Tibetan
པོས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་ཐོབ་བོ། །དེ་གདུལ་བྱ་གང་ལ་སྣང་ཞིང་སྟོན་ཞེ་ན། ས་བཅུ་ལ་ནི་གནས་པ་པོ་ལ་སྟེ་གོ་སླའོ། །སེང་གེ་དང་ནི་གསལ་བར་བྱེད། །ཐུབ་པ་དང་ནི་མེ་ཏོག་མཆོག །མེ་ཏོག་མཛེས་དང་སྤྱན་གསལ་དང༌། །དེད་དཔོན་ཀུན་དང་ཆེན་པོའི་མཆོག །སྟོབས་པོ་ཆེ་དང་རྒྱུ་སྐར་རྒྱལ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྨན་པ་མཆོག །རྒྱན་གྲགས་པ་དང་མཚན་དང་ནི། །འོད་ཟེར་ཆེ་དང་རྣམ་གྲོལ་ལུས། །རྣམ་སྣང་མཛད་དང་སྙིང་པོ་ཉི། །ཟླ་བའི་མཚན་དང་འོད་ཟེར་འབར། །མྱ་ངན་མེད་དང་སྐབས་དེ་བཞིན། །ཕྲེང་བ་འཆང་དང་ཡོན་ཏན་འོད། །དོན་རྣམས་སྟོན་དང་མར་མེ་མཆོག །རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་མཚན་ནོ། །ཐོག་མ་མེད་པ་སྤྲོས་མེད་བདག །ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བདེན་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་བྱ་མ་ཡིན་པར་བསྟན། ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་ནས། གཉིས་མེད་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྟོན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་སྣང་མེད་པས་གྲུབ་བོ། །འོ་ན་གཉིས་སུ་འདོད་པ་གང་ཞེ་ན། གང་ཟག་དང་ཆོས་ག་ཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་བདག་དང་བདག་གིའོ། །དེ་མེད་པར་བྱེད་པས་ན་བདག་མེད་ཅེས་བྱ་བས་སོ། །འབར་བ་བཟང་དང་སྨན་བཟང་པོ། །མཛོད་པུ་འཛིན་དང་དཔའ་བོ་དང༌། །བརྟན་པོར་གནས་དང་དཔལ་མགོན་དང༌། །མཐོང་ན་དགའ་དང་ཡོན་ཏན་ཏོག །སྒྲ་གཅན་བྱང་སེམས་སྒྲ་གཅན་དང༌། །ཚངས་པའི་མཚན་དང་བསྟོད་པའོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱེད་དང་གཉིས་ཡུམ་བཞི་ལ་བསྟོད་པ་སྟེ། དང་པོ་དང་ཐ་མ་ལ་གཉིས་གཉིས། བར་མ་གཉིས་ལ་རེ་རེའོ། །དེས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །བདག་མེད་ཅེས་པའི་དོན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་དཔའ་བཞི་སྟེ། བར་མ་ལ་ནི་གཉིས་སུ་བརྗོད། །ཀུན་དུ་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཡིད་ལྟར་མགྱོགས་ཞེས་བྱ་བའི་མཐར་སྤྲུལ་སྐུའི་ཡིད་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་འཇུག །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སྟོབས་པོ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བའི་མཐར་སེམས་དཔའ་ བཞིར་བརྗོད་དེ་དང་པོ་ལ་གཉིས། ཕྱི་མ་ལ་གོ་རིམས་བཞིན་ནོ། །ཚོགས་ཀྱི་སློབ་དཔོན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་འཛིན་པ་སྟེ་ཤེས་པའི་མཐར་ལས་ཀྱི་བཞི་སྟེ། དང་པོ་ལ་གཉིས་ཐ་མ་ལ་རེ་རེ་གོ་རིམས་བཞིན་ནོ། །ཚུལ་ཆེན་དྲིང་མི་འཇོག་ནི་མཉམ་པར་རྟོགས་ཤིང་ཚིག་གི་ཉེས་པས་མ་གོས་པས་ཚིག་ལ་དབང་ཐོབ་པས་སྙན་པའི་གསུང་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་པདྨའི་སེམས་དཔའ་བཞི་ལ་བསྟོད་པའོ། །ཚངས་པའི་དབྱངས་དང་ཚིག་བརྟན་པ། །རིག་པ་འཛིན་དང་འོད་མཛད་པ། །ཆེན་པོ་རི་དང་རྡོ་རྗེ་འཛིན། །རྒྱལ་བའི་མཚན་དང་འཇིགས་བྱེད་པ། །རིན་པོ་ཆེ་དང་པདྨ་དང༌། །སྡེ་ཡི་སྟོབས་དང་མེ་ཏོག་འོད། །དོན་ཡོད་མཐོང་དང་དཔའ་བོ་སྦྱིན། །མི་ལྡན་པ་དང་སེང་རྒྱལ་མཚན། །རྒྱལ་པོ་དང་ནི་ཆོས་མོས་དང༌། །དགའ་བའི་རྒྱལ་དང་དོན་ཆགས་སོ། །ཐེག་པ་དམན་པ་གྲོལ་བའམ། །བདེན་པ་བཞི་དོན་སྟོན་པས་ན། །རིག་པར་ལྡན་ཞིང་རིག་པའི་མཆོག་གིས་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་ལ་བསྟོད་པའོ། །དེས་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་བསྟན་ཏོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་ནི་དོན་དམ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བཞི་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་འབའ་ཞིག་ལས་འབྱུང་བའོ། །དེ་ནི་ཤེས་རབ་ལས་བྱུང་བས་ཤེས་རབ་མཚོན་ཆེན་ནོ། །དམ་ཆོས་ཐུགས་རྗེ་ཆོས་རྒྱལ་ནི་ཤེས་རབ་སྟེ། དེ་དང་ལྡན་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའོ། །དེ་ལས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྣང་བ་བསྐྱེད་པས་ན་གསལ་བར་ལྡན་ཏེ། དེས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་བསྟོད་པའོ། །ལེགས་པའི་ལམ་ཞེས་པ་ནས་གསང་སྔགས་འཛིན་ཞེས་པའི་མཐར་ནི་དང་པོ་ལམ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པས་དོན་གྲུབ་སྟེ། ཤེས་བྱ་ཇི་ལྟ་བ་ཤེས་པ་དང༌། བསམ་པ་ཤེས་ཏེ། ཁམས་དང་བག་ལ་ཉལ་གྱི་ཁྱད་པར་ཤེས་དགོས་ཏེ། རྟོགས་པ་ལ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཤིང་དོན་དམ་པར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལྷའི་སྐུ་སྒྱུ་མར་སྣང་བ་ལས། དབྱིངས་དེ་ལས་ཡོན་ཏན་ཟད་མི་ཤེས་པའི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བས་ན་ཆོས་ཏེ། དབྱིངས་དེ་ལས་ཡོན་ཏན་ཟད་མི་ཤེས་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཟད་མི་ཤེས་ཤེ་ན། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དང་ལྡན་ ཞིང་དཔག་ཏུ་མེད་པས་ན་བསོད་ནམས་བསགས་པའི་ཕྱིར་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆོགས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་དེས་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ཇི་ལྟར་རིག་ཅེ་ན། ཤེས་རབ་ཀྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པའམ། ཡེ་ཤེས་རང་ལ་ཤར་ཏེ་ཇི་ལྟ་བར་རྟོགས་པས་ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ལྟར་སྣང་ཞིང༌། ཐུགས་རྗེ་ཇི་སྙེད་པ་རིག་པ་དེ་ཡེ་ཤེས་ལས་བྱུང་བས་ན་ཡེ་ཤེས་ལྡན་པ་ཡོད་མེད་ཤེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དེའི་རྒྱུར་ཚོགས་གཉིས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཚོགས་གཉིས་ཚོགས་ནི་བསགས་པ་ལས་འབྱུང་ངོ༌། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཚོགས་དེ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རྟག་ཏུ་སྦྱིན་པ་ལ་དགའ་བ་དང༌། ཁྲོ་བ་ལས་རྒྱལ་བའི་བཟོད་བ་དང༌། ཉོན་མོངས་ལས་རྒྱལ་ཞིང་སེམས་རྣལ་དུ་ཞུགས་པའི་ཐབས་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་ཞིང་བསམ་པ་བརྟན་པོའི་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། དམིགས་བྱ་ལ་རྩེ་གཅིག་པའི་བསམ་གཏན་རྣམ་པར་འབྱེད་ཅིང་བློ་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པའི་ཤེས་རབ་ཚོགས་སོ། །གསང་སྔགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དུས་རྟག་ཏུ་ཀུན་རྫོབ་ལ་བརྟེན་པའི་ལྷ
Chinese
获得了十地的自在。那么它对什么样的所化众生显现和指示呢？是对安住于十地者显现，很容易理解。狮子和明亮者，能仁和莲花胜，莲花美和明眼者，导师众和伟大殊胜者，大力者和星宿之王，菩提萨埵良医胜，庄严名声和名称，大光芒和解脱身，遍照作者和心要日，月亮名称和光芒炽盛，无忧和彼时，持鬘和功德光，示现诸义和明灯胜，是遍照作者的名称。无始无戏论我，是这个意思。真实，是指示不可言说。如是说，无二显示无有二。是指没有二取而成立。那么什么是二取呢？是人与法，能取与所取，我和我所。通过使之不存在，所以称为无我。炽燃善和良药，宝藏执持和勇士，安住稳固和吉祥怙主，见而欢喜和功德顶，罗睺罗菩萨罗睺罗，梵天之名和赞颂。半偈和两偈是赞颂四母，初和末各有两偈，中间两个各有一偈。这是法身。以无我之义的力量，有四位菩萨，中间两位是双重宣说。周遍行，直至如意速，以化身的意之力量而行。如来，直至大力者，宣说四位菩萨，初有二，之后依次类推。僧团导师，直至执持即知，有四种事业，初有二，末各一，依次类推。大威仪不偏袒，是平等觉悟，不为语言过失所染，因此获得语言自在，以悦耳之语依次赞颂莲花四菩萨。梵天之音和语稳固，持明和光明作者，大山和金刚持，胜者之名和怖畏者，珍宝和莲花，部之力量和莲花光。
English
The自在 (dbang phyug, īśvara, sovereignty) of the ten bhūmis is obtained. To what kind of beings to be tamed does it appear and indicate? It appears to those who abide in the ten bhūmis, which is easy to understand. Lion and the one who makes clear, Śākya and the supreme lotus, lotus beauty and clear-eyed one, all the guides and the great supreme one, the mighty one and the king of stars, Bodhisattva supreme physician, ornament fame and name, great rays of light and the body of liberation, the maker of complete illumination and the essence sun, the name of the moon and blazing rays of light, free from sorrow and that occasion, the one who holds the garland and the light of qualities, the one who shows all meanings and the supreme lamp, is the name of the maker of complete illumination. Beginningless, non-elaborate self, is the meaning of that. "Truth" indicates that it is not an object to be expressed. As it is said, "Non-dual shows non-duality." It is established by the absence of dualistic appearance. So what is the dualistic grasping? It is the person and the dharma, the grasper and the grasped, the self and what belongs to the self. By making it non-existent, it is called "non-self." Blazing good and good medicine, treasure holder and hero, abiding steadfastly and glorious protector, seeing and rejoicing and the peak of qualities, Rāhula Bodhisattva Rāhula, the name of Brahmā and praise. Half a verse and two verses are praises to the four mothers, the first and the last each have two verses, and the middle two each have one verse. This is the Dharmakāya. By the power of the meaning of "non-self," there are four Bodhisattvas, the middle two are spoken of as double. "Going everywhere," until "as fast as the mind," it acts by the power of the mind of the Nirmāṇakāya. "Tathāgata," until "mighty one," the four Bodhisattvas are spoken of, the first has two, and the latter follows the order. "Teacher of the Saṃgha," until "holding, that is, knowing," there are four actions, the first has two, and the last each has one, following the order. Great conduct does not show partiality, it is equal awakening, not stained by the fault of language, therefore obtaining mastery over language, praising the four lotus Bodhisattvas in order with pleasant speech. The voice of Brahmā and stable words, holder of knowledge and maker of light, great mountain and Vajra holder, the name of the Victorious One and the terrifying one, jewel and lotus, the power of the group and the light of the lotus.
Chinese
具有功德见和勇士施，不具足者与狮子胜幢，国王以及信奉佛法者，欢喜之王与意义贪著。从下乘解脱，或者，因为宣说四谛之义，以具有智慧和智慧之殊胜者赞叹成就意义。彼乃示现化身。法界之智慧是远离执著自我的事物。那是胜义之智慧，因为生起四种世俗之智慧，故从唯一智慧中生起。彼从智慧而生，故智慧是大武器。殊胜之法慈悲法王是智慧，与其相应是无二。从彼生起一切显现，故具有光明，彼乃赞叹薄伽梵不动佛。从“善妙之道”至“执持密咒”之末，首先是道未颠倒而成就意义，了知所知如是，了知心念，必须了知界与习气之差别，于证悟中舍弃一切分别，于胜义中，于世俗中，从天神之身如幻显现中，从彼界中生起功德无尽之果，故为法，从彼界中生起功德无尽之故。如是，为何彼无尽耶？以具足福德与智慧之积聚且不可思议，故为积累福德之故，且具足智慧之积聚之故。若然，彼如何了知他人之相续耶？以智慧确定，或智慧于自身显现，如是了知，世俗如幻显现，了知慈悲有多少，彼智慧从智慧而生，故了知具有智慧者之有无。因此，为彼之因，为示现二资粮之故，二资粮之积聚是从积累而生。若然，如何彼积聚是如是耶？恒常欢喜布施，以及，战胜嗔恚之忍辱，以及，战胜烦恼且心入于寂静之方便，具足戒律且心念坚定之精进，以及，于所缘境一心专注之禅定，分别且智慧圆满之智慧积聚。就密咒而言，恒常依赖世俗之天
English
Possessing merit, seeing, and bestowing bravery, those without, and the lion's victory banner, the king and those who believe in the Dharma, the joyful king and attachment to meaning. Liberation from the inferior vehicle, or, because of explaining the meaning of the four truths, praise to the one who accomplishes meaning with wisdom and the excellence of wisdom. That is the manifestation of the emanation body. The wisdom of the Dharmadhatu is free from the object of clinging to self. That is the ultimate wisdom, because the four conventional wisdoms arise, it arises from the sole wisdom. That arises from wisdom, therefore wisdom is a great weapon. The sacred Dharma, the compassionate Dharma King, is wisdom, and being in accordance with it is non-dual. Since all appearances arise from it, it is endowed with clarity, that is praise to the Bhagavan Akshobhya. From "the excellent path" to the end of "holding the secret mantra," first, the path is not reversed, and meaning is accomplished, knowing what is to be known as it is, knowing the thought, it is necessary to know the difference between the realms and predispositions, in realization, abandoning all conceptions, in the ultimate sense, in the conventional sense, from the illusory appearance of the body of the deity, from that realm arises the fruit of inexhaustible qualities, therefore it is Dharma, because inexhaustible qualities arise from that realm. Thus, why is it inexhaustible? Because it is endowed with and immeasurable accumulation of merit and wisdom, therefore for the sake of accumulating merit, and because it is endowed with an accumulation of wisdom. If so, how does it know the continuum of others? By ascertaining with wisdom, or wisdom arising in oneself, thus knowing as it is, the conventional appearing like illusion, knowing how much compassion there is, that wisdom arises from wisdom, therefore knowing the existence or non-existence of those with wisdom. Therefore, for the cause of that, for the sake of showing the two accumulations, the accumulation of the two accumulations arises from accumulation. If so, how is that accumulation like that? Always delighting in giving, and, patience that conquers anger, and, the means of conquering afflictions and the mind entering tranquility, diligence with discipline and steadfast mind, and, concentration with one-pointed focus on the object, the accumulation of wisdom that distinguishes and perfects intelligence. In terms of secret mantra, the deity that always relies on the conventional