Tibetan
བར་མཚམས་མེད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱང་འདུས་པའི་ཕྱོགས་ལས་གུད་ན་མེད་དེ། དེ་བས་ན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་ནི་མིག་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པར་མི་ནུས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་ནི་དབང་པོའི་ཡུལ་ལས་འདས་པས་མཐོང་མི་སྲིད་དོ། །ཡན་ལག་ཅན་དུ་བརྟགས་པ་དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། ཕྲ་རབ་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་བརྩམས་ཏེ། ཡན་ལག་ཅན་ཡིན་ན་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་བསགས་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་དེའི་ཚེ་འདུས་པའི་ཡན་ལག་ཅན་ལྟ་ག་ལས་འབྱུང༌། དེ་ཡོད་པའི་ཚད་མ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་དུ་ནི་དབང་པོའི་ཡུལ་ལས་འདས་པས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་ཀྱང་མེད་པ་ཉིད་དུ་གཟུང་བ་ཡིན་ལ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་དེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པས་རང་དགར་བྱེད་པས་བརྟགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ལ་ཡང་འཇུག་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་དཔེ་གཅིག་ལས་སྨོས། ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བསྟན་པའི་ཚད་མ་གཞན་དག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མ་གཉིས་གཟུང་བ་ཉིད་བརྟགས་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྦོམ་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཕྲ་བ་བསགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ལས་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མུངྒ་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་དང༌། །ཕྲ་རབ་གསུམ་པ་ལ་སོགས་པ་སྦོམ་པོར་སྣང་བ་དེ་ཕྲ་མོ་བསགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ལ། གང་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་གཟུགས་ཅན་དེ་ནི་ཕྲ་རབ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། སྦོམ་པོའི་དོན་མ་གྲུབ་པས་ཕྱོགས་ཉིད་དཔེར་མི་རུང་སྟེ། ཕྱོགས་དཔེ་དང་ཐ་དད་པ་མེད་པར་ ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་དུ་ནུས་ཀྱང་གང་སྦོམ་པོར་ཐ་དད་པར་བྱས་པས་ན་རྣམ་པར་བཤིག་ནས་སྟོན་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་སྲན་མ་ཤའི་ཕུང་པོ་རེ་རེ་ནས་སྤུང་སྟེ། ཇི་སྲིད་ཐམས་ཅད་བསལ་ན་སྟོང་པ་ནམ་མཁའི་ཕྱོགས་ཙམ་ཞིག་ལུས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཇི་སྲིད་ཕྲ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་བྱས་ལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་ཀྱང་ཆ་ཤས་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བྱས་ན་ཐམས་ཅད་མེད་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ། །དེ་བས་ན་ཕྲ་རབ་ཀྱང་གཟུང་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ལ། ཆ་ཤས་ཅན་དུ་ཡང་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཏུ་ཡང་མི་གཟུང་ལ། ཆ་ཤས་ཅན་དུ་ཡང་མ་ཡིན་ན་འོ་ན་ཇི་ལྟར་རགས་པའི་རྣམ་པ་མདུན་ན་གནས་ནས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ཡིན། རྒྱུ་མེད་པར་ཡང་ཡུལ་དང་དུས་དང་རྣམ་པར་ངེས་པའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་དུ་ཇི་ལྟར་ཉེ་བར་འགྱུར། གལ་ཏེ་ཕྱིའི་རྒྱུ་ཡང་དེའི་ཚེ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་ཚུལ་དུ་འམ། དེ་ལས་གཞན་པར་ཕྱིའི་དོན་གྲུ
Chinese
無間斷的方位也與聚集的方位並非分離的。因此，極微之類的不能成為眼等（感官）的對象。因為極微之類的超越了感官的對象，所以不可能被看到。認為具有肢分也是不合理的。如果從兩個極微等開始逐漸形成，成為具有肢分，那麼按照已成立的宗義，在沒有聚集極微等的時候，聚集的肢分怎麼會產生呢？證明它存在的量也是不存在的。因為在顯現上，極微超越了感官的對象，所以極微也被認為是不存在的。推論也是以它為前提的，所以隨意臆測是不合理的。同樣，也不能進入其中，如一個例子所說。其他如實顯示的量也是不存在的，因為執取兩個量本身就是臆測，而不是其他的。如果任何粗大的東西都是由聚集微小之物而顯現的，例如芒嘎拉等的集合。第三個極微等顯現為粗大，那是因為聚集微小之物為前提。任何被區分的有形之物都是極微，這種說法也是不合理的。因為粗大的意義沒有成立，所以方位本身不能作為例子。否則，方位將會與例子沒有差別。 然而，即使能夠這樣推論，任何被區分為粗大的東西都會被分解並顯示出來。例如，將豆類肉的集合一個個堆積起來，直到全部清除，只剩下空虛的虛空方位。同樣，如果一直分析到極微的盡頭，並且將極微也進行部分的劃分，那麼一切都將會消失。因此，極微也是不可執取的，也不是存在於具有部分的狀態中。如果極微也不可執取，也不是具有部分的狀態，那麼粗大的形態如何存在於眼前，並且顯現為藍色等的形態呢？如果沒有原因，又如何接近成為對境、時間和形態確定的知識的對象呢？如果存在外在的原因，那麼外在的事物是以極微的方式，還是以其他方式成立呢？
English
The uninterrupted direction is also not separate from the assembled direction. Therefore, atoms and the like cannot become objects of the eye and other (senses). Because atoms and the like transcend the objects of the senses, they cannot be seen. It is also unreasonable to assume that they have limbs. If it is gradually formed from two atoms and so on, and becomes a limb-possessor, then according to the established tenet, when there is no accumulation of atoms and so on, how can the assembled limb-possessor arise? The proof of its existence is also non-existent. Because in manifestation, atoms transcend the objects of the senses, atoms are also regarded as non-existent. Inference also takes it as a premise, so arbitrary speculation is unreasonable. Similarly, it cannot enter into it, as one example says. Other valid cognitions that show things as they are are also non-existent, because grasping two valid cognitions is itself speculation, and not otherwise. If anything gross appears from the accumulation of minute things, such as the collection of Mungala and so on. The third atom and so on appear as gross because the accumulation of minute things is a prerequisite. It is also unreasonable to say that any differentiated form is an atom. Because the meaning of grossness is not established, the direction itself cannot be taken as an example. Otherwise, the direction will be no different from the example. However, even if it is possible to infer in this way, anything that is distinguished as gross will be broken down and shown. For example, piling up collections of bean meat one by one, until everything is cleared away, only an empty space remains. Similarly, if one analyzes to the end of the atom and divides the atoms into parts, then everything will disappear. Therefore, atoms are not to be grasped, nor do they exist in a state of having parts. If atoms are not to be grasped and are not in a state of having parts, then how does the gross form exist before us and appear as blue and other forms? If there is no cause, how can it become close to being an object of knowledge with definite object, time, and form? If there is an external cause, then is the external thing established in the form of atoms or in some other way?
Tibetan
བ་པར་བཟུང་སྟེ། རྣམ་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དུས་མཉམ་པར་འགྱུར་བས་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང༌། སྤྱོད་པ་ཅན་ལ་སོགས་པ་སྨྲ་སྟེ། དེ་ཡང༌། སྔ་མ་ཡི་ནི་ཚོགས་པ་ཉིད། །ཤེས་བྱེད་ཡུལ་གྱི་སྐད་ཅིག་པ། །སྣང་དང་བཅས་པའི་གཟུགས་བཞིན་ཏེ། །དེས་ན་ཤེས་དང་བཅས་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ཡང་དག་པར་ཤེས་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེ་བར་དམིགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། འདིར་ཚད་མ་མེད་པས་རྣམ་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོན་དང༌། ལྷན་ཅིག་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚད་མ་མེད་དེ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་མངོན་སུམ་དུ་ནི་འཇུག་པར་མི་ནུས་སོ། །ཤེས་པ་ཚད་མའི་ཡིན་གྱི་དབང་པོའི་ཤེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཤེས་པ་ནི་རང་རིག་པའམ་གཞན་རིག་པ་འམ་གཉི་ག་རིག་པར་འགྱུར་ན། གལ་ཏེ་རང་རིག་པ་ཡིན་ན་དོན་རིག་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་དོན་གྱི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ལ། རང་རིག་པ་ཉིད་གཞན་རིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་ནི་ཁམས་གསུམ་པ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་རང་རིག་པའི་ཕྱོགས་ལ་དོན་རེག་པར་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །ཡང་ན་ཤེས་པ་ནི་གཞན་རིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་འཛིན་པའི་ཚད་མ་མེད་པའི་ ཕྱིར་རང་ཉིད་མ་གྲུབ་ན་གཞན་ཇི་ལྟར་ཤེས་པ་སྨྲོས་ཤིག །ཡང་ན་དོན་གྱིས་གོ་བས་རང་བཞིན་གྱིས་འཇོག་ན་ནི་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་འབྱུང་གི་མི་ཤེས་པའི་དོན་ལ་སུ་ཞིག་བློ་འཇུག་བར་འགྱུར་ཏེ། གལ་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་དོན་གྱིས་གོ་བ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་ན། དེ་ལ་རྣམ་པར་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། དོན་གྱིས་གོ་བ་འདིར་གང་ཞིག་ཡིན། མངོན་སུམ་མམ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན། གལ་ཏེ་དོན་གྱིས་གོ་བ་མངོན་སུམ་ཡིན་ན་ནི་ཤེས་པ་མངོན་སུམ་དུ་ཡོད་པ་དེ་ཡང་མ་གྲུབ་པས་དེས་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཤིན་ཏུ་ལེགས་པར་སྨྲས་སོ། །ཡང་ན་དོན་མཐོང་བའམ་ཐོས་པ་ནི་གཞན་དུ་མི་རིགས་སོ། །མ་མཐོང་བའི་དོན་ལ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ནི་དོན་གྱིས་གོ་བའོ་ཞེས་བཤད་པས་མངོན་སུམ་དུ་གང་ཞིག་ལ་རྟོག་སྙམ་ན་དགོངས་པའི་རང་བཞིན་མ་ཤེས་པ་ལས་ནི་ཚད་མ་ཡོངས་སུ་ཆད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་མངོན་སུམ་མམ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་པར་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་ཡིན་ན་ནི་དེ་ཉིད་སུན་ཕྱུང་བ་ཡིན་པར་དགོངས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་མཐོང་བའི་དོན་དུ་མི་རིགས་ན་དོན་གྱིས་གོ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡ
Chinese
抓住把柄后，说无相的识同时产生而知晓，这是分别说部和行者等所说的。也就是：先前的集合，是能知对境的刹那，如同具有显现的色，因此成为具有识。这样，外境也能被正确地认识，并且能够明显地被观察到吗？这不合理。因为这里没有量，所以没有“无相的识与境同时产生”的量。因此，暂时无法以现量进入。如果说识是量的，而不是根识，那么，识会成为自证、他证或二者兼证吗？如果识是自证，那怎么能证境呢？如果是识的自性，那就不是境的自性。自证本身不是他证，如果是那样，三界的一切都会变成识。因此，自证方面不可能触及境。如果识是他证呢？因为没有成立本体的量，所以自己尚未成立，又怎么能说知他呢？或者说，如果境通过理解而自然成立，那么，也只能对识本身产生推论，谁会把心放在不可知的境上呢？如果说通过推论可以理解境，那么，对此需要进行分析：这里的“境通过理解”是什么？是现量还是推论？如果“境通过理解”是现量，那么，识以现量存在这一点尚未成立，又怎么能通过它来知晓呢？这样说就太好了。或者说，看到或听到境是不可能的。对未见之境进行完全的思考，就是“境通过理解”。如果这样说，那么会想，现量会对什么进行思考呢？如果不了解意念的自性，就不会完全断绝量。对此也需要考察，是现量还是推论？如果是现量，那么你们认为这本身就被驳倒了。为什么呢？如果说不可能看到境，那么“境通过理解”就非常……
English
After seizing the handle, the Vaibhashikas and practitioners, etc., say that the non-appearing consciousness arises simultaneously and knows. That is: The previous aggregate is the moment of the knowable object, like a form with appearance, therefore it becomes with consciousness. In this way, the external object can also be correctly known, and can be clearly observed? This is unreasonable. Because there is no valid cognition here, there is no valid cognition that "non-appearing consciousness and object arise simultaneously." Therefore, it is temporarily impossible to enter with direct perception. If it is said that consciousness is valid cognition, but not sense consciousness, then, will consciousness become self-knowing, other-knowing, or both? If consciousness is self-knowing, then how can it know the object? If it is the nature of consciousness, then it is not the nature of the object. Self-knowing itself is not other-knowing, if that were the case, everything in the three realms would become consciousness. Therefore, in the aspect of self-knowing, it is impossible to touch the object. Or, if consciousness is other-knowing? Because there is no valid cognition that establishes the entity, so if oneself is not established, how can one say to know others? Or, if the object is naturally established through understanding, then, even in that case, inference can only arise for consciousness itself, who would put their mind on the unknowable object? If it is said that the object can be understood through inference, then this needs to be analyzed: What is "object through understanding" here? Is it direct perception or inference? If "object through understanding" is direct perception, then the point that consciousness exists as direct perception is not yet established, so how can it be known through it? Saying this is very good. Or, it is impossible to see or hear the object. Completely thinking about the unseen object is "object through understanding." If it is said like this, then one might think, what will direct perception think about? If the nature of intention is not understood, the valid cognition will not be completely cut off. This also needs to be examined, is it direct perception or inference? If it is direct perception, then you think that this itself is refuted. Why? If it is said that it is impossible to see the object, then "object through understanding" is very...