Tibetan
་རྣམ་པའོ། །བཀའ་བློ་བདེ་བའི་ཕྱིར་ཐོས་པའི་རྣམ་པའོ། །སེམས་ལས་སུ་རུང་བའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ཞི་བའི་རྣམ་པའོ། །ལས་ལེགས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་དགའ་བའི་རྣམ་པའོ། །ཁ་ནམ་ཐོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་འགྱོད་པའི་རྣམ་པའོ། །མ་གཡོས་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་གནས་པའི་རྣམ་པའོ། །མི་གནས་པའི་ཕྱིར་མ་གཡོས་པའི་རྣམ་པའོ། །ཐུལ་བར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་བསྙེན་དཀའ་བའི་རྣ་པའོ། །ཆུད་མི་ཟ་བའི་ཕྱིར་དོན་གྱི་རྣ་པའོ། །མ་ནོར་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བདེན་པའི་རྣམ་པའོ། །དེ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ནའི་རྣམ་པའོ། །སྟོབས་ཀྱི་ཕྱིར་སྤྲོ་བའི་རྣ་པའོ། །མི་བརྫི་བའི་ཕྱིར་སྟོབས་ཀྱི་རྣམ་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཚོལ་བས་མི་སྐྱོ་བའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་པ་སྟ། དེ་ལྟ་བུའི་དགའ་བའི་ངོ་བོ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡིན་ཞེ་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །མཁས་པ་ཆེན་པོ་ཐབས་ཆེ་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཏང་སྙོམས་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཐབས་ཆེན་པོ་གང་ལ་མངའ་བ་དེ་ནི་ཐབས་ཆེ་པོ་ཞེས་བྱའོ། །གནས་སྐབས་འདིར་བཏང་སྙོམས་ཆེན་པོ་ནི་ཐབས་ཆེ་པོ་སྟེ། བསམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ གདུལ་བྱའི་སེམས་ཅན་རྣམས་འདུལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བཏང་སྙོམས་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། གསུམ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་ལ་བཏང་སྙོམས་པ་དང༌། བདག་དང་གཞན་སྲུང་བའི་བཏང་སྙོམས་དང༌། དུས་དང་དུས་མ་ཡིན་པ་ལ་བཏང་སྙོམས་པའོ། །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ལ་བཏང་སྙོམས་པ་ནི་སྟེ་སྟང་དུ་བྱས་པས་མཐོས་པར་མི་སེམས་དཔའ་དང༌། བསྟི་སྟང་དུ་མ་བྱས་པས་དམས་པར་མི་སེམས་ད་དང༌། རྙེད་པ་དག་པ་རློམ་སེམས་མེད་པ་དང༌། མ་རྙེད་པ་དག་ལ་ཡི་ཆད་པ་མེད་པ་དང༌། སྙན་པ་དག་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་མེད་པ་དང༌། མི་སྙན་པ་ལ་ཞུམ་པ་མེད་པ་དང༌། སྨད་པས་སྲོ་ཤི་བར་མི་འགྱུར་བ་དང༌། བསྔགས་པ་ལ་ཆོས་ཉིད་རབ་ཏུ་གནས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དག་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་སྟོབས་དང༌། །བདེ་བ་དག་ལ་མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བར་རྟོག་པའི་སྟོབས་པང༌། །རྗེས་སུ་ཆགས་པ་འདོར་བ་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་བ་སྤོད་པས་མཛའ་བ་དང༌། མི་མཛའ་བ་དག་ལ་སེམས་མཉམ་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་རྣམས་ལ་བློ་མཉམ་པ་དང༌། ལེགས་པར་བྱས་པ་དག་དང་ཉེས་པར་བྱས་པ་རྣམ་སླ་ཡང་གཉིས་སུ་མི་བྱེད་པ་དང༌། སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པར
Chinese
是相。为了听闻而心生欢喜，是听闻之相。为了使心堪能，是寂静之相。为了善作事业，是欢喜之相。为了没有疑惑，是不后悔之相。为了不摇动，是安住之相。为了不住留，是不动摇之相。为了难以制伏，是难以亲近之相。为了不浪费，是意义之相。为了不颠倒如实，是真实之相。为了能做到，是唯一之相。为了力量，是欢悦之相。为了不欺骗，是力量之相。为了不厌倦如实寻求一切佛法，是圆满佛法之相。如此这般的欢喜之体性，将显示是薄伽梵。所谓“大智者，大方便”，是为了显示其为大舍之体性而说的。也就是说，谁拥有大方便，就被称为大方便。在此处，大舍即是大方便，为了调伏具有各种想法的 所化有情。此外，菩萨的舍共有三种。哪三种呢？即：对烦恼的舍，守护自他的舍，以及对时与非时的舍。其中，对烦恼的舍是指，不因被重视而心生骄傲，不因不被重视而感到卑微，获得时没有傲慢心，未获得时不灰心，听到悦耳之语不特别欢喜，听到不悦耳之语不沮丧，不因责骂而气馁，赞扬时安住于法性，痛苦时具有辨别的力量，快乐时具有观无常和痛苦的力量，舍弃贪恋，消除愤怒，对朋友和非朋友心怀平等，对持戒者和破戒者心怀平等，对善行和恶行不作区分，对可爱和不可爱
English
It is an aspect. For the sake of hearing and rejoicing, it is the aspect of hearing. In order to make the mind capable, it is the aspect of tranquility. In order to do good deeds, it is the aspect of joy. In order to have no doubts, it is the aspect of no regret. In order not to move, it is the aspect of abiding. In order not to dwell, it is the aspect of not moving. In order to be difficult to subdue, it is the aspect of being difficult to approach. In order not to waste, it is the aspect of meaning. In order not to be mistaken as it is, it is the aspect of truth. In order to be able to do it, it is the aspect of the only one. For the sake of strength, it is the aspect of joy. In order not to deceive, it is the aspect of strength. In order not to be tired of seeking all the Buddha's teachings as they are, it is the aspect of perfecting the Buddha's teachings. Such a nature of joy will be shown to be Bhagavan. The so-called "great wise man, great skillful means" is said in order to show that it is the nature of great equanimity. That is to say, whoever possesses great skillful means is called great skillful means. In this case, great equanimity is great skillful means, in order to subdue sentient beings with various thoughts. In addition, there are three kinds of equanimity of Bodhisattvas. What are the three? Namely: equanimity towards afflictions, equanimity of protecting oneself and others, and equanimity towards time and non-time. Among them, equanimity towards afflictions means that one does not become proud when valued, does not feel humble when not valued, has no arrogance when obtaining, does not despair when not obtaining, does not rejoice especially when hearing pleasant words, does not feel discouraged when hearing unpleasant words, does not feel discouraged by scolding, abides in the Dharma nature when praised, has the power to distinguish when suffering, has the power to contemplate impermanence and suffering when happy, abandons attachment, eliminates anger, has equanimity towards friends and non-friends, has equanimity towards those who keep precepts and those who break precepts, does not distinguish between good deeds and bad deeds, and towards the lovable and unlovable.
Tibetan
་མི་ལྟ་བ་དང༌། ལེགས་པར་ཐོས་པ་དེ་ཡང་ཉེས་པར་ཐོས་པ་ལ་མི་འབྱེད་པ་དང༌། ལེགས་པར་སྨྲས་པ་དང་ཉེས་པར་སྨྲ་བ་ལ་བག་ལ་ཉལ་མེད་པ་དང༌། རོ་མྱོང་བའི་ཉེས་དམིགས་ལ་རྣམས་ལ་མཚུངས་པར་ཡོངས་སུ་འཇལ་བ་དང༌། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བསམ་པ་མཉམ་པོ་དང༌། ལུས་དང་སྲོག་ལ་མི་ལྟ་བ་དང༌། རབ་དང་འབྲིང་དང་ཐ་མ་རྣམས་ལ་འདུ་ཤེས་མཉམ་པ་དང༌། བསྔགས་པ་དང་བསྔགས་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ལ་སེམས་མཉམ་པ་དང༌། བདེ་བ་དང་མེ་བདེ་བ་རྣམས་ལ་རང་གི་སེམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་སྟེ། བཙུན་པ་ཤར་དྭ་ཏིའི་བུ་དེ་ལྟར་གང་བསྟི་སྟང་དུ་བྱེད་པ་དང༌། གནོད་པར་བྱེད་ལ་མཐོན་དམད་དུ་མི་སེམས་ཤིར། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཏང་སྙོམས་བ་ཡིན་ཏེ། བཅུན་བ་ཤ་ར་དཱ་ཏིའི་བུ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ལ་བཏང་སྙོམས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བདག་དང་ཞན་བསྲུང་བའི་བཏང་སྙོམས་ གང་ཞེ་ན། འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལུས་དང་ཡན་ལག་དང་ཞིང་ལག་རྣམས་ཅད་ཀྱང་ཁོང་ཁྲོ་བར་མི་བྱེད་ཅིང་མི་ཚོལ་ཏེ་བཏང་སྙོམས་པ་ཡིན་ནོ། །ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་འགྱུར་པ་ལས་སམ། ངག་གི་རྣམ་པར་འགྱུར་པ་ལས་ཀྱང་རུང་སྟེ། གཉིས་ཀ་ལས་བཟོད་པས་ན་དེའི་ཕྱིར་བཏང་སྙོམས་ཞེས་བྱའོ། །མིག་གི་རྣམ་པས་ཀྱང་རྨ་མི་ཕྱིན། གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ལས་ཀྱང་རྨ་མི་ཕྱིན་ཏེ། གཉིས་ཀས་ཀྱང་རྨ་མི་ཕྱིན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣ་བས་མ་ཡིན། སྒྲས་མ་ཡིན། སྣས་མ་ཡིན། དྲིས་མ་ཡིན། ལྕེས་མ་ཡིན། རོས་མ་ཡིན། ལུས་ཀྱིས་མ་ཡིན། །རེག་བྱས་མ་ཡིན། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པས་ཀྱང་རྨ་མི་ཕྱིན། ཆོས་ཀྱི་རྣམ་པས་ཀྱང་རྨ་མི་ཕྱིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བཏང་སྙོམས་ཞེས་བྱའོ། རྨ་མི་ཕྱིན་ཅིང་སྙམ་པ་མེ་དཔས་དེའི་ཕྱིར་བཏང་སྙོམས་ཞེས་བྱའོ། །རྨ་ཕྱུང་བ་ལ་རྨ་མི་ཕྱིན་པས་དེའི་ཕྱིར་བཏང་སྙོམས་ཞེས་བྱའོ། །བདག་དང་གཞན་གཉིག་བསྲུང་བས་དེའི་ཕྱིར་བཏང་སྙོམས་ཞེས་བྱའོ། །ཕན་པར་བྱེད་པ་དང་གནོད་པར་ཕྱེད་པ་ལ་མཉམ་པར་སྦྱོར་བས་དེའི་ཕྱིར་བཏང་སྙོམས་ཞེས་བྱའོ། །བཏང་སྙོམས་ནི་མཆོག་ཏུ་རྩོད་པ་མེད་པའོ། །བཏང་སྙོམས་ནི་རང་གི་སེམས་ལ་ངེས་པར་སེམས་པའོ། །བཏང་སྙོམས་ནི་གཞན་གྱི་སེམས་བསྲུང་པའོ། །བཏང་སྙོམས་ནི་བདག་ལ་རྟོག་པའོ། །བཏང་སྙོམས་ནི་སེམས་ཅང་གཞན་ལ་གནོད་པ་མེད་པའོ། །བཏང་སྙོམས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཉམ་པར་གཞག་པའི་གནས་སྐབས་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བདག་དང་གཞན་བསྲུང་བའི་བཏང་སྙོམས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་
Chinese
不观察，善听也不区分恶听，善说和恶说没有懈怠，对品尝的过患都平等衡量，对一切众生心平等，不顾身命，对上、中、下等都平等认识，对赞扬和不赞扬等心平等，对快乐和不快乐等自己的心完全清净。 僧人夏瓦蒂之子如此行持，对加害者不分高低贵贱，这就是菩萨的舍，僧人夏拉达蒂之子，这叫做菩萨们对烦恼的舍。 那么菩萨们守护自他的舍是什么呢？ 在此，菩萨对身体、肢体和手足等一切都不生气，也不寻求报复，而是舍。 身体的改变，或者语言的改变，无论哪一种，都能忍受，因此称为舍。 眼睛的形态也不会受伤，色相的形态也不会受伤，两者都不会受伤。 同样，耳朵不会，声音不会，鼻子不会，气味不会，舌头不会，味道不会，身体不会，触觉不会。 心的形态也不会受伤，法的形态也不会受伤，因此称为舍。 不受伤，没有傲慢，因此称为舍。 对造成伤害的人不造成伤害，因此称为舍。 守护自己和他人，因此称为舍。 对有益和有害的事平等对待，因此称为舍。 舍是最高的无诤。 舍是对自己的心确定无疑的思考。 舍是守护他人的心。 舍是对自己的观察。 舍是心不伤害他人。 舍是菩萨的等持状态，这叫做菩萨守护自他的舍。 完毕
English
Not observing, not distinguishing good hearing from bad hearing, not being negligent with good and bad speech, equally measuring the faults of tasting, having equal thoughts for all sentient beings, not regarding body and life, having equal perception of the superior, middling, and inferior, having equal mind towards praise and non-praise, and purifying one's own mind completely towards happiness and unhappiness. The monk Sharadvati's son acts in this way, not thinking highly or lowly of those who harm. This is the equanimity of a Bodhisattva. Oh, son of Sharadvati, this is called the equanimity of Bodhisattvas towards afflictions. So, what is the equanimity of Bodhisattvas in guarding themselves and others? Here, the Bodhisattva does not become angry or seek revenge for the body, limbs, hands, and feet, but is equanimous. Whether it is a change in the body or a change in speech, one endures both, therefore it is called equanimity. The form of the eye is not harmed, nor is the form of the object harmed, neither is harmed. Likewise, not by the ear, not by sound, not by the nose, not by smell, not by the tongue, not by taste, not by the body, not by touch. The form of the mind is not harmed, nor is the form of the Dharma harmed, therefore it is called equanimity. Not being harmed and not being arrogant, therefore it is called equanimity. Not harming those who cause harm, therefore it is called equanimity. Guarding oneself and others, therefore it is called equanimity. Treating beneficial and harmful things equally, therefore it is called equanimity. Equanimity is the supreme absence of strife. Equanimity is the certain contemplation of one's own mind. Equanimity is guarding the minds of others. Equanimity is observing oneself. Equanimity is the mind not harming others. Equanimity is the state of meditative equipoise of a Bodhisattva. This is called the equanimity of a Bodhisattva in guarding oneself and others. Finished.