Tibetan
དོད་པ་དེ་འདིར་ཚད་མ་དང་ལུང་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ལུང་ལས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་གཟུགས་མེད་པ། བསྟན་དུ་མེད་པ། ཐོགས་པ་མེད་པ། གནས་པ་མེད་པ་ཞེས་གསུངས་ན་ཇི་ལྟར་ཕྱིའི་ཡུལ་དུ་སྔོན་པོ་དང༌། སྟུག་པོ་དང༌། སྦོམ་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བར་འགྱུར་བར་སོམས་ཤིག །རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་མ་ཡིན་པ་ནི་བདེན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཕྱི་རོལ་དུ་སྔོན་པོ་ཉིད་དུ་སྣང་སྟེ། སེམས་འདི་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་ཏེ། དྲི་མ་ནི་གློ་བུར་དུ་འོངས་པའོ་ཞེས་གསུངས་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ། བག་ཆགས་ཀྱིས་ནི་དཀྲུགས་པའི་སེམས། །སྣ་ཚོགས་ལྟ་བུར་སྣང་བ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདིར་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། ཅི་རང་གི་བག་ཆགས་གང་ཞིག་ཡིན། སེམས་ཉིད་ བག་ཆགས་ཡིན་ནམ། །སེམས་ལས་ཐ་དད་པ་གཞན་འགའ་ཞིག་ཡོད། ཅིག་ལ་ཏེ་སེམས་ཉིད་བག་ཆགས་ཡིན་ན་ནི་འདས་པ་ནི་འགགས་ལ། མ་འོངས་པ་ནི་མ་ཕྱིན། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ནི་མི་གནས་པ་ཡིན་པས་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་འདིའི་ཞིག་པའམ་མ་ཞིག་པའི་གནས་པ་པོ་ཐམས་ཅད་འཇིག་པར་འགྱུར་ཏེ། གནས་པ་པོ་ཐམས་ཅད་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུན་ལ་ངེས་པ་མེད་དོ། །ཅེ་སྟེ་སྔར་གྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ནུས་པ་བསྐྱེད་པ་ལས་འབྲས་བུ་གནས་པ་པོ་དེ་ཡང་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་ཡོད་བཞིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རྒྱུའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་ལ་ནི་འབྲས་བུ་མི་སྐྱེད་དེ། ཇི་ལྟར་ན་མེད་བཞིན་དུ་ནུས་པ་བསྐྱེད་པ་ཡིན། ཅི་ནུས་པ་ལས་ཤེས་པ་ཡང་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནམ་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན། གལ་ཏེ་ཐ་མི་དད་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ཤེས་པས་ཤེས་པ་བསྐྱེད་དེ། ཤེས་པ་ལ་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ནི་མེད་པ་འམ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་གཉིས་པ་མེད་དོ། །གནས་དང་གནས་པ་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་ནི་ཤེས་པ་དང་ཐ་དད་པས་བེམས་པོར་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་དུ་སྨྲ་བ་ལས་ཉམས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་བག་ཆགས་དང་ཐ་དད་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་ཉེས་པ་འདི་ཡོད་དེ། སོ་སོར་ངེས་པའི་རྒྱུ་ཤེས་པར་མི་ནུས་ལ། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་འདི་ནི་རྒྱུའོ། །འདི་ནི་འབྲས་བུའོ་ཞེས་ཤེས་པར་མི་ནུས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་སུ་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་རིགས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་བག་ཆགས་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་བ་དེའི་ཚེ་སེམས་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན། གལ་ཏེ་རྟོག་པ་ཙམ་ལ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་ཚེ་ནི་དེ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་གང་ལས་འོངས། ཕྱི་རོལ་ནས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་རྣམ་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་མ་རིག་པའི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་བ་སྟེ། དེ་བས་ན་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་དེ་ལས་གཞན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པར་བརྟགས་པ་ན་བག་ཆགས་དང་འདྲ་བ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་འཇིག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཕྱི་རོལ་མེད་པའི་ ཕྱིར་གཟུང་བར་བྱ་བ་མེད་དེ། དེ་མེད་པས་དེ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པས་འཛིན་པ་པོ་ཡང་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཉིས་མེད་པས་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉི་ཁྲི་ལྔ་སྟོང་པ་ལས་རབ་འབྱོར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་དམིགས་པ་ནི་ཇི་ལྟ་བུ། དབང་པོ་ནི་ཇི་ལྟ་བུ། རྣམ་པ་ནི་ཇི་ལྟ་བུ། མཚན་ཉིད་ནི་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་དམིགས་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའོ། །དབང་པོ་ནི་དྲན་བའོ། །རྣམ་པ་ནི་ཞི་བའོ། །མཚན་ཉིད་ནི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་དངོས་པོ་ནི་ཇི་ལྟ་བུ་ལགས། དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་ཇི་ལྟ་བུ་ལགས། རབ་འབྱོར་གཉིས་ནི་དངོས་པོའོ། །གཉིས་སུ་མེད་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ། རབ་འབྱོར་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་དང༌། གཟུགས་དང༌། རྣ་བ་དང༌། སྒྲ་ནས། དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་དང་ཆོས་དག་ནི་གཉིས་ཏེ། ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་ལ། ཕྱིའི་ཆོས་རྣམས་ནི་ཕྱིའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་ངོ༌། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་མིག་ནི་མིག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རང་བཞིན་ནི་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཇི་སྲིད་དུ་ཡིད་དང་ཆོས་རྣམས་ནི་ཡིད་དང་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་ངོ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་སྦྱར་རོ། །ཅི་ཐམས་ཅད་དུ་མ་མཆིས་ལགས་སམ། ཐམས་ཅད་མེད་པ་ཞེས་སུ་ཞིག་གིས་སྨྲས། ཅི་ཐམས་ཅད་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་སུ་ཞིག་གིས་སྨྲས། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཅེས
Chinese
因此，在此应遵循量论和圣言进行考察。如果圣言中说，识是无色、不可见、无碍、无住的，那么应如何思索它显现为外境中的蓝色、稠密、粗大等形象呢？识并非存在于蓝色等之中，这确实是真实的，然而由于无明习气的力量，它显现为外境中的蓝色。正如所说，心性本自光明，垢染是突如其来的。同样，因为习气扰动的心，显现为各种各样的形象。如果这样说，那么在此需要考察，什么是自己的习气？是心本身是习气吗？还是存在某种与心不同的东西？如果心本身是习气，那么过去已灭，未来未至，现在生起者不住，因此不可能同时存在，因为已经承认是刹那性。因此，此处的坏灭或未坏灭的住者都将坏灭，如同所有住者都将坏灭一样，因此对于相续没有确定性。如果说，先前作为因的识产生了与其自身相符的力量，由此果的住者也仍然存在于其自身的体性中，那么，因的识的刹那并不能产生果，那么如何能在不存在的情况下产生力量呢？这个力量与识是相同还是不同？如果相同，那么此时识产生识，对于识的随行要么是不存在，要么是不存在第二个随行者，因为没有住处和住者。如果不同，那么与识不同就会变成物质，从而丧失了仅仅是识的说法。同样，对于与习气不同的方面也存在这个过失，无法确定各自的因，也无法知道在一刹那间存在的诸法中，哪个是因，哪个是果。因此，由于习气的力量，识显现为蓝色等形象。
English
Therefore, here it should be examined following valid cognition and scripture. If the scripture says that consciousness is formless, invisible, unimpeded, and without abiding, then how should one contemplate it appearing as blue, dense, coarse, and other forms in the external world? It is true that consciousness does not exist in blue and so on, but due to the power of the habitual tendencies of ignorance, it appears as blue in the external world. As it is said, the nature of mind is naturally luminous, and defilements come suddenly. Similarly, because the mind is disturbed by habitual tendencies, it appears as various forms. If it is said like that, then here it needs to be examined, what is one's own habitual tendency? Is mind itself the habitual tendency? Or is there something else different from mind? If mind itself is the habitual tendency, then the past has ceased, the future has not come, and the present arising does not abide, therefore it is impossible to exist simultaneously, because it has been admitted as momentary. Therefore, all the abiders here, whether destroyed or not destroyed, will be destroyed, just as all abiders will be destroyed, therefore there is no certainty for the continuum. If it is said that the consciousness that previously became the cause generates a power that is in accordance with itself, and therefore the abider of the result also still exists in its own nature, then the moment of the consciousness of the cause does not produce the result, so how can it generate power when it does not exist? Is this power the same as or different from consciousness? If it is the same, then at that time consciousness produces consciousness, and there is either no following for consciousness, or there is no second follower, because there is no place and no abider. If it is different, then being different from consciousness will become matter, thereby losing the statement of being merely consciousness. Similarly, there is also this fault for the aspect that is different from habitual tendencies, one cannot know the respective causes, and one cannot know which is the cause and which is the result among the phenomena that exist in one moment. Therefore, due to the power of habitual tendencies, consciousness appears as forms such as blue.
Chinese
姜（Gyā）巴是民族。那样的话，当完全脱离习气时，心是怎样的？如果说仅仅是念头就非常清净，那么那时，那蓝色等等的相状从何而来？也不是从外面而来，因为那是无相的缘故。也不是从心而来，因为那也是无相的自性之故。这些全部都是无明的幻化，因此是世俗谛吗？如果以辨别识和与此不同的自性来确定，就会像习气一样彻底毁灭。因此，由于没有外境，所以没有所取。由于没有所取，因此与能取之眼等识分离，所以能取者也不存在。由于无二，因此成立为名为无二。也就是在《二万五千颂般若经》中，善现问：善现，一切相智的对境是怎样的？根是怎样的？相是怎样的？体性是怎样的？善现答：一切相智的对境是无事物。根是忆念。相是寂静。体性是无体性。善现问：什么是事物？什么是非事物？善现答：二者是事物。无二是无事物。善现，二者是指眼和色，耳和声，乃至意和法是二者。内在的自性以内在的自性的自性而空，外在的法以外在的法的自性而空。为什么呢？因为，眼以眼的自性而空，空性不是其他，因为它的自性就是它。同样，色以色的自性而空，乃至意和法以意和法的自性而空，要广泛地结合。难道一切都不存在吗？谁说了“一切都不存在”？谁又说了“一切都存在”？一切事物。
English
Gyāba is a nationality. In that case, what is the mind like when it is completely free from all habitual tendencies? If it is said that it is extremely pure merely as a thought, then from where do the appearances of blue, etc., come at that time? It is not from the outside either, because it is without appearance. It is not from the mind either, because it is also of the nature of being without appearance. All of these are illusions of ignorance, so is it conventional truth? If it is determined by distinguishing consciousness and the nature different from it, it will be completely destroyed like habitual tendencies. Therefore, since there is no external object, there is nothing to be grasped. Since there is no object to be grasped, and it is separate from the consciousness of the eye, etc., which grasps it, there is also no grasper. Since there is no duality, it is established as being called non-duality. That is, in the Twenty-five Thousand Verse Perfection of Wisdom Sutra, Subhuti asks: Subhuti, what is the object of all-knowingness? What is the faculty? What is the aspect? What is the characteristic? Subhuti answers: The object of all-knowingness is non-existence. The faculty is mindfulness. The aspect is peace. The characteristic is without characteristic. Subhuti asks: What is existence? What is non-existence? Subhuti answers: The two are existence. Non-duality is non-existence. Subhuti, the two refer to the eye and form, the ear and sound, and so on, up to the mind and dharmas are the two. The internal self is empty of the nature of the internal self, and the external dharmas are empty of the nature of the external dharmas. Why is that? Because the eye is empty of the nature of the eye, and emptiness is not other, because its nature is it. Similarly, form is empty of the nature of form, and so on, until the mind and dharmas are empty of the nature of the mind and dharmas, it should be widely combined. Does nothing at all exist? Who said, "Nothing at all exists"? Who also said, "Everything exists"? All things.