Tibetan
ཆེན་པོ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་འཇུག་པ་བཅུས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་སྟེ། བཅུ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། སྦྱིན་པ་དང་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་བདག་མེད་ཅིང་བདག་གི་བ་མེད་པ་དང༌། སྦྱིན་པ་དང་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གནས་གྱུར་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་བདག་མེད་ཅིང་བདག་གི་བ་མེད་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གནས་གྱུར་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱའོ། །བཟོད་པ་དང་བཟོད་པའི་འབྲས་བུ་བདག་མེད་ཅིང་བདག་གི་བ་མེད་པ་དང༌། བཟོད་པ་དང་བཟོད་པའི་འབྲས་བུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གནས་གྱུར་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱའོ། །བརྩོན་འགྲུས་དང་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་འབྲས་བུ་བདག་མེད་ཅིང་བདག་གི་བ་མེད་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གནས་གྱུར་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ངས་མ་གཏན་དང་བསམ་གཏན་གྱི་འབྲས་བུ་བདག་མེད་ཅིང་བདག་གི་བ་མེད་པ་དང༌། བསམ་གཏན་དང་བསམ་གཏན་གྱི་འབྲས་བུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་རྣམས་པར་རྟོག་པ་གནས་གྱུར་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ པ་ཞེས་བྱའོ། །ཤེས་རབ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་འབྲས་བུ་བདག་མེད་ཅིང་བདག་གི་བ་མེད་པ་དང༌། ཤེས་རབ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གནས་གྱུར་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ནི་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ་དང༌། སེམས་ཅན་དུ་འདུ་ཤེས་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནི་བྲལ་ཞིང་ཆོས་ཡོངས་སྐྱུ་འདུ་ཤེས་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་དང་བྲལ་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱའོ། །གང་བ་དག་གལ་སྡུག་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་ཚོར་བར་འགྱུར་རོ། །ཚོར་བ་ལ་བརྩོན་པ་དེ་ནི་ཉོན་མོངས་སོ། །བདག་ལ་སྡུག་པ་དང་བྲལ་ཞིང་ཚོར་བ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ནི་དེ་བཞིན་
Chinese
应当通达广大之义。种姓之子，进一步，菩萨以十种入法之方式，通达如来之大涅槃。何为十种？即：布施与布施之果无我且无我所；通达布施与布施之果，使分别念转为不颠倒之状态，此即如来之涅槃。持戒与持戒之果无我且无我所；通达持戒与持戒之果，使分别念转为不颠倒之状态，此即如来之涅槃。忍辱与忍辱之果无我且无我所；通达忍辱与忍辱之果，使分别念转为不颠倒之状态，此即如来之涅槃。精进与精进之果无我且无我所；通达精进与精进之果，使分别念转为不颠倒之状态，此即如来之涅槃。禅定与禅定之果无我且无我所；通达禅定与禅定之果，使分别念转为不颠倒之状态，此即如来之涅槃。 智慧与智慧之果无我且无我所；通达智慧与智慧之果，使分别念转为不颠倒之状态，此即如来之涅槃。一切有情非有情，一切法无我，远离于有情之想的颠倒，以及远离于对法完全生起之想的颠倒，此即如来之涅槃。凡是痛苦之根源，皆是感受。执着于感受，即是烦恼。远离对自我的执着，且远离一切感受，即是烦恼，无有烦恼，即是如来。
English
The great meaning should be understood. Son of lineage, furthermore, a Bodhisattva should comprehend the great Nirvana of the Tathagatas through ten ways of entering the Dharma. What are the ten? They are: Giving and the fruit of giving are without self and without what belongs to self; by fully understanding giving and the fruit of giving, transforming conceptual thoughts into a non-inverted state, this is called the Nirvana of the Tathagata. Moral discipline and the fruit of moral discipline are without self and without what belongs to self; by fully understanding moral discipline and the fruit of moral discipline, transforming conceptual thoughts into a non-inverted state, this is called the Nirvana of the Tathagata. Patience and the fruit of patience are without self and without what belongs to self; by fully understanding patience and the fruit of patience, transforming conceptual thoughts into a non-inverted state, this is called the Nirvana of the Tathagata. Diligence and the fruit of diligence are without self and without what belongs to self; by fully understanding diligence and the fruit of diligence, transforming conceptual thoughts into a non-inverted state, this is called the Nirvana of the Tathagata. Meditative concentration and the fruit of meditative concentration are without self and without what belongs to self; by fully understanding meditative concentration and the fruit of meditative concentration, transforming conceptual thoughts into a non-inverted state, this is called the Nirvana of the Tathagata. Wisdom and the fruit of wisdom are without self and without what belongs to self; by fully understanding wisdom and the fruit of wisdom, transforming conceptual thoughts into a non-inverted state, this is called the Nirvana of the Tathagata. All sentient beings are not sentient beings, all dharmas are without self, being separated from the inversion of perceiving sentient beings as sentient beings, and being separated from the inversion of completely generating perceptions of dharmas, this is called the Nirvana of the Tathagata. Whatever is the root of suffering becomes feeling. Attachment to feeling is affliction. Being separated from attachment to self and being separated from all feelings is affliction, the absence of affliction is the Tathagata.
Tibetan
གཤེགས་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདུས་བྱས་ནི་ཚད་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། འདུས་མ་བྱས་པ་ན་ཚད་མེད་པའོ། །འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཞིང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཐོབ་པ་ཚད་མེད་པའི་ཆོས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་གང་སྟོང་པ་ཉིད་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཆོས་སམ། སེམས་ཅན་གང་ཡང་མ་གཟེགས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། །རིགས་ཀྱི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་འཇུག་པ་བཅུ་པོ་དེ་དག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ་ཞེས་མངོན་པར་འདོད་པ་ཅན་གྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཐོགས་མེད་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང༌། སྒྲིབ་པ་ཀུན་ལས་ངེས་གྲོལ་ཕྱིར། །མཛད་པ་རྣམས་ཀྱང་མ་རྫོགས་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་གཏན་དུ་མྱ་ངན་འདས། །མྱ་ངན་འདས་པའང་མིན་པར་འདོད། །ཀུན་ཀྱང་འདྲེས་པའི་ཕྲིན་ལས་ཅན། །རྒྱ་མཚོའི་ཆུ་འདྲ་རྒྱལ་བ་རྣམས། །བྱས་སོ་བྱེད་དོ་བྱའོ་ཞེས། །གཞན་གྱི་དོན་ལ་དགོངས་པ་མེད། །སེམས་ཅན་ཉེས་པས་མི་སྣང་སྟེ། །སྣོད་ཆགས་པ་ཡི་ཟླ་བ་བཞིན། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་ལ་ཉི་བཞིན་དུ། །དེ་དག་ཆོས་འོད་ཁྱབ་པར་མཛད། ། ལ་ལར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སྟོན། །ལ་ལར་མེ་བཞིན་མྱ་ངན་འདའ། །ནམ་ཡང་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྟག་པའི་སྐུ། །སངས་རྒྱས་འཕགས་མིན་ཆོས་རྣམས་དང༌། །མི་དང་ངན་སོང་བ་རྣམས་དང༌། །ཆངས་སྤྱོད་མ་ཡིན་ཆོས་རྣམས་ལ། །བདག་ཉིད་དང་ནི་བཞུགས་པ་མཆོག །དེ་དག་ཀུན་ཏུ་རྣམ་པར་དཔྱོད། །གང་དུ་འདའ་རྣམ་པར་དཔྱོད་མི་མངའ། །གནས་རྣམས་ཀུན་ནས་མཐོང་མོད་ཀྱི། །དབང་པོ་དྲུག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །ཉོན་མོངས་ཐུལ་ལ་སྤངས་པ་མེད། །སྔགས་ཀྱིས་བསད་པའི་དུག་དང༌། འདྲ། །སངས་རྒྱས་སྤྱོད་ནི་ཉོན་མོངས་ལས། །ཉོན་མོངས་ཟད་པ་ཀུན་མཁྱེན་བསྙེས། །ཐབ་ཆེན་རྣམས་དང་ལྡན་པ་ལ། །ཉོན་མོངས་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་འགྱུར། །འཁོར་བ་ཞི་བའི་བདག་ཉིད་དེ། །དེ་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་བསམ་ཡས། །ཁམས་གཅིག་ན་ནི་གཉིས་མེད་ཕྱིར། །བདག་མེད་ལྷན་ཅིག་ཚོགས་བསགས་ཕྱིར། །རིམ་གྱིས་འབྱུང་བར་མི་རིགས་ཕྱིར། །སངས་རྐྱས་མང་པོ་རབ་ཏུ་གྲགས། །ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པས་ཆོག་གི
Chinese
被称为逝者完全寂灭。有为法是有量的，无为法是无量的。从有为和无为之法中解脱，获得无为之法性，无量的法就是如来完全寂灭。如来是从空性中解脱之法，没有执着任何众生，空性即是法。法身被称为如来完全寂灭。种姓之子，菩萨以这十种方式进入法之规律，应当领悟如来、阿罗汉、正等觉者们的完全寂灭，这是为了具有显现意愿者所开示的寂灭。同样，无著尊者也说：为了从一切障碍中确定解脱，因为事业也没有穷尽，佛陀永远寂灭，也认为不是寂灭。一切都具有融合的事业，诸佛如海之水，说已做、正在做、将要做，没有考虑他人的利益。众生不会因罪业而不显现，如同器皿中的月亮。如同太阳般照耀一切世间，他们使法之光普及。 有时示现圆满菩提，有时如火般寂灭。并非永远不存在，如来是常恒之身。佛陀、圣与非圣之法，以及人和恶趣众生，对于非梵行之法，是自性和安住之最胜。他们对一切进行辨别。无处可去，无法辨别。虽然能从各处看到处所，但不是六根的行境。烦恼已被调伏，没有舍弃。如同被咒语杀死的毒药。佛陀的行为是从烦恼中解脱，烦恼灭尽，亲近一切智。对于具备大炉者，烦恼转变为菩提的支分。是寂灭轮回的自性，因此如来不可思议。因为在一个界中没有二元性，因为无我和合积聚资粮，因为不应次第产生，所以众多佛陀广为人知。因为这样说，所以这样非常广说就足够了。
English
It is called the complete extinction of the departed. Conditioned phenomena are finite, while unconditioned phenomena are infinite. Having liberated from the laws of conditioned and unconditioned, and having attained the nature of unconditioned, the infinite law is called the complete extinction of the Tathagata. The Tathagata is the dharma that is liberated from emptiness, without clinging to any sentient beings, emptiness is the dharma. The Dharmakaya is called the complete extinction of the Tathagata. Sons of the lineage, Bodhisattvas, by these ten ways of entering the law, should comprehend the great extinction of the Tathagatas, Arhats, and Perfectly Awakened Ones, which is the extinction taught for those who have the desire to manifest. Similarly, the Venerable Asanga also said: In order to be definitively liberated from all obscurations, because the deeds are also not exhausted, the Buddha is eternally extinguished, and it is also considered not to be extinguished. All have integrated activities, the Victorious Ones are like the water of the ocean, saying "has done, is doing, will do," without considering the benefit of others. Sentient beings do not fail to appear because of sins, like the moon in a vessel. Like the sun shining on all the worlds, they spread the light of the Dharma. Sometimes they show perfect enlightenment, sometimes they pass into extinction like fire. It is not that they never exist, the Tathagata is the eternal body. Buddhas, sacred and non-sacred dharmas, as well as humans and beings in evil destinies, for non-brahmachari dharmas, are the best of self-nature and abiding. They discern all of these. There is nowhere to go, there is no discernment. Although places can be seen from everywhere, they are not the objects of the six senses. Afflictions have been subdued, there is no abandonment. Like poison killed by a mantra. The conduct of the Buddha is liberation from afflictions, the exhaustion of afflictions, approaching omniscience. For those who possess great furnaces, afflictions are transformed into limbs of enlightenment. It is the nature of the quiescence of samsara, therefore the Tathagata is inconceivable. Because there is no duality in one realm, because of the accumulation of merit together with selflessness, because it is not appropriate to arise sequentially, therefore many Buddhas are widely known. Because it is said like this, it is enough to explain it so extensively.