Tibetan
ཚིག་མཐའ་ཡས་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྒྱུ་ཉིད་དང་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་གཞག་པའི་བྱེ་བྲག་གི་གནས་སྐབས་ཡོངས་སུ་བཟུང་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཉིད་ཐམས་ཅད་དུ་བཞུགས་པའོ་ཞེས་སྟོན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་གྲངས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་རྣམ་གྲངས་ཉིད་དུ་བྱ་ན་ཡང་ཚིག་འགའ་ཞིག་ལ་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཚིག་འགས་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་གྱུར་པས། ཇི་ལྟར་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་ཐོབ་པར་འགྱུར་བས་ན་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཡང་སྲིད་པའམ་ཡང་ན་ཚིག་སྔ་མ་སྔ་མའི་བཤད་པར་གྱུར་པ་ནི་ཚིག་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ཡིན་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཀའ་ཉིད་ལས་ཤེས་ཏེ། ངས་བཤད་ཅིང་བསྟན་ཏེ་བཀྲོལ་ཞིང་རྣམ་པར་ཕྱེ་ལ་གསལ་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། གཞན་དུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་མེད་པས་གཞན་དག་ཏུ་ཡང་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་ཚིག་འདི་ལྟར་སྦྱར་བ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཚིག་བདེན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བདེན་པ་གང་ཞེ་ན། གང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་སེམས་དེ་སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་ཡོངས་སུ་མི་འདོར་ཞིང་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ལོག་པར་ཡང་མི་སྒྲུབ་པ་སྟེ། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བདེན་པའོ། །གང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ཕྱིས་སེམས་འདོར་ཞིང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རབ་ཏུ་སྨད་པའི་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བའོ་ཞེས་ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པ་ལས་འབྱུང་སྟེ། སླུ་བར་བྱེད་པ་ནི་སྐྱེས་བུ་གཙོ་བོའི་དོན་ཐོས་པ་མ་ཡིན་པས་ཐ་དད་པར་མི་གསུང་སྟེ། དེ་བས་ན་གཙོ་བོར་གྱུར་ པས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པ་ལས་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་གསུང་མངའ་བས་ནི་ཚིག་བདེན་ནོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། ཡང་དག་པའི་མཐའ་ནི་བདེན་པའོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་ཐམས་ཅད་ནི་བརྫུན་ཞིང་སླུ་བའི་ཆོས་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བདེན་པ་དེ་གསུང་པའི་ངང་ཚུལ་གང་ལ་མངའ་བདེ་ནི་བདེན་པར་སྨྲ་བའོ། །དང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་ངེས་པར་གསུང་པ་སྟེ། བདེན་པ་ནི་འདི་ཉིད་དོ་ཞེས་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་རིམ་པ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །བདེན་པ་བཞི་ནི་སྟོན་པ་པོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། བདེན་པ་བཞི་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་དང༌། འགོག་པའི་བདེན་པ་དང༌། ལམ་གྱི་བདེན་པའོ། །དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་གང་ཞེ་ན། འཁོར་བར་གྱུར་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་དེ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་འདི་ནི། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱིས་གང་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སོ་སོར་རྟོག་པ་འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པའི་འཕགས་པའི་བདེན་པའོ། །གང་ཕུང་པོ་ལྔའི་བག་ལ་ཉལ་བ་དང༌། སྲིད་པའི་རྒྱུ་དང༌། ལྟ་བའི་རྒྱུ་འདི་ནི་ཀུན་འབྱུང་བ་སྟེ། གང་སྲེད་པའི་རྒྱུ་དང་ལྟ་བའི་རྒྱུ་ཡང་དག་པར་ལེན་པ་དང་རྗེས་སུ་འཛིན་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་འདི་ནི་ཀུན་འབྱུང་ཤེས་པའི་འཕགས་པའི་བདེན་པའོ། །གང་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཟད་པ་དང༌། མཐར་ཐུག་པ་དང༌། འགོག་པ་དང༌། སྔོན་གྱི་མཐར་མི་འབྱུང་ཕྱི་མའི་མཐར་མི་འཕོ་བ་དང༌། ད་ལྟར་གྱི་དུས་སུ་ཐོབ་པ་མེད་པ་འདི་ནི་འགོག་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་གང་འདི་ལྟར་ཤེས་པ་འདི་ནི་འགོག་པ་ལ་འགོག་པར་ཤེས་པའི་འཕགས་པའི་བདེན་པའོ། ། ལམ་གང་ཞིག་རྟོགས་པས་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་ཤེས་པ་དང༌། འགོག་པ་ཤེས་པ་ལ་རེག་པར་གྱུར་ཅིང་རྗེས་འདྲེན་པ་ཡང་ཡིན་ལ་སོ་སོ་གོ་བར་འགྲོ་བའི་ལམ་སྒྲུབ་པའི་འཕགས་པའི་བདེན་པའོ། །འདི་གང་སྟོང་པ་ཉིད་ཤེས་པ་འདི་ནི་ལམ་ལ་ལམ་གྱི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་ཤེས་པ་སྟེ། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་སྤང་བར་བྱ་བ་དང༌། འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱ་བ་དང༌། ལམ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་རྟག་པ་དང། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། བདག་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། རྒྱུ་དང༌། རྐྱེན་དང༌། རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ཞི་བ་དང༌། གྱ་ནོམ་པ་དང༌། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ལམ་དང༌། རིགས་པ་དང། སྒྲུབ་པ་དང༌། ངེས་པར་འབྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཏུ་བྱའོ། །མདོར་བསྡུ་ན་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་ནི་གང་སྲེད་པ་དང༌། ཡང་འབྱུང་བར་བྱེད་པ་དང༌། ཀུན་དུ་དགའ་བའི་འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པ་དེ་དང་དེར་མངོན་པར་དགའ་བ་དང༌། འདི་ལྟ་སྟེ། འདོད་པའི་སྲིད་པ་
Chinese
名为词无尽，即是说，完全掌握了作为因和作为果的差别阶段。因为显示了世尊本身存在于一切之中，所以不是名相。或者即使作为名相，因为某些词语变成了不同于其他词语的密咒形式，如何才能获得所希望显现的意义呢？因此，以名相来显示也是有可能的，或者说，先前的词语变成了先前词语的解释，后来的词语是后来的词语，这要从世尊的教言中得知。如所说：我将讲述、指示、解说、分别和阐明。因为除此之外没有分别等等，所以在其他地方也像这样使用名相的词语是没有过失的。名为词真实，其中菩萨的真实是什么呢？即是说，菩萨发起无上圆满菩提心之后，即使为了生命也不舍弃此心，并且也不对众生做颠倒之事，这就是菩萨的真实。如果菩萨发起无上圆满菩提心之后，后来舍弃此心，并且对一切众生做颠倒之事，这就是菩萨最可鄙的虚妄之语，这是从《正法集》中出现的。因为欺骗不是听闻主要士夫的意义，所以不会说成是不同的。因此，因为成为主要，拥有唯有获得佛陀才能不变的教言，所以是词真实。涅槃、空性、真如、真实之边是真实的。除此之外的一切都是虚妄和欺骗的法，无论在任何情况下，拥有宣说真实的姿态，就是真实语者。名为“和”的语气是确定的宣说，应当视为这是“真实就是这个”的分别次第。四谛是导师。所谓四谛是：苦谛、集谛、灭谛、道谛。其中，什么是苦谛呢？轮回的蕴
English
It is called 'Words Without End,' meaning that it fully grasps the distinct stages of being both cause and effect. Because it shows that the Blessed One himself is present in all things, it is not a mere term. Or, even if it were a term, since some words become mantra-like, different from other words, how could one attain the meaning that one wishes to manifest? Therefore, it is possible that it is shown by terms, or that the earlier words become explanations of the earlier words, and the later words are the later words, which is known from the Blessed One's own words. As it is said, 'I will speak, indicate, explain, differentiate, and clarify.' Since there is no differentiation etc. other than this, there is no fault in using terms like this in other places as well. As for 'True Word,' what is the truth of a Bodhisattva? It is that a Bodhisattva, having generated the mind of unsurpassed, perfect, and complete enlightenment, does not abandon that mind even for the sake of life, and does not act wrongly towards sentient beings. This is the truth of a Bodhisattva. If a Bodhisattva, having generated the mind of unsurpassed, perfect, and complete enlightenment, later abandons that mind and acts wrongly towards all sentient beings, this is the most despicable lie of a Bodhisattva. This comes from the 'Collection of True Dharma.' Because deception is not hearing the meaning of the chief person, it is not spoken of as different. Therefore, because he has become the chief, he possesses speech that does not change except to attain Buddhahood, so it is the True Word. Nirvana, emptiness, suchness, and the ultimate limit are truth. Everything else is false and deceptive Dharma. In whatever way, the one who possesses the manner of speaking the truth is the speaker of truth. The word 'and' is a definite statement, and should be regarded as the order of differentiation, 'This is the truth.' The Four Truths are the teachers. The Four Truths are: the Truth of Suffering, the Truth of the Origin, the Truth of Cessation, and the Truth of the Path. What is the Truth of Suffering? The aggregates of samsara
Chinese
五者是痛苦，也就是痛苦的痛苦、变异的痛苦和行苦，因为具有这三种痛苦，所以近取五蕴是痛苦。这具有痛苦自性的近取五蕴，称为痛苦，以痛苦使痛苦的自性充满空性，个别地了知，这是对痛苦者了知痛苦的圣谛。潜伏于五蕴之中，作为有之因，见之因，这就是集，对于贪欲之因和见之因，如实地取著、随执和寻觅，这就是了知集之圣谛。这五蕴的灭尽、究竟、止息，先前的边际不生，后来的边际不迁，现在的时间里没有获得，这称为灭谛，如是了知，这就是对灭了知灭的圣谛。 哪条道路通过证悟而了知痛苦、了知集、了知灭，并且接触和引导，也是个别领悟的道路，这就是修道的圣谛。这了知空性，这就是于道了知道的圣谛，声闻众对于痛苦完全了知，对于集应当断除，对于灭应当现证，对于道应当修习，对于痛苦等，无常、痛苦、空和无我，对于集，生起、因、缘和增上生，对于灭，寂静、殊胜和出离，对于道，道路、正理、修习和决定出离，要做十六种行相。总而言之，近取五蕴是痛苦，应当以无常等行相来了解。集谛就是贪欲，再次生起，具有普遍欢喜的贪著，在那之上显现欢喜，例如，欲有。
English
The five are suffering, namely the suffering of suffering, the suffering of change, and the suffering of conditioning. Because it possesses these three sufferings, the five aggregates of grasping are suffering. These five aggregates of grasping, which are characterized by suffering, are called suffering. The nature of suffering that is filled with emptiness by suffering, individually understanding this is the noble truth of knowing suffering in suffering. That which lies dormant in the five aggregates, the cause of existence, and the cause of views, this is the origin. To truly grasp, hold onto, and seek the cause of craving and the cause of views, this is the noble truth of knowing the origin. That which is the cessation, the ultimate end, the stopping of these five aggregates, not arising at the former limit, not transmigrating at the later limit, and not being obtained in the present time, this is called the truth of cessation. Knowing it in this way is the noble truth of knowing cessation in cessation. Which path, through realization, knows suffering, knows the origin, knows cessation, and touches and guides, and is also a path of individual understanding, this is the noble truth of practicing the path. This knowing of emptiness is the noble truth of knowing the path in the path. The hearers completely know suffering, the origin should be abandoned, cessation should be realized, the path should be cultivated. For suffering and so on, impermanence, suffering, emptiness, and selflessness; for the origin, arising, cause, condition, and increase; for cessation, peace, excellence, and liberation; for the path, the way, reason, practice, and definite liberation, these are to be done in sixteen aspects. In short, the five aggregates of grasping are suffering, and should be understood through aspects such as impermanence. The truth of the origin is craving, arising again, possessing attachment with universal joy, and manifesting joy in that, for example, desire for existence.