Tibetan
ཕྱུག་གོ ། ཆོས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་འདུལ་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་སྐྱོང་བས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མཛེས་པ་འམ། སྣང་ཞིང་གསལ་བས་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའོ། །དེ་ཡང་གང་གི་ཕྱིར། ལེགས་པའི་ལམ་ནི་སྟོན་པ་པོ། །ཞེས་བྱ་སྟེ། ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་ནི་མྱ་ངན་འདས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ལམ་རབ་ཏུ་སྟོན་པར་མཛད་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་བདག་མེད་པ་གཉིས་དང༌། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའོ། །དོན་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བ་ལས་ས་བཅུ་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དགོངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་གྲུབ་ན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ། །བསམ་པ་གྲུབ་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སེམས་པས་ན་རྟོག་པ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་རྟོག་པའོ། །གྲུབ་པ་ནི་མཐར་ཕྱིན་པ་ཡིན་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ནི་འདི་སྐད་སྟོན་པར་འགྱུར་ཏེ། སྔོན་ལས་དང་པོ་པའི་གནས་སྐབས་སུ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པས་སྨོན་ལམ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བཏབ་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་ཙམ་དུ་བྱུང་ཞིང་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་བྱས་པ་དེ་རྣམས་གྲུབ་པ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཚུལ་དུ་རྫོགས་པར་གྱུར་པས་བསམ་པ་གྲུབ་པ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཇམ་པའི་དབྱངས་སོ། །འདིར་དགོངས་པ་མ་རྟོགས་པ་ལ་ལས་དྲིས་པ། གལ་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་གྲུབ་ན་ནི་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་འདྲ་བར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པས་ཇི་ལྟར་ན་ཡོན་ཏན་མ་ལུས་པའི་གཞིར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ནི་སྔར་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ། །འགལ་བ་མེད་ པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཤིང་དོར་བས་སྐབས་མི་ཕྱེད་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ལ་མ་རིག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྐབས་མེད་ན་ཇི་ལྟར་དེ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །དཔེར་ན་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཤིན་ཏུ་འོད་གསལ་བའི་མདུན་དུ་མུན་པ་མུན་ནག་གི་ཚོགས་ཀྱི་རབ་རིབ་འདུག་པའི་སྐབས་མེད་པ་དང༌། འདྲ་པར་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། ལོག་པའི་ཤེས་པ་དག་ནི་སྣང་བ་དང་མུན་པ་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་ལྟ་བུར་མཚན་ཉིད་དང་འགལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་མི་རིགས་ཏེ
Chinese
富裕啊！以佛法调伏一切众生，并完全守护，以各种方式庄严，或者显现而明亮，故为法王。那又是为了什么呢？“善道之导师”，意为对声闻乘行者，善妙地开示与寂灭相符之道。对于菩萨乘行者，也以发起菩提心为先导，善妙地开示二无我，以及布施等波罗蜜多，因此是法王。所谓“义成”，是指从十地与波罗蜜多的体性而言，凡是何种意趣，即称之为“义成”，若此义成就，则一切圆满。所谓“心成”，心即是分别念，正确的分别念即是不颠倒的分别念。成就即是究竟，故称之为“心成”。这将会如此宣说：往昔最初发心之际，发起菩提心，立下无数誓愿，仅是生起正确的分别念，并且以解脱的作意所作之事，那些成就，即是以成熟的方式圆满，故为心成，即是薄伽梵妙音天。在此，对于未领悟的意趣而提问：如果薄伽梵的周遍分别念成就，那么就如同凡夫俗子一样，具有颠倒的烦恼，那又如何成为一切功德的基础呢？这是先前已经开示过的，薄伽梵没有相违之处。为了开示没有相违之处，故说“断除一切周遍分别念”。断除并抛弃一切周遍分别念，没有机会，在法界极其清净的自性中，没有无明自性的分别念的机会，那又如何会产生呢？譬如在极其明亮的光明太阳面前，没有黑暗的阴影聚集的机会。同样，正确的智慧与错误的知识，如同光明与黑暗同时存在一般，因为体性是相违的。因为，分别念是不合理的
English
Rich! By Dharma, all sentient beings are subdued and completely protected, adorned in every way, or appearing and clear, hence the King of Dharma. And why is that? "The teacher of the good path," meaning for the Shravakas, he excellently shows the path that is in accordance with Nirvana. For the Bodhisattvas, also, with the generation of Bodhicitta as the forerunner, he excellently shows the two selflessnesses and the Paramitas such as generosity, therefore he is the King of Dharma. "Meaning Accomplished" refers to whatever intention is of the nature of the ten Bhumis and the Paramitas, that is called "Meaning Accomplished," and if that is accomplished, then it is completely perfect. "Mind Accomplished," mind is discrimination, and correct discrimination is non-inverted discrimination. Accomplishment is the ultimate, hence it is called "Mind Accomplished." This will be declared as follows: In the past, at the time of the initial generation of Bodhicitta, having made countless vows, it only arose as correct discrimination, and those actions done with the intention of liberation, those accomplishments, are perfected in the manner of maturation, hence it is Mind Accomplished, that is, Bhagavan Manjushri. Here, a question is asked regarding the uncomprehended intention: If the Bhagavan's pervasive discrimination is accomplished, then just like ordinary people, he would possess inverted afflictions, so how could he become the basis of all qualities? This has been previously shown, the Bhagavan has no contradictions. In order to show that there are no contradictions, it is said, "Abandon all pervasive discriminations." Having abandoned and discarded all pervasive discriminations, there is no opportunity, in the nature of the Dharmadhatu which is extremely pure, there is no opportunity for discriminations of the nature of ignorance, so how could it arise? For example, in front of the extremely bright and clear sun, there is no opportunity for the darkness of shadows to gather. Similarly, correct wisdom and incorrect knowledge, like light and darkness existing together, are contradictory in nature. Because, discrimination is unreasonable.