Tibetan
།དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་མཚན་མའི་ཕྱག་རྒྱ་ཐམས་ཅད་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ནས་བྱོན་ཏེ་རང་གི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ལ་ཞུགས་ཤིང་བརྟན་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་ལེགས་པར་བརྟན་པོར་བསམས་ལ། རང་གི་ཟླ་བ་དང་པདྨ་ལ་གནས་པའི་དུང་ལ་གསལ་བར་བལྟ་ཞིང་དེ་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བར་གནས་པའི་ཡི་གེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་གེ་སར་གྱི་ཐིག་ལེ་རྣམས་ལས་ངག་གི་ཆ་ཤད་སུ་གྱུར་ཏེ་ལྐོག་མའི་ཕྱོགས་སུ་ཕྱིན་པ་དང༌། དབྱངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་ལ་དབྱངས་ལས་ནི་སྒྲ། སྒྲ་ལས་ནི་ཡི་གེའི་གཟུགས་སུ་གྱུར་ནས་ལྕེར་ཕྱིན་པ་དང༌། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་དབྱིབས་སུ་གཅིག་ལ་གཅིག་ནམ་མཁའི་ཁམས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་གསལ་བར་བྱེད་པ་སྒྲིབ་པ་མེད་པར་ནམ་མཁའ་ཐམས་ཅད་དུ་སྤྲོས་ལ། སྒྲའི་རྣམ་པ་དེ་ལ་བསམས་ཤིང་སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས་ནམ་མཁའ་ཁེངས་པར་བསམས་ལ། ཨོཾ་བཱ་ཀྱེ་དཾ་ན་མཿཞེས་བྱ་བའི་སྔགས་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་མ་བཤིག་པར་མཚན་རངས་པར་བཟླས་བརྗོད་བྱའོ། །མཁས་པས་ཀྱང་ལྕེ་ལས་འོད་ཟེར་རྣམས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་འམ་གྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ཐོས་པ་དང༌། མཆུ་འམ་སོ་རྣམས་ལས་འོད་ཟེར་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་གྲུབ་པའི་མཚན་མ་རྣམས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཇི་ལྟར་བསམས་པའི་ཚིག་དང༌། ངག་དང་སྡེབ་སྦྱོར་སྣ་ཚོགས་དང༌། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང༌། གསང་སྔགས་དང༌། རིག་སྔགས་དང༌། སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་ལས་འབད་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་ རྟེན་ལས་འདས་པའི་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཤེས་པ་དང་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒྲའི་དོན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་འགྱུར་ཞིང༌། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ཡང་རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་འགྱུར་བས་ན། ཆོས་ཀྱི་དུང་སྟེ་སྒྲ་ཆེན་ལྡན། །ཞེས་བྱ་སྟེ་ཐམས་ཅད་དུ་སྒྲིབ་པ་མེད་པར་ཆོས་རྣམས་འཆད་ཅིང་རབ་ཏུ་འཆད་པའི་སྒྲའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་དུ་དམ་པའི་ཆོས་སྟོན་པའི་ལྟས་ཀྱི་སྒྲའི་སྣང་བ་སྐྱེས་པས་ན། ཆོས་ཀྱི་གཎྜཱི་སྒྲ་བོ་ཆེ། །ཞེས་བྱའོ། །མི་གནས་མྱ་ངན་འདས་པ་པོ། །ཕྱོགས་བཅུའི་ཆོས་ཀྱི་རྔ་བོ་ཆེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡིན་པ་ནི་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐམས་ཅད་ནི་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་རིགས་པ་དང་ལུང་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་པར་བྱའོ།
Chinese
此后，所有如来佛的身、语、意之标识手印，从所有方向而来，融入并稳固于自身的身体、语言和意念之中，应如是善加稳固地观想。清晰地观视自身月亮和莲花上的海螺，并观想围绕其周围的所有字母的本体，从藏红花色的明点中，变成语言的部分“啥”，然后前往喉咙的方向。变成元音的本体，从元音变成声音，从声音变成字母的形象，然后到达舌头。观想如金刚般的形状，一个连接着一个，直至虚空界的尽头，清晰地照亮，无有遮蔽地遍布所有虚空。思维声音的形象，并观想声音充满虚空。念诵“嗡 瓦吉 达那 拿嘛(藏文：ཨོཾ་བཱ་ཀྱེ་དཾ་ན་མཿ，梵文天城体：，梵文罗马拟音：oṃ vāgye daṃ namaḥ，汉语字面意思：嗡，语，施，敬礼)”的咒语，不要松开跏趺坐，在夜晚念诵。智者也会听到舌头发出光芒，或者听到“成就”的声音，嘴唇或牙齿发出各种光芒等等，成就的征兆将会显现。从那之后，如所思维的词语，语言和各种组合，诗偈，秘密咒语，明咒，心咒等等，将会毫不费力地自然涌现。世间和出世间的所有论典，也将会通晓和能够运用。所有众生的所有声音的意义都将完全了解，并且不久之后也将成就一切智智，因此，是为“法螺，具大音声”。因为在一切处无有遮蔽地讲说佛法，并且是善妙讲说的声音之源。在所有世间界中，由于显现了示现圣法的征兆之声音，因此称为“法之犍椎大音声”。“不住涅槃者，十方之法大鼓”，对于不住涅槃的涅槃本身就是圆满正等觉，这是需要考察的。而且，所有佛陀世尊都是不住涅槃者，这应通过理证和教证广泛地阐述。
English
Then, all the symbolic mudras of body, speech, and mind of all the Tathagatas come from all directions and enter and become firm in one's own body, speech, and mind. Think well and firmly in this way. Clearly look at the conch on the moon and lotus in oneself, and from all the letters abiding completely around it, the essence of saffron-colored bindus becomes the part of speech 'sha', and then goes towards the throat. It becomes the essence of vowels, and from vowels comes sound, and from sound comes the form of letters, and then it goes to the tongue. Clearly visualize the vajra-like shapes, one connected to the other, reaching the end of the realm of space, illuminating without obscuration throughout all the sky. Meditate on the form of the sound, and think that the sounds fill the sky. Recite the mantra "Om Vakye Dam Namah (藏文：ཨོཾ་བཱ་ཀྱེ་དཾ་ན་མཿ，梵文天城体：，梵文罗马拟音：oṃ vāgye daṃ namaḥ，汉语字面意思：Om, Speech, Give, Homage)" without breaking the lotus posture, and recite it at night. The wise will also hear the sound of light rays emanating from the tongue, or hear the sound of "accomplishment", and signs of accomplishment will appear, such as various light rays emanating from the lips or teeth. From then on, words as thought, speech and various combinations, verses, secret mantras, vidya mantras, heart mantras, etc., will arise effortlessly. All treatises of the world and beyond will also be known and able to be done. The meaning of all sounds of all sentient beings will be fully known, and one will soon become omniscient, therefore, it is called "Dharma Conch, possessing great sound." Because it teaches the Dharma without obscuration in all places, and is the source of the sound of excellent teaching. In all realms of the world, because the appearance of the sound of the sign of showing the holy Dharma arises, it is called "Great Sound of the Dharma Bell." "The one who does not abide in Nirvana, the great drum of Dharma in the ten directions," it is to be examined that the very Nirvana that does not abide is the complete and perfect enlightenment. Moreover, all Buddhas, the Bhagavat, are those who do not abide in Nirvana, which should be extensively explained by reasoning and scriptures.
Tibetan
།དེ་ལ་རེ་ཞིག་རིགས་པ་ནི་གང་མ་ལུས་པར་གནས་པའི་རྒྱུ་ཅན་དེ་རྣམས་ཀྱི་གནས་པ་ལ་ནི་མཐའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཤིང་ཀུན་དུ་སྤུངས་པ་ཚིག་པ་ལ་ནི་དུ་བ་ལ་སོགས་པ་གནས་པའི་རྒྱུ་བྱེད་པར་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་གནས་པའི་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་གནས་པ་རྒྱུན་འཆད་པའི་ཁྱབ་པ་ཅན་དང༌། མ་ལུས་པར་གནས་པའི་རྒྱུ་ཅན་ཉིད་ནི་འགལ་བས་མ་ལུས་པར་གནས་པའི་རྒྱུར་འདི་ན་བཤད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱབ་པ་ཅན་ཡིན་པས་འགལ་བར་ཤེས་པ་སྟེ་དུ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུན་ཆད་པ་དང༌། བྲེང་མ་ཆད་པ་ཆོས་མི་མཐུན་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མ་ཚང་བར་གྱུར་པ་ལས་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་བས་སྦྱོར་བ་འགལ་བ་ཡིན་ན་རྒྱུ་ཇི་ལྟར་གྲུབ་པ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་ན་དེ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གནས་པའི་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པའི་ནུས་པ་ཡོངས་སུ་ཟད་པའམ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་བྲལ་བ་འམ། ཚེའི་འདུ་བྱེད་གནས་པ་ལ་མངའ་བར་ཉེས་པ་ལས་ཉམས་པ་འམ། སྲོག་གི་དབང་པོ་གནས་པའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་མཐར་གཏུགས་པ་འམ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་འདུལ་བ་རྣམས་མེད་པ་ལས་གྱུར་པ་ཡིན་གྱི། དེ་དག་ལས་བཟློག་པ་ནི་གནས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་བཤད་དོ། །དེ་ལ་སྟོན་པ་ཉི་ཡེ་ཤེས་ཐོགས་པ་མི་མངའ་བའི་ནུས་པ་དང་ལྡན་པས་སོ་སོར་མཁྱེན་པ་མངའ་བས་དང་པོའི་ སོམ་ཉི་མེད་དེ། གཞན་དུ་ན་གཅིག་པུར་སྤྱོད་པའི་རང་སངས་རྒྱས་དང་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་ཡོད། ཡུན་རིང་པོར་མྱ་ངན་ལ་བཟླ་བས་ཉན་ཐོས་སྲིན་བུ་མེ་ཁྱེར་ལྟར་བརྩེ་བ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་པས་འབད་པ་དང་བྲལ་ན་དེ་ཉམས་ཤིང༌། འབད་ན་ནི་འབད་རྩོལ་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཉེས་པ་མངའ་བས་འགྲོ་བའི་དོན་གཟིགས་ཤིང་དེ་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པ་མི་མངའ་བས་སངས་རྒྱས་དེ་ཉིད་ནི་ཕྱོགས་སུ་ལྟུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་སོམ་ཉི་གཉིས་པ་ཡང་མེད་དོ། །རྫུ་འཕྲུལ་རྐང་པ་ལ་གོམས་པའི་མཐར་བྱོན་པས་སོམ་ཉི་གསུམ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །རིགས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དེ་འདིར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་འདི་ལྟར་ཀུན་དགའ་བོ་གང་ལ་ལ་ཞིག་གིས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་མ་ལུས་པར་བསྟེན་ཅིང་བསྒོམས་ལ་མང་དུ་བྱས་པས་དེ་འདོད་ན་བསྐལ་པའམ་བསྐལ་པ་ལས་ལྷག་པར་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །ཀུན་དགའ་བོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་མ་ལུས་པར་སྟོན་ཅིང་བསྒོམས་ལ་མང་དུ་མཛད་པས་གལ་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བ
Chinese
因此，暂时来说，道理是，凡是具有无余存在的因的那些，其存在是没有边际的。例如，木柴堆积燃烧时，烟等能够作为存在的因。同样，轮回存在多久，其因无不具备，那就是佛陀薄伽梵。因此，说“存在是常续不断的”，这与“具有无余存在的因”相违背，因为在此处所说的“具有无余存在的因”本身就具有常续不断的性质，所以要知道这是相违的。烟等有中断和不中断的差别，这是不一致的。因为因不完备，果就不会产生，如果结合是相违的，那么因是如何成立的呢？如果这样说，那就应该这样回答：存在的因不完备，是因为利益有情的能力完全耗尽，或者与大悲心分离，或者寿命的行蕴在存在上受到损害而衰退，或者寿命的主宰存在的事业的异熟达到尽头，或者由于佛陀所调伏的众生灭尽所致。与这些相反，就被称为存在的因。因此，导师具有无碍的智慧能力，并且具有各别智，所以没有第一种犹豫。否则，与独自修行的独觉佛有什么区别呢？也不是因为长期耽于寂灭而像萤火虫一样没有慈悲，而是因为显现大悲心，如果不努力就会衰退，如果努力就会有执着勤作的过失，所以佛陀观察众生的利益，并且不执着于此，因此佛陀不会堕入任何一方，所以也没有第二种犹豫。因为已经到达修习神足的顶峰，所以也没有第三种犹豫。在此要讲述道理的阶段，也就是这样，阿难陀，如果有人完全依止、修习和增广四神足，那么他如果想，就可以住世一劫或超过一劫。阿难陀，如来已经完全开示、修习和增广了四神足，如果如来想
English
Therefore, for the time being, the reason is that those who possess the cause of existing without remainder, their existence is without limit. For example, when wood is piled up and burned, smoke and the like can act as the cause of existence. Similarly, as long as samsara exists, its cause is fully possessed, and that is the Buddha Bhagavan. Therefore, saying "existence is continuous," is contradictory to "having the cause of existing without remainder," because the "having the cause of existing without remainder" spoken of here itself has the nature of continuousness, so know that this is contradictory. There is a difference between smoke and the like being interrupted and uninterrupted, which is inconsistent. Because the cause is incomplete, the result will not arise, and if the combination is contradictory, then how is the cause established? If you say so, then it should be answered: the cause of existence is incomplete because the ability to benefit sentient beings is completely exhausted, or separated from great compassion, or the aggregates of life are damaged and decline in existence, or the ripening of the actions of the lord of life has reached its end, or because the beings tamed by the Buddha have become extinct. The opposite of these is called the cause of existence. Therefore, the teacher has the power of unobstructed wisdom, and possesses individual wisdom, so there is no first doubt. Otherwise, what is the difference between a solitary Buddha who practices alone? It is also not because of prolonged indulgence in nirvana that he is without compassion like a firefly, but because he manifests great compassion, if he does not strive, he will decline, and if he strives, he will have the fault of being attached to diligence, so the Buddha observes the benefit of beings, and is not attached to it, therefore the Buddha will not fall into any side, so there is no second doubt. Because he has reached the peak of practicing the miraculous feet, there is also no third doubt. Here, the stage of reasoning is to be spoken of, that is, in this way, Ananda, if someone completely relies on, cultivates, and expands the four miraculous feet, then if he wishes, he can live for a kalpa or more than a kalpa. Ananda, the Tathagata has completely taught, cultivated, and expanded the four miraculous feet, if the Tathagata wishes