, and countless external and internal ministers, etc. The father king, the earth god, was not satisfied with the desires of Jambudvipa, and was not even satisfied with half of the seat of Indra, the lord of the thirty-three gods, wanting to obtain more, he lost his jewels and went to Jambudvipa and died. Then, the son king, Space, became weary of samsara. The king looked from the top of the palace and saw death, birth, old age, and sickness appearing like doors without ceasing, and became weary of the kingdom. He said to the sacred consorts, "My heart is not pleased, and I want to fall and leave." The consorts said, "Then ask the Tirthika teacher, Invincible, for the Dharma method." The king said, "He cannot cure my illness, this is a triple illness." The consorts said, "If you come to the sacred Dharma, you will be cured, otherwise you will die." The consorts said, "Do not say that." At that time, there was a Buddha named King of Dragon Sound, who was turning the wheel of Dharma. To that Buddha, he turned the wheel of Dharma for eighty thousand years, generated Bodhicitta, made many aspirations, and made many offerings. After that, the king abandoned his attendants and came alone to meditate in the depths of the forest. He did so much good, but did not dedicate it. How should he dedicate it? Should he dedicate it to Brahma? Should he dedicate it to Indra? Should he dedicate it to the Shravakas and Pratyekabuddhas? While he was thinking this, a rain of flowers fell from the sky. Great king, listen well, perfectly pure dedication is great Bodhi, great king, please know. At that time, all dharmas appeared and were realized as illusions, and the path of seeing of the first Bhumi arose. After that, arising solely from wisdom, he obtained the path of meditation, and thus became extraordinary.