Tibetan
ཏན་ཡལ་བར་འདོར་བ་ལ་འཇུག་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དགའ་བ་མི་གཏོང་བ་ལ་འཇུག་པ་དང༌། སྤྲོས་པ་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བ་ལ་འཇུག་པ་དང༌། ཐབས་མཁས་པའི་སྤྲོས་པ་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་སྤོང་བར་འཇུག་སྟེ། བཙུན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་དེ་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་འཇུག་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཞེས་བྱའོ། །བཙུན་ པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་གཞན་ཡང་ཚུལ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་པའི་ཚིག་གོ །དེ་ནི་ཚུལ་གྱི་ཚིག་གོ །དེ་ནི་སྒོའི་ཚིག་གོ །དེ་ནི་ཁའི་ཚིག་གོ །དེ་ནི་རྒྱུའི་ཚིག་གོ །དེ་ནི་རྐྱེན་གྱི་ཚིག་གོ །དེ་ནི་མི་འགོག་པའི་ཚིག་གོ །དེ་ནི་མི་འགལ་བའི་ཚིག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་དེ་བཞིན་དུ་ཇི་སྲིད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རིགས་པས་ཇི་ལྟར་གནས་པ་བཞིན་མཐོང་དེ་ལྟར་མཐོང་ནི་ཚུལ་བཞིན་མཐོང་བའོ། །འཁོར་བའི་ཁམས་ཀྱི་ཚུལ་བཞིན་གང་ཡིན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་ཀྱི་ཚུལ་ཡང་དེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་གིས་དེ་ལྟར་མཚུངས་ཤིང་བྱེ་བྲག་མེད་པ་མཐོང་བདེ་ནི་ཚུལ་བཞིན་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་དེ་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་བ་དང༌། ཐོས་པའི་རྣམ་པ་དང༌། ཚུལ་བཞིན་ལ་འཇུག་པའི་སྦྱོར་བའི་རྒྱུ་མཐུན་པ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པའི་ཤེས་རབ་གང་ཡིན་པ་དེ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ། དེ་གཉི་གའི་ངོ་བོ་ཉིད་འཛིན་པར་མཛད་པས་ན། ཤེས་རབ་ཆེན་པོ་ལུས་འཆང་བ། །ཞེས་བྱ་སྟེ། དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་རྒྱན་ལས་ཀྱང༌། བདེ་གཤེགས་དྲི་མེད་ཤེས་རབ་ནི། །རྡོ་རྗེ་རྣོ་ན་པོར་དེ་བཤད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་རིང་དུ་སོང་བ་ལ་ནི་ཐབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ལྷག་བར་སྤྱོད་པས་ན་ཐབས་ཆེན་ཏེ། ཐབས་ཀྱི་སྒྲ་འདིས་ནི་ཐབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་བསྟན་ཏེ། དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐབས་སྒྲུབ་པ་གང་ཞེ་ན། གང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་བདག་ཀྱང་མི་དམིགས་ལ། རྟག་ཏུ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྦེད་པ་ཡང་སྤྱོད་དོ། །སེམས་ཅན་ཡང་མི་དམིགས་ལ། རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་བརྩོན་པ་ཡང་སྤྱོད་དོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཡང་མི་དམིགས་ལ། རྟག་ཏུ་དབང་པོ་རྣམས་སྦེད་པ་ལ་ཡང་སྤྱོད་དོ། །དེ་ལ་གང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཟད་ཀྱང་སྣང་བར་མི་འགྱུར་ལ། རྟག་ཏུ་སངས་རྒྱས་མཐོང་བར་འདོད་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེ་གང་གི་སྒྲ་མ་ཡིན་པའི་སྒྲ་གང་ཡང་གྲག་པར་མི་
Chinese
确实是进入舍弃，进入不舍弃对法的欢喜，进入舍弃戏论和一切分别，进入善巧方便的戏论，进入不舍弃分别。 尊敬的舍利弗之子，这些就是菩萨们如理作意所进入的三十二种。 尊敬的舍利弗之子，另外的“如理”是指理性的词语。那是法的词语。那是门的词语。那是口的词语。那是因的词语。那是缘的词语。那是不可阻挡的词语。那是不相违背的词语，从那以后，直到所有法都如理性所安住的那样显现，像那样显现就是如理显现。轮回之界的如理是什么，涅槃之界的体性也是那样，谁能像那样看到相同且没有差别，那就是如理精进，等等。 无论如何，法的相、听闻的相、如理进入的精进的共同原因，那就是智慧。 像那样，那样的相的智慧是什么，那就是决定的智慧，因为他掌握了这两者的自性，所以被称为“拥有大智慧之身”。 就像吉祥金刚藏的庄严中所说：“如来无垢智慧，被说成是锋利的金刚杵。” 因为如此。对于菩萨来说，在遥远的地上，由于过度地行持方便的波罗蜜多，所以是伟大的方便。这个“方便”一词表示方便的波罗蜜多。 那么，什么是菩萨成就方便呢？ 菩萨既不执着于自我，也总是行持隐藏自我。 也不执着于众生，也总是行持使众生完全成熟的精进。 也不执着于烦恼，也总是行持隐藏诸根。 此外，对于他来说，不是佛陀形象的形象，即使是一点点，也不会显现，但总是希望见到佛陀。 此外，任何不是他的声音的声音都不会
English
Indeed, it involves entering into abandonment, entering into not abandoning the joy of Dharma, entering into abandoning all elaborations and discriminations, entering into skillful means of elaboration, and entering into not abandoning discriminations. Venerable son of Sharadvati, these are the thirty-two ways in which Bodhisattvas engage in proper mindfulness. Venerable son of Sharadvati, furthermore, "properly" refers to the word of reason. That is the word of Dharma. That is the word of the door. That is the word of the mouth. That is the word of the cause. That is the word of the condition. That is the word of non-obstruction. That is the word of non-contradiction, and from then on, as long as all phenomena are seen as they abide according to reason, seeing in that way is seeing properly. Whatever is proper in the realm of samsara is also the nature of nirvana, and whoever sees them as equal and without distinction is said to be properly applying oneself, and so on. In any case, the common cause of the aspect of Dharma, the aspect of hearing, and the application of entering properly is called wisdom. Thus, whatever is the wisdom of such an aspect is the wisdom of discernment, and because he holds the essence of both of these, he is called "one who possesses the body of great wisdom." As it is said in the Ornament of Glorious Vajra Essence: "The stainless wisdom of the Sugata is said to be a sharp vajra." Therefore. For a Bodhisattva who has gone far on the grounds, because he excessively practices the perfection of means, he is a great means. This word "means" indicates the perfection of means. So, what is the Bodhisattva's accomplishment of means? A Bodhisattva does not fixate on self, and always practices concealing self. He also does not fixate on sentient beings, and always practices diligence in fully maturing sentient beings. He also does not fixate on afflictions, and always practices concealing the senses. Furthermore, for him, even a little bit of a form that is not the form of a Buddha does not appear, but he always desires to see the Buddha. Furthermore, any sound that is not his sound does not
Tibetan
འགྱུར་ལ། རྟག་ཏུ་ཆོས་ཉན་པས་ངོམས་མི་མྱོང་བ་ཡང་ཡིན་ནོ། །འཁོར་བ་ཡང་དམིགས་ལ་རྟག་ཏུ་འཁོར་བས་འཇིགས་པའི་ཡིད་དང་ལྡན་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ལ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཏོང་བར་ཡང་བྱེད་དོ། །སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་ ཀྱང་མི་དམིགས་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྨོན་ལམ་བརྒྱ་སྟོང་མང་པོ་ཡང་མངོན་པར་སྒྲུབ་སྟེ། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐབས་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་གྱི་དོན་ལ་འཇུག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཐབས་ཀྱི་ནང་དུ་འདུས་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཐབས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ནི་འཇམ་པའི་དབྱངས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་མི་གཡོ་བ་ལ་ནི་སྨོན་ལམ་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་རྣམ་པ་སྨིན་པའི་ཚུལ་དུ་ལྷག་པར་སྤྱོད་ཅིང་སྨོན་ལམ་ཆེན་པོ་མངའ་བས་སྨོན་ལམ་ཆེན་པོ་སྟེ། ཆེན་པོའི་སྒྲ་ནི་ཐབས་བཞིན་དུ་འདི་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྨོན་ལམ་ཡང་འཇམ་དཔལ་གྱི་ཞིང་བཀོད་པ་ལས་སྔོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཇམ་པའི་དབྱངས་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ནམ་མཁའ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འབྲུག་སྒྲ་དབྱངས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་སྤྱན་ལམ་ཚད་མེད་པ་བཏབ་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེ་ཡང་དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ནམ་མཁའ་སྲོག་ཆགས་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ཅིང་མདུན་དུ་བདར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འབྲུག་སྒྲ་དབྱངས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ག་ལ་བ་དེར་དོང་སྟེ་ལྷགས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་སྤྱི་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལ་བདུན་བསྐོར་བ་བྱས་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དེ། རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ནས་རྒལ་པོ་ནམ་མཁའ་ཞེས་བྱ་བ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འབྲུག་སྒྲ་དབྱངས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚིགས་སུ་བཅང་དེ་གསོལ་པ། ཁྱོད་ཀྱི་ཞལ་སྔར་ཆོས་དམ་ཞུ། །སྐྱེས་བུ་དམ་པ་མཆོག་སྐྱེ་བར། རྣམ་པ་གང་གིས་འགྱུར་བ་དེ། རྣམ་པར་འདྲེན་པས་བདག་ལ་གསུངས། །རྣམ་འདྲེན་ཁྱོད་ལ་མངོན་སུམ་དུ། །མཆོད་པ་ཡངས་པ་བགྱིད་བགྱིད་ཀྱང༌། །མ་ངེས་སེམས་ཀྱིས་བགྱིད་འགྱུར་གྱིས། །གང་ཡང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་མ་བགྱིས། །བདག་ནི་གཅིག་པུ་དབེན་གནས་ཚེ། །འདི་འདྲའི་སེམས་ཞིག་སྐྱེས་པར་གྱུར། །བདག་གིས་བསོད་ནམས་ཆེ་བས་གས་ན། །ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་དེ་བསྔོ་སྙམ། །ཚངས་པར་
Chinese
又，总是听法也不会感到满足。轮回也是因为执着而恒常流转，因此也常怀恐惧之心。涅槃虽然不能完全见到，但为了领悟涅槃，也会完全舍弃一切所有。佛和菩提虽然不能执着，但为了领悟佛的菩提，也会发起成百上千的愿望。这叫做菩萨修习方便。一切利益他人的行为都包含在方便之中。具有如此大方便的就是文殊菩萨。菩萨的不动地，是对愿波罗蜜多以成熟的方式格外行持，并且拥有大愿，所以称为大愿。大的词语也应该像方便一样用在这里。其中，愿也是从文殊菩萨的净土庄严中，以前世尊文殊菩萨转轮王名为虚空时，世尊如来龙声王，如同开示无量法门一样。当时，虚空国王被八十俱胝百千众生围绕，并在前方引导。前往世尊如来龙声王所在之处，到达后，以头顶礼拜世尊的双足。绕世尊七圈后，在一旁安坐。种姓之子，当时的虚空国王，向世尊如来龙声王所在之处，合掌恭敬地向世尊以偈颂请教：祈请您开示殊胜之法，为了能生为殊胜的圣人，以何种方式转变，请引导者为我宣说。引导者，我虽然在您面前，做了广大的供养，但因为心不定，所以没有完全回向。我独自在寂静处时，生起了这样的心念：我如果因为福德广大，那么应该如何完全回向呢？清净地
English
Moreover, one is never satisfied with constantly listening to the Dharma. Samsara, too, is constantly revolving due to attachment, and thus one is always filled with a fearful mind. Nirvana is not fully seen, but in order to comprehend Nirvana, one also completely abandons all possessions. Buddhas and Bodhi are not fixated upon, but in order to comprehend the Bodhi of the Buddhas, one also manifestly accomplishes hundreds and thousands of aspirations. This is called the method of practice of a Bodhisattva. All actions that benefit others are included within the methods. The one who possesses such great methods is Manjushri. The immovable ground of a Bodhisattva is to particularly practice the perfection of aspiration in a mature manner, and possessing great aspirations, it is called great aspiration. The word "great" should also be applied here in the same way as "method." Among them, the aspiration is also from the pure land adornment of Manjushri, when the former Bhagavan Manjushri was a Chakravartin king named Void, the Bhagavan Tathagata Dragon Voice King, like revealing immeasurable Dharma gates. At that time, King Void was surrounded by eighty kotis of hundreds of thousands of beings, and guided in front. Going to where the Bhagavan Tathagata Dragon Voice King was, upon arriving, he prostrated with his head at the feet of the Bhagavan. After circumambulating the Bhagavan seven times, he sat down on one side. The son of the lineage, the King Void at that time, towards where the Bhagavan Tathagata Dragon Voice King was, folded his palms respectfully and requested the Bhagavan with verses: I request you to reveal the supreme Dharma, in order to be born as a supreme noble being, in what way does it transform, please, O guide, speak to me. O guide, although I have made vast offerings in your presence, because my mind is uncertain, I have not fully dedicated them. When I am alone in a solitary place, such a thought arises: If I have great merit, how should I fully dedicate it? Purely