Tibetan
་སེམས་དབའ་དབང་དུ་གྱུར་པས་ན། རྣམ་བཅུ་དབང་ལྡན་ཆེ་བ་པོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཐོག་མ་མེད་པ་སྤྲོས་མེད་བདག །དེ་བཞིན་ཉིད་བདག་དག་པའི་བདག །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདི་ལ་ཐོག་མ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ཐོག་མ་མེད་པའོ། །གལ་ཏེ་ཐོག་མའི་སྔོན་གྱི་རྒྱུ་ཡོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་མི་རིགས་ཏེ། རྒྱུ་ལས་གཞན་པ་ལས་གང་ཡང་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་སེམས་པ་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་གསུངས་སོ་ཞེ་ན། ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐོབ་མ་མེད་པར་གྱུར་པས་སུ་ཞིག་ཕུལ་དུ་བྱུང་བར་ཤེས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དགོངས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་དགག་པར་མཛད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། སེམས་བ་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་དགག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་དང་པོ་སྦས་པར་གྱུར་པ་ཕྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་ཐོག་མ་ཞེས་བཤད་པ་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་པས་དེ་མེད་དེ། དེ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བྱུང་ཡང་རུང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་མ་བྱུང་ཡང་རུང༌། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི་གནས་པ་ཉིད་དེ། ཆོས་གནས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ན་ཐོག་མ་མེད་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་བས་ན་འདི་ལྟར་སྤྲོས་མེད་བདག་ཅེས་བཤད་དེ། སྤྲོས་པ་ནི་རྒྱུ་དང༌། འབྲས་བུ་དང༌། གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པ་དང༌། བདག་དང༌། བདག་གི་དང་བཅས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ནང་གི་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་པ་དེའི་ཆེ་ནི་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དག་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །གང་གི་ཚེ་རང་བཞིན་དེ་ལས་འཕོས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་གྱུར་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་བདག་གོ །ཡང་ན་སྔ་མའི་རྒྱུས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་འགྲུབ་སྟེ། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་སྤྲོས་པ་མེད་པའོ། །སྤྲོས་པ་མེད་པས་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་པས་ན་དག་པའི་བདག་ཉིད་དོ། ཡང་ན་བཟློག་སྟེ། དག་པའི་དག་པས་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་བདག་གོ །དེ་བཞིན་ཉིད་དག་པས་ན་སྤྲོས་པ་མེད་པའོ། །སྤྲོས་པ་མེད་པས་ན་ཐོག་མ་མེད་པ་སྟེ། གདུལ་བྱའི་བསམ་པ་ལས་དོན་གྱི་དབྱེ་བས་ཕྱེ་བ་ཡིན་གྱི་རྣམ་གྲངས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་ཇི་ལྟར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་དོན་གསུངས་པ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བདེན་པར་སྨྲ་ཞིང་ཚིག་མི་འགྱུར། །ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་དེ་བཞིན་བྱེད། །གཉིས་སུ་མེད་དང་གཉིས་མེད་སྟོན། །ཡང་དག་མཐའ་ལ་རྣམ་པར་
Chinese
因为心力自在的缘故，被称为“具十自在者”。为了显示法性的自性，说了“无始无戏论我，如是性我清净我”。因为这没有开始，所以是无始。如果说有开始之前的因，那就不应被称为无始，因为任何事物都不会从因之外产生。或者如果有人问，为了遮止心是真实存在的而说此语吗？如果一切都成了无始，那谁会被认为是殊胜的呢？在此，世尊的意图是这样的：也不是要遮止因，也不是要遮止心是真实存在的。虽然如此，但最初被隐藏，后来完全清净的清净被称为开始，但因为自性清净，所以没有开始。即使诸如来出现，或者诸如来不出现，诸法的法性是安住的。以诸法安住、如是性、真实之边的方式，所以说是无始。因此，这样说了“无戏论我”。戏论是指因、果、能取、所取、我和我所等，乃至为了世间的名言，以及远离内在的遍计分别，那是因为远离一切过失的缘故，是清净的自性。何时从那个自性转变，而成为那样，所以是如是性我。或者先前的因成就后来的，从无始到无戏论。因为无戏论，所以是如是性。因为如是性，所以是清净的自性。 或者反过来说，因为清净的清净，所以是如是性我。因为如是性清净，所以是无戏论。因为无戏论，所以是无始。这是随顺所化众生的想法，以意义的差别来区分，而不是名相。为了显示如实领会意义后所说之义，（说）“说真实语且语不改，如所说般如是行，示现无二与非二，于真实边而...
English
Because of the power of the mind being mastered, it is called "the great possessor of the ten powers." In order to show the self-nature of the Dharma, it is said, "Beginningless, without elaboration, self; Suchness self, pure self." Because this has no beginning, it is beginningless. If it is said that there is a cause before the beginning, then it should not be called beginningless, because nothing arises from other than the cause. Or, if someone asks, is this said to negate the mind as truly existent? If everything becomes beginningless, then who will be considered superior? Here, the intention of the Blessed One is this: it is not to negate the cause, nor is it to negate the mind as truly existent. Nevertheless, what was initially hidden and later became completely pure is called the beginning, but because it is naturally pure, there is no beginning. Even if the Tathagatas appear, or if the Tathagatas do not appear, the Dharma-nature of the Dharmas is abiding. In the way of the abiding of Dharmas, Suchness, and the true limit, it is said to be beginningless. Therefore, it is said in this way, "Without elaboration, self." Elaboration refers to cause, effect, grasper, grasped, self, and what belongs to self, up to the point of worldly conventions, and being free from inner conceptualization, that is the nature of purity because it is free from all faults. When one transforms from that nature and becomes like that, then it is the Suchness self. Or, the previous cause accomplishes the later, from beginningless to without elaboration. Because it is without elaboration, it is Suchness. Because it is Suchness, it is the nature of purity. Or, conversely, because of the purity of purity, it is the Suchness self. Because the Suchness is pure, it is without elaboration. Because it is without elaboration, it is beginningless. This is distinguished by the difference of meaning according to the thoughts of those to be tamed, not by names. In order to show the meaning of what was said after truly understanding the meaning, (it says) "Speaking truthfully and not changing words, acting as spoken, showing non-duality and non-duality, at the true edge...
Tibetan
གནས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཡང་དག་པ་དང་བདེན་པ་དང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་སྟོན་པའི་ངང་ཚུལ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་བདེན་པར་སྨྲ་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ་དེ་བཞིན་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་གནས་པར་མཛད་པས་ན་ཚིག་མི་འགྱུར་བ་སྟེ། གཞན་སླུ་བར་འགྱུར་བའི་ཚིག་མི་མངའ་བས་ན་ཚིག་མི་འགྱུར་ཞེས་བཤད་དོ། །དམ་བཅས་པའི་དོན་རྫོགས་པར་མཛད་པས་ན། །ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་དེ་བཞིན་བྱེད། །ཅེས་བྱ་སྟེ། འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་ཕན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཚང་རྒྱ་བར་བྱའོ་ཞེས་དམ་བཅས་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྫོགས་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཕ་རོལ་ལ་ཇི་སྙེད་སྟོན་པ་དེ་བཞིན་དུ་བདག་ཉིད་ཀྱང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ནན་ཏན་ལྷུར་ལེན་པ་རབ་ཏུ་འཇུག་པར་མཛད་པས་ན། །ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་དེ་བཞིན་བྱེད། །ཅེས་བྱའོ། །གཉིས་སུ་མེད་དང་གཉིས་མེད་སྟོན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གཉིས་ནི་གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པ་དང༌། ཤེས་པ་དང༌། ཤེས་པར་བྱ་བ་དང༌། ནང་གི་མིག་ལ་སོགས་པ་དང་ཕྱིའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་ཡིད་དང༌། ཆོས་ཀྱི་བར་དུ་སྟེ། གཉིས་སུ་རྟག་པ་དེ་དག་མི་མངའ་བས་ན་གཉིས་མེད་དོ། །ཇི་ལྟར་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མིག་གིས་གཟུང་བར་བྱ་བའི་གཟུངས་དང༌། མིག་གི་རྐྱེན་གྱི་ཚུལ་ལས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ཇི་སྲིད་ཡིད་དང་ཆོས་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མིག་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཉིད་དུ་བརྟགས་ན་དེ་ཅི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པ་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཡིན་ན་འདུས་ པ་འམ། ཐག་རིང་བའི་ཕྱོགས་ན་གནས་པ་འམ། བར་མཚམས་མེད་པར་གནས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུར་འགྱུར། འདུས་པའི་ཕྱོགས་ལྟར་ན་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འདུས་སམ། །ཕྱོགས་གཅིག་གིས་འདུས། བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འདུས་ན་ནི་ཆ་ཤས་མེད་པར་འགྱུར་བས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཕྲ་རབ་ཙམ་དུ་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཕྱོགས་གཅིག་གིས་འདུས་ན་ནི་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཆ་ཤས་ཅན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བས་ཆ་ཤས་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་ན་དམ་བཅས་པ་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་ཞིང༌། ཕྲ་རབ་ཉིད་ཀྱང་མི་འགྲུབ་སྟེ། ཆ་ཤས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བུམ་པ་དང་འདྲའོ། །ཐག་རིང་བར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱང་དབང་པོའི་ཡུལ་ལས་འདས་པར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །
Chinese
住。 说是这样说的。 具有真实、真诚、不颠倒的法性之体性的状态，那就是说真话。 因为如是所说，就如是安住，所以话语不会改变。 因为没有欺骗他人的话语，所以说话语不会改变。 因为圆满了所承诺的意义，所以，如是所说，如是而行。 说是这样说的。 为了利益众生而发誓成佛，因此圆满了那个誓言。 或者，对于他人，如是宣说具有布施和戒律等的法，自己也如是精勤地投入布施等，所以，如是所说，如是而行。 说是这样说的。 无二和宣说无二。 说是这样说的。 二，是指所取和能取，以及识和所识，以及内在的眼等和外在的色等，乃至意和法之间。 因为没有那些恒常存在的二，所以是无二。 怎样才是无二呢？ 也就是，眼睛所要取著的色，以及眼睛的因缘之状况，会产生眼识。 同样地，乃至意和法的因缘，会产生意识。 那么，如果将色等视为眼等的对境，那么，它是微尘的体性呢？ 还是具有支分的体性呢？ 应当进行考察。 如果是微尘，那么是聚集呢？ 还是住在遥远的地方呢？ 还是没有间隔地存在，成为意识的因呢？ 如果是聚集的状态，那么是自身全部聚集呢？ 还是一个部分聚集？ 如果是自身全部聚集，那么就会变成没有部分，一切众生都会变成微尘一般。 如果是一个部分聚集，那么那样也是会变成具有部分，因为具有部分，就会从誓言中退失，而且微尘本身也无法成立，因为是有部分的缘故，就像瓶子一样。 住在遥远地方的那些，也因为超出了感官的对境，所以不是对境。
English
Abiding. It is said in this way. The state of possessing the nature of reality, truth, and non-perverted Dharma, that is what it means to speak truthfully. Because it is made to abide in accordance with what is said, therefore the words do not change. Because there are no words that deceive others, it is said that the words do not change. Because the meaning of the vow is fulfilled, therefore, as it is said, so it is done. It is said in this way. Because of vowing to attain enlightenment for the benefit of beings, therefore that vow is fulfilled. Or, to others, as much as one teaches the Dharma endowed with generosity and discipline, so too does one diligently and earnestly engage in generosity and so forth, therefore, as it is said, so it is done. It is said in this way. Non-duality and teaching non-duality. It is said in this way. Duality refers to the object and the subject, as well as consciousness and the object of consciousness, and from the inner eye and so forth to the outer form and so forth, up to the mind and Dharma. Because there are no such permanent dualities, it is non-dual. How is it non-dual? That is, the form to be apprehended by the eye, and the condition of the eye's cause, will give rise to eye consciousness. Similarly, up to the condition of mind and Dharma, mind consciousness will arise. Now, if form and so forth are regarded as the objects of the eye and so forth, then is it the nature of atoms? Or is it the nature of having parts? It should be examined. If it is an atom, then is it assembled? Or does it reside in a distant place? Or does it exist without interval, becoming the cause of consciousness? If it is in a state of assembly, then is it assembled by all of itself? Or is it assembled by one part? If it is assembled by all of itself, then it will become without parts, and all beings will become like atoms. If it is assembled by one part, then even so it will become having parts, and because it has parts, it will fall away from the vow, and the atom itself will not be established, because it has parts, like a pot. Those who dwell far away are also not objects because they have passed beyond the realm of the senses.