Tibetan
མཐར་ཕྱིན་པའམ་སོན་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་དེ་ཉིད་གང༌། །འཁོར་བའི་མཐའ་ཡང་དེ་ཉིད་དོ། །ཞེའོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་ཡེ་ཤེས་འབའ་ཞིག་ཅེས་པ། ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ཅི་སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདེ་བར་འབྱུང་བའམ། ཡང་ན་དེ་ལས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་ངོ་ཞེའོ། །དེ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཤེས་རབ་ནི་མཚོན་རྣོན་པོ་དང་འདྲ་སྟེ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་གཅོད་ཅིང་འཇོམས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་གཅིག་བསྟན་ཏོ། །དམ་ཆོས་ཞེས་པ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་གི་ངེས་ཚིག་ནི་དམ་པ་སངས་རྒྱས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབྱེ་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་དང་འདས་པའི་ཆོས་སོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ནི་དགེ་བ་བཅུ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་ཡང་དག་ལྟ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདས་པའི་ཆོས་ནི་གཙོ་བོའི་ཆོས་དང་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་སོ། །གཙོ་བོའི་ཆོས་ནི་དམ་ཆོས་ཞེས་ཏེ་སྟོང་པ་སྐྱེ་མེད་ལ་བྱ། གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ནི་ཆོས་ རྒྱལ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཐེག་པ་ནི་གསུམ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ཀྱང་དེའོ། །ཆོས་ཀྱི་ལས་ནི་གསལ་བར་ལྡན། །ཞེས་ཏེ་ཕྱི་ནང་གི་མ་རིག་པའི་མུན་པ་ཆོས་དེ་གཉིས་ཀྱིས་སེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་སྣང་བྱེད་ཅེས་པས་སྒྲུབ་སྟེ། མ་རིག་པས་བསྒྲུབས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་སྣང་བར་བྱེད་པས་གཙོ་བོའི་ཆོས་དེ་ནི་མཆོག་གོ །ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་དབང་བྱེད་པས་སོ། །ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ཆོས་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ལས་རྒྱལ་བས་ན་རྒྱལ་བའོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི་ལྷ་དང་མི་དང་ཆོས་རྒྱལ་ཏེ། འདས་པའི་འབྲས་བུ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །འབྲས་བུ་དེ་རྣམས་སོ། །སོ་སོར་ལེགས་པར་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ནི་ལམ་སྟེ། དེ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡང་འཇམ་དཔལ་ལོ། །དོན་གྲུབ་ཅེས་འདིར་མཚན་ཉིད་གསུམ་དང་སྦྱར་ཏེ། དོན་གྲུབ་ནི་ཀུན་བརྟགས་ཏེ་དབྱེ་ན་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སོ། །དེ་ནི་སྒྲོ་བཏགས་ཀྱི་ངོ་བོར་ཡོད་དེ། དེ་ལ་དོན་གྲུབ་ཅེས་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དོན་དུ་སྣང་བ་སྟེ་ཕྱིའི་དོན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ནང་གི་འཛིན་པ་ལ་དོན་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཡུལ་གྱི་མིང་ཡུལ་ཅན་ལ་བརྟགས་ཏེ་སྒྲོ་བཏགས་ཀྱི་ངོ་བོར་གྲུབ་པས་གྲུབ་ཅེས་བྱའོ། །བསམ་པ་གྲུབ་ཅེས་པ་གཞན་དབང་རྣམ་རྟོག་གི་བསམ་
Chinese
最终完成或者种子。就像那样说： 涅槃的那个， 也是轮回的终结。 如果这样领悟，就称为唯一的智慧。 所有的世俗知识都产生于智慧的快乐中，或者说一切都由此产生。 进一步说，彻底辨别一切法的智慧就像锋利的武器，能斩断和摧毁一切烦恼。 它们揭示了具有果实的道。 所谓的“正法”，其法相的定义是，它是圣者佛陀和菩萨的法。 如果区分，则有世间法和出世间法。 世间法是十善，因为经中说“世间人的正确见解”等等。 出世间法有主要的法和非主要的法。 主要的法被称为“正法”，指的是空性和无生。 非主要的法被称为“法王”，即十二部经和三乘，也是法的自在。 法的事业是清晰的，因为内外无明的黑暗被这两种法消除。 这也通过“照亮世界”来证明，因为主要之法能让被无明遮蔽的众生看到事物的实相，所以它是最殊胜的。 法的自在是因为它能主宰善法。 三乘之法胜过世间法，所以称为“胜利”。 世间法的果报是天、人和法王，出世间法的果报是声闻、缘觉和菩萨。 这些就是果报。 能各自很好地获得果报的是道，而宣说此道的是文殊菩萨。 所谓“义成”，在这里与三种自性相结合。 义成是遍计所执，如果区分，则有能取和所取二者。 它存在于假立的自性中，如果问为什么将它区分为“义成”呢？ 因为它显现为义，即成为外境之义。 那么，为什么内在的执取不是义呢？ 因为境的名称依赖于有境者，所以在假立的自性中成立，所以称为“成”。 所谓“意念成”，指的是依他起的分
English
The ultimate completion or seed. Thus it is said: That which is Nirvana, is also the end of Samsara. If one understands this way, it is called the sole wisdom. All mundane knowledge arises in the bliss of wisdom, or rather, everything arises from it. Furthermore, the wisdom that thoroughly distinguishes all dharmas is like a sharp weapon, cutting and destroying all afflictions. These reveal the one dharma with its path and fruit. The definition of "true dharma" is that it is the dharma of the noble Buddha and Bodhisattvas. If divided, there are worldly dharmas and transcendental dharmas. Worldly dharmas are the ten virtues, as it is said, "The right view of worldly people," and so on. Transcendental dharmas are the main dharma and the non-main dharma. The main dharma is called "true dharma," referring to emptiness and non-arising. The non-main dharma is called "Dharma King," which is the twelve scriptures and the three vehicles, and is also the Lord of Dharma. The activity of dharma is clear, because the darkness of inner and outer ignorance is dispelled by these two dharmas. This is also proven by "illuminating the world," because the main dharma makes the reality of things visible to beings obscured by ignorance, so it is supreme. The Lord of Dharma is so because it dominates virtuous dharmas. The dharma of the three vehicles is victorious over worldly dharmas, so it is called "victorious." The result of worldly dharma is gods, humans, and Dharma Kings; the result of transcendental dharma is Shravakas, Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas. These are the results. What makes it possible to obtain the results well is the path, and what teaches this path is Manjushri. The term "accomplished meaning" is here combined with the three natures. Accomplished meaning is the completely imputed, and if divided, there are the two, grasper and grasped. It exists in the nature of imputation. If asked why it is divided as "accomplished meaning," it is because it appears as meaning, that is, it becomes the meaning of external objects. Then, why is the inner grasping not meaning? Because the name of the object depends on the subject, so it is established in the nature of imputation, therefore it is called "accomplished." The so-called "accomplished thought" refers to the dependent arising of the
Tibetan
པ་སྟེ། གཟུང་འཛིན་དུ་རྟོག །རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་དབང་གིས་རྗེས་སུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས། །ཞེས་པ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་སྟེ། དེ་ཡང་རྒྱན་ལས། འགྱུར་མེད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་རྣམ་པ་གཉིས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། མི་འགྱུར་བ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ནི་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་མི་རྟོག་པའོ། །དེ་ལྟར་ཀུན་བརྟགས་ནི་སྒྲོ་བཏགས་ཀྱི་ངོ་བོར་གྲུབ་སྟེ། བསམ་པ་འགྲུབ་པས་ཡོངས་གྲུབ་ནི་དོན་དམ་དུ་གྲུབ་རྟོག་པ་སྤངས་མི་རྟོག་པ་གྲུབ་སྟེ། མཚན་ཉིད་གསུམ་ལ་གྲུབ་པ་གསུམ་གྱི་མིང་གིས་བཏགས་སོ། །ཡང་དེ་གསུམ་དེ་ལྟར་གྱི་ཤེས་པ་ སྐྱེས་ལ་མི་འགགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ལ་གནས་སྐབས་ཀྱིས་གསུམ་དུ་གཞག་སྟེ། དཔེར་ན་ཤེས་པ་ཉིད་ཆགས་ཤིང་ལྟ་བུར་སྔོན་པོར་སྐྱེས་པ་ལ་ཡིན་པ་ཤེས་པའི་སྔོན་པོ་ཡིན་བཞིན་དུ་བཏགས་པའི་དོན་གྱི་སྔོན་པོར་བཏགས་པ་ཀུན་བརྟགས་སོ། །ཤེས་པ་སྔོན་པོ་ཉིད་གོང་གི་ལྟར་སྐྱེས་པ་དེ་རྒྱུ་རྐྱེན་གཞན་གྱི་དབང་བྱས་པ་གཞན་དབང་ངོ༌། །ཤེས་པའི་སྔོན་པོ་དེ་ལ་དོན་གྱི་སྔོན་པོས་སྟོང༌། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་སྟེ་དེ་ཡང་མཉྫུའོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ནས་མར་འགྱུར་བ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་རྒྱས་བཤད་དེ། གཟུང་འཛིན་གྱི་ས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་དབྱིངས་ནི་འབྱུང་ཁུངས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུའི་དངོས་པོའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་པས་མི་ཟད་ལ། དེ་ལ་དམིགས་ནས་འཕགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ནི་དམ་པའོ། །ཡང་ན་མུ་སྟེགས་དང༌། ཉན་ཐོས་རང་རྒྱལ་ལས་དམ་བར་འགྱུར་པའོ། །འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་དེ་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཟད་པའི་མཐའ་མེད་པས་ཟད་མི་ཤེས་ཏེ། དེ་ཡང་འཇམ་དཔལ་ལོ། །བསོད་ནམས་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་བསོད་ནམས་མཐར་ཐུག་དང༌། འཇམ་དཔལ་ལྡན་ལ་ཡང་བསོད་ནམས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཡང་མཐར་ཐུག་པའི་ཚོགས་བསགས་ལ་ཡེ་ཤེས་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་ཏེ། དེ་ཡང་འཇམ་དཔལ་ལོ། །ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་ཤེས་ཏེ། ཉན་ཐོས་པས་ཁྱད་པར་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་པར་ཆེ་བ་དེ་གང་ཞེ་ན། རྟོགས་པ་དང༌། ཐུགས་རྗེ་སྟེ་ཉན་ཐོས་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་རྟོགས། རང་དོན་ལས་གཞན་དོན་མེད་ལ། ཐེག་པ་ཆེན་པོས་ཆོས་དང་གང་ཟག་གཉིས་ཀ་ལ་བདག་མེད་དུ་རྟོགས། ཐུགས་རྗེས་ཚོགས་ཐམས་ཅད་གཞན་དོན་དུ་བསྔོས
Chinese
即是，于能取所取而分别。由因缘的力量而随之成立的缘故。断除一切遍计所执。这是圆成实性。这在《宝性论》中说：不变和不颠倒，圆成实性有两种。这样说，不变的圆成实性是空性。不颠倒的圆成实性是不分别的智慧，即无分别。这样，遍计所执以虚构的自性而成立。由于思虑成就，圆成实性是胜义谛中成立，断除分别，成立无分别。三种自性以三种成立之名而命名。又是，这三者那样的知识生起，于不间断的刹那本身，以状态而安立为三。譬如，知识本身显现，比如于蓝色显现，是蓝色，知是蓝色，如是安立，于所诠释的意义的蓝色而安立，是遍计所执。知识蓝色本身如上述般生起，那是受其他因缘所支配，是他性起。知识的蓝色，以意义的蓝色而空。是圆成实性，那也是文殊（mัญชུ，Mañju）。从无分别向下转变，是圆成实的广说。能取所取的处所，无分别界是生源。是诸法之因的事物之故。其本身未成立事物，故不尽。于彼而缘，生起一切圣法，故法界空性是殊胜的。或者，胜于外道和声闻缘觉。从无为法，佛陀的功德力与无畏等无尽之边，故尽不可知。那也是文殊。福德是世间的究竟福德。于具文殊者，也有福德是超世间的，也是究竟的积聚资粮，智慧是声闻的，那也是文殊。殊胜的广大智慧是大乘所知，因为胜于声闻之故。殊胜广大的是什么呢？是证悟和悲心，声闻于补特伽罗而证悟无我，除了自利之外无有利他，大乘于法与补特伽罗二者皆证悟无我，以悲心将一切资粮回向于利他。
English
That is, distinguishing between the apprehended and the apprehender. Because it is established following the power of causes and conditions. Abandon all that is completely conceptualized. This is the perfectly established nature. This is stated in the Ornament: Immutable and not inverted, there are two types of perfectly established nature. Thus, the immutable perfectly established nature is emptiness. The non-inverted perfectly established nature is non-discriminating wisdom, which is non-discrimination. Thus, the completely conceptualized is established as the nature of fabrication. Because thought is accomplished, the perfectly established is established in the ultimate truth, abandoning discrimination, establishing non-discrimination. The three characteristics are named with the names of the three establishments. Again, these three, such knowledge arises, in the very moment of non-interruption, are established as three by state. For example, knowledge itself appears, such as appearing as blue, it is blue, knowing it is blue, thus establishing, establishing in the blue of the meaning to be explained, it is the completely conceptualized. The blue of knowledge itself arises as described above, that is controlled by other causes and conditions, it is other-powered. The blue of knowledge is empty of the blue of meaning. It is the perfectly established nature, that is also Mañju. Transforming downward from non-discrimination is the extensive explanation of the perfectly established. The place of the apprehended and the apprehender, the non-discriminating realm is the source. It is the object of the cause of all dharmas. Because it itself is not established as an object, it is inexhaustible. By focusing on that, all noble dharmas arise, therefore the emptiness of the dharma realm is supreme. Or, it is superior to non-Buddhists and Śrāvakas and Pratyekabuddhas. From the unconditioned dharma, the Buddha's qualities, powers, and fearlessness, etc., are without end, therefore it is unknowable. That is also Mañju. Merit is the ultimate worldly merit. For those with Mañju, there is also merit that is supramundane, it is also the ultimate accumulation of merit, wisdom is that of the Śrāvakas, that is also Mañju. The great distinguished wisdom is known as the Great Vehicle, because it is superior to the Śrāvakas. What is that great distinction? It is realization and compassion, Śrāvakas realize selflessness in the individual, there is no benefit for others besides self-benefit, the Great Vehicle realizes selflessness in both dharma and the individual, with compassion dedicating all accumulations to the benefit of others.