Tibetan
བྱེ་ན་དུ་ཡོད་དེ་ཅེ་ན་གཉིས་ཏེ། ཟབ་པའི་དོན་དམ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཀུན་རྫོབ་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཨ་ནི་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ཅན་གྱི་ཨའོ། །སྒྲ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། ཡིག་འབྲུ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ཅེས་བྱ་སྟེ། ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁོང་དུ་ཨ་ཞུགས་ཤིང་སྲོག་ཏུ་གྱུར་པས་ཨ་ནི་མཆོག་གོ །ཨའི་ཕྲིན་ལས་ནི་དོན་ཆེན་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྒྱ་ཆེ་བའི་སྒོ་ནས་སངས་རྒྱས་མཆོད་པ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད། ཟབ་པའི་སྒོ་ནས་རྟོག་པ་ཆུང་དུས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ། འབྲིང་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐོབ། རྟོག་པ་ཆེན་སངས་རྒྱས་ཐོབ། བྱང་ཆུབ་རྣམ་གསུམ་པོ་དེ་ཐོབ་པས་དོན་ཆེན་ནོ། །ངོ་བོ་ནི་ཡི་གེ་དམ་པ་ཡིན་ཞེས་ཏེ། ཟབ་པ་དོན་དམ་གྱི་ཨ་དེ་ནི་ཀྵ་ར་ཞེས་པའི་སྒྲ་འགྱུར་བ་ལ། ཨ་ཀྵ་ར་ཞེས་པ་ཨས་བཀག་པས་མི་འགྱུར་བ་ལ་འཇུག་སྟེ། ཟབ་པ་དོན་དམ་གྱི་ཨ་ནི་ངོ་བོ་ཅིང་ ཡང་མི་འགྱུར་བའོ། །དེས་ན་དམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྒོམ་ཐབས་ནི་མན་ངག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཁོང་ནས་ཞེས་པའི་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྤྲོ་རྒྱུ་ཡུམ་བཞིའི་མཚན་བརྗོད་སྟོན་ཏེ། དེ་ཡང་མཚན་ཅན་ཡུམ་བཞི་པོ་དེའི་སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་དང༌། བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་དང༌། སྐུ་མདོག་དང༌། ཕྱག་མཚན་གྱི་ངེས་པ་དང༌། ཡུམ་གྱི་འཐད་པ་དང༌། ཐབས་ཤེས་རབ་ཀྱི་འབྲེལ་པ་དང༌། གཙོ་འཁོར་གྱི་འཐད་པ་དང༌། སྒོམ་ཐབས་དང་བདུན་གྱིས་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་མཚན་ཉིད་ནི་གཉིས་ཏེ་དོན་རྟོགས་སོ། །དོན་གྱི་སྒོ་ནས་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གཅིག་ལྡོག་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཡེ་ཤེས་བཞིར་བྱས། ཆོས་ཅན་ཡེ་ཤེས་བཞིས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱས་པའི་སྟོང་པ་བཞིས་ཡེ་ཤེས་བཞི་ལ་དགག་བྱ་རྣམ་པ་བཞིས་བཀག་ནས་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་བཞི་ལ་ཡུམ་བཞིར་འདོད་དེ། དངོས་པོ་དང་དམིགས་པའི་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད། སྟོང་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་སྟེ་དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་མ་བྱས། གཉིས་མེད་དེ་མཚན་མས་སྟོང་སྟེ་དེའི་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པས་མཚན་མ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་སྟེ། རིན་ཆེན་སེམས་མ་ལོག་པའི་སྨོན་པས་སྟོང་པ་དེའི་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པས་སྨོན་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སེམས་མ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པས་སྟོང་པ་སྒྲོ་འདོགས་དེ་ཆོད་པའི་སྒོ་ནས་ལས་ཀྱི་སེམས་མ། རྟགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལྷ་མོའི་རྣམ་པ་ནུ་མ་དང་མོ་མཚན་གྱི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་རང་གི་བདག་པོས་དབུ་བརྒྱན་པ། རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་སྦུབས་ན་གནས་པ། སྐུ་མདོག་དང་ཕྱག་མཚན་ཀྱང་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའོ། །ཨ་
Chinese
如果问“别”在哪里，答：有两个。“甚深”的胜义谛是空性。“世俗”广大之阿，是有颜色和形状的阿。声音加入的原因是：称为一切字母中最殊胜的，因为阿进入一切阿黎嘎黎之中，成为命根，所以阿是最殊胜的。阿的事业称为“义大”，从广大方面来说，是供养佛和做有情的事情；从甚深方面来说，小根器时获得声闻的菩提，中根器获得菩萨的菩提，大根器获得佛的菩提。因为获得这三种菩提，所以是义大。本体是说，是神圣的字母，甚深胜义的阿，在ཀྵ་ར་（梵文天城体：क्ष，梵文罗马拟音：kṣa，字面意思： क्ष）这个声音转变时，阿ཀྵ་ར་（梵文天城体：अक्ष，梵文罗马拟音：akṣa，字面意思： अक्ष）是指被阿遮止而不会转变，所以甚深胜义的阿是本体，并且不会转变。因此称为神圣。修习方法应该在口诀中了解。从“从中”开始的一个偈颂，是为了宣说四母的名号，也就是具有名号的这四位母的各自体性，以及生起的原因，身色，手印的决定，母的道理，方便智慧的联系，主眷的道理，以及修习方法，用七个方面来阐述。其中，体性有两种，即通达意义。从意义的方面来说，将无二的智慧，以一种反体的差别，变成四种智慧。以四种智慧作为有法，用四种空性来区分，用四种遮遣的方式遮止四种智慧，从而认为四种解脱门是四母，断除事物和所缘的增益。空性的解脱门，即金刚心母。无二，即空性于相，断除对它的增益，即无相的解脱门，即宝生心母。以不颠倒的愿望空性，断除对它的增益，即无愿的解脱门，即法心母。以颠倒的现行作意空性，通过断除那个增益的门径，即业心母。从相的方面来说，在世俗中，女神的形象有乳房和女阴的差别，自己的主尊以头饰庄严，安住在金刚等之中，身色和手印也与方位相符。阿
English
If asked, "Where is 'bye' located?" The answer is: There are two. The profound ultimate truth is emptiness. The vast conventional A is the A with color and shape. The reason for the sound entering is: It is called the most supreme of all letters, because A enters into all Āli and Kāli and becomes the life force, therefore A is the most supreme. The activity of A is called "great meaning," which, from the vast aspect, is offering to the Buddhas and doing the work of sentient beings; from the profound aspect, at the time of small faculties, one attains the Bodhi of the Śrāvakas, with medium faculties one attains the Bodhi of the Bodhisattvas, and with great faculties one attains the Bodhi of the Buddhas. Because one attains these three Bodhis, it is of great meaning. The essence is said to be the sacred letter, the profound ultimate A, when the sound changes to ཀྵ་ར་（藏文，梵文天城体：क्ष，梵文罗马拟音：kṣa，字面意思： क्ष）, Aཀྵ་ར་（藏文，梵文天城体：अक्ष，梵文罗马拟音：akṣa，字面意思： अक्ष） refers to being prevented from changing by A, so the profound ultimate A is the essence and does not change. Therefore, it is called sacred. The method of practice should be understood in the oral instructions. The one verse starting from "From within" is to explain the names of the four mothers, that is, the individual nature of these four mothers who possess names, as well as the cause of arising, the body color, the determination of the hand symbols, the reason for the mothers, the connection of skillful means and wisdom, the reason for the main retinue, and the method of practice, which are explained in seven aspects. Among them, there are two natures, which is understanding the meaning. From the aspect of meaning, the non-dual wisdom is transformed into four wisdoms by a difference of one reverse. Taking the four wisdoms as the subject, distinguishing them with four emptinesses, and blocking the four wisdoms with four ways of negation, thereby considering the four doors of liberation as the four mothers, cutting off the superimpositions of things and objects. The door of liberation of emptiness is Vajra Citta Mother. Non-duality, which is emptiness of characteristics, cutting off the superimpositions on it, is the door of liberation of no characteristics, which is Ratna Citta Mother. Emptiness with an undeluded aspiration, cutting off the superimpositions on it, is the door of liberation of no aspiration, which is Dharma Citta Mother. Emptiness with a perverted manifest action, through the path of cutting off that superimposition, is Karma Citta Mother. From the aspect of symbols, in the conventional, the form of the goddess has the difference of breasts and vulva, one's own lord is adorned with a headdress, residing in the sheath of the vajra and so on, and the body color and hand symbols also correspond to the directions. A
Tibetan
ཨཱ་ཨཾ་ཨཿའི་སྐུ་མདོག་ཕྱག་མཚན་ནི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་སེམས་མ་སྔོན་མོ་རྡོ་རྗེ་བསྣམས་པ། རིན་ཆེན་བསྣམས་སེར། པདྨ་བསྣམས་དམར། རྒྱ་གྲམ་བསྣམས་ལྗང༌། ཡུམ་གྱི་འཐད་པ་ནི་སྟོང་པ་དེ་བཞི་སྤྲོས་པས་དེ་བཞི་རིག་པའི་རིག་པ་འབྱུང༌། སྟོང་པ་དེ་བཞི་ལོག་ན་དེ་རིག་པའི་རིག་པ་ལྡོག །སྟོང་པ་དེ་བཞི་རིག་པའི་རིག་པ་ལས་དེ་གཤེགས་བཞི་བྱས། སྟོང་པ་དེ་བཞིས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཡུམ་ཞེས་བྱའོ། །ཐབས་ཤེས་རབ་ཀྱི་འབྲེལ། པ་ནི་བདེ་གཤེགས་བཞི་ཐབས་ཡུམ་བཞིས་ཤེས་རབ་སྟེ། ཕྱོགས་མཚམས་ཀྱི་བཞུགས་གནས་ཀྱིས་འབྲེལ་ཏོ། །གཙོ་འཁོར་གྱི་འཐད་པ་རག་ལས་དང་རག་ལས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་སྤྱི་འཁོར་སྒོས་འཁོར་གཉིས་ཏེ། ཡུམ་བཞི་པོ་འདི་རྣམས་ནང་གི་སྤྱི་འཁོར་ཏེ། རྣམ་སྣང་ནི་རྣམ་པ་བཞིས་བསྡུས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ལ། གཙོ་བོའི་ཡོན་ཏན་དེ་ལོག་ན་འཁོར་གྱི་ཡོན་ཏན་ལྡོག་པས་རྣམ་སྣང་ནི་རག་ལས་པར་འདུག །ལྷ་མོ་བཞི་རག་ལས་པར་འདུག་པས་གཙོ་འཁོར་རོ། །གཙོ་འཁོར་གྱི་འཐད་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་མ་དེ་ནི་མི་བསྐྱོད་པའི་སྒོས་འཁོར་ཏེ། ཆོས་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཡོད་པས་དེ་སྟོང་པར་ཤེས་པའི་ཤེས་པ་འབྱུང༌། ཆོས་ཅན་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་དེ་ལོག་ན་དེ་ཤེས་པའི་ཤེས་པ་ལྡོག །དེ་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་ལ་རག་ལས་པས་སེམས་མ་རྡོ་རྗེ་མ་རག་ལས་པས་མི་བསྐྱོད་པ་རག་ལས་པའོ། །དེས་བསྒྲེས་ཏེ་འོག་མ་གསུམ་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །སྒོམ་ཐབས་ནི་མན་ངག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཁོང་ནས་འབྱུང་བ་སྐྱེ་བ་མེད། །ཅེས་པ་རྡོ་རྗེ་སེམས་མའི་རང་བཞིན་ཡི་གེ་ཨ་ཐུང་དུ་སྟེ་རྐན་དང་མཆུ་དང་སོ་ལ་སོགས་པ་གང་ལ་ཡང་མ་བརྟེན་པར་ཁོང་ནས་འབྱུང་ལ། དེའི་དོན་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡུམ་སེམས་མ་རྡོ་རྗེ་མ་ཞེས་བྱའོ། །ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་སྤངས་པ་སྟེ། །ཞེས་པ་དེ་རིན་ཆེན་རྡོ་རྗེ་མ་སྟེ་དེ་ལ་ཚིག་ནི་བརྗོད་པ་སྟེ། རིན་ཆེན་རྡོ་རྗེ་མ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་ཉིད་རྟོགས་ན་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚིག་མེད་པས་དེའི་ཕྱིར་རིན་ཆེན་སེམས་མ་ལ་དེ་སྐད་བྱའོ། །བརྗོད་པ་ཀུན་གྱི་རྒྱུ་ཡི་མཆོག །ཅེས་པ་ཆོས་ཀྱི་སེམས་མ་ལ་དེ་སྐད་བྱ་སྟེ། བརྗོད་པ་ནི་ཚིག་སྟེ་ཤེས་བྱ་ཇི་སྙེད་པ་ཡོད་པས་དེ་བརྗོད་པའི་ཚིག་འབྱུང་སྟེ། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མཁྱེན་པས་དེ་ནི་བརྗོད་པའི
Chinese
阿、昂、啊的身色和手印依次是金刚萨埵母，蓝色，持金刚杵。持宝，黄色。持莲花，红色。持十字杵，绿色。佛母的道理是，四空性扩展，由此四空性生出觉性之觉。如果四空性颠倒，那么觉性之觉也会颠倒。从四空性觉性之觉中，生出四如来。因为由四空性所生，所以称为佛母。方便与智慧的关联。 是四部如来以方便，四佛母以智慧。通过方位的安住处来关联。主尊和眷属的道理是依赖和被依赖。这也有总眷属和别眷属两种。这四位佛母是内部的总眷属。毗卢遮那佛是具足以四种方式汇集的功德之自性。如果主尊的功德颠倒，那么眷属的功德也会颠倒，因此毗卢遮那佛是被依赖的。四位佛母是被依赖的，所以是主眷。主眷的道理是，金刚萨埵母是不动佛的别眷属。因为有法界如虚空般的智慧，所以生起了知其为空性的觉知。如果法界如虚空般的状态颠倒，那么知晓它的觉知也会颠倒。因此，空性依赖于如虚空般的状态，所以金刚萨埵母依赖于不动佛。以此类推，其余三个也同样适用。禅修的方法应在口诀中了解。从心中生起，没有出生。这是金刚萨埵母的自性，字母阿短音，不依赖于牙齿、嘴唇和牙龈等任何部位，而是从心中生起。其意义在于安住于无生的自性中，因为是法界如虚空般的因，所以称为佛母金刚萨埵母。舍弃言语的表达。这是宝生金刚母，对于她来说，言语就是表达。宝生金刚母是平等性智的自性，如果证悟一切法平等性，那么一切表达的言语都会消失，因此对宝生金刚萨埵母这样称呼。一切表达的殊胜之因。这是对于莲花金刚母这样称呼，表达就是言语，因为有多少所知境，就会有多少表达的言语产生。因为以妙观察智来了解，所以这是表达的
English
The body color and hand symbols of A, Am, and Ah are, in order, Vajrasattva Mother, blue, holding a vajra. Holding a jewel, yellow. Holding a lotus, red. Holding a crossed vajra, green. The reason for the Yum is that the four emptinesses expand, and from these four emptinesses arise the awareness of awareness. If the four emptinesses are reversed, then the awareness of awareness will also be reversed. From the awareness of the four emptinesses, the four Sugatas arise. Because they are generated by the four emptinesses, they are called Yum. The connection between skillful means and wisdom. Is that the four Sugatas are skillful means, and the four Yums are wisdom. They are connected by the dwelling place of the directions. The reason for the main deity and retinue is dependence and being depended upon. There are two types: general retinue and specific retinue. These four Yums are the inner general retinue. Vairochana is the nature of qualities gathered in four ways. If the qualities of the main deity are reversed, then the qualities of the retinue will also be reversed, so Vairochana is dependent. The four goddesses are dependent, so they are the main deity and retinue. The reason for the main deity and retinue is that Vajrasattva Mother is the specific retinue of Akshobhya. Because there is wisdom like a mirror of Dharma, there arises the knowledge of knowing it as emptiness. If the state of Dharma like a mirror is reversed, then the knowledge of knowing it will also be reversed. Therefore, emptiness depends on the state like a mirror, so Vajrasattva Mother depends on Akshobhya. By analogy, the other three also apply. The method of meditation should be understood in the oral instructions. Arising from the heart, without birth. This is the nature of Vajrasattva Mother, the short vowel A, arising from the heart without relying on the teeth, lips, gums, etc. Its meaning is that it abides in the nature of unborn, because it is the cause of the Dharmadhatu like a mirror, so it is called Yum Vajrasattva Mother. Abandoning verbal expression. This is Ratnasambhava Vajra Mother, for whom speech is expression. Ratnasambhava Vajra Mother is the nature of equality wisdom, if all dharmas are realized as equality, then all expressions of speech will disappear, so Ratnasambhava Sattva Mother is called that. The supreme cause of all expressions. This is what Lotus Vajra Mother is called, expression is speech, because there are as many knowable objects as there are, there will be as many expressions of speech produced. Because it is known by discriminating wisdom, so this is the expression of