Tibetan
་རྒྱུའི་རྐྱེན་ནོ། །ཚིག་ཀུན་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད། །ཅེས་པ་ལས་ཀྱི་སེམས་མ་ལ་དེ་སྐད་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་བྱ་བ་ནན་ཏན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒོ་ནས་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། ལྷ་ཡི་སྐད་དང་ཀླུ་དང་གནོད་སྦྱིན་སྐད། །ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་དེའི་སྐད་ཀྱིས་དེ་དང་དེས་སོ་སོར་གསལ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོད་པ་ཆེན་པོ་ནས་མར་ཚིག་རྐང་བཅུ་གཉིས་འཇམ་དཔལ་རིགས་ལྔའི་མཚན་བརྗོད་སྟོན་ཏོ། །དེ་ཡང་འདི་རྣམས་ལ་གོ་རིམས་འཆོལ་བའི་སྐྱོན་སྤངས་པའམ་གོ་རིམས་ངེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང༌། སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་དང༌། གཙོ་འཁོར་གྱི་འཐད་པ་དང༌། བཟང་ངན་གྱི་ཁྱད་པར་དང༌། ཐབས་ཤེས་རབ་ཀྱི་འབྲེལ་པ་དང༌། ཕྲིན་ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང༌། སྒོམ་ཐབས་དང༌། འབྲུ་བཤད་པ་དང་བརྒྱད་དེ། དེ་ལ་གོ་རིམས་འཆོལ་ལོ་ཞེ་ན། གོ་རིམས་འཆོལ་པའི་སྐྱོན་སྤང་བ་ནི་འདི་རྣམས་ལ་འཆོལ་བའི་སྐྱོན་མེད་འདི་རྣམས་ཀ་ལྟར་འདོད་ཐོག་གོ །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྔགས་ཆགས་པའི་ལམ་པ་ཡིན་ཏེ། བདེ་བ་ལམ་དུ་ཁྱེར་ཏེ་དེ་ལས་མི་བྱེད་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ཞེས་བྱ། དེ་ནས་སངས་རྒྱས་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་འདི་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཡིན་པས་དང་པོར་སྨོས་སོ། །ལུང་ལས་ཀྱང་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་ཅེས་འདོད་ཆགས་སྣ་ལ་སྨོས་སོ། །དེ་ནས་ཞེ་སྡང་ཆེན་པོ་མི་བསྐྱོད་པ་སྨོས་པ་ནི་སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་སྔགས་ཀྱི་ལམ་ལ་འཛུད་པའང་ཆོས་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཛུད་པ་དང༌། དྲག་ཤུལ་གྱི་ཚུལ་གྱིས་འཛུད་པ་ལས་འདིར་དྲག་ཤུལ་སྦྱར་ཏེ། ཞེ་སྡང་རིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་གཏི་མུག་རྣམ་སྣང་བསྟན་པ་ནི་སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་ཚུད་ནས་ཟབ་མོ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དོན་སྟོན་ཏོ། །སྐྱེ་མེད་ནི་འབྱེད་པ་མེད་པའི་གཏི་མུག་ཡིན་ལ་དེ་སྟོན་པས་རྣམ་སྣང་འབྱུང་སྟེ། རྣམ་སྣང་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་བསྐྲུན་པ་གཏི་མུག་གི་རིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་ཡོན་ཏན་དེ་མ་བསྟན་པར་དེ་ནས་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་བསྟན་པ་ནི་འདི་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒོ་ནས་གཞན་དོན་བྱེད་པ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ལྟ་བ་ཟབ་མོའི་དོན་ཡོད་ཀྱང་མ་བསྒྲུབས་ན་འཚང་མི་རྒྱ་ལས་དེ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་སེར་སྣ་ཆེན་པོའི་རིན་འབྱུང་བསྟན་པ་འདི་ནི་ཡོན་ཏན་གྱི་སངས་རྒྱས་ ཡིན་ཏེ། འདྲས་བུ་སངས་རྒྱས་གཞན་དོན་བྱེད་པའི་ཡོན་ཏན་ཡོད་དོ། །དེས་
Chinese
是原因的缘故。词句全部极为了解。像这样对业之母说，这是以精进的智慧之门利益他人的自性。如是说： 天神的语言和龙以及夜叉的语言。像这样对于有缘分的人们，以他们的语言，他们各自清楚地说明。从大供养开始向下十二句，显示文殊五姓的名号。而且对于这些，断除了次第错乱的过失或者次第决定的理由，以及各自的体性，以及主眷的合理性，以及好坏的差别，以及方便智慧的联系，以及事业的差别，以及修法，以及意义解释共有八种。如果有人问，次第错乱了吗？断除次第错乱的过失是，这些没有错乱的过失，这些如文字一样是所希望的。那是因为什么呢？因为是形成咒语的道路，将安乐作为道路，不从那之上行持，称为金刚乘。之后，无量光佛，这是贪欲的佛，所以首先说了。经文中也说贪欲、嗔恨、愚痴，这样在贪欲之前说了。之后，说了大嗔恨不动佛，因为众生进入佛的教法，咒语的道路，也以教法的方式进入，以及以猛烈的方式进入，所以这里结合了猛烈，因为是嗔恨的种姓。之后，显示愚痴毗卢遮那佛，是众生进入佛的教法之后，显示甚深无生之义。无生是没有分别的愚痴，显示那个，毗卢遮那就出现，毗卢遮那是从法界产生，因为是愚痴的种姓。之后，没有显示功德，之后显示不空成就佛，这是以成办事业的智慧之门利益他人，是精进的自性，对于众生，即使有甚深见解的意义，如果没有成办，也不会成佛，所以对于那个需要精进。之后，显示大悭吝的宝生佛，这是功德的佛。 是像似佛，有利益他人的功德。因此
English
It is the cause of the cause. All the words are very clear. Like this, say to the Karma Mother, this is the nature of benefiting others through the gate of diligent wisdom. As it is said: The language of the gods and the language of the nagas and yakshas. Like this, for those who are fortunate, they clearly explain each in their own language. From the Great Offering downwards, twelve verses show the names of the five families of Manjushri. Moreover, for these, the fault of disordered sequence is eliminated, or the reason for the determined sequence, as well as the respective nature, as well as the rationality of the main entourage, as well as the difference between good and bad, as well as the connection between skillful means and wisdom, as well as the difference in activities, as well as the method of meditation, as well as the explanation of meaning, there are eight in total. If someone asks, is the sequence disordered? Eliminating the fault of disordered sequence is that these do not have the fault of disorder, these are as desired like letters. Why is that? Because it is the path of forming mantras, taking bliss as the path, not acting from above that, it is called Vajrayana. After that, Amitabha Buddha, this is the Buddha of desire, so it was mentioned first. The scriptures also say desire, hatred, ignorance, thus mentioning desire first. After that, it is said that great hatred is Akshobhya, because sentient beings enter the Buddha's teachings, the path of mantra, also enter through the method of teaching, and enter through the fierce method, so here fierceness is combined, because it is the lineage of hatred. After that, showing ignorance is Vairochana Buddha, after sentient beings enter the Buddha's teachings, it shows the profound meaning of no birth. No birth is ignorance without distinction, showing that, Vairochana appears, Vairochana is produced from the Dharmadhatu, because it is the lineage of ignorance. After that, without showing the qualities, after that showing Amoghasiddhi Buddha, this is benefiting others through the gate of wisdom of accomplishing activities, it is the nature of diligence, for sentient beings, even if there is the meaning of profound view, if it is not accomplished, they will not attain Buddhahood, so for that diligence is needed. After that, showing the great miserliness of Ratnasambhava Buddha, this is the Buddha of qualities. Is a likeness Buddha, has the qualities of benefiting others. Therefore
Tibetan
ན་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་མཇུག་ཏུ་བསྟན་པ་སྟེ་གོ་རིམས་འཆོལ་བའི་སྐྱོན་ནི་མེད་དོ། །ཡང་མཚན་འདི་རྣམས་ནི་རིགས་ལྔའི་མཚན་དུ་འཇུག་པས་འཇམ་དཔལ་ལ་ཅི་ཕན་ཞེ་ན། འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་དེ་ཉིད་རིགས་ལྔར་འབྱུང་བས་འཇམ་དཔལ་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང༌། རྟགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་དེའི་དོན་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི་སྤྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་འདུས། སེམས་ཉིད་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་ཏེ། གཞི་མེད་རྐྱེན་གྱིས་ཅིར་ཡང་ཤར། འོག་ནས། རྣམ་རིག་སྣ་ཚོགས་གཟུགས་དོན་ཅན། །རྣམ་ཤེས་སྣ་ཚོགས་རྒྱུད་དང་ལྡན། །ཞེས་འབྱུང་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྒྱ་ཆེ་བ་དང༌། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པས་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་སྟེ། ཟབ་པའི་མཚན་ཉིད་དོན་དམ་མོ། །དེ་གཉིས་བརྗོད་ཐབས་སམ་བསྟན་ཐབས་དེ་ལས་མ་གྲུབ་པས་གཉིས་སུ་ཕྱིའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་དབྱེར་མེད་པ་སྟེ་དེ་ཉིད་ལ་འཇམ་དཔལ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་རྟོགས་ན་ནི་ནམ་མཁའི་ལམ་ལ་གནས་པ་སྟེ་འོག་ནས་དེ་སྐད་འབྱུང༌། དེ་གང་ལ་རང་བཞིན་རྒྱུ་བསྒོམ་པ་ལམ་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་རྒྱུའི་རྒྱུད་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད། འབྲས་བུའི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པར་སྦྱར་རོ། །དེ་གང་ལ་ལྡོག་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ལྷ་ལྔ་བཅུ་རྩ་གསུམ་བཞག་སྟེ། རིགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ལྔ་བཅུ་རྩ་གསུམ་ཚན་བདུན་དུ་འགྱུར་རོ། །བསྡུ་ན་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གཅིག་པོ་དེར་འདུས་ཏེ། དོན་གཅིག་གཉིས་མེད་ཆོས་ཀྱི་དོན། །ཞེའོ། །དེ་ལ་གཉིས་མེད་གཅིག་པོ་དེ་ཉིད་ལ་གསལ་ལ་མི་རྟོག་པའི་ངོས་ནས་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་སངས་རྒྱས་མི་བསྐྱོད་པ་རྟགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཤར་གྱི་རྩིབས་ལ་ས་གནོན་ཕྱག་རྒྱ་ཅན་སྔོན་པོ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་པར་གྱུར་ཏེ། ཡང་གཉིས་མེད་དེ་ལ་བདག་ཆོས་སེམས་ཅན་གསུམ་མཉམ་པས་གཉིས་མེད་དེར་ཤེས་པས་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །རྟགས་སངས་རྒྱས་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དེ་ཉིད་དེའི་མཚན་ཉིད་མཚོན། ལྷོའི་རྩིབས་ལ་མཆོག་སྦྱིན་སེར་པོ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་ངོ༌། །གཉིས་མེད་གཅིག་པོ་དེ་ཁོ་ ནས་སེམས་ཅན་སོ་སོར་ཕྱེ་ནས་ཆོས་ཉིད་སོ་སོར་མཁྱེན་སོ་སོར་རྟོགས། སངས་རྒྱས་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་རྟགས་ནུབ་ཀྱི་རྩིབས་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཅན། དམར་པོ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་ངོ༌། །གཉིས་མེད་གཅིག་པོ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་དོན་བྱེད་ནུས། བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་སངས་རྒྱས་དོན་གྲུབ་ཏུ་འབྱུང༌། རྟགས
Chinese
那么宝生如来最后显示，这样顺序颠倒的过失是没有的。又这些名称是五部的名称，对文殊有什么利益呢？文殊智慧菩萨本身显现为五部，所以具有文殊无量光等等名称的体性，是那些的体性，以及表征的体性，它的意义的体性是，总的来说一切法都包含在心中。心性显现为多种多样，无根的因缘显现为任何事物。下面说：各种名相具有形象意义，各种心识具有相续。这是世俗的广大，心的自性什么也没有成立，所以和虚空一样，是甚深的体性，是胜义谛。这两者无法用言语表达或显示，因此在二者之外，对于外在的自性没有分别，这就是文殊。如果证悟了它，就安住在虚空的道路上，下面会这样说。它对于什么，自性因，修习道，果最终，因的相续，方便的相续，果的相续等等都要结合起来。它对于什么，以不同的方式安立了五十三尊神，以部的不同，五十三尊神变为七组。如果归纳起来，就都汇集在无二的智慧之中。意义唯一，无二，是法的意义。因此，对于无二唯一的那本身，从光明而不分别的角度来说，如镜子般的智慧，不动佛，从表征的角度来说，在东方的方位上，具有镇压大地的手印，蓝色，一面二臂。又是无二，对于那，我和法和众生三者平等，因为知道是无二，所以是平等性。表征宝生佛本身象征着它的体性。在南方的方位上，施予胜妙，黄色，一面二臂，金刚跏趺坐。无二唯一的那本身，将众生一一分开，从而一一了知法性，一一证悟。无量光佛，表征在西方的方位上，具有禅定的手印。红色，一面二臂，金刚跏趺坐。无二唯一的那本身能够成办他利。成所作智本身显现为成就一切义的佛。表征。
English
Then Ratnasambhava is shown at the end, so there is no fault of disordered sequence. Also, what benefit is there to Manjushri since these names apply to the five families? Manjushri Wisdom Bodhisattva himself appears as the five families, so the nature of having names such as Manjushri Amitabha, etc., is the nature of those, as well as the nature of symbols, its meaning is that generally all dharmas are contained in the mind. The nature of mind appears in various ways, and rootless causes appear as anything. Below it says: Various appearances have form and meaning, various consciousnesses have continuity. That is the vastness of the conventional, and since the nature of mind is not established in any way, it is like the sky, it is the profound nature, it is the ultimate truth. Since these two cannot be expressed or shown, there is no distinction for the external self-nature outside of the two, that is Manjushri. If one realizes it, one abides on the path of the sky, it will be said so below. For what, the nature cause, the practice path, the ultimate fruit, the continuity of the cause, the continuity of the means, the continuity of the fruit, etc., must be combined. For what, fifty-three deities are established with different aspects, and with different families, the fifty-three deities become seven groups. If summarized, they all gather in the non-dual wisdom. The meaning is one, non-dual, is the meaning of dharma. Therefore, for that non-dual one itself, from the aspect of clarity and non-discrimination, the mirror-like wisdom, Akshobhya Buddha, from the aspect of symbols, in the eastern direction, having the earth-pressing mudra, blue, one face and two arms. Again, it is non-dual, for that, I, dharma, and sentient beings are equal, because it is known to be non-dual, so it is equality. The symbol Ratnasambhava Buddha itself symbolizes its nature. In the southern direction, bestowing the supreme, yellow, one face and two arms, vajra full lotus posture. That non-dual one itself separates sentient beings one by one, thereby knowing the nature of dharma one by one, realizing one by one. Amitabha Buddha, the symbol in the western direction, having the mudra of samadhi. Red, one face and two arms, vajra full lotus posture. That non-dual one itself is able to accomplish the benefit of others. The wisdom of accomplishing activities itself appears as the Buddha who accomplishes all meanings. Symbol.