Tibetan
། ཅིའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་བྱ་ཞེ་ན། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་རྣམས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་པའི་རྟགས་ཡིན་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་དོན་དམ་པ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ལ། སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འདོད་ཅིང་འདུན་པ་སྟེ། སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་གཞན་དོན་ཕྱིར། །ཡང་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །སྟོང་པ་ཉིད་དེ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པར་འདོད་པའོ། །བདེ་བ་ཆེ་ཞེས་པ་རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་པོ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་བྱ་ཞེ་ན། རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་པོ་ནི་ལྕགས་ཀྱུ་མི་གཏོང་བའི་བརྡ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་ཏེ། རྒྱལ་པོས་བསྒོམས་འདྲིས་པར་བྱས་ནས་མ་བཏང་བས་ཟག་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་བས་དེ་སྐད་བྱའོ། །དགའ་བ་ཆེན་པོ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཆགས་པ་ལ་བྱ་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་བྱ་ ཞེ་ན། རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་པོའི་བདེ་བ་གོམས་པ་དེ་ལ་དགའ་བ་ཆགས་པས་དེ་སྐད་བྱའོ། །མགུ་བ་ནི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་སྟེ་འབྲས་བུ་ལ་མགུ་བའོ། །དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལེགས་པ་སྟེ་མགུ་བའི་རྟགས་ནི་སེ་གོལ་བ་རྡེབ་པའོ། །གཟུགས་ཆེན་ལུས་ཀྱང་ཆེ་བ་སྟེ། །ཁ་དོག་ཆེ་ཞིང་ལུས་བོང་ཆེ། །ཞེས་པ་ན་མར་ཚིག་རྐང་བཞིས་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་སེམས་དཔའ་བཞི་མཚོན་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་ནས་སྒོམ་ཐབས་ཀྱི་བར་དུ་སྦྱར་ཏེ། སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཆོས་ཅན་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱས་པའི་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་བཞི་སྟེ། གཉིས་མེད་གཅིག་པོ་དེ་ལ་དགག་བྱས་སྟོང་པར་གཟུང་བ་དང༌། དོན་དམ་དུ་གཟུང་བ་དང༌། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སུ་གཟུང་བ་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སུ་གཟུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་བཞི་ལ་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན། རྡོ་རྗེ་གཟི་བརྗིད། རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་མཚན། རྡོ་རྗེ་བཞད་པ་དང་བཞི་ལ་བྱ་སྟེ། རྟགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གོང་དང་འདྲའོ། །གཙོ་འཁོར་གྱི་འཐད་པ་དང༌། ཐབས་ཤེས་རབ་ཀྱི་འབྲེལ་པ་དང༌། ཕྲིན་ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང༌། ལམ་མཚོན་པ་དང། སྒོམ་ཐབས་རྣམས་གོང་དང་འདྲའོ། །དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་ལ་གཟུགས་ཆེ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་བྱ་ན། དེའི་སྒྲས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཐམས་ཅད་དུ་སྣང་ཞིང་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་ལ་ལུས་ཆེ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རིན་པོ་ཆེ་ལས་བསྐྲུན་པའི་ལུས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་གཟི་བརྗིད་ལ་ཁ་དོག་ཆེ་ཞིང་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཉི་མའི་འོད་ཁ་དོག་དྲུག་གི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པས་དེའི་ཕྱིར་ན་དེ་སྐད་བྱའོ། །འོད་དྲུག་ལྷ་གཞན་ལ་མེད་དམ་ཞེ་ན། ཡོན་ཏན་ཕྱོགས་རེ་ལ་དགོངས་སོ། །རྡོ་རྗེ་ཉི་མ་ལ་ལུས་བོང་ཆེ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྟོང་པའི་ཐབས་སམ་སྒོམ་ཐབས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ལས་བྱུང་བའི་ལུས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་མཚན་མིང་ཡང་ཆེ་ཞིང་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཅི་ཞེ་ན། གྲགས་པ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པས་ཐམས་ཅད་དུ་གྲགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་ མཚན་ལ་ཡང་རྒྱ་ཆེ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཅི་ཞེ་ན། སྦྱིན་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་བཞད་པ་ལ། དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་ཡངས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་སྟེ། ཅི་ཞེ་ན། དཀྱིལ་འཁོར་ནི་སྙིང་པོ་ལེན་པའི་དོན་གྱིས་སོ། །ཡངས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་བྱ་སྟེ། དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་ཡིན་ལ་ཡངས་པ་ཡང་ཡིན་པས་མཚན་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པའོ། །དེ་ཡན་ཆད་ཀུན་ལ་ཡང་འཇམ་དཔལ་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཞེས་པ་ནས། ཡངས་པའི་བར་དུ་ཐམས་ཅད་དུ་མཚམས་སྦྱར་ཏེ་དེ་དང་དེ་ནས་བོད་པའོ། །ཤེས་རབ་ཅེས་པའི་ཚིག་རྐང་བཞིས་ནུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་སེམས་དཔའ་བཞིའི་མཚན་བརྗོད་དོ། །དེ་ཡང་སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་ནས་སྒོམ་ཐབས་ཀྱི་བར་དུ་སྦྱར་ཏེ། སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཆོས་ཅན་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱས་པའི་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་བཞི་སྟེ། གཉིས་མེད་གཅིག་པོ་ལ་དགག་བྱ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་མཐའ་དག་དང་ལྡན་པར་འདོད་པས་སེམས་ཅན་འཁོར་བ་ལ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་ཡོད་པར་འདོད་པ་དང༌། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཕུང་པོ་ལྷག་བཅས་དང༌། ལྷག་མེད་དུ་འདོར་བར་འདོད་པ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྐྱེན་གྱིས་སྟོང་གི་རང་བཞིན་གྱིས་མི་སྟོང་པར་འདོད་པའི་དགག་བྱ་དེ་རྣམས་དགག །སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པར་འདོད་པའི་སྟོང་པ་དེ་བཞི་ལ་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉི་དང༌། ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དོར་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ། དེ་བཞི་ལ་འཇམ་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཆོས་དང་རྣོན་པོ་དང་འཁོར་ལོ་དང་སྨྲ་བ་བཞི་བྱ་སྟེ། དོན་གཟུགས་མེད་ལ་གཟུགས་སུ་བྱ་སྟེ། དོན་དམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །རྟགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཐུན་མོང་དང་ཁྱད་པར་གོང་བཞིན་ནོ། །གཙོ་འཁོར་གྱི་འཐད་པ་ནས། སྒོམ་ཐབས་ཀྱི་བར་དུ་གོང་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་འཇམ་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཆོས
Chinese
为什么那样说呢？金刚萨埵和金刚手等是证悟空性的标志。空性是胜义菩提心的体现。发心的特征是希求和愿望，如经中所说：“为利他故，欲得圆满正等觉。”这是想要现证空性。所谓“大乐”，是对金刚国王的称呼。为什么那样说呢？金刚国王是不舍弃铁钩的象征。金刚萨埵证悟空性后，国王通过修习和熟悉而不舍弃，从而产生无漏的大乐，所以这样称呼。所谓“大喜”，是对金刚贪爱的称呼。为什么那样说呢？因为对金刚国王的乐受感到欢喜和贪爱，所以这样称呼。所谓“满足”，是指果位显现，对果位的满足。这就是金刚妙法，满足的标志是摇动铃铛。身形巨大，身体也巨大，颜色鲜艳，身体庞大。这四句偈颂代表了南方四位菩萨。对此，也从各自的特征到修习方法进行结合。各自的特征是，以法性平等而区分的四种空性法性，即对无二唯一进行遮破而执为空，执为胜义，执为福德资粮，执为智慧资粮等，即空性的空性，胜义空性，有为法空性，无为法空性这四种，对应于南方四位菩萨，即金刚宝，金刚光荣，金刚幢，金刚微笑。标志的特征与上述相同。主眷的合理性，方便与智慧的联系，事业的差别，道路的象征，修习方法等与上述相同。其中，金刚宝被称为身形巨大。为什么那样说呢？因为它的声音能使佛的刹土全部显现和明亮。金刚宝被称为身体巨大。为什么呢？因为是从珍宝中产生的。
English
Why is it said that way? Vajrasattva and Vajrapani are symbols of realizing emptiness. Emptiness is the manifestation of ultimate bodhicitta. The characteristic of generating bodhicitta is desire and aspiration, as stated in the scripture: "For the sake of others, I desire perfect and complete enlightenment." This is wanting to directly realize emptiness. The so-called "great bliss" is a term for Vajra King. Why is it said that way? Vajra King is a symbol of not abandoning the iron hook. After Vajrasattva realizes emptiness, the King, through practice and familiarity, does not abandon it, thereby generating uncontaminated great bliss, so it is called that way. The so-called "great joy" is a term for Vajra Attachment. Why is it said that way? Because one feels joy and attachment to the bliss of Vajra King, so it is called that way. The so-called "satisfaction" refers to the manifestation of the fruit, satisfaction with the fruit. This is Vajra Good, and the sign of satisfaction is shaking the bell. The form is large, and the body is also large, the color is bright, and the body is huge. These four verses represent the four bodhisattvas of the south. For this, also combine from their respective characteristics to the method of practice. The respective characteristics are the four emptiness natures distinguished by the equality of dharmas, that is, taking the non-dual one as an object of negation and grasping it as empty, grasping it as ultimate, grasping it as a collection of merit, and grasping it as a collection of wisdom, etc., that is, the emptiness of emptiness, ultimate emptiness, conditioned emptiness, and unconditioned emptiness. These four correspond to the four bodhisattvas of the south, namely Vajra Jewel, Vajra Glory, Vajra Banner, and Vajra Smile. The characteristics of the symbols are the same as above. The rationality of the main retinue, the connection between skillful means and wisdom, the difference in activities, the symbolism of the path, and the methods of practice are the same as above. Among them, Vajra Jewel is called having a large form. Why is it said that way? Because its sound makes all the Buddha's fields appear and become clear. Vajra Jewel is called having a large body. Why? Because it is produced from jewels.
Chinese
因为是空的身体的缘故。金刚光辉具有大颜色，这是为什么呢？因为太阳的光芒存在于六种颜色的自性中，所以才这样说。六种光芒其他神没有吗？是考虑到功德的各个方面。金刚太阳也称为身体巨大，这是为什么呢？因为是从空性的方便或禅修方便的智慧中产生的身体的缘故。金刚幢幡的名字也很大，这是为什么呢？因为具有伟大的名声，所以在一切处都出名。金刚 幢幡也称为广大，这是为什么呢？因为是从布施的圆满中产生的缘故。对于金刚微笑，有“大坛城是广阔的”之说，这是为什么呢？坛城是以获取精华为目的。广阔是因为遍布一切世间，所以才这样说，既是坛城又是广阔，所以合为一个名称。从那以上的一切，都从“文殊师利无量光”到“广阔”之间，全部连接起来，从那一个又一个地念诵。智慧这四个词句，说的是西方四位菩萨的名字。也就是从各自的体性到禅修方便之间连接起来。各自的体性就是以对法各自进行分别的智慧，对所分别的法性空性进行区分的四种空性。因为想要在无二唯一上，具备所有应否定的有情的事情，所以认为有情轮回有始有终，想要舍弃善根有余蕴和无余蕴，认为一切法不是以因缘空，而是以自性不空，否定那些应否定的。想要断除增益的四种空性，就是超越边际的空性，无始无终的空性，没有舍弃的空性，自性空性。那四种就是文殊师利金刚法和锐利和轮和说法。将无形之义化为有形，是胜义的体性。特征的体性，共同和特殊与上面一样。从主伴的道理开始，到禅修方便为止，与上面一样。那里面文殊师利金刚法
English
Because it is an empty body. Vajra radiance is said to have a great color. Why is that? Because the sun's rays exist in the nature of six colors, that is why it is said. Do other gods not have six rays? It is considering the various aspects of merit. Vajra sun is also called a huge body. Why is that? Because it is a body that arises from the wisdom of emptiness or the means of meditation. Vajra banner's name is also great. Why is that? Because it has great fame, it is famous everywhere. Vajra banner is also called vast. Why is that? Because it arises from the perfection of giving. For Vajra smile, it is said that "the great mandala is vast." Why is that? The mandala is for the purpose of obtaining the essence. Vast is because it pervades all worlds, so it is said, it is both a mandala and vast, so it is combined into one name. From all of the above, from "Manjushri Amitabha" to "vast," all are connected, and recited from one to another. The four words of wisdom refer to the names of the four bodhisattvas of the West. That is, it is connected from their respective natures to the means of meditation. Their respective natures are the four emptinesses that distinguish the nature of the Dharma by the wisdom of distinguishing each Dharma. Because one wants to have all the things that sentient beings should negate on the non-dual oneness, it is believed that sentient beings have a beginning and an end in samsara, and one wants to abandon the roots of virtue with and without residue, and believes that all dharmas are not empty by cause and condition, but not empty by nature, negating those that should be negated. The four emptinesses that want to cut off the imputation are the emptiness that transcends the boundary, the emptiness that has no beginning and no end, the emptiness that has no abandonment, and the emptiness of self-nature. Those four are Manjushri Vajra Dharma and sharp and wheel and saying. Transforming the formless meaning into form is the nature of the ultimate meaning. The nature of the characteristics, common and special, is the same as above. From the principle of the main attendant, to the means of meditation, it is the same as above. There Manjushri Vajra Dharma