Tibetan
་དེས་ཁྱད་མེད་དོ། །ཡེ་ཤེས་ལྡན་ཞེས་པ་ནི་གོང་མ་དེ་གཉིས་དང་འཇམ་དཔལ་ལྡན་ནོ། །དེ་ཡན་ཆད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ཀྱི་རིན་ཆེན་རིགས་ལ་སོ་དྲུག་གོ །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པར་ཤེས་ཏེ་དེ་ཡང་མཉྫུའོ། །ཚོགས་གཉིས་ཞེས་པ་ ཉན་ཐོས་དང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚོགས་གཉིས་མཉྫུས་བསགས་སོ་ཞེའོ། །མན་ངག་ཏུ་ནི་སྒྲུབ་ཐབས་དང་སྦྱར་ཏེ། བསོད་ནམས་ལྡན་པ་ཞེས་བརྟེན་གྱི་གང་ཟག་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་བསྒོམ་པ་མཚོན། བསོད་ནམས་ཚོགས་ཀྱིས་ཚོགས་བསགས་པའི་ཡུལ་དང་ཡན་ལག་བདུན་མཚོན། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སྟོང་པར་བསྒོམ་པ་མཚོན། ཁྱད་པར་གྱིས་ཡེ་ཤེས་ལྔ་བསྒོམ་པ་མཚོན། ཡེ་ཤེས་ལྡན་གྱིས་ཞལ་དྲུག་པ་བསྒོམ་པར་མཚོན། དེ་བཞིན་དུ། མངོན་ཤེས་དྲུག་ལྡན་རྗེས་དྲན་དྲུག །ཅེས་གསུངས་པས་རྡོ་རྗེ་རྗེས་སུ་དྲན། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཐུགས་ཆེ་བ། །ཞེས་གསུངས་པས་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་སྟེ་མཆོད་རྟེན་མཚོན་ནོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒྲེས་ཏེ། སྒྲུབ་ཐབས་དང་སྦྱར་རོ། །རྟག་པ་ཞེས་པ་ནི་མི་འགྱུར་བ་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་སྟོང་པ་ལ་བྱ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བརྟགས་པའི་མི་མཐུན་པ་མི་རྟག་པ་ཡིན་ཏེ་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྟོང་པ་དེ་མི་རྟག་ན་རྒྱུ་རྐྱེན་དང་བཅས་པར་ཐལ་ལོ། །འདོད་རྟོག་ཟེར་ན་མི་རྟག་པར་ཐལ། ཡང་འདོད་རྟོག་ཟེར་ན་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་ལོ། །ཀུན་རྒྱལ་ནི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཏེ་སྟོང་པ་དེ་ཉིད་གཡོ་བ་དང༌། མི་གཡོ་བ་ཐམས་ཅད་དུ་བྱུང་སྔོན་གྱུར་རྒྱལ་ཞེས་བྱ་བ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དེ་གཉིས་མེད་དེ། གསང་བ་འདུས་པར། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་མེད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་བཞི་བསམ་པ་ཡུལ་དུ་བཞག་ལ་བློ་ལྡན་ནི་སེམས་བྱེད་ངོ། །ཡང་ན་བསམ་དུ་མེད་པའི་བསམ་གཏན་ནི། བསམ་གཏན་གྱི་བསམ་བྱ་ནི་གུད་ན་མེད་བློ་ལྡན་ནི་སེམས་བྱེད་གུད་ན་མེད་དེ། མཆོག་ཅེས་པ་དེ་རྣམས་རྗེ་བཙུན་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་སོ་སོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་མེད་དུ་རིག་པས་བསམ་བྱ་ལ་སོགས་པ་མི་གཡོ་མཆོག་གི་དང་པོ་ཞེས་པ་ནི་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ལྔ་ཚན་ལྔས་བསྡུས་པ་གཅིག་སྟོན་ཏེ། དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་པའི་ཆོས་བདེན་བརྫུན་ཇི་ལྟར་འདོད་ཅེ་ན། གྲུབ་མཐའི་དབང་དང་དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་གཉིས་ཏེ། གྲུབ་མཐའ་ནི་སེམས་ཙམ་རྣམ་བཅས་ཀྱིས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ ས་ནི་ཆོས་ཡོད་དོ་ཅོག་བདེན་པས་འདོད། རྣམ་མེད་དྲིར་བཅས་ནི་ཡེ་ཤེས་བདེན་ལ་གཟུགས་སྐུ་བརྫུན་ཏེ། ཕྱེད་བདེན་ཕྱེད་བརྫུན་དུ་འདོད་དེ། ཤཱནྟི་པ་བཞིན་ནོ། །སྒྱུ་མ་གཉིས་མེད་ཀྱི་དབུ་མ་ནི། སངས་རྒྱས་པའི་གནས་ལུགས་དེ་འདིའི་ལྟ་བས་སངས་རྒྱས་ས་ན་ཆོས་བདེན་བརྫུན་གང་དུ་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་པར་འདོད། འོ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་རྒྱུན་ཆད་དམ་སྙམ་པ་ལ་བརྟགས་ཚོད་དུ་རྒྱུན་མ་ཆད་དོ། །འོ་ན་བརྟགས་ཚོད་དུ་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་ན་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་པོ་འདི་ཉིད་ལ་གནས་སྐབས་ཀྱི་ལྡོག་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་སྐུ་ལྔ། ཡེ་ཤེས་པ། རིགས་ལྔ། སྤྱན་ལྔ། མཚན་ལྔར་ཡོད་པར་འདོད་དོ། །དེ་ལ་སྐུ་ལྔ་ནི། གཟུགས་མེད་གཟུགས་བཟང་དམ་པ་སྟེ། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་འོག་ནས་ཀྱང་སྟོན་ན་སྐུ་ནི་བསྡུ་ན་གཅིག་སྟེ། མཆོག་གི་དང་པོ་ཞེས་པ་ཆོས་སྐུ་སྟེ་དེ་འཇམ་དཔལ་ཉིད་དོ། །གནས་སྐབས་སུ་ཆོས་སྐུ་ལོངས་སྐུ་སྤྲུལ་སྐུ་སྟེ། གསུམ་པོ་དེ་ཡང་འཇམ་དཔལ་ཉིད་འཆད་པ་སྟེ། དབྱེ་ན་སྐུ་ལྔ་སྟེ། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ། །སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དང༌། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྐུ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དང༌། ཆོས་སྐུའོ། །དེ་ལ་ལོངས་སྐུ་ནི་གནས་ཁྱད་པར་ཅན་འོག་མིན་གྱི་གནས་པདྨ་ཅན་དང༌། བདེ་བ་ཅན་དང༌། སྙོན་པ་སྐུ་ཁྱད་པར་ཅན་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱིས་བརྒྱན། འཁོར་ཁྱད་པར་ཅན་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆོས་ཁྱད་པར་ཅན་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཆོས་སྟོན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་འཇོམས་ཉོག་ལོངས་སྤྱོད་པས་ལོངས་སྐུའོ། །སྤྲུལ་སྐུ་ནི་གཉིས་མེད་དེ་ཉིད་གཞན་དོན་བཙལ་མི་དགོས་པར་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་བྱེད་པའོ། །རྣམ་སྨིན་ནི་མི་འདྲ་བར་སྨིན་པ་སྟེ། གཉིས་མེད་དེ་ཉིད་གནས་སྟོན་པ་འཁོར་ཆོས་ལ་སོགས་པ་མི་འདྲ་བར་སྨིན་པའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་བཙལ་ན་ཅིར་ཡང་མི་རྙེད་པ་དེའོ། །ཆོས་སྐུ་ནི་དེ་རོ་གཅིག་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །དེ་རྣམས་ལ་ཡེ་ཤེས་དང་སྤྱན་ལྔ་ལ་སོགས་པ་ཡང་སྦྱོར་ཏེ། སྐུ་ནི་ལོངས་སྐུ། ཡེ་ཤེས་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པ། སྤྱན་ནི་ཤེས་རབ་སྤྱན་ནོ། །རིགས་ནི་པདྨའི་རིགས། སངས་རྒྱས་ནི་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྤྲུལ་སྐུ། བྱ་བ་གྲུབ་པ། ཤའི་ སྤྱན། ལས་ཀྱི་རིགས། དོན་གྲུབ། རྣམ་སྨིན། མཉམ་ཉིད། ཡོན་ཏན་མི་འདྲ། ལྷའི་སྤྱན་རིན་ཆེན་རིགས། རིན་འབྱུང་ངོ༌། །ངོ་བོ་ཉིད་མེ་ལོང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན། རྡོ་རྗེའི་རིགས། མི་བསྐྱོད་པ། ཆོས་སྐུ། ཆོས་དབྱིངས། ཆོས་ཀྱི་སྤྱན། བདེ་གཤེགས་རིགས། རྣམ་སྣང་ཞེས་བྱའོ། །བདག་ཉིད་ཅན་ཞེའོ།
Chinese
那没有差别。具有智慧是指上述二者和文殊。到此为止，如来种姓的珍宝种姓有三十六个。大乘的智慧是了知有也不是没有，这也是文殊。二资粮是指声闻和大乘的二资粮由文殊积累。在口诀中，与修法相结合，具有福德是指依靠的第一位补特伽罗观修佛陀。福德资粮是指积累资粮的处所和七支。智慧是指观修智慧资粮为空性。差别是指观修五种智慧。具有智慧是指观修六面。同样地，具有六种神通，六种随念。这样说，因此随念金刚。一切佛陀的心广大。这样说，因此是金刚界自在，即指佛塔。用这些来类推，与修法相结合。常恒是指不变的圆成实性空性。为什么呢？因为所观察的相违是不常恒的，因为是空性。如果空性是不常恒的，那么就成了具有因缘。如果说是臆想，那么就成了不常恒。如果又说是臆想，那么就成了不是空性。一切胜是名称的异名，即是空性本身，动摇和不动摇的一切都出现，先前成为胜利，称为瑜伽的这二者是没有的。在《密集金刚》中说：方便和智慧二者没有。等等这样说了。初禅等四禅是将思虑置于所缘境，而具慧者是作意。或者不可思议的禅定是，禅定的所思之境不是在他处，具慧者是作意不是在他处。殊胜是指这些都是尊者您。这也是因为各自的法都证悟为无生，因此所思等不动摇殊胜的第一是指果位佛的五法，以五蕴概括为一个，这也指佛的法，真实虚假如何认为呢？宗派的观点和事物的实相二者，宗派是唯识有相，佛的 地是指一切法都认为是真实的。无相有垢则
English
That is no different. Having wisdom refers to the above two and Manjushri. Up to this point, there are thirty-six jewels in the Tathagata's lineage. The wisdom of the Mahayana is to know that it is neither existent nor non-existent, and that is also Manjushri. The two accumulations refer to the two accumulations of the Shravakas and the Mahayana accumulated by Manjushri. In the oral instructions, combined with the practice method, having merit refers to the first dependent person meditating on the Buddha. The accumulation of merit refers to the place where merit is accumulated and the seven branches. Wisdom refers to meditating on the emptiness of the wisdom accumulation. Difference refers to meditating on the five wisdoms. Having wisdom refers to meditating on the six faces. Similarly, having six supernatural powers, six recollections. It is said that therefore, one should recollect the Vajra. The hearts of all Buddhas are vast. It is said that therefore, it is the Lord of the Vajra Realm, which refers to the stupa. Use these to analogize and combine them with the practice method. Constant refers to the unchanging, perfectly established emptiness. Why? Because the observed contradiction is impermanent, because it is emptiness. If emptiness is impermanent, then it becomes having causes and conditions. If it is said to be conjecture, then it becomes impermanent. If it is said to be conjecture again, then it becomes not emptiness. All-Victorious is a different name for the name, which is emptiness itself, all moving and unmoving appear, previously becoming victorious, these two called yoga are non-existent. In the Guhyasamaja it is said: There is no duality of means and wisdom. And so on. The four dhyanas, beginning with the first dhyana, place thought on the object, and the wise one is attention. Or the inconceivable dhyana is, the object of thought of dhyana is not elsewhere, the wise one is attention is not elsewhere. Supreme refers to these are all venerable ones. This is also because each dharma is realized as unborn, therefore the first of the unmoving supreme, such as thought, refers to the five dharmas of the fruit Buddha, summarized by the five aggregates into one, which also refers to the Buddha's dharma, how do you regard truth and falsehood? The two are the view of the philosophical school and the reality of things. The philosophical school is the Mind-Only with aspects. The Buddha's ground refers to all dharmas being regarded as true. The aspectless with defilements then
Chinese
智慧是真实的，而色身是虚假的。认为一半真实一半虚假，就像寂天菩萨一样。幻化二取的宗义是：以这种观点来看待成佛的境界，认为佛的境界中，法既非真实也非虚假。那么，佛的境界会断灭吗？推测不会断灭。如果推测不会断灭，那是怎样的呢？因为这二取的五种智慧，以暂时的转变差别，而有五身、五智慧、五部、五眼、五名。其中五身是：无色身、妙色身、殊胜身。在下文也会说明，如果归纳起来，身是一个，名为“至上之初”，即法身，也就是文殊菩萨。暂时来说，有法身、报身、化身。这三身也是文殊菩萨所阐述的。如果区分开来，则有五身：报身、化身、异熟身、自性身、法身。其中，报身是处在特殊的处所，如色究竟天的莲花处、极乐世界等。具有殊胜的身相，以妙相和随好庄严。眷属殊胜，如普贤菩萨等，为他们宣说殊胜的二取之法。像这样，享用不尽，故为报身。化身是二取本身，无需寻找其他利益，自然成就。异熟是不同地成熟，二取本身在处所、眷属、法等方面不同地成熟。自性身是寻找这些的意义，却一无所得。法身是这些同一味道的自性。这些与五种智慧和五眼等结合：身是报身，智慧是妙观察智，眼是智慧眼，部是莲花部，佛是无量光佛。同样，化身，成所作智，肉眼，业部，不空成就佛。异熟身，平等性智，功德不同，天眼，宝生部，宝生佛。自性身，大圆镜智，佛眼，金刚部，不动佛。法身，法界体性智，法眼，如来部，毗卢遮那佛。称为自性身。
English
Wisdom is true, while the form body is false. It is believed to be half true and half false, like Shantideva. The Madhyamaka of non-duality of illusion is: From this point of view, the state of Buddhahood is viewed, and it is believed that in the state of Buddhahood, Dharma is neither true nor false. Then, will the state of Buddhahood be cut off? It is speculated that it will not be cut off. If it is speculated that it will not be cut off, how is it? Because these five wisdoms of non-duality, with the temporary differences of transformation, have five bodies, five wisdoms, five families, five eyes, and five names. Among them, the five bodies are: formless body, beautiful form body, supreme body. It will also be explained below that if summarized, the body is one, called "Supreme First," which is the Dharmakaya, which is Manjushri himself. Temporarily, there are Dharmakaya, Sambhogakaya, and Nirmanakaya. These three bodies are also explained by Manjushri. If distinguished, there are five bodies: Sambhogakaya, Nirmanakaya, Vipakakaya, Svabhavikakaya, and Dharmakaya. Among them, the Sambhogakaya is in a special place, such as the lotus place in Akanishta, Sukhavati, etc. It has a special body, adorned with marks and signs. The retinue is special, such as Samantabhadra, etc., to whom the special Dharma of non-duality is taught. In this way, enjoying endlessly, hence it is the Sambhogakaya. The Nirmanakaya is non-duality itself, without needing to seek other benefits, naturally accomplished. Vipaka is maturing differently, non-duality itself maturing differently in terms of place, retinue, Dharma, etc. Svabhavikakaya is seeking the meaning of these, but nothing is found. Dharmakaya is the nature of these same taste. These are combined with the five wisdoms and five eyes, etc.: The body is the Sambhogakaya, the wisdom is discriminating awareness wisdom, the eye is the wisdom eye, the family is the Padma family, the Buddha is Amitabha. Similarly, Nirmanakaya, accomplishing activity wisdom, flesh eye, Karma family, Amoghasiddhi Buddha. Vipakakaya, equality wisdom, different qualities, deva eye, Ratna family, Ratnasambhava Buddha. Svabhavikakaya, great mirror wisdom, Buddha eye, Vajra family, Akshobhya Buddha. Dharmakaya, Dharmadhatu wisdom, Dharma eye, Tathagata family, Vairochana Buddha. Called Svabhavikakaya.