Tibetan
འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ། འཇམ་དཔལ་གྲགས་པ། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ། འཇམ་དཔལ་གྲགས་པ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཨཱ་ཪྻ་མཉྫུ་ཤྲཱི་ནཱ་མ་སཾ་གའི་ཏི་ཊཱི་ཀཱ། བོད་སྐད་དུ། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ། གསུང་གི་མངའ་བདག་འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །མཆོག་ཏུ་དྲི་མེད་བློ་ཡི་རྣམ་བ་ཀུན་མཁྱེན་གཟོད་ནས་ཞི་བའི་ངོ་བོ་ཉིད། །སྣ་ཚོགས་སེམས་ཅན་དོན་རྣམས་འབྱོར་པས་ཆེ་བ་གསལ་འགྱུར་མཚན་རྣམས་ཡང་དག་བརྗོད། །རང་བཞིན་ཞི་བརྙེས་རྫོགས་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡོན་ཏན་མཉམ་མེད་པ། །གཟོད་ནས་གྲངས་འདས་ཀྱིས་གསུངས་དེ་ཡི་མཚན་རྣམས་དབྱེ་འདིར་བདག་གིས་བྲི་པར་བྱ། །ངག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ཀུན་ལས་འདས། །མཚན་རྣམས་ཀུན་གྱི་ཡོན་ཏན་ལྡན། །ཚིག་རྗེ་དང་བས་རབ་བཏུད་དེ། དེའི་མཚན་དོན་ནི་རྣམ་པར་དབྱེ། །བླ་མའི་མན་དག་ལས་བརྒྱུད་ཅིང༌། །སྣ་ཚོགས་རྒྱུད་དོན་མཐོང་བ་དང༌། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཀུན་ལྡན་པའི། །མོད་སྡེའི་དོན་རྣམས་མཐོང་བ་ལས། །ནུས་པ་ཀུན་དང་རྣམ་བྲལ་ཡང༌། །བདག་ཉིད་དྲན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་འབྱེད་ལ་འགལ་མེད་དེ། །གཞན་གྱི་དོན་དུའང་དགག་པ་མེད། རིགས་ཀྱི་བུ་འམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་ལ་ལ་ཞིག་གིས་དགའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་མཆོག་ཏུ་དད་པས་བསྐལ་པ་འམ་བསྐལ་པ་ལས་ལྷག་པར་བརྗོད་ན་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཇི་ཙམ་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ ཞེ་ན། དེ་ལ་ནི་གྲངས་མེད་ཅིང་ཚད་མེད་པ་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་ལ་ལ་ཞིག་གིས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་མཚན་བཟུང་ན་སྔ་མ་ལས་འདི་ཉིད་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཐའ་ཡས་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པས་དགའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་པོར་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཐུགས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ནས། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཀྱི་རིམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་རབ་ཏུ་གཞག་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པས་ཡང་དག་པར་བསྔགས་པ་གསུངས་པ་ལ། ལ་ལ་དག་ཅི་འདི་དག་དོན་ཇི་ལྟ་བ་ཉིད་ཡིན་ནམ། ཡང་ན་གུས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར
Chinese
圣妙吉祥真实名经广释，妙吉祥称。 圣妙吉祥真实名经广释。 妙吉祥称。 印度语：阿雅曼殊室利纳玛桑给帝提嘎。 藏语：圣妙吉祥真实名经广释。 顶礼语自在主妙吉祥智慧勇识。 至极无垢智慧之体性，一切遍知本来寂静之自性。 种种有情义利圆满而广大，名号真实宣说令显明。 自性寂静证得圆满佛，菩提萨埵功德无等伦。 本来无数所说彼之名，于此分别我将书写之。 超越一切语言之境域，名号具有一切之功德。 以词句敬畏而赞颂后，彼之名义即分别解释。 从上师口诀传承而来，通达种种续部之义理。 具足一切到彼岸者故，从所见之众多品类义。 虽已远离一切诸能力，然为忆念自性之缘故，分别解释无有相违也，亦为利他故无有遮止。 种姓之子或种姓之女，任何之人若以极信，于恒河沙数之如来名号，于劫或超劫赞说，则福德聚将如何增长耶？ 答曰：则彼无量且无数，将极增长也。 又，种姓之子或种姓之女，任何之人若称念“顶礼妙吉祥童子”之名号，则较前者，此者之福德聚将极多增长也。 何以故？ 因其为无量如来之善知识故。 彼亦为妙吉祥童子于恒河沙数之佛薄伽梵，最初发菩提心等，乃至布施等波罗蜜多之次第，安置于佛位，故薄伽梵释迦牟尼佛真实赞叹宣说。 然有者云：此等义是否如实耶？抑或为生起恭敬耶？
English
The Extensive Explanation of the Holy Mañjuśrī's True Name, Mañjuśrī Grags. The Extensive Explanation of the Holy Mañjuśrī's True Name. Mañjuśrī Grags. In Indian language: Ārya Mañjuśrī Nāma Saṃgīti Ṭīkā. In Tibetan language: The Extensive Explanation of the Holy Mañjuśrī's True Name. Homage to Mañjuśrī, the Lord of Speech, the Wisdom Hero. The essence of perfect, stainless wisdom, the nature of all-knowing, primordially peaceful. The names that clearly express the greatness of accomplishing the aims of various sentient beings are truly spoken. Having attained the peaceful nature, the perfect Buddhas and Bodhisattvas possess incomparable qualities. I shall write here a distinction of those names spoken by the primordially countless ones. Transcending all realms of speech, the names possess all qualities. Having praised with words of reverence, the meaning of those names is explained. Transmitted from the guru's instructions, seeing the meaning of various tantras, possessing all perfections, from seeing the meanings of numerous categories. Although completely separated from all abilities, for the sake of remembering oneself, there is no contradiction in distinguishing, and there is no prohibition for the sake of others. If any son or daughter of good family, with supreme faith, recites the names of the Tathāgatas as numerous as the sands of the Ganges River for a kalpa or more than a kalpa, how much will the accumulation of merit increase? Answer: For that, immeasurable and limitless, it will greatly increase. Furthermore, if any son or daughter of good family utters the name "Homage to Mañjuśrī Kumārabhūta," then more than the former, this accumulation of merit will greatly increase. Why is that? Because he has become the virtuous friend of infinite Tathāgatas. That is, Mañjuśrī Kumārabhūta, from the Buddhas, the Bhagavat as numerous as the sands of the Ganges River, from the first arising of the thought of enlightenment, and so on, to the order of the perfections such as generosity, perfectly established in Buddhahood itself, the Bhagavat Śākyamuni truly praised and spoke. But some say: Are these meanings as they are in reality? Or is it for the sake of generating respect?
Tibetan
་བསྟོད་པར་མཛད་པ་ཡིན་ཞེས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐྱེ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་བསལ་ཞིང་བཟློག་པའི་ཕྱིར་དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཡང་ན་དམ་ཚིག་དང་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་འཇུག་པའི་ལེའུ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པའི་བསྔགས་པ་གསུངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པའོ་ཞེས་གསུངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་མ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་སོམ་ཉི་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ལ་སེམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་མཁྱེན་ནས་དེ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མ་འོངས་པའི་སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་དོན་གྱི་བྱ་བ་དོན་ཡོད་པར་མཁྱེན་ནས་གསོལ་བ་འདེབས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་གཟིགས་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་ཞུས་པའི་ཕྱིར་དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཡང་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དྲ་བའི་ལེའུར་དཀྱིལ་འཁོར་བའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཁྱད་པར་གསུངས་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་སྐབས་རྙེད་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པའི་མཚན་ཉེ་བར་བསྟན་པར་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་འདི་ནི་དེ་མ་ཐག་པར་རབ་ཏུ་སྦྱར་གྱི་བཀྲ་ཤིས་པ་ལ་སོགས་པར་བལྟ་བར་མི་བྱའོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཉན་པ་པོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འབྲེལ་པ་དང༌། བརྗོད་པ་དང༌། བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང༌། དགོས་པ་དང་དགོས་པའི་དགོས་པ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་བདག་ཉིད་མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པའི་རང་བཞིན་རྫེ་བཙུན་གསུང་གི་དབང་ཕྱུག་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ་དེ་སྟོན་པའི་གཞུང་གི་ཚོགས་ནི་མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་བརྗོད་པའི་མཚན་ཉིད་དམ་བསྟན་པར་བྱ་བ་དང་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དམ་ཐབས་དང་ཐབས་ལས་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་དམ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་ནི
Chinese
会生起这样的分别念，认为是在赞颂，为了消除和遣除这种分别念，所以说了“此后”等。或者说，在所有进入誓言、真言、手印和三摩地等的章节中，世尊都说了对妙吉祥童子的赞颂，说一切佛的功德自性的真言、手印和坛城的所有本尊的体性，法、受用圆满和化身，一切佛的自性和无二的体性就是妙吉祥童子，但没有显示自性，对于那些心存疑惑的人，金刚手知道他们的心所想，为了显示这个，所以说了“此后”等。又，世尊自己知道未来无量众生的利益之事是有意义的，为了祈请，所以看着金刚手，之后由于金刚手的请问，所以说了“此后”等。或者说，在三摩地网的章节中，说了坛城本尊们的三摩地的差别，之后为了宣说获得机会和一切三摩地的体性，妙吉祥童子的名号将被近似地显示出来。因此，不应将“此后”这个词语立即与吉祥等联系起来。通过“此后”等，为了引导听众进入，所以要说明关系、陈述、所陈述、必要和必要的必要。其中，一切佛的功德的自性，真实名号宣说的体性，法界清净的自性，至尊语自在是所陈述的，而宣说它的经文集合就是真实名号宣说，这些也是所陈述的和陈述的特征，或者是要显示的和显示的特征，或者是方法和从方法中产生的特征，或者是因和果的特征。
English
Such discriminating thoughts arise, thinking that it is praising. In order to eliminate and dispel these discriminating thoughts, "Thereafter" and so on were spoken. Or, in all the chapters entering into vows, mantras, mudras, and samadhis, the Blessed One spoke praises of Manjushri, saying that the essence of the qualities of all Buddhas, the essence of all the deities of mantras, mudras, and mandalas, Dharma, perfect enjoyment, and the manifested body, the essence of all Buddhas, and the non-dual essence is Manjushri, but the nature is not shown. Vajrapani knew the thoughts in the minds of those who had doubts, and in order to show this, he spoke "Thereafter" and so on. Moreover, the Blessed One himself knew that the actions for the benefit of countless sentient beings in the future were meaningful, and in order to request, he looked at Vajrapani, and then because of Vajrapani's request, he spoke "Thereafter" and so on. Or, in the chapter of the net of samadhi, the differences of the samadhis of the mandala deities were spoken, and then, in order to explain that the opportunity to obtain and the essence of all samadhis, the name of Manjushri will be shown approximately. Therefore, the word "Thereafter" should not be immediately associated with auspiciousness and so on. Through "Thereafter" and so on, in order to guide the listeners to enter, the relationship, statement, what is stated, necessity, and the necessity of necessity should also be stated. Among them, the essence of the qualities of all Buddhas, the essence of the true name proclamation, the nature of the pure Dharmadhatu, the Lord of Speech is what is to be stated, and the collection of scriptures that proclaim it is the true name proclamation, these are also the characteristics of what is stated and the statement, or the characteristics of what is to be shown and the one who shows, or the characteristics of the method and what arises from the method, or the characteristics of cause and effect.