Tibetan
ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དུས་དང་དུས་མ་ཡིན་པ་ལ་བཏང་སྙོམས་གང་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་དུ་བཏང་སྙོམས་བྱ་བར་བཀའ་མི་སྩོལ་ཏོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱང་ཆེན་སེམས་དཔའི་རྟག་ཏུ་བདག་དང་ཞན་བདག་དང་གཞན་གྱི་དགེ་བའི་ཆོས་བཙལ་བ་ལ་བརྩོན་ཞིང་འབད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེས་དུས་དང་དུས་མ་ཡིན་པར་བཏང་སྙོམས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་དུས་དག་དུས་མ་ཡིན་པའི་བཏང་སྙོམས་གང་ཞེ་ན། སྣོད་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཉན་པར་མི་འདོད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བཏང་སྙོམས་པ་དང༌། མ་རྙེད་པ་དང༌། སྨད་པ་དང་མི་སྙན་པ་དང་སྡུག་ བསྔལ་བ་ལ་བཏང་སྙོམས་དང༌། སེམས་ཅན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཅན་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམ་ལ་བཏང་སྙོམས་དང༌། སྦྱིན་པའི་དུས་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་བརྟུལ་བའི་བསྟན་སྙོམས་དན། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དུས་ན་སྦྱིན་པ་བརྟུལ་བའི་བཏང་སྙོམས་དང༌། བཟོད་པའི་དུས་ན་བརྩོན་འགྲུས་བརྟུལ་བའི་བཏང་སྙོམས་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དུས་ན་བསམ་གཏན་བརྟུལ་བའི་བཏང་སྙོམས་དང༌། བསམ་གཏན་གྱི་དུས་ན་སྦྱིན་པ་ལ་ཆགས་པ་བཏུལ་བའི་བཏང་སྙོམས་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་དུས་ན་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ལྔ་ལ་དམིགས་པ་ལ་བརྟུལ་བའི་བཏང་སྙོམ་དེས་ཏེ། འདི་ནི་དུས་དང་དུས་མ་ཡིན་པ་ལ་བཏང་སྙོམས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བཏང་སྙོམས་རྣམ་པ་གསུམ་ནི་ཐབས་ཆེན་པོར་ཡོངས་སུ་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ། སེམས་ཅན་སྣ་ཚོགས་པའི་དོན་གྱི་བྱ་བའི་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཐབས་ཆེ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲར་གསུངས་ཏེ། དེ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཐབས་ཆེ་བཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མཁས་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། ཐབས་ཀྱི་བྱ་བ་ལ་མཁས་ཤིང་བྱས་པར་མཛད་པས་སོ། །དེ་ལ་འདིར་རིམ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། བྱམས་པ་ཆེ་པོས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཕན་པ་ལ་ངེས་པར་སྦྱོར་བར་མཛད་དོ། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་ནི་དེ་དག་ཉིད་བག་ཡོད་པ་ལ་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་བདེ་བ་ལ་རང་ཏུ་བཀོད་པར་མཛད་དོ། །དགའ་བ་ཆེན་པོས་ནི་དགའ་བ་ཆེན་པོ་ལ་འཇོག་གོ །བཏང་སྙོམས་ཆེན་པོས་ནི་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང་ཁོང་ཁྲོ་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་འཇོག་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་འདིར་ཡི་གེ་དང་འགལ་བར་བཤད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་སོམ་ཉི་མི་བྱའོ། །ཡང་ན་གསང་སྔགས་ཁྱི་ཚུལ་གྱི་རིམ་པས་ནི་སྦྱིན་བདག་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དུ་ཡང་བཤད་དོ། །དེ་ལ་སྦྱིན་བདག་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་ཏུ་བདེ་བ་འབྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཆུའི་རྒྱུན་འབབ་བའི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ཉིས་བྱིན་བདག་ཆེན་པོ་ཡིན་ལ། དེའི་བདག་པོ་པོས་སྦྱིན་བདག་ཆེན་པོ་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་འཇམ་ཞིང་ཡིད་དུ་འོང་སྐུས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མངོན་པར་འདོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མཛད་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་བཅད་དུ་གཏོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ནང་དུ་ཆུད་པའི་ལྷ་མོ་སྒེག་ མོའི་གཟུགས་ཅན་གྱི་བདག་པོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་ཕྱི་རོལ་པའི་བདག་ཉིད་པས། །སྒེག་མོ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ། །བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་འབྲས་སྟེར་བས། །ཕྲེང་བ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཞེས་གསུངས་པས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བས་བརྒྱན་པས་བསིལ་བར་གྱུར་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་འདུས་པའི་སྐུ་དང་ལྡན་པས་ན། ཚུལ་ཁྲིམས་ཆེན་པོ་འཆང་བའི་མཆོག །ཅེས་བྱ་སྟེ། ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཆེན་པོ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཆེན་པོ་སྟེ། དེ་འཆང་བས་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཆེན་པོ་འཆང་བའོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོའི་གཟུགས་སུ་གནས་པས་ན་མཆོག་གོ །བཟོད་པ་ཆེན་པོ་ནི་ལྷ་མོ་རྡོ་རྗེ་དབྱངས་མའི་ངོ་བོ་སྟེ། ཞི་བའི་ཆོས་ལ་རྗེས་མོས་པས། །གླུ་མ་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་འཛིན་པར་མཛད་པས་ན་བཟོད་པ་ཆེན་པོ་འཆང་བའོ། །མི་གཡོ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་བརྟན་པའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོ་གང་ཡོང་བ་དེ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོ་སྟེ། ལྷ་མོ་རྡོ་རྗེ་གར་གྱི་གཟུགས་ཅན་ནོ། །དེ་ནི་མཆོག་ཏུ་བརྟུལ་བ་དང་ལྡན་པས་ན། བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོ་བརྟུལ་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་སྟེ། སངས་རྒྱས་མཆོད་ལ་སྐྱོན་མེད་པས། །གར་མ་བརྩོན་འགྲུས་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པ་དེ་ལྟར་བ་ཡིན་གྱི་རང་དགར་བྱས་པས་བརྟགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བསམ་གཏན་ཆེན་པོ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་བསམ་གཏན་ཆེན་པོ་སྟེ་དེ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་བསམ་གཏན་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པས་ན། བསམ་གཏན་ཆེན་པོའི་ཏིང་འཛིན་གནས། །ཞེས་བྱ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཉིད་འབྲས་རྒྱུ་ཡིན་པས། །མེ་ཏོག་བསམ་གཏན་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་མེ་ཏོག་མའི་བདག་པོ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏོ། །ཤེས་རབ་ཆེན་པོ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཆེན་པོ་སྟེ། ལྷ་མོ་རྡོ་རྗེ་བདུག་པ་མའི
Chinese
那么，对于菩萨来说，什么时候应该保持平静，什么时候不应该保持平静呢？佛陀世尊并没有说要对所有菩萨都保持平静。为什么呢？因为大菩萨应该恒常勤奋努力地寻求自己、弱者和他人之善法。因此，他们应该在适当和不适当的时候保持平静。那么，什么是适当和不适当的平静呢？对那些不是法器的人，以及不愿听闻的众生保持平静；对那些未获得、被贬低、不受欢迎和痛苦的事物保持平静；对那些已进入小乘解脱道的无过错众生保持平静；在布施的时候，对抑制戒律的行为保持平静；在持戒的时候，对抑制布施的行为保持平静；在忍辱的时候，对抑制精进的行为保持平静；在精进的时候，对抑制禅定的行为保持平静；在禅定的时候，对抑制对布施的执着保持平静；在智慧的时候，对专注于其他五度波罗蜜多保持平静。这就是所谓在适当和不适当的时候保持平静。因此，这三种平静应该被视为伟大的方便，因为它们是利益各种众生的方便之因，所以被称为“伟大的方便”。因此，世尊应该被称为“拥有伟大的方便”。正因为如此，他是伟大的智者，因为他精通并完成了方便的行为。在此，次第是这样的：伟大的慈爱必定会使一切众生与利益相结合。伟大的悲悯会使他们安住在觉悟的、内在的快乐之中。伟大的喜悦会使他们安住在伟大的喜悦之中。伟大的平静会使他们安住在远离贪恋和愤怒的法身之平等性中。因此，不要怀疑这里所说的与文字相违背。或者，密咒犬法的次第也以其他方式解释了“伟大的施主”等等。其中，“伟大的施主”指的是产生至高无上快乐的菩提之
English
So, when should a Bodhisattva be equanimous, and when should they not be? The Buddha, the Bhagavan, did not say to be equanimous towards all Bodhisattvas. Why is that? Because great Bodhisattvas should always diligently and earnestly seek the virtuous Dharma of themselves, the weak, and others. Therefore, they should be equanimous at appropriate and inappropriate times. So, what is appropriate and inappropriate equanimity? To be equanimous towards those who are not vessels, and towards sentient beings who do not wish to listen; to be equanimous towards things that are not obtained, are disparaged, are unpopular, and are suffering; to be equanimous towards sentient beings who have entered the faultless Hearer's Vehicle; at the time of generosity, to be equanimous towards suppressing discipline; at the time of discipline, to be equanimous towards suppressing generosity; at the time of patience, to be equanimous towards suppressing diligence; at the time of diligence, to be equanimous towards suppressing meditation; at the time of meditation, to be equanimous towards suppressing attachment to generosity; at the time of wisdom, to be equanimous towards focusing on the other five perfections. This is called being equanimous at appropriate and inappropriate times. Therefore, these three kinds of equanimity should be regarded as great means, because they are the cause of means for the benefit of various sentient beings, so they are called "great means." Therefore, the Bhagavan should be called "possessing great means." Precisely because of this, he is a great sage, because he is skilled in and has accomplished the actions of means. Here, the order is like this: great love will surely connect all sentient beings with benefit. Great compassion will settle them in the bliss of awareness, comprehended inwardly. Great joy will settle them in great joy. Great equanimity will settle them in the equality of the Dharmakaya, free from attachment and anger. Therefore, do not doubt that what is said here contradicts the words. Alternatively, the order of the secret mantra dog-method also explains "great benefactor" and so on in other ways. Among them, "great benefactor" refers to the Bodhi of the arising of supreme bliss.
Chinese
凡是具有慈悲之水流淌的本性，即是二施主大，其施主即为大施主之首。又是圣妙吉祥以其柔和悦意的身姿，圆满成办一切众生的显现愿望，因此成为属于一切世间界的所有坛城之轮中的妩媚天女之形相的拥有者。因为外道自在天曾说：“妩媚是布施波罗蜜。”同样，“菩提分枝赐予果，花鬘持戒度彼岸。”因此，以具有菩提分枝的鲜花花鬘庄严，从而变得清凉，并具有汇集持戒波罗蜜支分之身，因此称为“持戒大者之尊”。凡是具有周遍一切的广大戒律者，即是大持戒者，因其持有此戒，故称持戒大者。因安住于一切之主宰的形相中，故为至尊。大忍辱即是天女金刚歌咏之自性。因随喜寂静之法，故有“歌女忍辱度彼岸”之说。因其执持此忍辱，故称持大忍辱。因其本性不可动摇，故为稳固。凡是生出的大精进，即是大精进，是天女金刚舞之形相。因此是具有殊胜苦行的，故称“大精进苦行”。因为供养佛陀没有过失，故有“舞女精进度彼岸”之说。如是如来所说，即是如此，并非随意臆测。凡是具有的大禅定，即是大禅定，与彼等一同安住于大禅定的等持中，故称“安住大禅定等持”。因为佛陀本身是果之因，故有“鲜花禅定度彼岸”之说。因此显示其为金刚花母之主。凡是具有的大智慧，即是大智慧，是天女金刚焚香母的...
English
That which has the nature of the flow of the water of compassion is the great two-donor, and its owner is the chief of the great donors. Moreover, the noble Manjushri, with his gentle and pleasing form, perfectly fulfills the manifest desires of all beings, and therefore becomes the owner of the form of the charming goddess in the wheel of all mandalas belonging to all realms of the world. Because the Tirthika Ishvara said, "Charm is the perfection of generosity." Similarly, "The branch of enlightenment gives fruit, the garland is the perfection of morality." Therefore, adorned with a garland of flowers with branches of enlightenment, it becomes cool, and having a body that gathers the limbs of the perfection of morality, it is called "The Supreme Holder of Great Morality." Whoever has the great morality that goes everywhere is the great holder of morality, and because he holds it, he is called the great holder of morality. Because he abides in the form of the lord of all, he is the supreme. Great patience is the nature of the goddess Vajra-giti. Because of rejoicing in the peaceful Dharma, it is said, "The singer is the perfection of patience." Because he holds this patience, he is called the holder of great patience. Because his nature is immovable, he is steadfast. Whatever great diligence arises is great diligence, the form of the goddess Vajra-nritya. Therefore, it is endowed with supreme asceticism, and is called "Great Diligence Asceticism." Because there is no fault in offering to the Buddhas, it is said, "The dancer is the perfection of diligence." As the Tathagata said, so it is, not arbitrarily conjectured. Whoever has great meditation is great meditation, and together with them abides in the samadhi of great meditation, therefore it is called "Abiding in the Samadhi of Great Meditation." Because the Buddha himself is the cause of the fruit, it is said, "The flower is the perfection of meditation." Therefore, it is shown to be the lord of the Vajra-puspa-ma. Whoever has great wisdom is great wisdom, the goddess Vajra-dhupa-ma...