Tibetan
ང་མི་རིགས་ཏེ། དོན་གྱིས་གོ་བ་ཡང་ཤེས་པར་བྱེད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། ཡང་ན་མི་མཐོང་བ་དག་ཀྱང་གལ་ཏེ་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་འགྱུར་ན་ནི་གང་ཞིག་མཐོང་ནས་དོན་གྱིས་གོ་བའི་གནས་སྐབས་རིག་པར་འགྱུར་ཏེ། རྩ་བ་མེད་པས་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་ཕྱོགས་གཉིས་པ་ལྟར་ན་མི་མཐོང་བ་སྒྲུབ་ན་ནི། རི་བོང་གི་རྭ་ལས་བོང་བུའི་རྭ་སྒྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དོན་གྱིས་གོ་བ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཕྱོགས་ལས་སྒྲུབ་པར་འགྱུར་ན་ཡང་འབྲེལ་པ་མེད་པས་དོན་གྱིས་གོ་བའི་འབྱུང་བ་ཉིད་མེད་དོ། །དོན་གྱིས་གོ་བ་ལས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྒྲུབ་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ལ། གཞན་གྱི་ཤེས་པའི་རིགས་པ་ལས་དོན་གྱིས་གོ་བ་ཡང་མི་འགྲུབ་བོ། །གཉི་ག་ལས་ཤེས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱང་ཕྱོགས་གཉི་གར་བཤད་པའི་ཉེས་པ་དང་ལྡན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་གཉི་གའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་མི་རིགས་སོ། །རྣམ་པ་མེད་པའི་ཤེས་པས་དོན་རིག་པ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ལ། རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པས་ཀྱང་དོན་འཛིན་པར་མི་རིགས་ཏེ། རྣམ་པའང་ ཤེས་པ་འཁྲུལ་པ་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་སླུ་བ་དང་མི་སླུ་བར་བྱེད་པ་ནི་འཁྲུལ་པ་དང་གཞན་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། རྨི་ལམ་ན་ཡང་འཁྲུལ་བ་ཡོད་པས་དེ་བས་ན་སླུ་བ་ལ་ནི་བདེན་པ་ཉིད་མེད་ལ། མི་སླུ་བ་ལ་ཡང་ལོག་པ་ཉིད་མེད་པས་རྨི་ལམ་གྱི་ནང་ན་ཡང་དོན་ལ་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྨི་ལམ་གྱི་ནང་དང་འདྲ་བར་ཐལ་པར་འགྱུར་རོ། །འཇིག་རྟེན་པ་མ་ཡིན་པ་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་བཤད་པའི་དྲན་པ་དང༌། བརྗེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རིག་པའི་ཚུལ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་འཇིག་རྟེན་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་བརྟག་པར་མི་བྱའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་གནས་པའི་རྣམ་པ་ཡང་ཕྱིའི་དོན་དང་ལྷན་ཅིག་རབ་ཏུ་འབྲེལ་པའི་ཚད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་པའི་རྟོག་པ་ཙམ་འདིར་རྟེན་ཡིན་ནོ། །སོ་སོར་ངེས་པའི་ཡུལ་དང་དུས་དང་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་སྣང་བ་མི་འབྱུང་བས་དེ་ཡང་མེ་རིགས་ཏེ། བག་ཆགས་ཙམ་ལས་ཀྱང་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ནང་གི་བག་ཆགས་ཙམ་གྱི་རྒྱུ་ལས་འབྱུང་བས་རྨི་ལམ་དང༌། སྒྱུ་མ་དང༌། དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་རྣམ་པ་དང་འདྲ་བར་སྣང་བ་ཙམ་ཉིད་དོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་དུ་སྨྲ་བ་རྣམས་དེ་ལས་ཕྱིའི་དོན་མེད་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡིན་གྱི། གཉིས་མེད་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འ
Chinese
我不能理解，如何能通过意义来理解？或者，如果能生起见到未见之物的知识，那么见到什么才能理解意义的境地？因为没有根基，所以在一切境地中都不存在。或者，如果按照第二种方式来论证未见之物，那就会变成用兔角来论证驴角了。如果从以意义来理解的推论方面进行论证，因为没有关联，所以以意义来理解的产生本身就不存在。也不能从以意义来理解来论证识，也不能从他人的识的理路来成就以意义来理解。从两者来认识的方面，也会陷入对两个方面所说的过失，因此与具有两者自性的自体相违，所以不合理。没有形象的识认识事物是不合理的，有形象的识也不能执持事物，因为形象也 会从识的错乱中产生。或者，欺骗和不欺骗是错乱和其他的区分，因为在梦中也有错乱，所以欺骗中没有真实，不欺骗中也没有虚妄，所以在梦中也没有对意义的分别，一切都会变成和梦中一样。对于所说的非世间和颠倒的记忆和遗忘等等，也用这种认识的方式，一切都会变成非世间的，所以不应观察。安住在识上的形象，也不是与外境完全关联的定量，仅仅是不同的分别念在此作为所依。各自决定的境、时间和形象，因为没有原因就不会显现，这也是不合理的，因为仅仅从习气中也能产生。因此，从内在的仅仅是习气的因中产生，所以仅仅是显现，如同梦、幻术和乾闼婆城的样子。说唯识者，因为从那之外没有外境，所以唯识是无二的，但无二是并非无二的。
English
I cannot understand, how can one understand through meaning? Or, if the knowledge of seeing the unseen arises, then what can be seen to understand the state of meaning? Because there is no basis, it does not exist in all states. Or, if one argues for the unseen in the second way, then it will become arguing for a donkey's horn from a rabbit's horn. If one argues from the aspect of inference that understands through meaning, because there is no connection, the very arising of understanding through meaning does not exist. One cannot argue for consciousness from understanding through meaning, nor can one accomplish understanding through meaning from the reasoning of another's consciousness. From the aspect of knowing from both, one will also fall into the faults spoken of in both aspects, therefore it is unreasonable because it contradicts the self-nature of possessing both. It is unreasonable for a consciousness without form to know things, and a consciousness with form cannot grasp things either, because form also will arise from the delusion of consciousness. Or, deception and non-deception are the distinctions between delusion and other, because there is also delusion in dreams, therefore there is no truth in deception, and there is no falsehood in non-deception, so there is no discrimination of meaning in dreams either, and everything will become like in dreams. For the memory and forgetting, etc., that are said to be non-worldly and inverted, also with this way of knowing, everything will become non-worldly, so it should not be examined. The form that abides in consciousness is not a definite quantity that is completely related to external objects, but only different discriminations are the basis here. The separately determined object, time, and form, because there is no cause, appearance will not arise, and this is also unreasonable, because it can arise from mere habits. Therefore, it arises from the cause of internal mere habits, so it is merely appearance, like the appearance of dreams, illusions, and gandharva cities. Those who speak of mere consciousness, because there is no external object apart from that, therefore mere consciousness is non-dual, but non-duality is not non-duality.