Tibetan
ཞེད་ན་བསྐལ་པའམ་བསྐལ་པ་ལས་ལྷག་པར་བཞུགས་སོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྲོག་གི་དབང་པོ་གནས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཟད་པ་ཡང་མི་མངའ་སྟེ། བསྐལ་པ་དུ་མར་སྲོག་གཅོད་པ་ལས་ལྡོག་པ་གོམས་པར་མཛད་པ་དང༌། ཐབས་དཔག་ཏུ་མེད་པས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བླ་མར་མཛད་ཅིང་བསྟན་པ་དང་བསགས་པ་ལས་ཡང་དག་པར་འབྱུང་སྟེ། འདི་ལ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཚོགས་དག་ནི་གང་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་རྒྱུ་ལས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་འབྲས་བུ་འབྱུང་ལ། མཆོག་མ་ཡིན་པ་ལས་ནི་མཆོག་མ་ཡིན་པ་འབྱུང་གི་གཞན་དུ་མཆོག་དང་མཆོག་མ་ཡིན་པ་དག་ལས་འབྲས་བུ་དེ་དང་མི་མཐུན་པར་འབྱུང་བ་ནི་མི་སྲིད་པས་ཕན་པ་གནོད་པར་འགྱུར་བ་ནི་མི་སྲིད་དེ། དེར་གཏོགས་པའི་དབྱེ་བ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོན་པ་ལ་ཡང་འཚོ་བའི་རྒྱུ་འང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་ཅིང་གཞན་གསོད་པ་སྤང་པ་ལ་སོགས་པ་སྔར་དུ་སྤྱད་ཟིན་ཀྱང༌། ཅིའི་ཕྱིར་ལོ་བརྒྱར་ཡང་མི་བཞུགས་ཤེ་ན། འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཡུན་རིང་དུ་འཚོ་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་འབྱིན་པར་བཤད་པ་སྲོག་གཅོད་པ་སྤངས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་རིགས་མཐུན་པར་མ་འདྲེས་ པ་ཉིད་དུ་འབྲས་བུ་ཚེ་རིང་བར་གསུངས་པ་ཡིན་གྱི། གང་འདི་གང་གི་རྒྱུར་མངོན་པར་བསྟན་པ་དེ་ནི་རྐྱེན་ཡོངས་སུ་ཚོགས་པ་དང་འདུས་པར་གྱུར་ན་དེ་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་དང༌། གཞན་དག་གི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་ནི་ཉེས་པ་མེད་ཀྱི། དེ་མ་ཡིན་ན་ནི་དེ་བསྐྱེད་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཀྱང་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་གོམས་པར་མཛད་པ་ཉིད་ལས་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། བསོད་ནམས་ནི་ཚོགས་ཀྱི་དེའི་ཁྱད་པར་གཞི་བསྐྱེད་པ་ལ་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བསོད་ནམས་ཡོངས་སུ་ཟད་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོག་པར་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གདུལ་བར་བྱ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་མེད་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འདོད་པ་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་དེ་འདིར་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། ཅི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུས་གདུལ་བའི་སེམས་ཅན་ཉིད་མེད་དམ། ཅི་གཟུགས་གཞན་དག་གིས་གདུལ་བ་རྣམས་ཀྱང་མེད་གལ་ཏེ་ཕྱོགས་སྔ་མ་ལྟར་བྱས་ན་དེའི་ཚེ་བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་སུ་བསྟན་པས་ཀྱང་གདུལ་བའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་སྲིད་པས་དེའི་གཟུགས་སུ་ཅི་སྟེ་མི་བཞུགས་ཐུགས་བརྩེ་བའི་དབང་དུ་གྱུར་པའི་ཐུ
Chinese
因為據說，會住留一劫或超過一劫。而且，（佛陀）也不會窮盡壽命自在之業的果報，因為在許多劫中，已經習慣於斷除殺生，並以無數的方法將布施波羅蜜多視為至上，而且從開示和積累中真實產生（壽命自在之業的果報）。在此，因和果的集合是，從最殊勝的因產生最殊勝的果，從不殊勝的因產生不殊勝的果，否則從殊勝和不殊勝的因產生與該果不相符的果是不可能的，所以利益變成損害是不可能的，因為不依賴於屬於它的區別。對於導師來說，即使是生存的因素也沒有任何過失，而且以前已經實踐了避免殺害他人等等。但為什麼不住留一百年呢？因為所有這些的果報就是一切智，所以宣說了長久生存的果報是明顯產生的，斷除殺生等等的波羅蜜多，據說果報是種類相同且不混雜的長壽。哪一個被明顯地顯示為哪一個的因，如果因緣完全具備和聚合，那麼它就會產生那個，而且成為其他（果）的因也沒有過錯，如果不是那樣，那麼就會變成不產生那個的過失。然而，從習慣於諸法之真如性本身，就成為了一切智者，而福德是與積累的那個特殊基礎的產生相一致的。因此，說世尊因福德完全耗盡而入滅，只是一種錯誤的假設。如果認為如來是因為沒有要調伏的眾生而入滅，這是正確的，那麼這裏需要考察：是沒有以佛身調伏的眾生呢？還是以其他形象調伏的眾生也沒有？如果按照前一種說法，那麼由於示現為帝釋天等形象也能夠調伏眾生，為什麼不以那種形象住留呢？因為處於慈悲的控制之下
English
Because it is said that they will remain for a kalpa or more than a kalpa. Moreover, (the Buddha) does not exhaust the fruit of the karma of the power of life, because in many kalpas, they have become accustomed to abstaining from killing, and with countless methods, they have regarded the perfection of generosity as supreme, and it truly arises from teaching and accumulation (the fruit of the karma of the power of life). Here, the collection of cause and effect is that from the most excellent cause arises the most excellent effect, and from the non-excellent arises the non-excellent, otherwise it is impossible for an effect that is incompatible with that effect to arise from the excellent and non-excellent causes, so it is impossible for benefit to turn into harm, because it does not depend on the distinctions that belong to it. For the teacher, even the cause of survival has no fault, and they have already practiced avoiding killing others, etc. But why do they not remain for a hundred years? Because the fruit of all these is omniscience itself, so it is said that the fruit of long life is manifestly produced, and the perfections of abstaining from killing, etc., are said to have the fruit of long life as the same kind and unmixed. Whichever is manifestly shown as the cause of whichever, if the conditions are fully assembled and gathered, then it will produce that, and there is no fault in becoming the cause of other (effects), but if it is not so, then it would become the fault of not producing that. However, from being accustomed to the suchness of all dharmas themselves, they become omniscient, and merit is consistent with the arising of that particular basis of accumulation. Therefore, to say that the Bhagavan passes into nirvana because merit is completely exhausted is just a false assumption. If it is thought that the Tathagata passes into nirvana because there are no sentient beings to be tamed, this is correct, then it needs to be examined here: Is it that there are no sentient beings to be tamed by the Buddha's body? Or are there no sentient beings to be tamed by other forms either? If according to the former, then since it is possible to tame beings by appearing as Indra, etc., why do they not remain in that form? Because they are under the control of compassion
Tibetan
གས་དང་ལྡན་བ་རྣམས་ལ་ཕན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཆ་ལུགས་གཞན་དག་གིས་ཀྱང་གནས་པར་མཛད་དེ། དཔེར་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་གཟུགས་སུ་བཞུགས་པ་དང་འདྲ་ཞིང༌། བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་ཀྱིས་འདུལ་བར་འགྱུར་བ་མེད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་མེད་པ་དང༌། བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་མི་སྲིད་པར་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཅིག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུས་འདུལ་བའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་མེད་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་གཞན་རྣམས་ན་དེས་འདུལ་བའི་སྲིད་པ་ཅིའི་ཕྱིར་འདི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་མཛད། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཞན་ཡང་དེ་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན་ནི་དེའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་འདི་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་བསྟན་པས་འདུལ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་གང་ནས་ཀྱང་མ་གསུངས་སོ། །ཡང་ན་ངེས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་མེད་པས་ གཞན་གྱི་དོན་ལ་འཇུག་པ་རྣམས་ཅིའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་མི་མཛད་དེ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའོ་ཞེས་འདོད་ན་འདི་ཉིད་ཀྱི་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཅིག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་བསྟན་པས་འདུལ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉེ་བར་བསྟན་པས་འདུལ་བའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་མཛད་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་སྟོན་པར་མཛད་ཀྱང་གཞན་དག་ཏུ་བལྟམས་པ་དང༌། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་ཉེ་བར་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། དུས་འདི་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པ། སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ཡོང་མི་འདའ། །ཆོས་ཀྱང་ནུབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སྨིན་མཛད་ཕྱིར། །མྱ་ངན་འདའ་བར་སྟོན་པར་མཛད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཡང་ན་གལ་ཏེ་ཐུབ་པ་ཆེན་པོ་ནི་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་བཞུགས་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སུ་ཅི་རིམ་གྱིས་སམ་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བར་འགྱུར་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཞན་རྣམས་གང་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ནི་གང་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཅིག་པུ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱ་བ་མཛད་པ་དེས། དེར་གང་དུ་འཁྲུངས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དེ་དང་འདྲ་བ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་བའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཅིག་གིས་འཁོར་བ་ཐམས་ཅད་དུ་གཏོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གདུལ་བ་རྣམས་འདུལ་བར་སྤྱོད་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཉིས་པ་ལ་དོན་མེད་
Chinese
为了利益具信者，也以其他方式安住，譬如，世尊安住于转轮王的形象，并且没有以帝释天等形象无法调伏的理由，而且也会导致帝释天等为他人做事是不可能的。或者，即使在一个世界中没有以佛身调伏的众生，为何在这（世界）完全涅槃，而在其他无数世界中有被其调伏的可能性呢？如果说其他世界也没有，那么这个理由在这里也不成立，因为在所有世界中都没有示现佛身调伏的众生，这是任何地方都没有说过的。或者，因为没有决定的众生，为何不完全涅槃那些从事利他之事的（菩萨）呢？如果认为会完全涅槃，那么这本身就不能成立，因为在一个世界中，对于以佛身调伏的众生，通过示现涅槃的临近来摄受那些被调伏的众生，虽然示现完全涅槃，但在其他地方，诞生、现证菩提、转法轮等无不圆满地示现，因为这个时期正如所说：佛陀终不入涅槃，法亦不至于隐没，为令众生得成熟，故示现涅槃之相。如是说。或者，如果大雄永久住世，那么在世界中是次第出现还是同时出现呢？因为世尊和其他如来都具有无碍的智慧，所以在哪里只有一位如来做佛事，在那里，与他诞生之处的世界相同，具有无碍智慧的一位如来在整个轮回中调伏所有应被佛陀调伏的众生，那么第二位如来就没有意义了。
English
In order to benefit those who have faith, they also abide in other forms. For example, the Blessed One abides in the form of a universal monarch, and there is no reason why beings cannot be tamed by the forms of Indra and others. Moreover, it would be absurd to say that Indra and others cannot work for the benefit of others. Alternatively, even if there are no beings to be tamed by the Buddha's body in one world, why does he pass into complete nirvana in this world, when there is the possibility of being tamed by him in countless other worlds? If it is said that there are no such beings in other worlds either, then this reason does not hold here, because it has never been said anywhere that there are no sentient beings to be tamed by the manifestation of the Buddha's body in all the worlds. Alternatively, since there are no definite sentient beings, why do those who engage in benefiting others not pass into complete nirvana? If it is thought that they will pass into complete nirvana, then this itself cannot be established, because in one world, for the sentient beings to be tamed by the manifestation of the Buddha's body, by showing the nearness of nirvana, those beings who are to be tamed are taken care of. Although he shows complete nirvana, in other places, birth, perfect enlightenment, turning the wheel of Dharma, etc., are shown to be complete. Because this time is as it is said: The Buddha will never enter nirvana, nor will the Dharma decline, in order to ripen sentient beings, he shows the appearance of nirvana. Thus it is said. Alternatively, if the Great Hero were to abide as long as samsara exists, would they appear gradually or simultaneously in the world? Because the Blessed One and other Tathagatas all possess unobstructed wisdom, wherever only one Tathagata performs the deeds of a Buddha, there, in the same world where he was born, one Tathagata with unobstructed wisdom tames all those to be tamed by the Buddha throughout the entire cycle of existence, then the second Tathagata would be meaningless.